Кіріспе
Америкалық актер (1932–2004)
Джон Дрю Бэрримор (туған кезде Джон Блайт Бэрримор кіші; 4 маусым 1932 – 29 қараша 2004) – американдық киноактер және Бэрримор актерлер отбасының мүшесі, оған оның әкесі Джон Бэрримор және әкесінің ағалары Лионель мен Этель де кірді. Ол төрт баланың әкесі болды, соның ішінде актер Джон Блайт Бэрримор және актриса Дрю Бэрримор. Диана Бэрримор – оның әкесінің екінші некесінен туған жартылай қарындасы.
Ерте өмір
Барримор Лос-Анджелесте Джон Барримордың (туған аты Джон Блайт) және үнсіз кино актрисасы Долорес Костеллоның отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы ол 18 айлық болған кезде ажырасып кетті, содан кейін ол әкесін өте сирек көрді. Жеке мектептерде білім алған ол 17 жасында Джон Барримор кіші деген атпен киноға дебют жасады. Анасы актерлік жолға баруына қарсылық көрсетіп, оны Сент-Джон әскери академиясына жіберді. 1945 жылы 13 жасында Барримор және оның туысы Дирк Дрю Дэвенпорт 17 жастағы жігіттер болып көрсетіп, Екінші дүниежүзілік соғыста соғысу үшін АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысты. Екеуі де бойлары жастарын қарағанда үлкен болғандықтан, әскерде олардың жасы шақырылу шегінен төмен екенін бірнеше аптадан кейін ғана байқады, сосын үйлеріне қайтарылды. Ол кәмілетке толмағандықтан, анасының рұқсаты қажет болды. Оның гонорары 7500 доллар болды. Ол екінші фильмінде, "High Lonesome" (1950) вестернінде бірден басты рөлге ие болды, сценарийін және режиссурасын Алан Ле Мэй жазған, ол сондай-ақ Барримордың келесі фильмі "Квебек" (1951) сценарийін де жазды. Ол Джозеф Лозидің сценарийі мен режиссурасымен түсірілген "The Big Night" (1951) фильмінде және Джон Дерекпен бірге "Thunderbirds" (1952) фильмінде ойнады. 1953 жылы ол үш ескі жол қозғалысы ережесін бұзғаны үшін қысқа мерзімге түрмеге қамалды.
Теледидар
Барримордың фильмдері аса табысты болмады. Ол теледидарға ауысып, "Schlitz Playhouse" және "20th Century Fox Hour" сияқты антологиялық шоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол "The Reluctant Redeemer" (1954), "The Adventures of Lt. Contee" (1955) сияқты телефильмдерде ойнады және "Matinee Theatre" бағдарламасының бірнеше эпизодтарында қатысты. 1957 жылы ол "Matinee Theatre" бағдарламасының "Барлығы үшін біреу" атты эпизодын режиссерлік етті. "Телевизия менің фильмдерде ала алмаған мүмкіндіктерімді береді", - деді ол. 1955 жылы Лэнни Бадд Продакшн Барриморды Еуропада фильмдер сериясын түсірмегені үшін сотқа берді. Барримор қарсы талап айтты. Барримор режиссер Фриц Лангтың "Қала ұйықтағанда" (1956) және "Терезенің көлеңкесі" (1957) фильмдерінде эпизодтық рөлдермен қайта оралды. 1957 жылы ол Маргарет О'Брайенмен бірге Пасадена театрында "Ромео мен Джульетта" қойылымында ойнады. Ол "Playhouse 90" ("The Miracle Worker" бағдарламасы), "Climax!", "Westinghouse Desilu Playhouse" және "Wagon Train" бағдарламаларында қонақ ретінде пайда болды. 1958 жылы ол өзінің орта атын Дрю деп өзгертті, бірақ бұрынғы жұмыстарында оны Блайт деп көрсеткен болатын. Ол MGM студиясының "Жоғары мектеп құпиясы!" (1958) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады, сондай-ақ "Ешқашан шегелеме" фильмінде басты рөлді сомдады, ал Джули Лондонмен бірге MGM студиясының "Төрт бұрышты ай кеші" (1959) атты драмасында ойнады. 1958 жылдың желтоқсан айында ол әйелімен мас күйде қоғамдық орында болған төбелес салдарынан үш демалыс күніне түрмеге қамалды. 1959 жылдың қаңтарында оның бұрынғы әйелі алимент төлемегені үшін сотқа шағымданып, талап қойды. 1959 жылдың наурыз айында ол мас күйде көлік айдап кеткені үшін ұсталды. 1959 жылдың қазан айында ол бір жарым апталық репетициядан кейін "Look Homeward, Angel" турлық труппасынан кетіп қалды.
