Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк штатының батысындағы Рочестер қаласының қоныстануы 18 ғасырдың соңында басталды, ал қала Эри каналының ашылуымен гүлденді. Ол ірі өндіріс орталығына айналды және көптеген итальяндықтарды, немістерді, ирландтарды және басқа да иммигранттарды, сондай-ақ Жаңа Англиядан шыққан янкилердің үстем тобын тартты. Янкилер Рочестерді аболиционизм және әйелдер құқығы сияқты көптеген реформалық қозғалыстардың орталығына айналдырды. Қала Америка фотосурет өнеркәсібінің орталығы және Истман Кодак компаниясының бас кеңсесі ретінде танымал болды. 1970 жылдары болат, химия және басқа да ауыр өнімдерді өндіруден бас тартылғаннан кейін Ұлы көлдер маңындағы өнеркәсіптік қалаларға қатысты "Қорған белдеуі" термині жиі қолданыла бастады. Риттер Пфадлер, Бауш және Ломб, Истман Кодак, Ксерокс, Ганнет және басқа да ірі өнеркәсіптердің болуымен Рочестер, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі көптеген онжылдықтар бойы осы тенденцияға қарсы тұрды. АҚШ-та "Рочестер" деп аталған 19 жердің кем дегенде 8-і тікелей осы қаланың құрметіне аталған, оларды бұрынғы тұрғындары немесе қоныс аударушылар құрған немесе қоныстанған. Оларға мыналар жатады: Индиана штатындағы Рочестер, Техас штатындағы Рочестер, Айова штатындағы Рочестер, Кентукки штатындағы Рочестер, Мичиган штатындағы Рочестер, Миннесота штатындағы Рочестер, Невада штатындағы Рочестер және Огайо штатындағы Рочестер.
Settlement of the city of Rochester in western New York State began in the late 18th century, and the city flourished with the opening of the Erie Canal. It became a major manufacturing center, and attracted many Italians, Germans, Irish and other immigrants, as well as a dominant group of Yankees of New England origin. The Yankees made Rochester the center of multiple reform movements, such as abolitionism and women's rights. It was famous as the center of the American photography industry and the headquarters of Eastman Kodak. In the 1970s it became fashionable to use the term "Rust Belt" for the industrial cities along the Great Lakes following the move away from steel, chemical and other hard goods manufacturing. Rochester, with the presence of Ritter Pfaudler, Bausch and Lomb, Eastman Kodak, Xerox, Gannett and other major industries, defied the trend for many decades following World War II. Of the 19 places in the United States named "Rochester", at least 8 were named directly after the city, having been founded or settled by former residents. These include: Rochester, Indiana; Rochester, Texas; Rochester, Iowa; Rochester, Kentucky; Rochester, Michigan; Rochester, Minnesota; Rochester, Nevada; and Rochester, Ohio.
Ерте тұрақтандыру
Америка революциясынан кейін, Нью-Йорк пен Массачусетс штаттары 1786 жылғы желтоқсандағы Хартфорд шарты арқылы аймаққа қатысты өзара таластарын шешіп, келісімге келген соң, Нью-Йорктің батыс бөлігі дамуға ашылды. Келісім бойынша, Нью-Йорк жерге саяси билікке ие болса, Массачусетс түпкілікті американдықтардан жерді иелену құқығын алғашқы болып алуға және жерді меншіктеп (оны сатудан табыс табуға) құқыққа ие болды.
Following the American Revolution, western New York was opened up for development as soon as New York and Massachusetts compromised and settled their competing claims for the area in December 1786 by the Treaty of Hartford. The compromise was that, while New York would have political sovereignty over the land, Massachusetts would have pre emptive rights to obtain title from the Native Americans and own (and profit from selling) the land.
Фелпс пен Горхам сатып алуы
1788 жылдың 1 сәуірінде түрлі алыпсатарлардың көптеген амалдарынан кейін, Массачусетс штатының барлық батыс Нью-Йорк жерлеріне қатысты басымдық құқығы – шамамен 6,000,000 акр (24,000 км²) – Массачусетс штатының Оливер Фелпс пен Натаниел Горхамға сатылды. Сату құны 1 миллион доллар болды, ол сол кезде бір доллардың 20 центын құраған Массачусетс штатының белгілі бір облигацияларымен үш тең жылдық төлемдермен төленуге тиіс болды. Сатылған құқық, Онтарио көліндегі Содус шығанағының аузынан оңтүстікке қарай Сенека көлі арқылы, Пенсильвания шекарасындағы Биг-Флэтс маңындағы 82-ші шақырымға дейінгі ("Басымдық сызығы") және Ниагара өзені мен Эри көліне дейінгі ("Фелпс пен Горхам сатып алуы") барлық жерге қатысты. Осы жерлерге құқық алу үшін Фелпс пен Горхам барлық жергілікті американдықтардың құқықтарын жоюы керек еді. Жерлерді күткендей сата алмағандықтан, Фелпс пен Горхам жергілікті американдықтардың құқықтарын жоюға қажетті қаражатты таба алмады. Олар 1790 жылы екінші төлемін төлемеді. Олар Фелпс пен Горхамның Дженеси өзенінің батысындағы қалған жерлерін сатып алу құқығынан айырылды. Бұл жер, шамамен 3,750,000 акр (15,000 км²), Массачусетс штатына қайтарылды. Штат 1791 жылы Роберт Морриске басымдық құқықтарды 333,333.33 долларға (қазіргі күні шамамен…) қайта сатты. 1792 және 1793 жылдары Моррис Дженесидің батысындағы жерлердің көп бөлігін Голландия жер компаниясына сатты, бірақ ол 1797 жылдың қыркүйегінде Биг Три шартына қол қойғанға дейін жердің жергілікті американдық құқықтарын жойған жоқ. Моррис өзі үшін Онтарио көлінен Пенсильвания шекарасына дейін, Голландия сатып алуының шығыс жағымен созылатын, шамамен 12 шақырым (19 км) ені бар 500,000 акр (2,000 км²) жерді қалдырды, ол Моррис резерваты деп аталды. Резерваттың солтүстік жағында Моррис Герман Лерой, Уильям Байард және Джон МакЭверске үшбұрышты пішінді 87,000 акр (350 км²) жерді ("Үшбұрыш учаскесі") сатты, сондай-ақ ол Үшбұрыш учаскесінің батысына қарай 100,000 акр жерді Коннектикут штатына сатты. 1791 жылы Роберт Моррис сатып алған, Дженеси өзенінің шығысында орналасқан Фелпс пен Горхамның бұрын сатылмаған жерлері британдық инвесторлардың синдикаты – Пултени қауымдастығына қайта сатылды.
On April 1, 1788, after extensive machinations by various speculators, Massachusetts' pre emptive right over all western New York Lands — comprising some 6,000,000 acres (24,000 km2) — was sold to Oliver Phelps and Nathaniel Gorham, both of Massachusetts. The sales price was $1,000,000, payable in three equal annual installments of certain Massachusetts securities then worth about 20 cents on the dollar. The right sold applied to all land west of a line running from the mouth of Sodus Bay on Lake Ontario, due south through Seneca Lake, to the 82nd milestone on the Pennsylvania border near Big Flats (the "Pre emption Line"), and all the way to the Niagara River and Lake Erie (the "Phelps and Gorham Purchase"). In order to obtain title to such land, Phelps and Gorham would have to extinguish all Native American titles. When the land didn't sell as well as they had hoped, Phelps and Gorham were unable to come up with the funds to extinguish the Native American titles. They defaulted on their second payment in 1790. They lost the right to buy the pre emptive rights to remaining lands of the Phelps and Gorham Purchase west of the Genesee River. This land, about 3,750,000 acres (15,000 km2), reverted to Massachusetts. The state immediately re sold the pre emptive rights to Robert Morris in 1791 for $333,333.33 (about $ today). In 1792 and 1793, Morris sold most of the lands west of the Genesee to the Holland Land Company, but he did not extinguish Native American title to the land until the Treaty of Big Tree in September, 1797. Morris reserved for himself a 500,000 acre (2,000 km2) strip approximately 12 mile (19 km) wide and extending from Lake Ontario to the Pennsylvania border along the eastern edge of the Holland Purchase, known as the Morris Reserve. At the north end of the Reserve, Morris sold an 87,000 acre (350 km2) triangular shaped tract ("The Triangle Tract") to Herman Leroy, William Bayard and John McEvers, and he also sold a 100,000 tract due west of the Triangle Tract to the state of Connecticut. Additional Phelps and Gorham lands east of the Genesee River which had not previously been sold, were acquired by Robert Morris in 1791, who re sold them to The Pulteney Association, a syndicate of British investors.
