Венди Карлос: Электрондық музыканың новаторы және композиторы

Кіріспе

Американдық композитор және электрондық музыкант (туған 1939)

Венди Карлос (туған Уолтер Карлос, 14 қараша, 1939) – американдық музыкант және композитор, электрондық музыкасы және киноға жазған музыкасымен танымал. Род-Айленд штатында туып өскен Карлос Браун университетінде физика және музыканы оқыды. 1962 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп, Колумбия университетінде музыка композициясын оқыды. Қаланың Колумбия-Принстон электрондық музыка орталығында түрлі электрондық музыканттармен және техниктермен оқып, жұмыс істеген Карлос Роберт Мугтың алғашқы коммерциялық клавиатуралық аспабы – Муг синтезаторының дамуына көмектесті. Карлос 1968 жылғы «Switched On Bach» альбомымен танымал болды, ол Иоганн Себастьян Бахтың музыкасы Муг синтезаторында орындалған нұсқасы еді. Бұл альбом 1970 жылдары синтезатордың қолданылуын кеңейтуге көмектесті және оған үш «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Оның коммерциялық сәттілігі классикалық музыканың синтезделген адаптациялары, сондай-ақ эксперименталды және эмбиент музыкасын қамтитын тағы бірнеше альбомдарға әкелді. Ол Стэнли Кубриктің «Механикалық апельсин» (1971) және «Тілсіздік» (1980) фильмдеріне, сондай-ақ Уолт Дисней Продакшнс үшін «Трон» (1982) фильміне музыка жазды. 1979 жылы Карлос трансгендерлік мәселелерге қатысты қоғамдық назарды аударды, өзінің 1968 жылдан бері әйел ретінде өмір сүріп келе жатқанын және 1972 жылы жынысын ауыстыру операциясын жасағанын мәлімдеді. 2020 жылдың мәліметі бойынша, Карлостың дискографиясының көп бөлігі қайта басылмады және оған стриминг немесе жүктеу платформалары үшін цифрлық таратуға лицензия берілмеген.

