Кіріспе

Шотланд суретшісі, фотографы және өнер белсендісі Дэвид Октавиус Хилл (20 мамыр 1802 – 17 мамыр 1870) – шотланд суретшісі, фотографы және өнер белсендісі. Ол 1843 және 1847 жылдар аралығында инженер және фотограф Роберт Адамсонмен бірлесіп, Шотландияда фотосурет өнерінің көптеген салаларын дамыту мақсатында Hill & Adamson студиясын құрды.

Ерте өмір

Дэвид Октавиус Хилл 1802 жылы Перт қаласында дүниеге келді. Оның әкесі кітап сатушы және баспагер болған, ол Перт академиясын қайта құруға көмектесті және Дэвид ағалары сияқты сол жерде білім алды. Ағасы Александр Эдинбургтегі Blackwood баспасына қосылғанда, Хилл Дизайн мектебінде оқыды. Ол литографияны үйреніп, Пертширдегі көріністердің эскиздерінен Sketches of Scenery атты альбом шығарды. Оның пейзаж суреттері Шотландиядағы Көркем өнерді насихаттау институтында көрсетілді, және ол 1829 жылы жақын досы Генри Кокберннің көмегімен институтқа наразы болған суретшілермен бірге бөлек Шотландия академиясын құрды. Бір жылдан кейін Хилл жалақысыз хатшылық міндеттерді өз мойнына алды. Ол 1832 жылы "Глазго және Гарнкирк темір жолының проспектісін" суреттеу үшін төрт эскизін пайдаланып, кітап иллюстрацияларына тапсырыс іздеді, содан кейін Уолтер Скотт және Роберт Бернстің басылымдарына суреттер салды. 1830 жылдары ол Эдинбургтің Жаңа қаласындағы 24 Queen Street мекенжайында тұрды. 1836 жылы Шотландия Корольдік академиясы оған хатшы ретінде жалақы төлеуді бастады, және осы сенімділікпен ол келесі жылы өзінің сүйіктісі Энн Макдональдқа үйленді. Қызы Шарлотта Хилл туғаннан кейін Энн ауыр сырқатқа шалдықты және 1841 жылдың 5 қазанында 36 жасында қайтыс болды, ол Перттегі Greyfriars шіркеуінің зиратында отбасымен бірге жерленді. Шарлотта Хилл кейіннен автор Уолтер Скотт Далглишпен тұрмысқа шықты және Гранж зиратында, Гранж, Эдинбургте жерленген. Ол суреттер салуды және тапсырыс бойынша пейзаждар салуды жалғастырды. Осы кезеңде ол Эдинбургтің солтүстік жаққа орналасқан маңындағы Инверлиф Роу 28 үйінде тұрды.

Шотландия еркін шіркеуі

Хилл 1843 жылы Шотландия шіркеуінің бас жиналысында болды, онда 450-ден астам пастор шіркеуден шығып, Шотландияның еркін шіркеуін құру үшін басқа жиналыс залына кетті. Ол досы Лорд Кокберн мен тағы бір көрермен, физик сэр Дэвид Брюстердің ынталандыруымен осы драматикалық көріністі бейнелеуді шешті. Брюстер жаңа өнертабыс – фотографияны қолданып, қатысқан барлық пасторлардың суретін түсіруді ұсынды. Брюстер өзі 1839 жылдан бері осы технологиямен тәжірибе жасап жатқан еді және ол Хиллді тағы бір әуесқой, Роберт Адамсонмен таныстырды. Хилл мен Адамсон осы оқиғаға куә болғандардың және оқиға болған жердің бірнеше суретін түсірді. 1,5 метрге 3,5 метрге (5 футка 11,4 футқа) тең картина 1866 жылы аяқталды.

Фотостудия

Хилл 1850 жылы "Калтон Хилл Стейрс" -ке көшіп келді. Олардың ынтымақтастығы, Хилл композиция мен жарықтандырудағы шеберлігін, ал Адамсон камераны басқарудағы едәуір сезімталдығы мен дағдысын қамтамасыз етті, бұл өте табысты болды және олар көп ұзамай өздерінің тақырыптарын кеңейтті. Адамсонның Эдинбургтегі Калтон төбесіндегі "Rock House" студиясы олардың фотосурет тәжірибелерінің орталығы болды. Калотип процесін қолдана отырып, олар сол кездегі белгілі шотландтық тұлғаларды бейнелейтін портреттердің кең ауқымын жасады, соның ішінде Хью Миллерді студияда да, ашық ауада да, көбінесе Грейфриарс Киркярдтағы әсем қабірлердің арасында суретке түсірді. Олар жергілікті және Файф пейзаждарын, қалалық көріністерді, соның ішінде Эдинбургте салынып жатқан Скотт ескерткішінің суреттерін түсірді. Олар ұлы және құрметті адамдарды ғана емес, қарапайым жұмысшы халықты, әсіресе Ньюхейвен балықшыларын және балықты 5 шақырымға дейін Эдинбург қаласына дейін тасып, "Caller herrin" (жаңа сельдь) деп айқайлап, есіктерде сату үшін алып жүретін балықшы әйелдерді суретке түсірді. Олар бірнеше "әрекетке толы" фотосуреттер жасады, соның ішінде екі діни қызметкердің қатар жүріп бара жатқан суреті ең танымал болды. Олардың серіктестігі шамамен 3000 баспа шығарды, бірақ 1848 жылы Адамсонның денсаулығы нашарлап, қайтыс болуына байланысты төрт жылдан кейін тоқтатылды. Калотиптер күн сәулесінде солғын болғандықтан, оларды альбомдарда сақтау қажет болды. Хилл студияны бірнеше ай бойы жалғастырса да, белсенділігі төмендеп, студиядан кетіп қалды, бірақ фотосуреттердің басып шығарылған нұсқаларын сатуды және оларды суреттерді құрастыруға көмек ретінде пайдалануды жалғастырды. 1862 жылы ол 20 жас кіші Амелия Робертсон Паттонға қайта үйленді және сол кезде фотосуретке қайта оралды, бірақ нәтижелері Адамсонмен ынтымақтастығынан гөрі аз табысты болды. Қызының өлімінен кейін ол қатты күйзеліп, жұмысының қарқыны төмендеді. 1866 жылы ол "Бөлініс" картинасын аяқтады, ол көпшілікке танымал болды, бірақ сол кезде көптеген қатысушылар қайтыс болған еді. Фотограф Ф. К. Аннан бүкіл еркін шіркеуде сату үшін суреттің жақсы азайтылған көшірмелерін жасады, ал бір топ қолдау көрсетушілер шіркеу үшін суретті сатып алу үшін 1200 фунт жинады. 1869 жылы ауру оны РСА-ның хатшысы лауазымынан бас тартуға мәжбүр етті және ол 1870 жылы мамыр айында қайтыс болды. Хилл Эдинбургтегі Дин зиратында жерленген – Шотландиядағы ең әдемі Викториялық зираттардың бірі. Ол екінші әйелі Амелияның мүсінінде бейнеленген, ол оның қасында жерленген.

Көрмелер

Оның кейбір фотосуреттері 1954 жылы Глазгода көрсетілді, бірақ оның туындыларының алғашқы маңызды көрмесі 1963 жылы Германияның Эссен қаласында болды.