Теміржол учаскесі
Жер сатып алу келісімінің қалған бөлігін бұзу алдында, Фелпс пен Горхам 100 акр (0.4 км²) жерді Дженсеи өзенінің жоғарғы сарқырамасындағы Милл-Ярд учаскесі ішінде Эбенезер "Индиан" Алленге берді, ол 1789 жылдың жазына дейін сол жерде астық ұнтақтайтын диірмен мен пилорама салынғанын шарт етті ("100 акрлық учаске"). Аллен учаске үшін Генсеи өзенінің жоғарғы сарқырамасының батыс жағында келісілген диірмендерді салды. Бірақ бұл жер даланың тереңінде орналасқандықтан, диірмен құрылысына көмектесуге бар болғаны 14 адам болды. Аймақ тығыз орман мен батпақтан тұрды, және құйрықты жыландар мен масаларға толы болды, олар "Батпақ қызуы" деп аталатын, қазір безгек деп білетін ауруды таратушы. 1792 жылдың наурыз айында, қоныс аударушылардың болмауы және диірмендерге сұраныс та жоқ болатын, Индиан Аллен учаскені Нью-Джерсиден келген Бенджамин Бартон ағаға 1250 долларға сатты. Бартон мүлікті Роберт Морристің өкілі Сэмюэл Огденге дер кезінде қайта сатты. Огден өз кезегінде 1794 жылы мүлікті Пултени қауымдастығының өкілі Чарльз Уильямсонға сатты. 1803 жылдың 8 қарашасында Пултени қауымдастығы учаскені бес жылдық жер келісімшарты бойынша полковник Натаниел Рочестерге (1752–1831), майор Чарльз Кэрроллға және полковник Уильям Фитцхугқа, барлығы Мэриленд штатының Хагерстаун қаласынан 1750 долларға сатты.
Before defaulting on the rest of the land purchase agreement, Phelps and Gorham gave a 100 acre (0.4 km2) lot within the Mill Yard Tract at the Upper Falls of the Genesee to Ebenezer "Indian" Allen, on condition he build a grist mill and sawmill there by summer 1789 (the "100 Acre Tract"). In exchange for the Tract, Allen built the agreed upon mills at the west end of the Upper Falls of the Genesee. But the location was so deep in the wilderness that there were only 14 men in the area to assist in the mill's construction. The area was a dense forest and swamp, and infested with rattlesnakes and mosquitoes that spread 'Swamp Fever' or what we now call malaria. In March 1792, with no settlers and no demand for mills, Indian Allen sold the Tract to Benjamin Barton Sr. of New Jersey for $1,250. Barton almost immediately resold the property to Samuel Ogden, an agent for Robert Morris. Ogden, in turn, sold the property in 1794 to Charles Williamson, agent for The Pulteney Association. On November 8, 1803, The Pulteney Association sold the Tract for $1,750, on a five year land contract, to Col. Nathaniel Rochester (1752–1831), Maj. Charles Carroll, and Col. William Fitzhugh, all of Hagerstown, Maryland.
Рочестервилл және Ұн қаласы
Рочестерде этномәдени саясат үстемдік құрды. Екі қарсыласы топ билік үшін күресті: Жаңа Англиядан шыққан пресвитериандық янкилер мен Нью-Йорк және Пенсильваниядан келген епископалдық Нью-Йорктер. 1840 жылдары ирландтық католиктер көптеп келіп, демократтарды қолдағанда, екі протестанттық топтар ұрыс-керісті тоқтатып, біртұтас майдан құрды. Полковник Рочестер және оның екі серігі 1811 жылға дейін диірмен орналасқан жерді дамытпай, сатып алу құнының толық төленгеніне және құжатты алғанға дейін күтті. Осы аймақта 15 адам тұрды. Содан кейін олар жерді тегістеп, көшелер мен учаскелерге бөлді. Алғашқы учаске Генри Скиннерге сатылды, ол қазіргі Мемлекеттік және Басты көшелердің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан. 1817 жылы басқа жер иелері, негізінен Браун ағалар (Браунның арнасы және Брауннің алаңы) өздерінің жерлерін солтүстікке қарай қосып, 700 тұрғыны бар Рочестервилл ауылын құрды. 1821 жылы Монро округі Онтарио және Дженси округтерінің бөліктерінен құрылды, ал Рочестервилл округ орталығы болып тағайындалды. Грек стиліндегі екі қабатты кірпіштен салынған сот үйі 7600 долларға тұрды. 1823 жылы тракттың қарсы жағындағы Геннеси өзенінің шығыс жағындағы Элиша Джонсонның жері қосылды, Рочестервиллдің аумағы 1012 акрға (4,1 км²) дейін жетті, ал халқы шамамен 2500 адамды құрады. Сол жылы қала атауынан "ville" сөзі алынып тасталды. Осы жылы Генсеси өзенінің үстінен, Басты көше көпірінен оңтүстікке қарай алғашқы 244 метрлік Эри каналының суөткізгіші аяқталды. Оны 16 ай ішінде Оберн түрмесінен 30 сотталған адамдар салды. 1822 жылы Рочестер әйелдерінің қайырымдылық қоғамы құрылды. Қоғам мүшелері жыл сайын жиырма бес цент төлеп, оған қосылып, сондай-ақ қауымнан жинаған азық-түлік, киім-кешек және төсек-орындарды да сыйлады. Келушілер әр ауданның кедейлеріне ақша мен заттарды үлестірді. 1872 жылға қарай әрқайсысында әйел келушісі бар 73 аудан құрылды. Бұл ұйым Рочестер жетімдер үйін (қазіргі Хиллсайд балалар орталығы), Рочестер қалалық ауруханасын (қазіргі Рочестер бас ауруханасы), алғашқы мектепті, жұмыс үйін, Доссыздар үйін (қазіргі Достық үй), Индустриалдық мектепті және Амбулаторлық қызметті құруға мүкіндік берді. 1825 жылы Гудзон өзеніне дейін Эри каналы ашылғаннан кейін экономика мен халық саны тез өсті. 1830 жылы халық саны 9200-ге жетті, ал қала алғашқы қарқынды дамыған қалаға айналды, ол "Батыстың жас арыстаны" деп аталды. Бірақ ол тез арада көптеген ұн диірмендері орналасқан Рочестер қаласының орталық бөлігіндегі Браунның арнасы ауданының құрметіне "Ұн қаласы" деп аталды. Канал Гудзонға дейін ашылған алғашқы он күн ішінде 40 000 баррель (3600 тонна) Рочестер ұны Олбани мен Нью-Йоркке жөнелтілді. Жергілікті диірменшілер көп ұзамай күніне 25 000 бушель бидайды ұнтақтап шығаратын болды. 1829 жылы Рочестер Афинеумі оқу қоғамы ретінде құрылды. Афинеум мүшелері Американың ең танымал лекторы Оливер Венделл Холмс аға, Хорас Грили және Ральф Уолдо Эмерсонның лекцияларын тыңдау үшін жыл сайын бес доллар төледі. Афинеум Рочестер технология институтының алдағы жолы болды. 1830 және 1831 жылдары Рочестерде Чарльз Грандисон Финни бастаған Екінші Ұлы оянудың ең ірі протестанттық жаңғыруының бірі болды. Нью-Йорктегі жетекші пастор Рочестердегі кездесулерде дінге келді және Финнидің кездесулері туралы былай деді: Бүкіл қауым қозғалды. Дін үйлерде, дүкендерде, кеңселерде және көшелерде әңгіме тақырыбы болды. Қаладағы жалғыз театр сарайға, жалғыз цирк сабын мен шам фабрикасына айналдырылды. Арақ-шарап дүкендері жабылды, демалыс күні құрметке бөленді, ғибадатханалар қуанышты жандармен толы болды, әрбір қайырымдылық ісіне жаңа серпін берілді, қайырымдылық көздері ашылды және адамдар жақсы өмір сүрді. 1834 жылы 20-ға жуық ұн диірмендері жылына 500 000 баррель (44 000 тонна) ұн өндірді, халық саны 13 500-ге жетті және қала аумағы 4000 акрға (16 км²) дейін кеңейді. Содан кейін Рочестер қала ретінде қайтадан бекітілді, ал полковник Рочестердің күйеу баласы Джонатан Чайлд оның алғашқы мэрі болып сайланды. 1837 жылы Рочестер жетімдер үйі Рочестер әйелдерінің қайырымдылық қоғамымен құрылды. Асылхана Оңтүстік София көшесінде (қазіргі Оңтүстік Плимут даңғылы) орналасқан, кейін Хаббелл паркіне көшірілді. 1901 жылдың 8 қаңтарындағы қайғылы өрттен кейін, панахана Пиннакл Хиллге көшірілді және Хиллсайд үйі (қазіргі Хиллсайд балалар орталығы, Хиллсайд агенттіктер отбасының бөлігі) деп аталған коттедждер сериясы ретінде қайта құрылды. Қайырымдылық қоғамы сонымен қатар Буффало көшесінде (қазіргі Батыс Басты көше) Рочестер қалалық ауруханасын құрды, онда ескі Буффало көшесінің зираты орналасқан. Аурухананың құрылысы 1845 жылы басталды, бірақ ол 1863 жылға дейін пайдалануға берілмеді. 1838 жылға қарай Рочестер әлемдегі ең көп ұн өндіретін қала болды.