Ерте өмір

Карлос Род-Айленд штатының Паутукет қаласында жұмысшы ата-анасының екі баласының ағасы болып дүниеге келді. Алғашқы шығармасын – "Кларнет, аккордеон және фортепианоға арналған трио" деп он жасында жазды. Карлос Паутукеттегі католик орта мектебінде оқыды. 1953 жылы, он төрт жасында, Карлос жоғары сынып оқушыларына арналған ғылыми жарыс – Вестингхаус ғылым жәрмеңкесіне компьютер жасап, стипендия жеңіп алды. 1958 жылдан 1962 жылға дейін Карлос Браун университетінде оқыды және музыка мен физика мамандығы бойынша бітірді. Оқу кезеңінде электронды музыка сабақтарын бейресми түрде өткізді. Ол бұл жұмысты "шын мәнінде ұнамды кәсіп" деп атады және оны өте пайдалы тәжірибе деп санады. Моог Карлостың өзінің құралдарына қатысты кең және егжей-тегжейлі, бірақ әрқашан конструктивті сын айтқанын, әр модульді жақсарту бойынша ұсыныстар бергенін, тіпті корпус пішіндері мен өлшемдеріне дейін ескергенін айтты. Моог Карлосты синтезатордың көптеген мүмкіндіктерін ойлап тапқан деп есептейді. Синтезатордың түпкілікті өндіріс үлгісіне енген көптеген мүмкіндіктер оған арнайы жасалған модульдерде пайда болды, соның ішінде сенсорлық пернетақта, портменто басқаруы, тұрақты фильтр жинағы және 49 осцилляторлық полифониялық генератор жинағы, аккордтар мен арпеджиолар жасауға мүмкіндік берді. 1966 жылы Карлос кішкентай Moog синтезаторына ие болды, оны теледидарлық жарнамаларға дыбыс эффектілері мен джинглдерді жазу үшін пайдаланды, бұл оған "100 доллардан 1000 долларға дейін" табыс әкелді. Карлос 1960-шы жылдары Колумбия-Принстон электронды музыка орталығының студенті ретінде бірнеше шығарма жазды. Олардың екеуі қайта жазылып, "By Request" (1975) альбомында жарық көрді: "Фортепиано мен екі динамикке арналған диалогтар" (1963) және "Фортепиано мен электронды дыбысқа арналған эпизодтар" (1964), екеуінде де Филипп Рамей фортепианода орындады. Үшіншісі, "Флейта мен электронды дыбыстарға арналған вариациялар" (1964, флейтада Джон Хейсс) 1965 жылы Turnabout Records "Электронды музыка" жинағында жазылып шығарылды. Студенттік кезеңде жазылған, бірақ жарық көрмеген басқа да белгілі шығармалар: "Фортепиано мен таспаға арналған эпизодтар" (1964), "Баяндаушы мен таспаға арналған помпоздықтар" (1965) және "Ной" (1965) – оркестрмен электронды музыканы үйлестірген екі сағаттық опера. Карлостың алғашқы коммерциялық альбомы – "Moog 900 Series – Electronic Music Systems" (1967), Moog синтезаторының техникалық аспектілеріне кіріспе, ол тоғыз минуттық бір жақты моно LP ретінде шығарылды және Эд Стоукс айтқан. Жазу үшін алған сыйақысының бір бөлігі Moog жабдықтарынан тұрды, ал Moog өнімдерін дамытуға қосқан үлесі үшін және оның қысқа мерзімді электронды музыка журналына жазған мақалалары үшін ол нақты талаптарына сәйкес жасалған Moog жабдықтарын жеңілдікпен сатып ала алды. "Switched On Bach" күтпеген коммерциялық және сындық сәттілікке ие болды, Гленн Гульд оны "онжылдықтың альбомы" деп атады және синтезаторды нағыз музыкалық аспап ретінде таныстыруға көмектесті. 1968 жылдың қараша айында Канадалық телерадиокомпаниясының "CBC AM" бағдарламасы Уолтер Карлоспен Moog таңдауы мен қолданылуы туралы сирек сұхбат жүргізді. Биограф Аманда Сьюэллдің айтуынша, Карлос альбомның ешбір жерінде суретке түспеген, тек түпнұсқа мұқабасының артқы жағында аты (Уолтер Карлос ретінде) көрсетілген. "Newsweek" журналы Карлосқа "Болашақтың Steinway-іне қосылу" деген тақырыппен толық бет арнады. Карлос альбомнан таңдалған шығармаларды Сент-Луис симфониялық оркестрімен бірге синтезатормен сахнада орындады. "Switched On Bach" альбомының күтпеген сәттілігі Карлосқа үлкен қысым жасады. Ол осы кезде жынысын өзгерту процесінің ортасында болды және жеке мазақтан және физикалық шабуылдан қорқып, оның музыкалық мансабына осы жағдайдың кері әсерін тигізуі мүмкін деп алаңдады. Биограф Аманда Сьюэллдің айтуынша, Сент-Луистегі өнер көрсету оған өте қиын болды – ол өзін Уолтер ретінде көрсетуді жек көреді, ол үшін оған дауысын түмендетуі, макияжбен бес сағаттық сақалды имитациялауы және парик киіп, жалған бакенірлерді жабыстыруы керек болды. Бала кезінде қорлыққа ұшырағандықтан және зорлық-зомбылық көргендіктен ол көпшілік алдында көрінуден қатты қорқып, оқиғадан бұрын тіпті өмірден қол жұмбауды ойлап, Сент-Луиске дейін жылап келді. Бұл Карлос студенттік кезеңінен кейін жасаған екі тікелей өнер көрсетуінің бірі болды, екіншісі – 1997 жылы "Bach at the Beacon" үшін Курцвейл барокко ансамблімен бірге. 1970 жылы альбом "Грэмми" сыйлығын ең үздік классикалық альбом, ең үздік классикалық орындау – аспаптық солист немесе солистер (оркестрмен немесе одан без) және ең жақсы инженерленген классикалық жазба номинациялары бойынша жеңіп алды. Карлос "The Well Tempered Synthesizer" альбомын шығарды, онда әртүрлі композиторлардың шығармалары синтезаторда орындалды. 1969 жылдың қараша айында шыққан альбом Billboard 200 тізімінде 199-орынға жетті және екі "Грэмми" номинациясын алды. Екі альбомның сәттілігі Карлосқа 1971 жылы Элкиннің кеңірек Нью-Йорк үйіне көшуге мүмкіндік берді.

