Инмар Бергманның 1976 жылғы «Жүзді жүзбе-жүз» фильмі – психиатрдың психикалық күйреуі туралы швед драмасы. Лив Ульманн, Эрланд Йозефсон басты рөлдерде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1976 жылғы фильм
1976 film
"Бетпе-бет" (Ansikte mot ansikte) – 1976 жылы түсірілген швед психологиялық драмасы, сценарийін жазып, режиссерлік жасаған Ингмар Бергман. Фильм психикалық ауруға шалдыққан психиатрдың тарихын айтады. Басты рөлдерде Лив Ульман мен Эрланд Йозефсон ойнаған. Бұл Лена Олиннің кинодағы тұңғыш дебюті.
Face to Face (Ansikte mot ansikte) is a 1976 Swedish psychological drama film written and directed by Ingmar Bergman. It tells the story of a psychiatrist who is suffering from a mental illness. It stars Liv Ullmann and Erland Josephson. It is also the film debut of Lena Olin.
Сюжет
Дженни Исаксон (Лив Уллман) - психиатр, күйеуі Америкада, ал қызы Анна лагерьде болған кезде психикалық аурухананың медициналық жетекшісі болып уақытша жұмысқа орналасты. Ол отбасымен бірге үйін сату процесінде болғандықтан, ол уақытша әжесі мен әжесінің (Гуннар Бьёрнстранд, Айно Таубе) үйіне көшіп барады. Ол өзінің бұрынғы бөлмесіне қайта оралуды сезінген кезде, ол үшін алаңдаушылық тудырады және уайымданады, нәтижесінде оның арманына түсіп, содан кейін бір көзі бар қарт әйелдің аяндарын көре бастайды. Дженнидің жеке проблемаларын психикалық ауруханадағы ерекше бұзылған науқас Мари күшейтеді, ол зорлық-зомбылыққа бейім және Дженниге сүйіспеншілікті сезінбейтіндіктен оны емдей алмайтынын айтады. Психиатриялық ауруханадағы әріптестерінің бірінің бұрынғы әйелі өткізген қонақта Женни ажырасқан Томас (Эрланд Джозефсон) дәрігермен танысады. Ол қызға құмарлық танытқаннан кейін, қыз онымен бірге үйге баруға келіседі, ол онымен жыныстық қатынасқа түсу идеясын ол оны көтермегенге дейін жоққа шығарады. Томаш оған такси шақырады және олар болашақта қайтадан кездесуге келіседі. Бір күні өзінің бұрынғы үйіне бара жатып, Дженни психиатриялық ауруханадан қашып шыққан Мариді табады; онымен бірге екі адам бар. Олар Мари оны телефон кітапшасынан мекенжайын тапқан Дженниге апаруды сұрап, оны сұрағанын түсіндіреді. Дженни полицияға хабарласуға тырысқанда, ер адамдар оған шабуыл жасап, зорлауға тырысады, бірақ оған ену қиын болған кезде тез тоқтайды. Сол түні Джени Томасты концертке шығарып, онымен бірге үйге оралады. Түн ортасында Женни оған болған оқиғаны айтып береді және ол физикалық ләззат алуды қатты қалайтынын мойындайды, сондықтан ол зорлаушымен жыныстық қатынасқа түсуді қалаған, бірақ ол физикалық түрде қозғай алмады. Томас оны жұбатуға тырысқанда, ол күйзеліске ұшырап, таксимен үйге жөнелтуді сұрайды, оны жақын арада көрісетіндеріне сендіреді. Дженни бірнеше күн бойы әжесі мен ата-анасында ұйықтап, жұмыстан қалады. Олар демалыс үшін қаладан кеткенде, ол бастапқыда Томасқа киноға баруға шақырады, бірақ оның орнына телефонды бұғарады, күйеуіне ешқашан эмоционалды немесе физикалық ләззат көрмегенін айтып, күйеуіне суицид жазбасын жаздырады, содан кейін елу Нембутол алады. Түсінде ол өзіне-өзі қол жұмсау әрекеті үшін кешірім сұрайды, әжесімен сөйлеседі және өзінің ата-бабалары сияқты қарттардан қорқатынын айтады. Ол ойдағы Томасқа кездеседі, ол оны терең және ұмытылған естеліктеріне есікті ашпау туралы ескертеді, бірақ ол бәрібір ашылады. Ол қартты әйелді көреді, ол оны қолға-қол ұстап, жұбатады. Дженни ауруханада оянады. Томастың өзі де бар. Ол қыздың қолын қойғанын біліп, оны іздеп шықты. Олар сөйлеседі, ал Томас оған өзінің қатаң тәрбиесі туралы айтып, оны жұбатуға тырысады, кешкі асқа оралу немесе секіруге рұқсат етілмейді. Екінші түсімде ол бейшараларға толы бөлмеде жұмыс істеуге тырысады. Әжесі оған өлімнен қорқатынын айтады, Анна оны көріп, қашады. Ол оянғанда күйеуі осында, бірақ ол оған Америкаға оралуы керектігін айтады. Ол оған әжесіне болған оқиға туралы шындықты айтуды және Аннамен сөйлесуді айтады. Келесі түсінде ол соңғы рет тоғыз жасында жерлеу рәсіміне барған ата-анасын іздеуге тырысады. Ол өзін кінәлі сезініп, ұялып жүр. Ол оларды тапқан кезде олар алдымен оны тастап кетеді, бірақ олар оны жұбатуға оралғанда, ол оларды қуып жібереді. Женни оянып, Томасқа балалық шағы туралы айтып береді. Олар терең құпияларды бөліседі. Томас ешқашан ажыраспағанын, оның орнына досынан айырылғанын, бес жыл бірге тұрған адам екенін айтады. Әңгімелесудің салдарынан Дженидің көңілі ауырады. Соңғы түсімде ол өзінің жерлеу рәсіміне қатысып, кремация кезінде оянады. Медбике Женниге Аннаның онымен танысқысы келетінін айтады. Ол Аннаға не істегенін және неге істегенін айтып беруге тырысады, бірақ бұл жақсы жүрмейді. Анна Женниге оны ешқашан ұнатпағанын білетінін айтады және кетеді. Содан кейін Томас оған Ямайкаға аморальдық демалыс үшін баратынын және қайтып келмеуі мүмкін екенін айтады. Дженни әжесінің қасына оралады, ол Дженни тек шаршады деп санайды. Ол күйеуінің өлімге ұшырауынан қатты уайымдайды. Дженни оған көңіл-күйін көтереді, содан кейін психиатриялық ауруханаға телефон шалып, таңертең жұмысқа баратынын айтады.