Rochester was dominated by ethnocultural politics. Two rival groups fought for power, the Presbyterian Yankees from New England, and the Episcopalian New Yorkers from New York and Pennsylvania. When Irish Catholics started to arrive in large numbers in the 1840s and supported the Democrats, the two Protestant groups stopped feuding and presented a common front. Col. Rochester and his two partners allowed the millsite to lie undeveloped until 1811, when they finally completed paying for their purchase and received the deed. The population of the area was 15. They then had the tract surveyed and laid out with streets and lots. The first lot was sold to a Henry Skinner, at what is now the northwest corner of State and Main. In 1817, other land owners, mainly the Brown Brothers (of Brown's Race and Brown's Square), joined their lands north to the Tract, to form the Village of Rochesterville, with a population of 700. In 1821, Monroe County was formed out of parts of Ontario and Genesee counties, and Rochesterville was named the county seat. A two story brick courthouse in the Greek Revival style was built at a cost of $7,600. In 1823, property of Elisha Johnson on the east side of the Genesee across from the Tract was annexed, bringing Rochesterville to 1,012 acres (4.1 km2) and the population to about 2,500. That year, " ville" was dropped from the city's name. This was also the year that the first 800 foot (244 m) Erie Canal Aqueduct was finished over the Genesee, just south of the Main Street Bridge. It was built over 16 months by 30 convicts from Auburn State Prison. In 1822, the Rochester Female Charitable Society was founded. Members paid twenty five cents per year to belong to the Society and also contributed provisions, clothing, and bedding which they collected from the community. Visitors distributed the goods and money to the poor of each district. By 1872, seventy three districts had been established, each with a woman visitor. That organization was instrumental in founding the Rochester Orphan Asylum (now Hillside Children's Center), the Rochester City Hospital (now Rochester General Hospital), the first school, the workhouse, the Home for the Friendless (now The Friendly Home), the Industrial School, and The Visiting Nurse Service. Soon after the Erie Canal east to the Hudson River was opened in 1825, the economy and population grew quickly. By 1830, the population reached 9,200, and the city became the original boomtown first known as "The Young Lion of the West." It quickly, however, became known as the Flour City, based on the numerous flour mills which were located along waterfalls on the Genesee in what is now the Brown's Race area of downtown Rochester. The first ten days the canal was open east to the Hudson, 40,000 barrels (3,600 tons) of Rochester flour were shipped to Albany and New York City. Local millers soon were grinding 25,000 bushels of wheat daily. In 1829, the Rochester Athenaeum was founded as a reading society. The Athenaeum charged members a five dollar annual fee to hear lectures by some of America's best known orators including Oliver Wendell Holmes Sr., Horace Greeley and Ralph Waldo Emerson. The Athenaeum was one of the forerunners of the Rochester Institute of Technology. In 1830 and 1831, Rochester experienced one of the largest Protestant revivals of the Second Great Awakening, led by Charles Grandison Finney. A leading pastor in New York, who was converted in the Rochester meetings, gave this account of Finney's meetings there: The whole community was stirred. Religion was the topic of conversation in the house, in the shop, in the office, and on the street. The only theater in the city was converted into a livery stable; the only circus into a soap and candle factory. Grog shops were closed; the Sabbath was honored; the sanctuaries were thronged with happy worshippers; a new impulse was given to every philanthropic enterprise; the fountains of benevolence were opened, and men lived to good. By 1834, some 20 flour mills were producing 500,000 barrels (44,000 t) annually, the population reached 13,500 and the city area expanded to 4,000 acres (16 km2). Rochester was then re chartered as a city, and Jonathan Child, son in law of Col. Rochester, was elected its first mayor. In 1837, the Rochester Orphan Asylum was founded by the Rochester Female Charitable Society. The Asylum was located on South Sophia Street (now South Plymouth Avenue) and later moved to Hubbell Park. After a tragic fire on January 8, 1901, the Asylum was moved to Pinnacle Hill, reconstructed as a series of cottages called the Hillside Home (now Hillside Children's Center, part of Hillside Family of Agencies). The Charitable Society also founded Rochester City Hospital on Buffalo Street (now West Main Street), where the old Buffalo Street Cemetery was located. Construction on the hospital began in 1845 but it was not occupied until 1863. By 1838 Rochester was the largest flour producing city in the world.
Гүлдер қаласы
1830 жылы Уильям А. Рейнольдс София және Буффало көшелерінің (қазіргі Оңтүстік Плимут даңғылы мен Батыс Бас көшесі) бұрышында тұқымдық бизнес бастады. Бұл кейіннен «Элвангер және Барри» балабақшасы компаниясының құрылуына негіз болды, ол ақырында Маунт-Хоуп даңғылында, Маунт-Хоуп зиратының қарсы жағына көшірілді. Джеймс Вик пен Джозеф Харрис та өздерінің балабақша бизнесін ашты. Вик инновациялық жаппай маркетинг пен тұрақты клиенттермен хат алмасу арқылы АҚШ-тағы ең беделді тұқым компанияларының бірін құрды. Оның Шығыс даңғылындағы кең гүл бағы жергілікті тұрғындар үшін көрмеге айналып, демалыс күндерін өткізуге тамаша орын болды. Бақтың орны қазір Вик Паркі А және Вик Паркі Б шегінде орналасқан. 1830 жылы халық саны 9 207 адамды құрады, бірақ ол АҚШ-тың 25-ші ірі қаласы саналды. 1840 жылы халық саны 20 191-ге жетті, ал рейтингі 19-шы орынға көтерілді. 1842 жылы Генсеси өзенінің үстіндегі ескі су құбыры, біріншісінен оңтүстікке қарай жақсырақ құбырмен ауыстырылды. Бұл жаңа су құбыры қазір Broad Street-ті ұстап тұр. 1850 жылы халық саны 36 000-ға жетіп, АҚШ-тың 21-ші ірі қаласы болды. Батысқа қарай кеңею шаруашылықтың назарын Ұлы жазықтарға ауыстырды, ал Рочестер ұн тарту орталығы ретіндегі маңыздылығы төмендеді. Рочестердегі бірнеше тұқым компаниясы әлемдегі ең ірі компанияларға айналды, олардың ішінде «Элвангер және Барри» балабақшасы компаниясы ең ірісі болды. Рочестердің «Ұн қаласы» деген лақап аты «Гүл қаласы» деп өзгертілді. 1850 жылы Рочестер университеті Буффало көшесіндегі U.S. қонақ үйінде құрылып, Баптист шіркеуімен байланысты болды. Екі төрт жылдық оқу бағдарламасы ұсынылды. 1851 жылы Рочестер және Монро округінің үлкен өсуіне байланысты грек тіршілігі стиліндегі үш қабатты жаңа округтік сот ғимараты салынды. Ол Гидеон Коббтың Кобс Хиллде өндірген кірпіштен салынды және құны 76 000 долларға бағаланды.
In 1830, William A. Reynolds started his first seed business at the corner of Sophia and Buffalo Streets (now South Plymouth Avenue and West Main Street). This was the start of what would become the Ellwanger & Barry Nursery Co., which eventually was relocated to Mt. Hope Avenue, across from Mount Hope Cemetery. James Vick and Joseph Harris also start their own nursery businesses. Vick used innovative mass marketing and regular customer correspondence to build one of the most respected seed companies in the United States. His extensive flower garden on East Avenue was a showplace and weekend destination for local residents. The location of the garden is now bounded by Vick Park A and Vick Park B. The population in 1830 was only 9,207, but it still ranked as the 25th largest city in the United States. In 1840, the population and rank were 20,191 and 19th, respectively. In 1842, the original aqueduct over the Genesee River was replaced with a better one slightly south of the first one. This latter aqueduct now supports Broad Street. By 1850, the population reached 36,000, making it the 21st largest city in the United States. Westward expansion had moved the focus of farming to the Great Plains and Rochester's importance as the center for flour milling had declined. Several seed companies in Rochester had grown to become the largest in the world, with Ellwanger & Barry Nursery Co. the largest. Rochester's nickname was changed from the Flour City to the Flower City. In 1850, the University of Rochester was founded in the U. S. Hotel on Buffalo St, and affiliated with the Baptist Church. Two four year courses were offered. In 1851, due to Rochester and Monroe County's tremendous growth, a new three story county courthouse in the Greek Revival style was constructed. It was built from brick manufactured at Cobb's Hill by Gideon Cobb, and cost $76,000.