Carlos was born in Pawtucket, Rhode Island, the first of two children born to working class parents. and wrote her first composition, "A Trio for Clarinet, Accordion, and Piano", at age ten. Carlos attended St. Raphael Academy, a Catholic high school in Pawtucket. In 1953, at fourteen, Carlos won a scholarship by building a computer presented at the Westinghouse Science Fair, a science competition for high school students. From 1958 to 1962, Carlos studied at Brown University and graduated with a degree in music and physics, during which she taught lessons in electronic music at informal sessions. She called it "a really lovely occupation" and found it a useful learning experience. Moog recounted that Carlos fed back extensive and very detailed—but always constructive—criticism about his equipment, presenting him with suggestions for improvements to every module, including the shapes and dimensions of the cases. Moog credited Carlos with originating many features of his synthesizer, and that many features that became part of the final production model of the Moog synthesizer originated with the custom modules he created for her, including the touch sensitive keyboard, a portamento control, a fixed filter bank, and a 49 oscillator polyphonic generator bank that could create chords and arpeggios. By 1966 Carlos owned a small Moog synthesizer, which she used to record sound effects and jingles for television commercials, which earned her "anywhere from $100 to $1000". Carlos recorded several compositions in the 1960s as a student at the Columbia Princeton Electronic Music Center. Two of them were re recorded and released on By Request (1975), Dialogues for Piano and Two Loudspeakers (1963) and Episodes for Piano and Electronic Sound (1964), both featuring Phillip Ramey on piano. A third, Variations for Flute and Electronic Sounds (1964, featuring John Heiss on flute) was recorded and released in 1965 on a Turnabout Records "Electronic Music" compilation. Other known, but unreleased student compositions include "Episodes for Piano and Tape" (1964), "Pomposities for Narrator and Tape" (1965), and "Noah" (1965), a two hour opera blending electronics with an orchestra. Carlos's first commercial release was Moog 900 Series – Electronic Music Systems (1967), an introduction to the technical aspects of the Moog synthesizer released as a nine minute single sided mono LP and narrated by Ed Stokes. Part of her compensation for making the recording was in Moog equipment, and in part payment for her various other contributions to Moog's product development, and for articles she wrote for his short lived electronic music periodical, she was able to acquire additional Moog equipment at a discount, most of it custom designed to her specific requirements. Switched On Bach became an unexpected commercial and critical hit, with Glenn Gould calling it "the album of the decade", and it helped to draw attention to the synthesizer as a genuine musical instrument. A Canadian Broadcasting Corporation program in November 1968, called CBC AM, secured a rare interview with Walter Carlos about the selection and use of Moog. Biographer Amanda Sewell observes, it is notable that Carlos is not pictured anywhere on the album, and is only mentioned by name (as Walter Carlos) in the rear sleeve notes of the original cover. Newsweek dedicated a full page to Carlos with the caption "Plugging into the Steinway of the future". Carlos performed selections from the album on stage with a synthesizer with the St. Louis Symphony Orchestra. The massive and unexpected success of Switched On Bach put great pressure on Carlos. She was by this time well into her gender confirmation process, and she was fearful of both personal ridicule and physical attack, and of the negative impact that her status as a transitioning person could have on her music career. Biographer Amanda Sewell records that the St. Louis appearance was extremely difficult for her—she hated having to disguise herself as Walter, for which she had to affect a deeper voice, use makeup to simulate a five o'clock shadow, and don a wig and pasted on fake sideburns. Her childhood experiences of being bullied and assaulted made her so fearful of appearing in public that she reportedly even contemplated taking her own life before the event and cried all the way to St. Louis. This was to be one of only two live performances Carlos made following her days as a student, the other being with the Kurzweil Baroque Ensemble for "Bach at the Beacon" in 1997. In 1970, the album won a Grammy Award for Best Classical Album, Best Classical Performance – Instrumental Soloist or Soloists (With or Without Orchestra), and Best Engineered Classical Recording. Carlos released a follow up, The Well Tempered Synthesizer, with synthesized pieces from multiple composers. Released in November 1969, the album reached No. 199 on the Billboard 200 and received two Grammy nominations. The success of both albums allowed Carlos to move into Elkind's more spacious New York City home in 1971.