Еуропа
Барримор Эдмунд Пурдоммен бірге "Казактар" (1960) фильмінде түсу үшін Италияға сапар шекті. Ол келесі бірнеше жыл бойы Италияда тұрып, басты немесе маңызды актерлік рөлдерде ойнады, оның ішінде "Олар Распутинді өлтірген түні" (1960, Феликс Юсупов рөлінде), "Фараонның әйелі" (1961), "Сентурион" (1961), "Троялық жылқы" (1961, Улисс рөлінде), "Понтий Пилат" (1961, Яһуда мен Иса рөлінде), "Инвазия 1700" (1962) және "Римге қарсы Рим" (1964) фильмдерінде ойнады. Еуропадағы бес жылдық кезеңде Барримор Ұлыбританияның "Кристина Килердің тарихы" (1963, Данияда түсірілген) фильмінде Стивен Уорд рөлінде пайда болды.
Лос-Анджелеске оралу
Барримор Лос-Анджелеске оралды. Ол шетелде 16 фильм түсіргенін хабарлады, бірақ: "Енді ешқандай жамандық жасамаймын. Өзімді түзелгендей сезінемін, және жақсы жолға түстім. Бір жерде мен өзімнің жартылай мақтанышымды жоғалттым, сондықтан мақтау үшін жұмыс істемеймін". Ол сондай-ақ сценарийлер жаза бастағанын айтты. Ол "Gunsmoke", "Rawhide", "The Wild Wild West", "Run for Your Life", "Jericho and Dundee and the Culhane" сияқты әртүрлі телесериалдардың эпизодтарында түсті, сондай-ақ 1967 жылғы "Winchester '73" телефильмінде ойнады. Барримордың антиәлеуметтік және тұрақсыз мінез-құлқы оның кәсіби өркендеуіне кедергі келтіре берді. 1960 жылдары ол есірткі қолданғаны, көпшілік жерде мас болғаны және әйеліне зорлық көрсеткені үшін бірнеше рет түрмеге қамалды. 1964 жылы марихуана иелігі үшін түрмеге отырды.
Кейінгі жылдар
1967 жылы SAG-дан шеттетілгеннен кейін, ол экранда сирек жұмыс істеді, кейде түсірілімдер арасында бірнеше жыл өткен. 1967 жылы көлік апатынан кейін есірткі сақтағаны үшін түрмеге қамалды. 1969 жылы тағы да бір көлік апатынан кейін есірткі сақтағаны үшін қайтадан тұтқындалды. Барримор актерлік мансабынан ақырында бас тартты, оның соңғы екі рөлі 1974 жылғы «Кунг-фу» сериалының бір эпизодында және 1976 жылғы «Baby Blue Marine» фильміндегі атаусыз рөлде болды. Барримор әкесінің өмірін қиған ұсынуға тәуелділік проблемаларымен күресті. Ол кейде экранда пайда болса да, уақыт өте келе өзін-өзі оқшаулап, мистикалық өмір салтына бейімделді, бұл кейде қарапайым жалғандық ретінде сипатталды. Ол отбасысынан, тіпті балаларынан да алыстады, және денсаулығы мен психикалық жағдайы нашарлаған сайын өмір салты нашарлай түсті. 2003 жылы оның қызы Дрю, олардың арақатынасы нашар болса да, оны өз үйіне жақын жерге көшірді. Ол 72 жасында рактан қайтыс болғанға дейін оның медициналық шығындарын төледі. Оның күлін Джонның сүйікті орны болған Джошуа-Три ұлттық паркіне шашыратып жіберді. Телевизияға қосқан үлесі үшін оның есімі Голливудтың Даңқ аллеясында мәңгіге сақталған.