Кіріспе
Америкалық әнші, ән жазушы, актриса және автор Шейла Диана Фергюсон (8 қазан 1947 жылы туған) – негізінен Ұлыбританияда жұмыс істеген американдық әнші, ән жазушы, актриса және автор. 1966-1986 жылдар аралығында ол американдық әйелдер соул музыка тобы «The Three Degrees» мүшесі болды, топтың ең танымал хиттерінің көпшілігін орындады, әсіресе «When Will I See You Again» әнімен халықаралық деңгейде танылды, ол Ұлыбританиядағы синглдер тізімінде бірінші орын алды және АҚШ-та екінші орынға жетті. 1986 жылы «The Three Degrees» тобынан кеткеннен кейін Фергюсон жеке әншілік мансабын бастады, халықаралық гастрольдерге шықты, көптеген телешоуларға қатысты және «A New Kind of Medicine» атты жеке альбомын шығарды. Ол Ұлыбританияда көптеген мюзиклдерде, соул музыкасының легендалық гастрольдерінде және өзінің «Land of Hope and Gloria» комедиялық сериалында ойнады. Сонымен қатар, ол «Soul Food: Classic Cuisine from the Deep South» кітабының ең көп сатылған авторы.
Sheila Diana Ferguson (born October 8, 1947) is an American singer, songwriter, actress, and author, who has worked primarily in the United Kingdom. Between 1966 and 1986, she was a member of the American female soul music group The Three Degrees, singing lead vocals on most of the group's biggest hits, most notably "When Will I See You Again", which had international success, topping the UK Singles Chart and peaking at #2 in the US. Following her departure from The Three Degrees in 1986, Ferguson went on to have her own solo singing career, touring internationally, making multiple TV appearances, and releasing a solo album titled A New Kind of Medicine. She has forged a prolific stage and screen career in the UK, starring in numerous musicals, soul legend tours, and her own sitcom Land of Hope and Gloria. She is also the best selling author of Soul Food: Classic Cuisine from the Deep South.
Ерте өмір
Шила Диана Фергюсон Филадельфия, Пенсильванияда дүниеге келді. Бала кезінде 10-нан астам мектепке қатысқанына қарамастан, ол өте қабілетті оқушы болды және бастапқыда психолог болуды жоспарлаған. Жас кезінде Марвин Гейге ғашық болғандықтан, онымен кездесу үшін әншілікке тырысып бақты. Кейінірек, Аполло театрында Гейдің гримеркасында онымен сөйлесіп, арманына қол жеткізді. Орта мектепте оқып жүргенде, Фергюсонды мұғалімі Ричард Барреттпен таныстырды. Барретт бұрын The Valentines тобының әншісі болған, кейін менеджер болып жұмыс істеген. Барретт Фергюсонның алғашқы синглын – "Little Red Riding Hood/How Did That Happen" әнін Landa Records компаниясына, #706 нөмірімен ұсынды. Кейін Swan Records компаниясымен келісімшарт жасасқан Фергюсон 1965 жылы лейбл үшін шығарған үш жеке синглының ішінде "I Weep for You" және "Don't Leave Me Lover" атты өзі жазған алғашқы екі әнін жазды. Ол тағы да "How Did That Happen" (авторы Ugene Dozier), "And in Return" және "Are You Satisfied" (авторы General Johnson, кейін Chairmen of the Board тобының жетекші әншісі ретінде танылды) әндерін жазды. Фергюсон талантты, болашағы зор ән жазушы Леон Хаффтың жазған екі жылдам әнін жазды. Кейін Хафф Кенни Гэмблмен бірігіп, Philadelphia International Records компаниясын құрды. Бұл әндер "Heartbroken Memories" және "Signs of Love" болды.