1970 жылдар

"Бахқа ауыстырылған" альбомы шыққаннан кейін Карлосқа Джон Стерджестің режиссерлік еткен "Құланғандар" (1969) және Стэнли Кубриктің режиссерлік еткен "Механикалық апельсин" (1971) екі ғылыми-фантастикалық фильмінің саундтрегін жасау шақыруы келіп түсті. "Құланғандар" фильмінің режиссерлері саундтрек туралы ойларын өзгерткен соң, Карлос Кубрикпен жұмыс істеуді жөн көрді, себебі ол және Элкинд оның бұрынғы фильмдерінің жанкүйерлері еді, ол былай деді: "Біз ақыры Стэнли Кубриктің адвокатымен жақын байланысы бар адаммен сөйлестік. Кенеттен Лондонға ұшуға шақыру алдық". Карлос бұл ұсыныс туралы білгенге дейін кітапты оқып, оған негізделген "Уақыттың қадамдары" атты пьеса жаза бастады. 1972 жылы Стэнли Кубриктің "Механикалық апельсин" фильміне арналған саундтрек шықты, ол Генри Пурселл, Бетховен және Джоаккино Россинидің синтезделген және классикалық музыкасын, сондай-ақ вокодердің алғашқы қолданылуын біріктірді. Альбом Billboard 200 тізімінде 146-шы орынға жетті. Содан кейін сол жылы Карлос соңғы саундтрекке енбеген музыкадан "Уолтер Карлостың Механикалық апельсині" альбомын шығарды. Карлос бұл жобаны "көп көңіл көтеруге мүмкіндік берген, ләззатты кәсіп" деп сипаттады. Ол жануарлар мен табиғаттың жазбаларын синтезделген дыбыстармен біріктіріп, кейде мелодияларды қолдана отырып, дыбыстық ландшафтар жасады. Альбом Billboard 200 тізімінде 168-ші орынға ие болды және кейінгі жылдары эмбиент және жаңа дәуір жанрларын дамытқан басқа суретшілерге әсер етті. 1973 жылы Columbia/CBS Records Карлостан синтезделген классикалық музыканың тағы бір альбомын жасау туралы көптеген өтініштер алды. Ол бұл өтінішке келісіп, "Бахқа ауыстырылған" альбомының жалғасын жасауды шешті, ол ол және Элкинд синтезаторға ең қолайлы шығармаларды іздеуден басталды; екеуі №2 сюитадан, ля минорындағы және мажордағы екі бөлімді туындылардан, Анна Магдалена Бахқа арналған дәптерден сюитадан және ре мажордағы №5 Бранденбург концертінен үзінділер таңдады. Соңғысындағы кейбір бөлімдерде Yamaha E 5 Electone органы қолданылды, себебі сенімді полифониялық пернетақта әлі дамытылмаған еді. Нәтижесінде, "Бахқа ауыстырылған II" альбомы 1973 жылы шықты және алғашқы бес аптада АҚШ-та 70 000-нан астам дана сатылды. "Бахқа ауыстырылған II" альбомынан кейін Карлос тағы да музыкалық бағытын өзгертті. 1971 жылы ол және Элкинд Columbia Records компаниясынан әрбір жаңа альбомының басылымдарына қайта жауап беруге арналған төлемді карточканы қосуды сұрады, нәтижесінде оның болашақ шығармаларының тақырыбына қатысты көптеген ұсыныстар түсті. Алынған идеялар екіге бөлінді: кейбіреулері классикалық бейімделулерді, ал басқалары Карлостың түпнұсқалық шығармаларын көбірек сұрады. Карлос: "Егер мен бірнеше минут музыка үшін айлар бойы жұмсасам, мен әрине, тек қана бұрынғы музыканы қайта өңдеумен шектеле қоймаймын", - деп шешті және "жаңа идеяларды бағыттау, ескілерін қайта өңдеу" процесін бастады. 1974 жылдың ортасына қарай Карлос пен Элкинд Moog синтезаторында жазу үшін әр түрлі стильдегі тректерді таңдады, бұл Карлос үшін аспаптың икемділігін көрсеткендіктен босаңсытушы болды. 1975 жылы "Сұраныс бойынша" альбомы шықты, онда Бах, Вагнер, Чайковскийдің шығармалары, Карлостың 1960-шы жылдардағы екі шығармасы, сондай-ақ The Beatles тобының "Eleanor Rigby" және Том Джонстың орындауындағы "What's New Pussycat?" әндері кірді. "Сұраныс бойынша" альбомын 1980 жылы синтезаторда ойнатылған Бахтың барлық алты Бранденбург концертін қамтитын "Бахқа ауыстырылған Бранденбургтер" атты қос альбомы ілесіп шықты.