Жою қозғалысы
Рочестер көптеген жылдар бойы бұрын құл болған афроамерикалық Фредерик Дугластың үйі болды. Ол 1847 жылы Рочестерде "The North Star" атты құлдырауды жоюға бағытталған газетті шығара бастады. Рочестердегі басқа да көрнекті азаттық қорғаушылардың ішінде Эми мен Айзек Пост және Абигейл Буш болды. Дуглас: «Мен Одақта сол кезде осыдан аз қарсылыққа ұшырап, немесе одан көп жанашырлық пен ынтымақтастық таба алатын жерді білмеймін» деп мәлімдеді. Бірақ ол келген кезде «қаланың көптеген білім беру және ойын-сауық орындарында қара нәсілді адамдарға кедергілер қойылған, мен сол жерге барғанға дейін олар әділетсіздік пен жаңылыс сезімінен тыс қабылданатын» еді. Оның қызы ақ нәсілді қыздармен бірге сабаққа қатыса алмады. «Қалада қараларға деген махаббат болған жоқ, және Рочестерде олардың саны аз болса да, олар мұқият бөлініп сақталды». Дуглас өзінің «Негр үшін 4 шілде мағынасы» атты құмарлықпен айтқан сөзін 1852 жылдың 5 шілдесінде Рочестердегі Коринф залында Рочестер әйелдерінің құлдырауға қарсы лигасы ұйымдастырған жиынға жеткізді. 1857 жылы Сюзан Б. Энтони мен Уильям Ллойд Гаррисон құлдырауды жоюға арналған жиында сөз сөйледі. 1858 жылдың қазан айында құлдыққа қарсы күрескен Уильям Х. Сьюард Коринф залында көпшілік республикашылдар алдында сөз сөйледі. Ол Солтүстік пен Оңтүстіктің саяси және экономикалық жүйелерінің үйлесімсіз екенін айтып, екі жүйе арасындағы «басып өтуге болмайтын қайшылықтың» нәтижесінде ел «толығымен құлдар ұстайтын елге немесе толығымен еркін еңбекші елге» айналатынын мәлімдеді.
Rochester was the home for many years of abolitionist Frederick Douglass, a formerly enslaved African American, who in 1847 commenced publishing an abolitionist newspaper, The North Star, in Rochester. Other prominent abolitionists in Rochester included Amy and Isaac Post and Abigail Bush. Douglass stated "I know of no place in the Union where I could have located at the time with less resistance, or received a larger measure of sympathy and cooperation." However, on his arrival, he found "barriers erected against colored people in most places of instruction and amusement in the city, and until I went there they were imposed without any apparent sense of injustice and wrong." His daughter could not take classes with white girls. "The city felt no love for the negro, and although there were few of the race in Rochester, they were carefully segregated." Douglass delivered his fiery speech "The Meaning of July Fourth to the Negro" at a meeting organized by the Rochester Ladies Antislavery Association at Corinthian Hall, Rochester, on July 5, 1852. In 1857, Susan B. Anthony and William Lloyd Garrison spoke at an abolition meeting. In October, 1858, William H. Seward, a leading opponent of slavery, delivered a speech to an overflowing Republican crowd in Corinthian Hall. He argued that the political and economic systems of North and South were incompatible, famously saying that the "irrepressible conflict" between the two systems would eventually result in the nation becoming "either entirely a slave holding nation, or entirely a free labor nation."
Жер асты темір жолы
Азамат соғысына дейінгі жылдары Рочестер аймағындағы көптеген жерлер қашып кеткен құлдарды Канадаға тасымалдау үшін қайықтарға (көбінесе Геннеси өзенінде) мінгізер алдында уақытша баспана ретінде пайдаланылды. Бұл маршрут танымал Жер асты жолының бір бөлігі болды. Рочестердің төңірегіндегі Брайтон, Питтсфорд, Мендон және Вебстер сияқты аймақтарда да басқа "станциялар" орналасқан. Рочестерден батысқа қарай, Солтүстік Чилидегі аболиционист-методистер басқарған станция, 1860 жылы құрылған Ерақыт методист шіркеуінің қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Осы шіркеудің алғашқы жоғары оқу орны – Робертс Веслиан колледжі осы жерде салынды. Бір замандас Фредерик Дугластың үйлерін "жасырын панельдер мен шкафтардан құралған лабиринт" деп сипаттады, онда ол құл саудагерлерінен және ізгі қызылқұрттардан қашқан адамдарды жасырған.
In the years leading up to the Civil War, numerous locations in the Rochester area were used as safe houses to shelter fugitive slaves before they were placed on board boats (often on the Genesee River) for transport to Canada. The route was part of the famous Underground Railroad. Other "stations" were located in the areas surrounding Rochester, including Brighton, Pittsford, Mendon, and Webster. A station in North Chili, just west of Rochester, run by abolitionist Methodists was an important site in the formation of the Free Methodist Church, which was formed in 1860. The denomination's first college, Roberts Wesleyan College, was built on the site. One contemporary described the Frederick Douglass homes as "a labyrinth of secret panels and closets, where he secreted the poor human wretches from the man hunters and the blood hounds, who were usually not far behind."
Әйелдер құқығын қорғау
Рочестер ерте кезден әйелдер құқығымен айналысқан. 1848 жылғы 2 тамызда өткен Рочестер әйелдер құқықтары жөніндегі конвенциясы елдегі екінші осындай конвенция болды. (Біріншісі – екі апта бұрын, жақын орналасқан Сенека-Фолс қаласында өткен Сенека-Фолс конвенциясы еді.) Рочестер конвенциясы төрағалық етуге әйелді сайлады, бұл сол кезде өте даулы қадам болды, тіпті осы жиынға қатысқан жетекші тұлғалардың кейбіреуі де қарсы болды. АҚШ-та ерлер мен әйелдердің қатысуымен өткен алғашқы ашық жиын осы конвенция болды. Әйелдер сайлау құқығы қозғалысының ұлттық көшбасшысы Сузан Б. Энтони Рочестерде дүниеге келді. 1872 жылы ол Рочестерде заңсыз дауыс бергені үшін он төрт жергілікті әйелмен бірге тұтқындалды, бұл оқиға ұлттық деңгейде резонанс тудырды. Оның ісі, «АҚШ-қа қарсы Сузан Б. Энтони» федералды округтік сотта, Жоғарғы Сот судьясының төрағалығымен өтті. Сот судьясы қажырлы деп танып, Энтониге 100 доллар айып төлеуді бұйырғанда, ол: «Мен сіздің әділетсіз жазаңыздың бір долларын да төлемеймін» деді және осылай да істеді. Жастығында ол әйелдер құқықтары жөніндегі көзқарастары үшін көп сынға ұшырады, бірақ ұлт оның идеяларын қабылдай бастағаннан кейін оның беделі арта түсті. Ол Президент Уильям МакКинлидің шақыруымен Ақ үйінде 80 жылдық мерейтойын тойлады. 1920 жылы әйелдерге дауыс беру құқығын кепілдеген АҚШ Конституциясының 19-шы түзетуі, оның қабылдануы үшін ондаған жылдар бойы атқарған еңбегінің арқасында «Сузан Б. Энтони түзетуі» деп аталды, бірақ ол оның қабылдануын көре алмады. Энтонидің үйі қазір «Ұлттық Сузан Б. Энтони мұражайы және үйі» деп аталатын Ұлттық тарихи ескерткіш болып табылады. Энтони мен басқалардың белсенділігіне қарамастан, әйелдердің сайлау құқығы Рочестерде даулы мәселе болып қала берді, және қала 1917 жылы әйелдерге сайлау құқығын беретін штат конституциясына түзету енгізуге қарсы дауыс берді.
Rochester was involved with women's rights from an early date. The Rochester Women's Rights Convention, which met on August 2, 1848, was the second such convention in the nation. (The first was the Seneca Falls Convention, which met two weeks earlier in Seneca Falls, a town not far away.) The Rochester convention elected a woman as its presiding officer, a highly controversial step at the time that was opposed even by some of the meeting's leading participants. This convention was the first public meeting composed of both men and women in the U. S. to take that step. Susan B. Anthony, a national leader of the women's suffrage movement, was from Rochester. In a case that generated a national controversy, she was arrested for illegally voting in Rochester in 1872 along with fourteen other local women. Her trial, United States v. Susan B. Anthony, was held in a federal circuit court presided over by a Supreme Court justice. When the judge directed the jury to deliver a guilty verdict and ordered Anthony to pay a fine of $100, Anthony responded, "I shall never pay a dollar of your unjust penalty", and she never did. As a young woman, she was widely ridiculed for her views on women's rights, but she was increasingly respected as the nation began to take her ideas seriously. She celebrated her eightieth birthday at the White House at the invitation of President William McKinley. The Nineteenth Amendment to the United States Constitution, which guaranteed the right of women to vote in 1920, was popularly known as the Susan B. Anthony Amendment because of her decades of work toward its passage, which she did not live to see. Anthony's home is now a National Historic Landmark known as the National Susan B. Anthony Museum and House. Despite the activism of Anthony and others, women's suffrage remained a contentious issue in Rochester, and the city voted against an amendment to the state constitution which gave women the franchise in 1917.