Dr. Jenny Isaksson (Liv Ullmann) is a psychiatrist who has taken a temporary job as the medical supervisor at a mental hospital while her husband is in America and their daughter Anna is away at camp. As she and her family are in the process of selling their home, she temporarily moves in with her grandparents (Gunnar Björnstrand, Aino Taube), who cared for her after her parents died when she was a child. The experience of moving back into her old bedroom proves disturbing for her and conjures up feelings of anxiety, resulting in her first beginning to have dreams and then waking visions of a one eyed old woman. Jenny's personal problems are compounded by Mari, a particularly disturbed patient at the mental hospital, who is prone to fits of violence and who tells Jenny that she is incapable of treating her because she cannot experience love. At a party hosted by the ex wife of one of her colleagues at the mental hospital, Jenny meets the divorced Tomas (Erland Josephson), a medical doctor. After he flirts with her, she agrees to go home with him, where she rejects the idea of having sex with him before he brings it up. Nonplussed, Tomas calls her a taxi and they agree to meet again sometime in the future for a potential sexual encounter. Going to her old home one day, Jenny discovers Mari, who has escaped from the mental institution; with her are two men who explain that Mari requested they take her to Jenny, whose address they found in the phone book. When Jenny attempts to call the police, the men attack her and attempt to rape her, but quickly stop when they have difficulty penetrating her. That night, Jenny accompanies Tomas to a concert and then returns home with him, telling him she wants a non sexual encounter with him in which they will sleep in bed together without touching. In the middle of the night, Jenny tells him what happened and admits that she is so desperate to experience physical pleasure that she wanted the rapist to have sex with her, but that she could not become physically aroused. When Tomas attempts to comfort her, she suffers a breakdown and asks to be sent home in a cab, assuring him they'll see one another soon. Jenny sleeps at her grandparents' for several days, missing work. When they leave town for the weekend she initially calls Tomas to go to the movies, but instead hangs up on him, records a suicide note on a tape recorder in which she tells her husband that she has never experienced emotional or physical pleasure, and then takes fifty Nembutols. In a dream, she apologizes to herself for her suicide attempt, speaks to her grandmother, and tells herself that she fears old people like her grandparents. She encounters an imagined Tomas, who warns her not to open the door to her deep and forgotten memories, but she opens anyway. She sees the old woman, who caresses and comforts her. Jenny wakes up in the hospital. Tomas is there. He went to find her after she hung up on him and didn’t answer when he tried calling back. They talk, and Tomas tries to comfort her by telling her about his strict upbringing, not being allowed to burp or fart at dinner. In a second dream, she ineptly tries to deal with a crowded room of patients. Her grandfather tells her that he’s afraid of dying, and Anna sees her and runs away. When she wakes, her husband is there, but he tells her that he has to return to America. She tells him to tell her grandmother the truth about what happened and that she will talk to Anna. In the next dream, she tries to find her parents, whom she last saw at their funeral when she was nine. She is distressed by guilt and shame. When she finds them they first leave her, but when they return to comfort her, she pushes them away. Jenny wakes up and tells Tomas about her childhood. They share deep secrets. Tomas says that he was never divorced, instead he had lost a friend, a man he lived with for five years. The conversation deteriorates and Jenny becomes hysterical. In a last dream, she attends her funeral, awaking during the cremation. A nurse tells Jenny that Anna wants to meet her. She tries to tell Anna what she did and why, but it doesn’t go well. Anna tells Jenny that she knew that she never liked her, and she leaves. Tomas then tells her that he’s going to Jamaica for an amoral vacation and may not return. Jenny returns to her grandmother who believes that Jenny has only been fatigued. She is distressed by her husband’s impending death. Jenny offers her some comfort and then calls the mental hospital to tell then that she’ll be in to work in the morning.
