Томас Суэнн: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері
Thomas Swann
Томас Сванн (1809-1883) – АҚШ саяхатшысы, Мэриленд штатының губернаторы, Балтимор мэрі және конгрессмен. Балтимор және Огайо темір жолының президенті болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1809-1883)
American politician (1809 1883)
Томас Сванн (3 ақпан 1809 – 24 шілде 1883) – американдық заңгер және саясаткер, сондай-ақ Балтимор және Огайо темір жолының президенті болған, ол Уилингке дейін темір жол құрылысын аяқтап, Огайо өзені аңғарына қол жеткізген. Алғашқыда "Біліспейтін" (Know Nothing) партиясының мүшесі болған, кейін демократқа айналған Сванн Балтимор қаласының 19-шы мэрі (1856–1860), содан кейін Мэриленд штатының 33-ші губернаторы (1866–1869) қызметтерін атқарды, одан кейін Мэриленд штатының 3-ші және 4-ші округтерінен АҚШ Конгресінің өкілі ("Конгрессмен") болып сайланды (1869–1879), Балтимор аймағын өкілдік етті.
Thomas Swann (February 3, 1809 – July 24, 1883) was an American lawyer and politician who also was President of the Baltimore and Ohio Railroad as it completed track to Wheeling and gained access to the Ohio River Valley. Initially a Know Nothing, and later a Democrat, Swann served as the 19th Mayor of Baltimore (1856–1860), later as the 33rd Governor of Maryland (1866–1869), and subsequently as U. S. Representative ("Congressman") from Maryland's 3rd congressional district and then 4th congressional district (1869–1879), representing the Baltimore area.
Ерте өмір және мансап
Сванн Вирджиния штатының Александрия қаласында, Вирджинияның алғашқы әулеттерінің бірінен шыққан Джейн Бёрд Пейджтің төртінші ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы үш жылдан кейін қиын босану салдарынан қайтыс болды. Оның заңгер әкесі Томас Сванн Вирджиния штатының Делегаттар палатасында қызмет еткен және Уильям Уирт және басқа да Вирджиния заңгерлерімен ұлттық үкіметте саяси байланыстарға ие болғандықтан, осы кезеңде Колумбия округінің АҚШ прокуроры болды. Оның екі бауыры 1825-1829 жылдар аралығында қайтыс болса да, Сванннің үлкен ағасы Уилсон Кэри Сванн (1806-1876) онымен бірге білім алып, кейін Филадельфияда дәрігер, қайырымдылық шаруағасы және әлеуметтік реформатор ретінде танылды. Сванн ағайындылары Вашингтондағы Колумбия колледжінде (қазіргі Джордж Вашингтон университеті) оқыды, содан кейін Шарлоттсвиллдегі Вирджиния университетіне түсті. Томас кіші ежелгі және қазіргі тілдерді, математиканы оқыды, бірақ 1825 жылы тәртіпсіз мінез-құлқы үшін жазаланды және келесі жылы құмар ойындарға қатысты жанжалға ұшырады, бұл оны Вирджинияның танымал заңгері Джордж Таккердің моральдық философия курсына қатысуға итермелеген болуы мүмкін. Ол сонымен қатар әкесінің жетекшілігімен заңгерлік білім алды.
Swann was born in Alexandria, Virginia, the fourth son born by the former Jane Byrd Page, a member of one of the First Families of Virginia. His mother died three years later after a difficult childbirth. His attorney father, Thomas Swann, had served in the Virginia House of Delegates and with political connections to William Wirt and other Virginia lawyers in the national government, would become United States Attorney for the District of Columbia during this man's childhood. Although two of his brothers died between 1825 and 1829, Swann's elder brother Wilson Cary Swann (1806 1876) was educated with him and later rose to prominence as a physician, philanthropist, and social reformer in Philadelphia. The Swann brothers attended Columbian College (now George Washington University) in Washington, D. C., then the University of Virginia at Charlottesville. Thomas Jr. studied Ancient and modern languages and mathematics, but was also disciplined for disorderly conduct in 1825 and questioned in a gambling scandal the following year, which may have led him to enroll in a class in moral philosophy from prominent Virginia lawyer George Tucker. He also studied law under his father's guidance.