Соғыстан кейінгі өнеркәсіптік өрлеу
1860-1900 жылдар аралығында Рочестер 48 000 тұрғыны бар қаладан 162 800 тұрғыны бар қалаға дейін өсті. 1900 жылы қала халық саны бойынша 24-ші орынға түсті, 1860 жылы 18-ші орыннан төмендеді. Осы кезеңде қала Генсеси өзенінің екі жағында да айтарлықтай кеңейді, сондай-ақ Брайтон, Гейтс, Греция және Айрондекуит қалаларының аумақтарын қосып алды. Осы кезеңде Джон Джейкоб Бауш пен Генри Ломбтың «Бауш және Ломб» компаниясы, Джордж Истменнің «Истман Кодак» компаниясы, Хирам Сибли мен Дон Алонзо Уотсонның «Вестерн Юнион Телеграф» компаниясы, Уильям Глисонның «Глисон жұмыстары» және Роберт Френчтің «Р.Т. Френч» компаниясы құрылды. Бұл кезеңде киім өндірісі, аяқ киім өндірісі, сыра қайнату және машина жасау сияқты маңызды салалар дамыды. 1875 жылы Фитцхуг және Эри каналының (қазіргі Брод-стрит) қиылысында Рочестердің алғашқы қалалық әкімшілік ғимараты ашылды. Ол 1869 жылы өртеніп кеткен Бірінші пресвитериан шіркеуінің орнында, 335 000 доллардан астам қаржыға салынды. Шіркеу бұл жерді қалаға 25 000 долларға сатты. Бұл ғимарат 1978 жылға дейін қала әкімшілігіне орналасқан жер болды. 1882 жылы Эри каналындағы төлемдер тоқтатылды, нәтижесінде Нью-Йорк штаты 57 жыл ішінде 51 миллион доллар пайда тапты. 1885 жылдың қыркүйегінде Рочестердегі кәсіпкерлер тобы «қалада сурет салу және өнеркәсіптік салалар үшін қажетті басқа да білім беру мақсатында тегін кешкі мектептер» ашу үшін Механика институтын құрды. «Бауш және Ломб» компаниясының өкілі Генри Ломб Механика институтының алғашқы президенті болды. Осы кезеңде Рочестердің көптеген көрнекті қоғамдық саябақтары салынды, 1871 жылы Элвангер және Барри сияқты азаматтар Мейплвуд паркі үшін, ал 1889 жылы Хайленд паркі үшін жер сыйлады. 1895 жылы Джордж Истмен мен Джеймс П.Б. Даффи Хайленд паркіне қосымша 120 акр (0,5 км²) жер сыйлады. 1894 жылғы Тәуелсіздік күнінде Рочестер және Монро округының үлкен өсуіне жауап ретінде, қала басшылары үшінші округтік сот үйінің (қазіргі округтік кеңсе ғимараты) іргетасын салды. Екі жылдан кейін және 881 000 доллар жұмсалғаннан кейін, итальяндық Ренессанс стиліндегі төрт қабатты гранит және мәрмәр сот ғимараты аяқталды. 1897 жылы Рочестер университеті алғашқы магистратура дипломдарын табыстады, ал 1900 жылы Сьюзан Б. Энтонидің күш-жігерінің арқасында әйелдерге қабылдауға рұқсат берілді. 1891 жылы Механика институты Рочестер Афинеумімен бірігіп, Рочестер Афинеумі және Механика институтын (RAMI) құрды. RAMI-дің ерекшелігі – механикалық пәндерді жан-жақты оқыту. Институттың құрылысшылары Рочестердегі өнеркәсіптік және қоғамдық тенденцияларға жауап берді, және жыл сайын институт Рочестерде және басқа жерлерде өнеркәсіпте жұмыс тапқан білікті мамандардың санын арттырып отырды. 1890 жылдардың ортасына қарай қалаға кемінде бес жүк және жолаушылар темір жолы қызмет көрсетті, олардың әрқайсысының жеке станциясы болды. Бұл Рочестерді жеткілікті көлікпен қамтамасыз етті, бірақ 20 ғасырдың басында Рочестер, Локпорт және Буффало темір жолы және Рочестер, Сиракуз және Шығыс жылдам темір жолы сияқты қалааралық электр темір жолдарының пайда болуымен қызметтер одан әрі кеңейді.
The period 1860 to 1900 saw Rochester grow from a city of 48,000 to a city of 162,800, with a 1900 rank of 24th largest in population, down from 18th in 1860. During this period the city expanded dramatically in area on both sides of the Genesee River, as well as annexing parts of the towns of Brighton, Gates, Greece and Irondequoit. Also founded during this period were Bausch & Lomb by John Jacob Bausch and Henry Lomb, Eastman Kodak by George Eastman, Western Union Telegraph by Hiram Sibley and Don Alonzo Watson, Gleason Works by William Gleason, and R. T. French Company by Robert French. Other important industries that developed during this period were clothing manufacturing, shoe manufacturing, brewing and machine tools. In 1875, Rochester's first city hall opened at Fitzhugh and the Erie Canal (now Broad Street). It was built at a cost of over $335,000 on the site of the First Presbyterian Church, which had burned to the ground in 1869. The church sold the lot to the city for $25,000. This city hall housed city government until 1978. In 1882, the tolls on the Erie Canal ended, with New York State enjoying a profit of $51,000,000 over the 57 years. In September 1885, a group of Rochester businessmen founded the Mechanics Institute to establish "free evening schools in the city for instruction in drawing and such other branches of studies as are most important for industrial pursuits of great advantage to our people." Henry Lomb of Bausch & Lomb was the Mechanics Institute's first president. During this period many of Rochester's great public parks were laid out, with Ellwanger & Barry and others donating land in 1871 for Maplewood Park and in 1889 for Highland Park. In 1895, George Eastman and James P. B. Duffy donated an additional 120 acres (0.5 km2) for Highland Park. On Independence Day, 1894, community leaders, responding to the continued tremendous growth in Rochester and Monroe County, laid the cornerstone for the third County Courthouse (now the County Office Building). Two years and $881,000 later, the four story granite and marble courthouse in the Italian Renaissance style was complete. In 1897, the first master's degrees were awarded by the University of Rochester and in 1900, due largely to the efforts of Susan B. Anthony, women were admitted. In 1891, the Mechanics Institute merged with the Rochester Athenaeum to form the Rochester Athenaeum and Mechanics Institute (RAMI). Comprehensive instruction in mechanical subjects was RAMI's hallmark. The institute's builders responded to both industrial and societal trends in Rochester, and each year the Institute graduated increasing numbers of expertly trained professionals who found work in industry both in Rochester and elsewhere. By the middle of the 1890s no less than five freight and passenger railroads were servicing the city and each had a separate station. This provided Rochester with ample transportation but services continued to expand with the arrival of inter urban electric railroads such as the Rochester, Lockport and Buffalo Railroad and the Rochester, Syracuse and Eastern Rapid Railroad which began to service Rochester during the early 20th century.