Үш деңгей
Барретт Фергюсонды жеке әртіс ретінде қолға алғанмен, ол Файетт Пинкни, Ширли Портер және Линда Тернер құрамындағы «The Three Degrees» тобын құру процесінде болды. 1966 жылға қарай құрам Файетт Пинкни, Хелен Скотт және Джанет Хармонға өзгерді. Дегенмен, Скотт тұрмысқа шығу үшін топтан кететінін хабарлады. Бұрын топтағы қыздардың бірі ауырғанда оның орнына қатысқан Фергюсонды Пинкни мен Хармон тұрақты мүше болуға шақырды. 1967 жылы Хармон топтан кетіп, оның орнына Валери Холидей келді. Барретт оларды бірнеше жазба компаниясына жаздырды, ал 1970 жылы олар Roulette Records компаниясымен келісімшартқа отырып, алғашқы альбомын шығарды, оның атау әні АҚШ R&B чарттарында 4-орынға жетті. «I Do Take You» және «You're the Fool» синглдары, сондай-ақ екінші «So Much Love» альбомы жарық көрді. 1971 жылы топ «Оскар» жүлдесін алған «Француздық байланыс» фильмінде «Әркім Айға бара алады» әнін орындады, ал 1973 жылы «Санфорд және ұлы» ситкомында пайда болды. Осы жылы «The Three Degrees» Филадельфия International Records компаниясымен келісімшартқа отырып, Гэмбл мен Хаффпен жұмыс істеген кезде ең үлкен жетістіктеріне қол жеткізді. Олардың осы лейблдегі алғашқы әні «TSOP (The Sound of Philadelphia)» болды, ол Soul Train бағдарламасының тақырып әніне айналды. Осы лейблмен топ халықаралық турнелерге шықты. «The Three Degrees» атты өзі атты альбомы 1973 жылы жарық көрді және «Dirty Ol' Man» (Ұлыбританиядағы сингл чартында 13-орынға жеткен) және «Year of Decision» (Нидерланды мен Бельгияда алтын статусқа ие болған) сияқты хиттерді дүниеге әкелді. Алайда, «When Will I See You Again» әні халықаралық деңгейде танымал болды, ол 1974 жылдың тамызында екі апта бойы Ұлыбритания чарттарында 1-орынға көтерілді (бұл The Supremes тобынан кейін әйелдер тобының алғашқы рет жеткен жетістігі). Top of the Pops бағдарламасында пайда болғаннан кейін басқа елдер де осы үрдіске қосылды және «When Will I See You Again» әні бүкіл әлемде сәтті болды, АҚШ-та 2-орынға жетті, онда екі миллионнан астам дана сатылды және 1974 жылы топ алтын жазба алды. Топ 1975 жылы екі концерттік альбомын және тағы бір студиялық альбомын жазды. Бұл альбом Ұлыбританияда «Take Good Care of Yourself» деп аталды, оның атау әні сол елдегі ең үздік 10 әнге кірді. Альбомның өзі Ұлыбритания альбомдық чартында 6-орынға жетті. 1976 жылы олар «A Toast of Love» альбомын шығарды (Алыс Шығыс нарығы үшін), оның атау әні халықаралық деңгейде жарық көрді. Осы жылы Файетт Пинкни топтан кетіп, оның орнына бұрынғы мүше Хелен Скотт келді. Содан кейін олар 1977 жылы «Standing Up for Love» альбомын шығарды. 1978 және 1979 жылдары олар екі диско стиліндегі «New Dimensions» және «3D» альбомдарын шығарды. Осы альбомдардан «Givin' Up, Givin' In», «Woman in Love», «The Runner» (Фергюсонмен бірлесіп жазылған) және «My Simple Heart» әндері Ұлыбританиядағы топ-20-ға енді. Сонымен қатар, олар «Their 20 Greatest Hits» жинақ альбомын шығарды. Топ Принц Чарльздың 30 жылдық мерейтойына қатысты, ал 1979 жылы Корольдік Альберт залында Корольдік филармониялық оркестрмен бірге «The Three Degrees» атты арнайы телешоуын түсірді. 1980 жылы олар «Gold» атты тағы бір жинақ альбомын шығарды, ол Ұлыбритания альбомдық чарттарында алдыңғы 10-орынға жетті, ал 1982 жылы олар BBC үшін «Take Three Degrees» телешоуын жаздырып, өздерінің ең үлкен хиттерін орындады. Содан кейін олар «Album of Love» және «Live in the UK» есімді екі альбом шығарды. Фергюсонның бірлесіп жазған «Liar» әні жарық көрді, ал 1985 жылы «The Heaven I Need» және «This Is The House» әндері Stock, Aitken and Waterman продюсерлігімен шығарылды. Фергюсон 1986 жылы The Three Degrees тобынан кетті, себебі ол ана ретінде көбірек уақыт өткізіп, сол кездегі өте кішкентай қыздарына қамқорлық жасағысы келді. Шила 2006 жылы берген сұхбатында қыздарына жүкті болғаннан кейін де ән салып, The Three Degrees тобымен гастрольдік сапарларға шыққанын айтты, бірақ бұл оның қыздарына қолжетімділігін шектеді. Ол ұзақ уақыт үйден алыс болғандықтан қыздарының оған деген сезімдері суынып кеткенін түсінген соң, топтан кетуге шешім қабылдады. Сонымен қатар, 2006 жылы Фергюсон мен Валери Холидейді (басқа бір Three Degrees мүшесі) бөлек көрсеткен сұхбатта Фергюсонның 1986 жылы Three Degrees тобының басқа мүшелеріне телефон арқылы топтан кетіп бара жатқанын хабарлағаны белгілі болды. Фергюсон мен Холидей екеуі де телефон арқылы сөйлескендегі әңгіме кенеттен аяқталғанын мәлімдеді. Холидей бұл әңгіменің телефон арқылы емес, жеке кездесуде болуы керек деп ойлап, қатты ренжіді. Ол Фергюсонды топта ауыстыруды табу өте қиын болғанын айтты, бірақ Холидей Фергюсонның топтың жетекші әншісі ретінде бұрынғы орнын тұрақты түрде алды және ол кеткеннен бері осы қызметте болды. Содан бері Фергюсонның The Three Degrees тобымен байланысы өте шектеулі болды және ол ешқашан The Three Degrees тобымен қоғамдық орында пайда болған жоқ. 2011 жылы британдық телешоудағы The Three Degrees тобына берген сұхбатында олардың Фергюсонмен бір қалада, Филадельфияда туғанын айтты, сондықтан олар кейде отбасы мен достарын көру үшін туған қалаларына оралып, сол кезде Фергюсонмен кездесіп қалуы мүмкін екенін, бірақ олардың кездесулері көбінесе қысқа ғана сәттерге ғана соқтығып, мүшелердің бірі Хелен Скотт олардың Шила Фергюсонмен кездесулерінің «кемелердің өтіп кетуі» сияқты екенін айтты. Фергюсон енді The Three Degrees тобымен кәсіби қарым-қатынаста болмаса да, ол әлі де «When Will I See You Again», «Dirty Ol' Man», «Year of Decision», «Woman In Love», «Giving Up Giving In» және «Take Good Care Of Yourself» сияқты The Three Degrees тобымен бірге жазып, орындаған хит әндерін орындайды. Көбінесе ол The Three Degrees тобымен бірге жазып, орындаған хит әндерінің ішінде «When Will I See You Again» әнін орындайды.