Мансап
Демократ, 1833 жылы және мүмкін әкесінің байланыстары арқылы, Сванн президент Эндрю Джексоннан Неапольге (Екі Сицилия Корольдігі, кейін Италия) АҚШ комиссиясының хатшысы болып тағайындалды. Вирджиния адвокатурасына қабылданған ол, 1833 жылы Александрия қалалық кеңесіне сайлауда жеңіске жетіп, әкесінің мансап жолын жалғастырды. 1834 жылы Сванн мұрагер әйелге үйленіп, Мэриленд штатының Балтимор қаласына көшті, онда әкесінің заңгер досы Уильям Вирт қоныстанған еді, және кейіннен Сванн теміржол заңгері болды. Оның әйелінің британдық туған әкесі Джон Шерлок француз және неаполитандық талаптарға қатысты мүдделерді, сондай-ақ Пенсильвания жерінің 6000 акрын, 150 унция күміс илем, 300 бөтелке мадера, Америка Құрама Штаттары Банкінің акцияларын, үш Балтимор банкінің акцияларын, екі жол төлемін, Йорк каналын (Пенсильвания штаты) және Балтимор мен Огайо темір жолын (1827 жылы құрылған және 1834 жылға қарай Харперс-Ферриге дейін толыққан) қалдырды. Оның әйелінің ағасы Роберт Гилмор оларды Балтимор қоғамына қабылдады, бірақ оның әкесі 1836 жылғы экономикалық дағдарыстан кейін қаржылық қиындықтарға тап болды, сондықтан жас Томас 600-700 акр жерді және Morven Park плантациясын әкесінен сатып алды, өйткені оның әкесінің жауы Николас Биддл де дағдарыстан кейін ұлдарына мүлікті сатуға мәжбүр болды. 1840 жылы үлкен Томас Сванн қайтыс болды, ал ол Morven Park, алпыс құл және әкесінің заң кітапханасын мұра етті, ал келесі жылдары әкесінің жерінің қалған бөлігін бірте-бірте сатып алды. Осы аралықта Томас Сванн отбасымен Балтимордағы Франклин көшесінде тұрып, әкесінің Вирджиниядағы Morven Park мүлігін жазғы демалыс орны ретінде пайдаланды. Сванн 1840 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Александрияға оралды, бірақ теміржол заңгері ретінде де жұмыс істеді. 1837 және 1843 жылдар аралығында ол теміржол президенті болған тәжірибелі саясаткер Луис Маклейннің көмекшісі болды. 1844 жылы Сванн Александрияның темекі инспекторы болды, бұл порт қаласындағы маңызды жауапкершілік еді, сонымен қатар ол Ричмондқа және (жеке станция арқылы) Балтиморға теміржол байланысына ие болды. 1846-1847 жылдары Сванн B&O-ның Ричмондтағы лоббисі болды, өйткені теміржол 1827 жылы алған франшизасы аяқталып, оның батыс Вирджиния арқылы кеңейтілуіне Джеймс өзені және Канахва каналы компаниясының күшті саяси мүдделері қарсы болды. Сванн 1847 жылдың 6 наурызында кеңейтуді қамтамасыз етті, теміржол Уилинге дейін салына бастады, ал 1848 жылдың қазанында Сваннның B&O-дағы үлкен үлесі мен қызметі оның директор болып сайлануына әкелді, ал Маклейн зейнеткерлікке шыққан кезде ол теміржол президенті болды. 1850 жылы Сванн B&O-ның Огайо өзеніне дейін кеңейтуіне көмектесу үшін Еуропада қаржы жинады, және ол 1853 жылға дейін осы лауазымда қалды. Ол Солтүстік-Батыс Вирджиния теміржолының президенті болып тағайындалды.