ХХ ғасыр
ХХ ғасырдың басында Рочестер гүлденген және жайлы қалаға айналды. Балабақша шаруашылығы азайып бара жатқанмен, оның бір бөлігі Ист-авеню, Парк-авеню және Хайленд-паркінің жанындағы Маунт-Хоуп-авеню бойындағы құрылысқа жұмсалды. 1901 жылы Рочестердегі жетімдер үйіндегі апатты өрт салдарынан 31 адам қаза тауып, үй Хаббелл паркінен Пиннаклға көшірілді. Рочестерде жоғары білікті жұмыс күшінің болуының арқасында қала Екінші дүниежүзілік соғысқа зор үлес қосты, ал Рочестерді қоршаған шаруашылықтар әскерлерге және халыққа азық-түлікпен қамтамасыз етті. 1944 жылы, бағдарламаларының арнайы кәсіби сипатын ескере отырып, Рочестер Афинеумі мен Механика институты өз атауын Рочестер технология институты деп өзгертті. 1904 жылы Р.Т. Френч дайындалған қырыққабатты Сент-Луис әлемдік көрмесіне жіберді, онда ол тағы бір жаңалық – хот-догпен жұптасып, үлкен сәттілікке ие болды. 1900-жылдардың басында Джордж Истман мен Эндрю Карнеги Рочестер университетіне үлкен қаржылай көмек көрсетті. Истман сондай-ақ "Истман" стоматологиялық диспансерін құруға қаражат бөлді. 1908 жылы Фрэнсис Бейкер Генри Дюран мен Джордж Истманның сыйы ретінде 120 акр (0,5 км²) жерді Генсеи аңғары паркіне сыйлады, ал Дюран Истман паркі ашылды. 1913 жылы Рочестер университетінің Принс-стрит кампусындағы Мемориалдық өнер галереясы құрылды. Бұл галерея Эмили Сибли Уотсонның ұлы, архитектор Джеймс Авереллдің естелігі ретінде сыйланған. 1918 жылы Рочестер арқылы өткен Эри каналы жабылып, Барж каналы ашылғаннан кейін тоқтатылды, соның нәтижесінде Рочестер Генсеи аңғары паркі арқылы өтті. Сол жылы Сот көшесіндегі бөгет салынды, ол өзеннің деңгейін Барж каналының деңгейіне дейін көтерді, бұл су құбыры немесе шлюздердің қажеттілігін жойды, бірақ осының салдарынан Жоғарғы сарқырама мен Кастелтон тасқыны жойылды. 1920 жылы Рочестердің халқы 290 720 адамға жетті және ол АҚШ-та 23-ші орында тұрды. Сол жылы қала қала шегіндегі тасталған Эри каналының жерлерін ауыр рельстік қоғамдық көлік және жүк жүйесі үшін сатып алды. 1921 жылы Хайленд паркінде Рочестердің гүлдік мұрасын тойлау үшін алғашқы Лила аптасы өтті. 1922 жылы Рочестердегі алғашқы радиостанция хабар таратуды бастады, ал Рочестер университетінің музыка мектебінің бөлігі Истман театры ашылды. 1925 жылы Джордж Истман Оук Хилл Кантри клубымен жер алмастырды. Оук Хилл жері, Маунт Хоуп зиратының батысында, Дженеси өзенінің шығыс жағында орналасқан, Рочестер университетінің өзендік кампусына берілді, ал кантри-клуб Питтсфордтағы қазіргі орнына көшірілді. 1925 жылы университет Медицина мектебі мен Криттенден жолындағы Стронг мемориалдық ауруханасын ашты, ал 1927 жылы өзендік кампустың жалпы құрылысы басталды. Сондай-ақ 1925 жылы университет алғашқы Ph.D. дәрежесін берді, ал 1930 жылға қарай бірнеше факультеттер докторлық диссертацияға үміткерлерді даярлай бастады. 1928 жылы "Ред Уинг" стадионы ашылды. Сол жылы "Рочестер Демократ және Хроника" таңғы газетін Фрэнк Ганнетт сатып алды. 1920-1930 жылдары Рочестер халқының шамамен жартысы протестанттар, жартысы католиктер болды, бірақ еврей халқы да көптеп өмір сүрді. 1938 жылы қалада 214 діни қауым болды, олардың үштен екісі 1880 жылдан кейін құрылған. Алғашқы тұтқындар 1943 жылдың 28 қыркүйегінде келді. Алпыс итальяндық тұтқын жергілікті шаруашылықтарда және азық-түлік өңдеу өсімдіктерінде аптасына алты күн күніне 10 сағат жұмыс істеді, күніне 0,80 доллар төленді. Италия 1943 жылдың 12 қазанында одақтастарға берілгеннен кейін және Германияға қарсы соғысқа қосылғаннан кейін итальяндық тұтқындар күзетілмейтін интернияланғандарға айналды. 1944 жылдың 26 маусымында Коббс-Хиллдегі итальяндық тұтқындардың орнына неміс тұтқындары келді. 1945 жылдың ақпан айында қалаға қатарынан жеті қар буылы келді, бұл қаланы парализдеді және қала әкімшілігін Хэмлин лагерінен тұтқындарды қалаға әкелуге мәжбүр етті. Коббс Хилл паркінде 100 неміс, ал Эджертон паркінде 175 тұтқын орналасты. Тұтқындардың қарды тазалау жұмысы алдын ала хабарланбастан белгіленген орындарда жүргізілді, ал қала полициясы тұтқындарды күзетті. Соғыстан кейін "Рочестер жоспары" Екінші дүниежүзілік соғыстан оралған ардагерлер мен олардың отбасылары үшін сапалы, төмен бағалы тұрғын үйлерді дамытуды көздеді. Рочестер жоспарының аясында үш бақшалық пәтер кешені салынды: Фернвуд Парк, Нортон Виллидж және Рамона Парк.
The turn of the century found Rochester a thriving and comfortable city. Although the nursery business was waning, some of that land had been converted into desirable residential districts along East Avenue, Park Avenue, and off Mount Hope Avenue near Highland Park. In 1901, a devastating fire killed 31 at the Rochester Orphan Asylum, and it moved across town from Hubbell Park to Pinnacle. Because of the highly skilled labor force Rochester enjoyed, the city became a significant industrial contributor to the World War II effort, while the farms and fields surrounding Rochester provided food for the troops as well as the home front. To recognize specialized professional nature of its programs, in 1944, the Rochester Athenaeum and Mechanics Institute changed its name to The Rochester Institute of Technology. In 1904, R. T. French sent prepared mustard to the St. Louis World's Fair, where it was paired with another innovation — the hot dog — and became a hit. In the early 1900s, both George Eastman and Andrew Carnegie gave substantial sums to the University of Rochester. Eastman also donated the funds to establish the Eastman Dental Dispensary. In 1908, Francis Baker donated 120 acres (0.5 km2) for Genesee Valley Park, and Durand Eastman Park opens, a gift of Henry Durand and George Eastman. In 1913, the Memorial Art Gallery on the University of Rochester's Prince Street Campus was founded. It was the gift of Emily Sibley Watson as a memorial to her son, architect James Averell. In 1918, the Erie Canal through Rochester was closed and abandoned after the Barge Canal opened, transiting Rochester through Genesee Valley Park. The Court Street Dam was also built in 1918 to raise the level of the river to that of the Barge Canal so no aqueduct or locks are necessary, but in so doing the Upper Falls and the Castelton Rapids were obliterated. By 1920, Rochester's population had reached 290,720, and it ranked 23rd largest in the United States. That year, the city purchased the abandoned Erie Canal lands inside city limits for use as a heavy rail mass transit and freight system. In 1921, the first Lilac Week occurred, celebrating Rochester's floral legacy in Highland Park. In 1922, Rochester's first radio station began broadcasting, and the Eastman Theatre opened, an adjunct to the Eastman School of Music of the University of Rochester. In 1925, George Eastman arranged a land swap with Oak Hill Country Club. The Oak Hill property, just west of Mt. Hope Cemetery on the east side of the Genesee River was given to the University of Rochester for its River Campus, and the country club moved to its present site in Pittsford. In 1925, the university opened its Medical School and Strong Memorial Hospital on Crittenden Road, and by 1927, general construction had begun on the River Campus. It was also in 1925 that the university awarded its first Ph. D., and by 1930, several departments were training candidates for the doctorate. In 1928, Red Wing Stadium opened. That year, the Rochester Democrat and Chronicle, the morning newspaper, was purchased by Frank Gannett. By the 1920s and 1930s, Rochester's population was roughly half Protestant and half Catholic, although a significant Jewish population was also present. In 1938, the city had 214 religious congregations, two thirds of which had been founded after 1880. The first POWs arrived September 28, 1943. Sixty Italian prisoners worked on area farms and food processing plants 10 hours a day, six days a week, at $0.80 per day. After Italy capitulated to the Allies October 12, 1943, and joined the war against Germany the Italian POW's became unguarded internees. The Italians were replaced at Cobbs Hill with German POWS June 26, 1944. The city was hit in February 1945 with seven successive snowstorms that paralyzed the city, forcing the city to ask that POWs be brought from the Hamlin Camp to the city. Cobbs Hill Park housed 100 Germans, while 175 more were at Edgerton Park. Snow removal by prisoners was done at unannounced locations, with city police guarding the POWs. Following the war, the "Rochester Plan" called for the development of quality, low rent housing for veterans returning from World War II and their families. Three garden apartment complexes were built as part of the Rochester Plan: Fernwood Park, Norton Village, and Ramona Park.
