Ральф Борсоди: Өзін-өзі қамтамасыз етуді іздеген экономист және аграрлық теорияшыл

Кіріспе

Американдық экономист Ральф Борсоди (1888 жылдың желтоқсаны – 1977 жылдың 27 қазаны) – американдық аграрлық теоретик және тәжірибелік зерттеуші. Ол қазіргі заманғы отбасылардың өзін-өзі қамтамасыз етуге ұмтылысын (әсіресе Ұлы депрессия кезеңінде) қолдайтын өмір сүру жолдарына қызығушылық танытты. Оның теориясының көп бөлігі заманауи шаруашылықта ауылдық жерде өмір сүрумен байланысты және оның георгистік нанымдарына негізделген.

Өмір және жұмыс

Ол өмірінің алғашқы жылдарын Манхэттенде өткізді. Оның әкесі Уильям жарнама саласындағы белгілі баспагер болған, ал Ральф бала кезінен осы бизнесте жұмыс істеген. 22 жасында Борсоди «жерге оралу» идеясын жеке сынап көрді. 1920 жылы ол қарапайым өмір салтының тұжырымын толық қабылдады. Борсодиге әкесімен дос болған реформатор Болтон Холл (1854–1938) әсер етті; Холл Борсодиді экономист Генри Джорджтың идеяларымен таныстырды. Борсодиге Томас Джефферсон, Артур Шопенгауэр, Фридрих Ницше, Жосия Уоррен, Лизандер Спунер, Бенджамин Такер және Лоренс Лабадидің де ықпалы тиді. Борсоди 1920-1930 жылдардағы өзін-өзі қамтамасыз етудегі тәжірибелерімен және осы тәжірибелер туралы жазған кітаптарымен танымал. «Таралу дәуірі» (1927), «Бұл жаман өркениет» (1929) және «Қаладан қашу» (1933) – оның ең белгілі туындылары. Ол 1934–1935 жылдардың қысында Нью-Йорк штатының Рокленд округінде «Тұрмыс мектебін» құрды. Көп ұзамай Нью-Йорк қаласынан шамамен 20 отбасы мектепке үнемі бара бастады, демалыс күндерін өткізе отырып. Кейбір сарапшылар Борсодидің кітаптары Ұлы депрессия кезінде «жүздеген мың адамды» оның үлгісін ұстануға шабылдады деп санайды. Борсоди 1935 жылы өз идеяларын тәжірибелік сынақ ретінде қоғамдық жер қоры құрды. Ол Чонси Стилман және басқалармен бірге коммерциялық емес Independence Foundation, Inc. ұйымын құрды, ол Нью-Йорк штатының Суфферн қаласына жақын Бейард-Лейнде 40 акр жерді сатып алды. Үйлер жеке меншікте болса, жерлер кооперативтік принцип бойынша басқарылды. Кейін Нью-Йорк штатының Оссининг қаласындағы Стиллвотерде осындай жер қоры құруға қызығушылық танытқан басқа топ Борсодимен байланысқа түсті. Алайда, «Стиллвотер» жобасы Independence Foundation тарапынан ерте кезеңде тым үлкен деп танылды, бірақ ол Бейард-Лейнге ұқсас бағытта дамыды. 1937 жылы Борсоди Герберт Агар және Чонси Стилманмен бірге жергілікті аграрлық демократияны жақтаған «Азат Америка» журналын шығарды. 1948 жылы Борсоди «Білім және өмір» атты екі томдық еңбегін өзі жариялады (жазбаларын өзі дайындады), ол «Тұрмыс мектебі» үшін оқу бағдарламасын ұсынуға арналған. 1950 жылы Борсоди Мельбурн ауылына көшіп барды, оның негізін қалаушылары оның ілімдерімен әсерленді. Оның ең адал шәкірті Милдред Лумис 1970 жылдарға дейін «Тұрмыс мектебінің» жұмысын жалғастырды, ол Мэриленд штатының Фриленд қаласындағы Хиткотт қауымдастығында орналасқан. Боб Сваннмен бірге Борсоди экономикалық, банк және несие институты ретінде жұмыс істейтін жер қорын құрды, бұл Жосия Уорреннің идеяларына ұқсас болды. Борсодидің көптеген мәтіндерін Топырақ және денсаулық онлайн кітапханасының Әлеуметтік сын бөлімінен табуға болады.

He spent the early years of his life in Manhattan. His father William was a publisher who had connections in the advertising field, and Ralph worked in this business as a boy. By the age of 22, Borsodi was personally testing the idea of moving "back to the land." He had fully embraced the concept of simple living by 1920. Borsodi was influenced by the reformer Bolton Hall (1854–1938), a friend of his father's; Hall introduced Borsodi to the ideas of the economist Henry George. Borsodi was also influenced by Thomas Jefferson, Arthur Schopenhauer, Friedrich Nietzsche, Josiah Warren, Lysander Spooner, Benjamin Tucker, and Laurance Labadie. Borsodi is chiefly known for his practical experiments in self sufficient living during the 1920s and 1930s, and for the books he wrote about these experiments. The Distribution Age (1927), This Ugly Civilization (1929), and Flight from the City (1933) are his best known works. He established a School of Living in Rockland County, New York, during the winter of 1934–1935. Before long about 20 families began attending regularly from New York City, spending the weekends at the school. Some commentators claim Borsodi's books inspired "hundreds of thousands of people" to follow his example during the Great Depression. Borsodi launched a community land trust in 1935 as a practical test of his ideas. He set up the non profit Independence Foundation, Inc., with Chauncey Stillman and others, which acquired a tract of about 40 acres of land on Bayard Lane near Suffern, New York. The homes were owned individually, but the land cooperatively. A different group interested in forming a similar community land trust at Stillwater in Ossining, New York, then contacted Borsodi. The Stillwater project was unfortunately abandoned by the Independence Foundation in the early stages as unreasonably large, although it did develop along lines similar to Bayard Lane. In 1937 Borsodi, with Herbert Agar and Chauncey Stillman started a journal called Free America, which advocated local agrarian democracy. In 1948 Borsodi self published (even doing his own typesetting) Education and Living, a two volume work designed to suggest a curriculum for the ongoing School of Living. In 1950, Borsodi moved to the Town of Melbourne Village, whose founders had been influenced by his teachings. Mildred Loomis, his most devoted student, continued the work of the School of Living into the 1970s when it was headquartered at Heathcote Community in Freeland, Maryland. With Bob Swann, Borsodi created a land trust that functioned as an economic, banking, and credit institution, probably influenced by the ideas of Josiah Warren. A number of Borsodi's texts can be found in the Social Criticism section of the Soil and Health Online Library.