A Democrat, in 1833 and possibly through his father's connections, Swann secured an appointment from President Andrew Jackson as secretary of the United States Commission to Naples (Kingdom of the Two Sicilies later Italy). Also admitted to the Virginia bar, he began following his father's career path by winning election to the Alexandria City council in 1833. In 1834, Swann married an heiress and moved to Baltimore, Maryland, where his father's lawyer friend William Wirt had settled, and where Swann later became a railroad lawyer. His bride's British born father, John Sherlock, left a sizeable estate which included interests in French and Neopolitan spoliation claims, as well as 6000 acres of Pennsylvania land, 150 ounces of silver plate, 300 bottles of madeira, plus stock in the Bank of the United States, three Baltimore banks, two turnpikes, a canal in York, Pennsylvania and the Baltimore and Ohio Railroad (which had been incorporated in 1827 and in completed track to Harper's Ferry by 1834). His wife's uncle, Robert Gilmor, secured them entry into Baltimore society, although his father experienced financial difficulties after the Panic of 1836 so young Thomas bought 600 to 700 acres of land and the Morven Park plantation home from his father, noting that his father's nemesis Nicholas Biddle likewise was forced to sell property to his sons after the panic. In 1840 the elder Thomas Swann died and this man inherited Morven Park, sixty slaves and his father's law library, and over the next years gradually purchased the rest of what had been his father's land. Meanwhile, this Thomas Swann and his family lived on Franklin Street in Baltimore, and used his late father's Virginia property Morven Park as their summer retreat. Swann returned to Alexandria after his father's death in 1840, but also continued as a railroad lawyer. Between 1837 and 1843 he was the assistant to Louis McLane, a veteran politician who served as the railroad's president. In 1844 Swann became Alexandria' tobacco inspector, an important responsibility in that port city which also had railroad ties both to Richmond, and (via a separate station) to Baltimore. In 1846 1847, Swann was the B&O's lobbyist in Richmond, for the franchise the railroad had secured in 1827 was expiring, and its extension through western Virginia was opposed by the powerful political interests of the James River and Kanawha Canal Company. Swann secured the extension on March 6, 1847, the railroad began building to Wheeling, and by October 1848, Swann's large stockholdings in and services to the B&O led to his election as a director, and when McLane retired, he succeeded him as the railroad's president. bY 1850, Swann raised funds in Europe to enable the B&O's extension to the Ohio River, continuing in that position until resigning in 1853. He was chosen as president of the Northwestern Virginia Railroad.
1857 жылғы сайлау
1857 жылы алдағы сайлауда ұқсас зорлық-зомбылықтардан қауіптеніп, губернатор Томас В. Лигон Мэриленд штатының милициясының бас қолбасшысы Джордж Х. Стюартқа Мэриленд еріктілерінің бірінші жеңіл дивизиясын әзір күйде ұстауға бұйрық берді. Сванннің серігі, сондай-ақ Ува университетінің одақтасы және «Білушілер» партиясының конгрессмені Генри Винтер Дэвис Лигонның бұл әрекетін жергілікті билікті жоққа шығару әрекеті және сайлауды демократтардың пайдасына бұруға жасалған тырыс ретінде сынады.
In 1857, fearing similar violence at the upcoming elections, Governor Thomas W. Ligon ordered commanding General George H. Steuart of the Maryland State Militia to hold the First Light Division, Maryland Volunteers in readiness. Swann's ally, fellow UVa Unionist and Know Nothing Congressman Henry Winter Davis criticized Ligon's action both for subverting local authority and as an attempt to swing the election to the Democrats.
АҚШ Конгресс мансабы және соңғы жылдары
1868 жылы Сванн Мэриленд штатының 3-ші округінен Конгресске сайланды, қайта сайланып, 1873 жылға дейін қызмет етті. Округтердің қайта бөлінуіне байланысты, ол 1873 жылы Мэриленд штатының 4-ші округінен сайланды және 1879 жылға дейін үш мерзім бойы қызмет етті. АҚШ Конгресінде Сванн Сыртқы істер комитетінің төрағасы болды (44-ші және 45-ші Конгрестерде).
In 1868, Swann was elected to Congress from Maryland's 3rd congressional district, gaining re election and serving until 1873. With redistricting changes, he was elected in 1873 from Maryland's 4th congressional district, serving three terms until 1879. In the United States Congress, Swann was chairman of the Committee on Foreign Affairs (Forty fourth and Forty fifth Congresses).
Жеке өмір
Сванн екі рет үйленген. 1843 жылы оның бірінші әйелі, бұрынғы Элизабет Гилмер Шерлок (1814-1876), қызын, Елизавета Гилмер Сваннды дүниеге әкелді, ол олардың ересек жасқа жеткен жалғыз баласы болды. 1878 жылы жесір Джозефин Уорд Томсонға үйленді, ол өкіл ("конгрессмен") Аарон Уордтың қызы және АҚШ сенаторы Джон Реншоу Томсонның жесірі болған, бірақ олардың балалары болмады.