1945-1999 жылдар
1950 жылға қарай қала халқы 332 488 адамға сәл өсті, бірақ Рочестер енді АҚШ-тағы 32-ші ірі қала еді. 1950 жылдары Xerox Corporation (бастапқыда Haloid Corporation) Честер Карлсонның ксерография патенттерін пайдаланғанда кеңейді. Xerox ксерографиялық бейнелеуде әлемдік көшбасшыға айналып, Рочестер аймағында өзінің көптеген танымал өнімдерін жобалап, өндірді. Eastman Kodak кино және камера индустриясында басымдығын сақтап, Рочестердің жетекші өнеркәсіптік жұмыс берушісі болды, бірақ басқа Рочестер компаниялары да көптеген техникалық және өндірістік мамандарды жұмысқа алды. Оларға Gleason Works, Stromberg Carlson, Taylor Instrument, Ritter Dental Equipment, General Motors компаниясының Rochester Products бөлімшесі және Pfaudler Permutit кірді. 1955 жылы Рочестер университетінің ерлер мен әйелдер колледждері біріктірілді. 1958 жылы инженерлік, бизнес-әкімшілік және білім беру салаларында үш жаңа мектеп ашылды. G. Curtis Gerling-тің "Smugtown USA" (Plaza Publishers, 1957, 1993 жылы қайта басылды) қаланың 1940 және 1950 жылдардағы мәдениетіне қатысты өткір сынды ұсынады. 1960 жылдары, АҚШ-тың қалған бөлігі сияқты, халық қаладан қала маңына көшіп, қалаға жақын орналасқан Греция, Гейтс, Чили, Генриетта, Брайтон және Айрондеквит қалаларында халық саны айтарлықтай өсті. 1960 жылғы халық санауы халық санының 318 611 адамға дейін төмендегенін және 38-ші орынға түскенін көрсетті. 1964 жылғы Рочестердегі нәсілдік тәртіпсіздік сол жылдың шілде айында болды және азаматтық құқықтар кезеңінде АҚШ бойынша тәртіпсіздіктердің басталуын белгіледі. 1964 жылдың 24 шілдесінде Рочестердің негізінен афроамерикандық аудандарында тәртіпсіздіктер болды. 3 күннен кейін бейбітшілік орнатылды, бірақ Ұлттық гвардия шақырылғаннан кейін ғана. Көтеріліске "сырттан келген науқас қозушылар" кінәлі деп айтылса да, тұтқындалған барлық тәртіпсіздік жасаушылар Рочестер аймағынан еді. Бұл 10 жыл ішінде афроамерикандықтардың саны үш есеге өскеніне қарамастан, ескі саясат пен тәжірибелерді қайта қарауға әкелді, олар әлі де төмен жалақы мен біліктілігі төмен жұмыстарға тағайындалып, нашар тұрғын үйлерде тұрды. Тәртіпсіздіктерге байланысты қала алғашқы афроамерикандық қоғамдық қауіпсіздік директорын тағайындады және бірнеше афроамерикандық полицейлер жұмысқа алынды. Қала басшылары жергілікті радиостанцияларды афроамерикандық хабар таратушыларды іздеуге көндірді. WHAM Вик Мейсонды, кейін Лу Паристі жұмысқа алды, бірақ FM WCMF аптасына алты күн таңертеңгі R&B шоуын жүргізетін Герб Хамлеттті шақырғанда афроамерикандық қарым-қатынастардағы нақты өзгеріс болды. Хамлетт Рочестердегі афроамерикандық қауымның дауысына айналды және қаладағы ең ықпалды дауыс еді. Сондай-ақ, 1960 жылдары қалада қала құрылысы басталды, нәтижесінде АҚШ-тағы дәстүрлі орталық аймақтағы алғашқы жабық сауда орталығы Midtown Plaza салынды. Сол онжылдықтың ортасында Нью-Йорк штатының қоғамдық жұмыстар департаменті Рочестер технология институтының кампусы арқылы ішкі айналма магистральды салуды шешкен кезде, қала маңында жаңа кампус салу туралы шешім қабылданды. Жаңа, кеңірек орынға көшу RIT-тің 1966 жылы Саңырауларға арналған Ұлттық техникалық институтының орны ретінде таңдалуына өте маңызды болды, ал 1,300 акр (5.3 км²) кампус қала маңындағы Хенриеттада 1968 жылы ашылды. Рочестердегі қала құрылысы туралы шешімдердің оң және теріс әсерлері болды. Қала құрылысының бір бөлігі ретінде бірнеше театрлар жаңа ғимараттар салу үшін, сондай-ақ 1966 жылы Нью-Йорктің танымал Брагдон орталық вокзалы бұзылды. 60-шы және 70-ші жылдары Рочестер Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі жетекші джаз қаласы ретінде танылды. Танымал джаз музыканттары Кларисса көшесіне келіп, түні бойы клубтан клубқа көшіп ойнайтын. Питодд бөлмесі біраз уақыттан бері жұмыс істеп келді, бірақ 1960 және 1970 жылдары Делорес Томас және оның ұлы Стэнли Томас-мүніордың иелігінде ең биік сатысына жетті. Питодд Кларисса көшесіндегі ең жақсы "мекемелердің" бірі болды, онда Little Stevie Wonder-ден Jimmy Smith және Mangione ағайындыларына (Chuck and Gap) дейінгі барлық музыканттар джам сессияларына қатысты. Мангиондар Рочестерде өсті, ал Чак джаз тарихындағы ең үлкен "кросс-овер" трубашыларының біріне айналды, оның жазбалары джаз, тегіс джаз және оңай тыңдау станцияларында үнемі ойналды. 1970 жылы Рочестер қылмыстық отбасы тоғыз ғимаратты, оның ішінде үш яһуди синагогасын және екі афроамерикандық шіркеуді, Рочестердегі бомбалаудың бір бөлігі ретінде жергілікті биліктің назарын ұйымдасқан қылмыстан аулақ ету мақсатымен бомбалады. Тек бір адам ғана жарақат алды. Қала құрылысын жалғастыру аясында 1969 жылы Xerox Corporation Broad Street East және Clinton Avenue South көшелеріндегі отыз қабатты кеңсе мұнарасын (Xerox Tower) ашты, бірақ Xerox сонымен бірге өзінің бас кеңсесін сол уақытта Стамфорд, Коннектикутқа көшірді. Lincoln Rochester Trust Company (қазіргі Chase Bank) Clinton Avenue South және East Main Street көшелеріндегі 28 қабатты кеңсе мұнарасын, Chase Tower-ді ашты. Кейінірек 1970 жылдары Мейн-стриттен солтүстікке қарай State Street бойында жаңа кеңселер мен қонақүйлер салынды. Нәтижесінде Front Street көшесінің көп бөлігі және Corinthian Street көшесінің бір бөлігі жойылды. Main Street және Genesee River өзенінің жанында жаңа қонақүй ашылды, сондай-ақ South Avenue және Main Street көшелеріндегі қонақүй де ашылды, бұл процесте өзеннің екі жағындағы ғимараттарды бұзу арқылы басты көпірдің толыққанды қайта құрылуын қамтамасыз етті. 1978 жылы қалалық әкімшілік State және Church көшелеріндегі ескі Федералдық ғимаратқа көшті. 1980-ші жылдардың ортасында қала орталығындағы жаңа Rochester Riverside Convention Center-дің жанында биік қонақүй салу жұмыстары басталды. Жоба 1987 жылы тоқтап қалды, ал Hyatt Regency Rochester 1992 жылға дейін бірнеше жергілікті бизнесмендердің жеке-мемлекеттік серіктестігі арқылы құтқарылғаннан кейін ашылды. 1990 жылдары Рочестер Red Wings командасы үшін Kodak кеңсе ғимаратының жанында жаңа бейсбол стадионы, Frontier Field салынды. Bausch and Lomb Main Street көшесінің оңтүстігінде Stone Street көшесіне сәйкес келетін жаңа әлемдік штаб-пәтерін салды. Rochester Public Library кешенінің сыйымдылығын кеңейтетін жаңа Орталық кітапхана South Avenue көшесіндегі Rundel Library ғимаратының қарсы жағында салынды.