After the release of Switched On Bach, Carlos was invited to compose the soundtrack of two science fiction films, Marooned (1969), directed by John Sturges, and A Clockwork Orange (1971), directed by Stanley Kubrick. When the directors of Marooned changed their minds about including a soundtrack, Carlos chose to work with Kubrick, as she and Elkind were fans of his previous films, adding: "We finally wound up talking with someone who had a close connection to Stanley Kubrick's lawyer. We suddenly got an invitation to fly to London." Before Carlos knew about the offer, she read the book and began writing a piece based on it named "Timesteps". A soundtrack containing only the film cuts of the score was released as Stanley Kubrick's Clockwork Orange in 1972, combining synthesized and classical music by Henry Purcell, Beethoven and Gioacchino Rossini with an early use of a vocoder. The album peaked on the Billboard 200 chart at No. 146. Later that year, Carlos released an album of music not included in the final score titled Walter Carlos' Clockwork Orange. Carlos later described the project as "a lot of fun a pleasurable venture". It combined field recordings of animals and nature with synthesized sounds, occasionally employing melodies, to create soundscapes. It reached No. 168 in the Billboard 200 and influenced other artists who went on to pursue the ambient and new age genres in later years. By 1973, Columbia/CBS Records had received a considerable number of requests for Carlos to produce another album of synthesized classical music. She agreed to the request, opting to produce a sequel to Switched On Bach, which began with her and Elkind seeking compositions that were most suitable for the synthesizer; the two picked selections from Suite No. 2 in B minor, Two Part Inventions in A minor and major, Suite from Notebook for Anna Magdalena Bach, and Brandenburg Concerto No. 5 in D major. The latter features a Yamaha E 5 Electone organ for certain passages, as a reliable polyphonic keyboard had not been developed. The result, Switched On Bach II, was released in 1973 and sold over 70,000 copies in the US during the first five weeks of its release. Following Switched On Bach II, Carlos changed musical directions once more. In 1971, she and Elkind had asked Columbia Records to attach a pre paid business reply card in each new pressing of her albums, which resulted in a considerable amount of suggestions from the public regarding the subject of her future releases. The ideas received were divided; some asked for more classical adaptations, while others wanted more of Carlos's original compositions. Carlos decided, "If I was going to spend months for mere minutes of music, I certainly wasn't going to be pigeonholed into only retreading existing music", and so began a process of "re directing new ideas, reworking old ones". By mid 1974, Carlos and Elkind had selected tracks of varying styles to record on the Moog synthesizer, which Carlos found liberating, as it demonstrated the flexibility of the instrument. Released as By Request in 1975, the album includes pieces from Bach, Wagner, Tchaikovsky, two of Carlos's compositions from the 1960s, and renditions of "Eleanor Rigby" by The Beatles and "What's New Pussycat? ", originally sung by Tom Jones. By Request was followed by Switched On Brandenburgs, a double album containing all six of Bach's Brandenburg Concertos played on a synthesizer, in 1980.