Swann married twice. In 1843, his first wife, the former Elizabeth Gilmer Sherlock (1814 1876), bore a daughter, Elizabeth Gilmer Swann, who was their only child to reach adulthood. In 1878, the widower married Josephine Ward Thomson, daughter of Representative ("Congressman") Aaron Ward and widow of U. S. Senator John Renshaw Thomson, but they had no children.
Өлім және мұра
Сванн Вирджиния штатының Лисбург қаласының жанындағы "Морвен Парк" имениесінде қайтыс болды. Ол Балтимордағы тарихи Грин Маунт зиратында (Мэриленд тас жолының 45-ші және Шығыс Солтүстік даңғылының оңтүстік-шығысында) жерленген. Балтимордың ықпалды "The Sun" газеті оның ерте саяси қателіктерін сынап, бірақ оны "өзі басқарған қалаға өлшеусіз пайда әкелген ұлы мэр" деп атады; ол мемлекеттің қиын жағдайдағы азаматтарына дана және қайырымды губернатор ғана емес, сонымен қатар бұл штат немесе қалада болған ең пайдалы және ықпалды конгрессмендердің бірі болды". Оның отбасының бір бөлігі сақталған құжаттары Мэриленд университетінің кітапханасында бар. Оңтүстік Балтимор/Көктемгі бақтар аймағындағы Оңтүстік Ганновер көшесінен (Мэриленд тас жолы 2) орналасқан Сванн паркі, Патапско өзенінің орталық саласының (Смит және Ридглидің шығанақтары) шығыс жағалауына іргелес жатыр және бұрынғы Оңтүстік орта мектебінің (қазіргі Digital Harbor орта мектебі) кейдегі спорттық үйі болып табылады. Жақын жерде Балтимор газ және электр компаниясына тиесілі үлкен газ сақтау ыдыстары орналасқан. Вирджинияда оның балалық шағындағы үйі, қазір "Сванн Дайнгерфилд үйі" деп аталады, сондай-ақ Морвен паркі де әлі бар (кейінгі иелері кеңейткенімен) және 1970 жылдан бері тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Сонымен қатар, Александрия бұрынғы Потомак теміржол аулаларының жанындағы "Сванн даңғылына" оның немесе оның отбасының құрметіне ат қойылған. Вашингтонның солтүстік-батысындағы Суан көшесінің бастапқыда Томас Суанның есімімен аталғаны болжанып жүреді. Алайда, 2022 жылы Дупонт Кругтың кеңесші аудандық комиссиясы Суан көшесінің алғашқы танымал ЛГБТ белсендісі Уильям Дорси Суанның есімімен аталғанын жариялайтын қаулыны бекітті.
Swann died on his estate, "Morven Park", near Leesburg, Virginia. He is interred in the landmark Green Mount Cemetery (southeast of Maryland Route 45 and East North Avenue) of Baltimore. In eulogy, the influential "The Sun" newspaper of Baltimore criticized his early political errors, but credited him as "a great mayor, conferring inestimable benefits on the city he governed; not only was he a wise and beneficent governor to the oppressed portion of the citizens of the State, but he was one of the most useful and influential Congressmen this State or city ever had." Some of his family's papers are held by the University of Maryland library. Swann Park, off of South Hanover Street (Maryland Route 2) in the South Baltimore/Spring Gardens area, adjacent to the eastern waterfront of Middle Branch (Smith and Ridgley's Coves) of the Patapsco River is named for him and also serves as an occasional athletic home for the former Southern High School (now Digital Harbor High School). Nearby are large monumental gas storage tanks for the Baltimore Gas and Electric Company. In Virginia, both his childhood home, now called the "Swann Daingerfield House" and Morven Park still exist (although expanded by later owners) and have been listed on the National Register for Historic Places since the 1970s. In addition, Alexandria named "Swann Avenue" near the former Potomac Railroad Yards, after him or the family. It is assumed that Swann Street in Northwest Washington DC was originally named after Thomas Swann. However, in 2022, the Dupont Circle Advisory Neighborhood Commission approved a resolution declaring that Swann Street is named after William Dorsey Swann, one of the first known LGBT activists.