By 1950, the population of the city had grown slightly to 332,488, but Rochester was now only the 32nd largest city in the United States. During the 1950s, Xerox Corporation (originally Haloid Corporation) expanded as it exploited Chester Carlson's xerography patents. Xerox went on to become the world leader in xerographic imaging, designing and manufacturing many of its famous products in the Rochester area. Eastman Kodak continued to dominate the film and camera industry and was Rochester's leading industrial employer, but other Rochester companies also employed many technical and manufacturing personnel. These included Gleason Works, Stromberg Carlson, Taylor Instrument, Ritter Dental Equipment, Rochester Products Division of General Motors, and Pfaudler Permutit. In 1955, the Colleges for Men and Women of the University of Rochester were merged. In 1958, three new schools were created in engineering, business administration, and education. Smugtown USA by G. Curtis Gerling (Plaza Publishers 1957, reprinted 1993) is a scathing critique of the city's 1940s and 1950s culture. By the 1960s, as with the rest of the United States, the population was shifting from city to suburb, with substantial growth in the towns immediately adjacent to the city, including Greece, Gates, Chili, Henrietta, Brighton and Irondequoit. The 1960 census showed a population drop to 318,611 and a drop in rank to 38th. The Rochester 1964 race riot took place in July of that year and marked the beginning of riots throughout the United States during the civil rights period. The disturbance broke out in Rochester's predominantly African American districts on 24 July 1964. Peace was restored after 3 days, but only after the National Guard was called out. Although the riot was blamed on "outside agitators", all the rioters arrested were from the Rochester area. This led to a reappraisal of old time policies and practices which had not changed in face of a tripling of the African American population in 10 years, who were still mostly assigned to low pay and low skill jobs and lived in sub standard housing. Because of the riots the city soon saw its first African American Public safety director, several African American police officers were hired. City leaders convinced local radio stations to seek African American announcers. WHAM hired Vic Mason and later Lou Paris, but the real change in black relations came when FM WCMF brought in Herb Hamlett who aired a morning R&B show six days a week. Hamlett became the voice of Rochester's black community, and was the most powerful voice in the city. It was also in the 1960s that the city began a process of urban renewal, with the construction of Midtown Plaza, the first indoor shopping mall in a traditional downtown area in the United States. In the middle of that decade, when the New York State Department of Public Works decided it would build the Inner Loop expressway through the downtown Rochester Institute of Technology campus, the decision was made to build a new campus in the suburbs. The move to a more spacious location was critical to RIT's 1966 selection as the site for the National Technical Institute for the Deaf, and the 1,300 acre (5.3 km2) campus in suburban Henrietta opened in 1968. Decisions on urban renewal in Rochester had both positive and negative effects. As part of urban renewal several theaters were demolished for new buildings as was the famous New York Central Bragdon Station in 1966. In the 60s and 70s, Rochester became known as the leading jazz town in upstate New York. Famous jazz musicians would come to Clarissa Street and play all night long moving from club to club. The Pythodd Room had been around for some time but reached its zenith in the late 1960s and 1970s under the ownership of Delores Thomas and her son Stanley Thomas Jr. The Pythodd was one example of a top Clarissa Street "joint" that hosted jam session including everyone from Little Stevie Wonder to Jimmy Smith and the Mangione brothers (Chuck and Gap). The Mangiones grew up in Rochester, and Chuck went on to become one of the biggest "cross over" trumpeters in jazz history, with his records regularly being played on jazz, smooth jazz, and easy listening stations. In 1970, the Rochester crime family bombed nine buildings, including three Jewish synagogues and two black churches, as part of the Rochester bombings designed to focus the attention of local authorities away from organized crime. Only one person was injured. As part of continuing urban renewal, in 1969 Xerox Corporation opened a thirty story office tower (Xerox Tower) at Broad Street East and Clinton Avenue South, although Xerox also moved its corporate headquarters to Stamford, Connecticut at about the same time. Lincoln Rochester Trust Company (now Chase Bank) opened a 28 story office tower, the Chase Tower at Clinton Avenue South and East Main Street. Later in the '70s, new offices and hotels were constructed along State Street, just north of Main Street. Most of Front Street and part of Corinthian Street were obliterated in the process. At Main Street and the Genesee River, a new hotel was opened, as was one at South Avenue and Main Street in a process that involved the almost complete reconstruction of the main street bridge by removing buildings that lined both sides of it. In 1978, city hall moved to the old Federal Building at State and Church. In the mid 1980s, work began on a high rise hotel in downtown next to the new Rochester Riverside Convention Center. The project was stalled in 1987, and the Hyatt Regency Rochester didn't open until 1992 after being rescued by several local business people in a public private partnership. In the 1990s, a new baseball stadium, Frontier Field, was built for the Rochester Red Wings near the Kodak office building. Bausch and Lomb constructed a new world headquarters just south of Main Street straddling Stone Street. A new Central Library, expanding the capacity of the Rochester Public Library complex, was erected across from the Rundel Library Building on South Avenue.
Жаңа мыңжылдық
Рочестер қаласының халқы 2000 жылғы санақ бойынша 219 773 адамды құрады, бұл 1950 жылғы ең жоғары көрсеткіштен 33,9% төмендеуді білдірді. 2003 жылы Рочестерде «Онтарио рухы I» кемесін орналастыру үшін паром терминалы салынды. Уильям А. Джонсонның басшылығымен жүзеге асырылған «Жылдам паром» жобасы қысқа ғана өмір сүрді. Іске қосылу және жұмыс істеу кезінде туындаған қиындықтардан кейін, Рочестер қаласының жаңадан сайланған мэрі Роберт Даффи қала әкімдігі паромға қаржыландыруды тоқтататынын мәлімдеді. 2007 жылы қала «Spirit of Ontario I» кемесін 29,8 миллион АҚШ долларына неміс компаниясы Förde Reederei Seetouristik Gmbh & Co (FRS) компаниясына сатты, бұл қаржылық шығынға әкелді. 2006 жылы Frontier Field стадионынан көп алыс емес жерде жеке және мемлекеттік қаражат есебінен жаңа стадион – PAETEC Park ашылды. Бұл стадион Rhinos кәсіби футбол командасының үйіне айналды. Оның атау спонсоры бірнеше рет өзгерді, ал кейін Capelli Sport Stadium және Marina Auto Stadium деп аталды. Сол жылы Халық санағы бюросы Рочестер халқының саны 206 000-ға дейін азайғанын бағалады. Бұл қаланың төмен нүктесі болып шықты, өйткені онжылдықтың екінші жартысында өсім қайта басталды. 2010 жылғы ресми санақ бойынша Рочестер халқы 210 565 адамды құрады. Соңғы бағалаулар бойынша қала халқы жылына шамамен 0,25% (немесе жылына 500-ден астам адам) өсуде, егер осы өсім қарқыны сақталса, 2020 жылғы санаққа дейін халық саны 215 000-нан асуы мүмкін. 2007 жылы PAETEC Holding Corp. компаниясы қала орталығында Midtown Plaza орнына жаңа мұнара салуды жоспарлағанын хабарлады. PAETEC мұнарасы Xerox мұнарасынан сәл биік болуы тиіс еді. Алайда, содан бері компания сатылды, мұнара жоспарлары қысқартылды және 2013 жылы PaeTec компаниясының ізбасары Windstream компаниясы үшін әлдеқайда қарапайым бас кеңсесі аяқталды. Мэр Даффи қаланың нашарлап бара жатқан мектеп ауданын «мэрлік бақылауға» алуға жасаған тыранысы үшін сынға да, мақтауға да ілікті, бұл Нью-Йорк және Чикагодағы мектеп басқаруын қайта ұйымдастыруға ұқсас болды. Алайда, 2010 жылдың соңында Даффи Нью-Йорк штатының губернаторы Эндрю Куомо әкімшілігіне сайланғаннан кейін бұл мәселе тоқтап қалды. Оның орнын бастан Томас Ричардс 2011 жылы өткен арнайы сайлауда жеңіп алды және мәселенің «екінші жоспарға қойылғанын» мәлімдеді. 2013 жылы Ловли Уоррен Рочестердің алғашқы әйел мэрі болып сайланды. Уорреннің басшылығымен Ішкі шеңберді толтырып, оны бульварға айналдыру жобасы қолға алынды, сондай-ақ бұрынғы Мидтаун Плазаның бір бөлігінде сахналық өнер орталығын салу жоспары жүзеге асырылуда. Қалалық кеңес мүшесі Малик Эванс 2021 жылдың маусым айында Демократиялық партияның сайлауында Уорренды жеңіп, қарашада өткен жалпы сайлауда жеңіске жетіп, 2022 жылдың қаңтар айында қаланың 71-ші мэрі болды.
The population of the City of Rochester at the 2000 census was 219,773, down 33.9% from its peak in 1950. In 2003 Rochester built a ferry terminal to house the Spirit of Ontario I. Product of the William A. Johnson Jr. administration, the "Fast Ferry" was short lived and after troubles with the start up and operations, newly elected Mayor of Rochester Robert Duffy announced that the city government would be cutting off funds for the ferry. The City sold the Spirit of Ontario I at a financial loss in 2007 to the German company Förde Reederei Seetouristik Gmbh & Co (FRS) for $29.8 million (US). In 2006, a new stadium funded by private and public sources, PAETEC Park, was opened, not far from Frontier Field, and became the home of the Rhinos professional soccer team. Its naming sponsor has changed and it was later known as Capelli Sport Stadium, and then as Marina Auto Stadium. The same year, the Census Bureau estimated that Rochester's population had declined further to 206,000. This would prove in the end to be the city's low point, as growth resumed in the second half of the decade. By the 2010 official census, Rochester had built back up to 210,565. More recent estimates indicate a population growth for the city of about 0.25% per year (or a little over 500 persons annually), which could bring the total over 215,000 by the 2020 census if the rate of growth continues. In 2007, PAETEC Holding Corp. announced that they would be building a new tower downtown in place of Midtown Plaza. The PAETEC Tower was said to be built slightly higher than the Xerox Tower. Since then, however, the company was sold, plans for the tower were scaled down, and a much more modest headquarters building for PaeTec's successor firm, Windstream, was completed in 2013. Mayor Duffy was both criticized and praised for his efforts to take "mayoral control" of the failing city school district, in a manner similar to school governance re organizations in New York and Chicago. The issue effectively stalled at the end of 2010 when Duffy was elected New York State Lieutenant Governor, as part of Governor Andrew Cuomo's administration. His successor, Thomas Richards, was elected in a 2011 special election and announced that the issue had been "placed on the back burner". In 2013, Lovely Warren was elected Rochester's first female mayor. Under Warren, a project to fill in the Inner loop and convert it to a boulevard was undertaken and a plan to build a performing arts center on a parcel of the former Midtown Plaza is underway. City council member Malik Evans defeated Warren in a Democratic Party election in June 2021 and won the general election in November becoming the city's 71st mayor in January 2022.