1980 жылдар

Карлос Кубрикпен бірге оның психологиялық қорқынышты фильмі "Шырақ" (1980) үшін музыка жазды. Фильм түсірілімі басталар алдында Карлос пен Элкинд музыкалық шабыт алу үшін Кубриктің ұсынысымен кітапты оқыды. Карлос фильмге толық электрондық музыка жазды, бірақ Кубрик монтаждау кезінде басшылық ретінде қолданған бірнеше авангард композиторларының жазбаларын пайдаланды. Карлос пен Элкинд мұны 1980 жылдың мамырында фильмнің көрсетіліміне шақырылғанға дейін білмеді, және олар Кубриктің әрекеттеріне ашуланды. Олардың тәжірибесі композитор Алекс Норттың тәжірибесімен ұқсас болды, ол Кубриктің "2001: Ғарыш саяхаты" үшін толық оркестрлік саундтрек жазып, бірақ фильмнің әлемдік премьерасында Кубрик фильмді монтаждағанда қолданған жолдамалық тректерге байланысты бүкіл саундтректі тастағанын анықтады. 1980 жылы Warner Bros. Records компаниясы шығарған "Шырақ" (Original Motion Picture Soundtrack) альбомында Карлос пен Элкиндке екі трек қана тиесілі болды: негізгі тақырып және "Rocky Mountains", ал біріншісі Гектор Берлиоздың "Симфония фантастикалық" шығармасының "Dies Irae" бөлімінің жаңаша түсіндірілуі. Биограф Аманда Сеуэлл Карлос пен Элкиндтің агенті Люси Кроллдің өзінің іс қағаздарында дуэт бастапқыда Кубрикті сотқа беруді қарастырғанын көрсететін жазба жазғанын анықтады, бірақ Сеуэлл бірнеше беткейден кейін Кроллдің "Контрактқа қол қойылмаған" деп жазған тағы бір жазбасын тапты. Карлос пен Элкинд Кубрикпен "қол алысып" келісім жасаған, сондықтан заңдық шараларға жүгіну мүмкіндігі болмады. Карлос музыкасының кейбірінің шығарылуына қатысты құқықтық мәселелер болды, бірақ оның көп бөлігі 2005 жылы оның екі томдық жинақ альбомы "Rediscovering Lost Scores" құрамында қолжетімді болды. "Шырақ" жұмысы аяқталғаннан кейін, 1980 жылы күйеуімен бірге Францияға көшіп келген Элкинд Карлоспен ұзақ жылдық ынтымақтастығын тоқтатты. Карлос Нью-Йоркте қалды, Гринвич Виллидждегі жаңа бизнес-серіктесі Аннемари Франклинмен бірге бөлмеде тұрды. Ол жаңа, қайта жаңартылған студиясын орналастырды, ол жабдықты ақ шудан және радио мен теледидар сигналдарының сыртқы бұзылыстарынан қорғау үшін Фарадей клеткасына салынған. Карлос Франклинмен алғашқы жобасы 1980 жылы басталды, осы кезде The Walt Disney Company одан "Tron" (1982) ғылыми-фантастикалық фильміне саундтрек жазуды сұрады. Карлос келісті, бірақ ол тек электрондық музыкамен ғана композициялауды қаламай, өзінің музыкалық идеяларымен оркестрді қосуды көздеді. Ол олардың талаптары "қатаң түрде белгіленгенін, кеңістік аз болғанын және бұл оны қызықтырғанын" еске алды. "Tron: Original Motion Picture Soundtrack" 1982 жылы шықты және Billboard 200 тізімінде 135-орынға жетті. Карлос өзінің саундтректерін жеке альбомында шығаруды жоспарлады, бірақ Columbia/CBS бұл перспективаға қызығушылық танытпады. Альбомда 35 ноталық октаваның алғашқы мысалы бар. 1988 жылдың қазанында шыққан "Петр және қасқыр/Жануарлар карнавалының екінші бөлігі" 1989 жылы балаларға арналған ең жақсы альбом үшін Грэмми сыйлығына ұсынылды.