Қабылдау
"Rotten Tomatoes" агрегаторы 17 шолуға сүйене отырып, "Бетпе-бет" фильміне 76% мақұлдау көрсетілгенін хабарлады. Винсент Канби фильмді жоғары бағалап, "Мырза Бергман бұрынғыдан да құпиялы, әсерлі және қайшылы, бірақ фильмнің стилі бұрынғыдан да нақты, айқын және салмақты болған емес" деп жазды. Роджер Эберт оны "шатасқан және кейде асыра күшті" деп атап, төрт жұлдыздың үшеуін берді және Ульманның ойынын "соған дейінгі Ингмар Бергман фильмдеріндегі ең ұлы актерлік жұмыстарының бірі" деп мақтады.
Aggregator Rotten Tomatoes reports 76% approval of Face to Face based on 17 reviews. Vincent Canby was highly favorable and wrote, "Mr. Bergman is more mysterious, more haunting, more contradictory than ever, though the style of the film has never been more precise, clear, levelheaded." Roger Ebert, while calling it "confused and sometimes overwrought", awarded it three out of four stars and lauded Ullmann's performance as "one of the greatest performances in an Ingmar Bergman film" up to that point.
Марапаттар
"Бетпе-бет" АҚШ Ұлттық кинорецензиясы тарапынан "Ең үздік шетел тіліндегі фильм" номинациясына ұсынылды. Ол "Оскар" сыйлығына "Үздік әйел актер" (Уллман) және "Үздік режиссер" (Бергман) номинацияларында көрсетілді. Уллман BAFTA сыйлығының "Үздік әйел актер" номинациясына ұсынылды. Сонымен қатар, ол Нью-Йорк киносыншылары шеңберінің, Ұлттық кинорецензиялар кеңесінің және Лос-Анджелес киносыншылары қауымдастығының "Үздік әйел актер" сыйлығының иегері атанды, ал фильм осы қауымдастықта "Ең үздік шетел тіліндегі фильм" аталымын жеңіп алды. "Алтын глобус" сыйлығы оны жылдың "Ең үздік шетел тіліндегі фильмі" деп таныды, ал Уллман "Ең үздік әйел актер" (драмалық фильм) номинациясына "Алтын глобус" сыйлығына ұсынылды.
Face to Face was nominated for Best Foreign Language Film by the U. S. National Board of Review. It received nominations at the Academy Awards for Best Actress (Ullmann) and Best Director (Bergman). Ullmann was nominated by BAFTA in the Best Actress category. She was also named Best Actress by the New York Film Critics Circle Awards, the National Board of Review and the Los Angeles Film Critics Association, with the film winning Best Foreign Language Film at the latter. It also was named by the Golden Globes as their Best Foreign Language Film of the year, with Ullmann also being nominated for the Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Drama.
Халықтық мәдениеттегі сілтемелер
Вуди Алленнің "Эни Холл" фильмінің басында, Алленнің кейіпкері көрсетілімге бірнеше минут кешігіп келгендіктен "Бетпе-бет" фильмін көруден бас тартады. Оның орнына ол Энниді (Дайан Китонды) "Қайғы мен азап" фильмінің көрсетіліміне апарып барады.
At the beginning of the Woody Allen film Annie Hall, Allen's character refuses to see Face to Face after arriving a few minutes late for a showing. He instead takes Annie (Diane Keaton) to a screening of The Sorrow and the Pity.