Carlos reunited with Kubrick to compose the score for his psychological horror film The Shining (1980). Before filming began, Carlos and Elkind read the book, as per Kubrick's suggestion, for musical inspiration. Carlos recorded a complete electronic score for the film, but Kubrick ended up using mostly existing recordings by several avant garde composers, tracks that he had used as guide tracks during editing. Carlos and Elkind did not discover this until they were invited to a screening of the film in May 1980, and they were reportedly furious about Kubrick's actions. Their experience closely mirrored that of composer Alex North, who had written and recorded a complete orchestral soundtrack for Kubrick's 2001: A Space Odyssey, but discovered at the film's world premiere that Kubrick had jettisoned the entire score in favour of the guide tracks he had used while editing the movie. The Shining (Original Motion Picture Soundtrack), released in 1980 on Warner Bros. Records, featured only two tracks credited to Carlos and Elkind: the main title theme and "Rocky Mountains", the former a reinterpretation of the "Dies Irae" section of Symphonie fantastique by Hector Berlioz. Biographer Amanda Sewell discovered that Carlos and Elkind's agent Lucy Kroll had written a note in her files indicating that the duo had initially considered suing Kubrick, but Sewell found that, several pages further on, Kroll had written another note that read "No signed contract"—Carlos and Elkind had made the deal with Kubrick "on a handshake", and thus had no legal recourse. Some of Carlos's music had some legal issues regarding its release, but much of it was made available in 2005 as part of her two volume compilation album Rediscovering Lost Scores. With work on The Shining complete, Elkind ended her long time collaboration with Carlos when she moved to France with her husband in 1980. Carlos remained in New York City, sharing a converted loft in Greenwich Village with her new business partner Annemarie Franklin. It housed her new, remodelled studio, which was enclosed in a Faraday cage to shield the equipment from white noise and outside interference from radio and television signals. Carlos's first project with Franklin began around 1980, when The Walt Disney Company asked her to record the soundtrack to its science fiction feature Tron (1982). Carlos agreed, but was not interested in composing solely with electronic music, as she wished to incorporate an orchestra with her musical ideas. She recalled their demands were "tightly specified there wasn't a lot of elbow room, and that made it fun". Tron: Original Motion Picture Soundtrack was released in 1982 and reached No. 135 on the Billboard 200. Carlos intended to release her scores on her own album, but Columbia/CBS showed a lack of interest in the prospect. The album features the first instance of a 35 note octave. Released in October 1988, Peter and the Wolf/Carnival of the Animals—Part II was nominated for a Grammy Award for Best Album for Children in 1989.

1990-2000 жылдар

"Switched On Bach" альбомының 25 жылдығына орай Карлос альбомды өзінің цифрлық аспаптары мен жазу әдістерімен қайта жазды. 1992 жылы Telarc Records лейблында шыққан "Switched On Bach 2000" альбомын жасауға шамамен бір жарым жыл кетті; Карлос жобаға шамамен 3000 сағат жұмсалды деп есептейді, ол бірнеше цифрлық аудио жұмыс станциясы бағдарламалық қамтамасының, соның ішінде Pro Tools қолданылуын қамтыды. Муг синтезаторы тек бір рет қолданылды; қалғаны 13 заманауи синтезаторда орындалды. Альбом сонымен қатар Dolby Surround дыбысын араластыруға жасаған алғашқы қадамын белгіледі. Карлос британдық "Жаңа әлем" (1998) фильміне саундтрек жазды, ол "Woundings" деп те белгілі, режиссері Роберта Хэнли, ал негізі Джефф Нунның пьесасы. Карлос өзінің музыкасының стилін былай түсіндірді: "Маған қорқынышты нәрселер жасауға және ішкі психологиялық көңіл-күй суреттерін салуға еркіндік берілді, және фильм осылай қалыптасты". 1998 жылдан бастап Карлос студиялық альбомдарын цифрлық түрде қайта жаңарта бастады, нәтижесінде 1999 жылы шыққан "Switched On Box Set" жинағында оның төрт синтезделген классикалық альбомы болды. 2005 жылы екі томдық "Rediscovering Lost Scores" жинағы жарық көрді, онда бұрын жарық көрмеген материалдар, соның ішінде "Woundings" саундтрегі және "A Clockwork Orange", "The Shining" және "Tron" фильмдері үшін жазылған, бірақ фильмдерде қолданылмаған музыка бар.

Жыныстық ауысу

Карлос өзінің жыныстық дисфориясын ерте жасында сезінді, ол былай деп еске алады: "Шамамен бес немесе алты жаста болған кезде, өзімді кішкентай қыз деп сендіріп, ұзақ шашты және қыздар киімдерін көбірек ұнататынмын, ал ата-анам неге мұны түсінбеді деп білмеймін". Браун университетінде оқып жүргенде ол бір қызбен кездесіп, "оған қатты қызғанып, өзімді ұтып алдым" деді. Бұл Карлос үшін мәселе туғызды, өйткені "Бахқа ауыстырылған" (Switched On Bach) альбомы 1968 жылдың қазан айында шыққаннан кейін күтпеген оқиғаға айналды. Сент-Луис симфониялық оркестрімен бірге альбомнан үзінділерді тікелей эфирде орындауға дейін Карлос көпшілік алдында пайда болудан қорқып, қонақ үй бөлмесінде жылады. Содан кейін ол жалған бакенірлер мен еркектерге арналған шашты киіп, қауырсын қарындашымен мойнындағы қылды суреттеді, еркектей көріну үшін. Ол Кубрикті кездестіргенде де, 1970 жылы "Дик Каветт Шоуында" (The Dick Cavett Show) пайда болғанда да солай жасады. Бірақ маркетингтік себептермен ол тағы екі альбомды Уолтер Карлос ретінде шығарды (1973 жылғы "Switched On Bach II" және 1975 жылғы "By Request"). Сот ісі соттан тыс шешілді, Момус әнді CD-нің келесі басылымдарынан алып тастауға келісті және 30 000 доллар заңдық шығындарды төледі.

Жарияланған өмірбаяны

Музыктанушы Аманда Сьюэллдің «Венди Карлос: Өмірбаяны» атты өмірбаяны 2020 жылы Оксфорд университетінің баспасында жарық көрді. Автор суретшінің өзімен немесе оған жақын адамдармен тікелей сұхбат ала алмағанымен, сыншылар тарапынан жағымды бағаланды. Карлос жеке сайтында бұл еңбекті өзінің және қайтыс болған ата-анасының өмірін бұрмалап көрсететін «жалган» деп сипаттайды.

Басқа қызмет түрлері

Карлос 1971 жылғы маусымда шыққан Whole Earth Catalog журналына сол кездегі қолжетімді синтезаторлар туралы шолу жазып, Moog, Buchla және Tonus (aka ARP) жүйелерін салыстырды. Ол EMS Putney және Minimoog сияқты кішкентай жүйелерді "ойыншықтар" және "пайда табуға бағытталған өнімдер" деп есептеді. Карлос күн тұтылуын фотоға түсіруде де шебер. Оның жұмысы NASA сайтында жарияланды және Sky & Telescope журналының мұқабасында жарық көрді. Ол қараңғы бөлмедегі техникалар мен цифрлық композицияларды пайдалану арқылы күн тұтылу фотосуреттеріндегі динамикалық диапазонды кеңейтудің әртүрлі әдістерін жасады.