Жалғыз
1994 жылы Фергюсон Ұлыбританияның сингл чартында Three Degrees тобының "When Will I See You Again" хитінің жаңадан орындалуымен жеке әртіс ретінде пайда болды. Ол бір апта бойы тізімде 60-шы орынды иеленді. 2004 жылы Фергюсон өзінің тұңғыш жеке альбомын – «Медицинаның жаңа түрі» шығарды. Ол сондай-ақ «Always» атты түпнұсқа актерлік құрамының жазбасында басты рөлдердің бірін сомдады және тағы екі альбом – «Misty Blue» және «More and Songs from Oh! What a Night» жазды. 2006 жылы ол Star Alliance тобының «He's a Runner» әнін жазды, ал Ян Левин продюсерлік еткен «Disco 2008» альбомы үшін «Жылдың ақыны» әнін орындады. Фергюсон көптеген soul legend турларында өнер көрсетті және 2014 жылдың қараша айында O2 Shepherd's Bush Empire-де The Who тобының 50 жылдығына арналған шарада Acid Queen рөлінде өнер танытты. Ол Дэвид Гесттің «(Менде болды) Өмірімнің ең жақсы уақыты» атты гастрольдік көрсетілімінде ойнады! 2015 жылдың қыркүйек және қазан айларында Лондонның Connaught Rooms залында өткен қойылыммен аяқталды, содан кейін Skegness қаласында Мэри Уилсон, Тельма Хьюстон, Гвен Дики және Джаки Грэмпен бірге «The Legends of Soul Weekender» шарасына қатысты. 2016 жылдың маусым айында Фергюсон Кипрде Энди Абрахаммен бірге «A Night of Soul» атты soul концерттерінің сериясында өнер көрсетті.
Театр
Фергюсон Ұлыбританияда көптеген мюзиклдерде және пантомималарда ойнады. Оның алғашқы мюзиклі 1997 жылы Лондонның Виктория сарайында «Always» болды, онда Шени Уоллис та ойнаған. Содан кейін ол «Soul Train (музыкалық)», «Oh What a Night» (Роксия рөлінде) және «Thoroughly Modern Millie (музыкалық)» (Маззи Ван Хоссмер рөлінде) мюзиклдерінде ойнады. 2005 жылы Фергюсон Герцогиня театрында «Темір бетперде артында» Вест-Энд мюзиклінің премьерасында ойнады, содан кейін менопаузаға негізделген «Hot Flush» мюзиклінде гастрольдік сапарда болды. 2008 жылы ол «Фильмнен әндер» мюзиклінде ойнады. 2010 жылы Фергюсон Ирландияның ұлттық «Fame the Musical» музыкалық қойылымының актерлік құрамына қосылып, қатал мектеп директоры Мисс Шерман рөлін ойнады. Соңғы кезде ол Гаррик театрында «Respect La Diva» мюзиклдық тойында және «Daddy Cool» мюзиклінде Перл рөлінде ойнады. Фергюсон сондай-ақ көптеген пантомималарда, оның ішінде «Дик Уиттингтон», «Золушка», «Аладин» және «Сұлулық пен Аң» пантомималарында да көрінді. 2012 жылдың желтоқсанынан 2013 жылдың қаңтарына дейін Фергюсон Нотингем Корольдік театрында «Золушка» пантомимасында Құдайы ана (Fairy Godmother) рөлінде ойнады, ол 2013 жылдың желтоқсанынан 2014 жылдың қаңтарына дейін Корольдік Норвич театрында қайта ойнады. Содан кейін ол 2014 жылдың желтоқсанынан 2015 жылдың қаңтарына дейін Виндзордағы Корольдік театрда «Қара шапанды патшайым» (Wicked Queen) рөлінде, ал 2015 жылдың желтоқсанында Карлайлдағы The Sands Centre-де «Золушка» пантомимасында Құдайы ана рөлінде өнер көрсетті. Фергюсон 2016 жылдың желтоқсанынан 2017 жылдың қаңтарына дейін Ипсвич Корольдік театрының «Ұйқыдағы сұлу» пантомимасында Зұлым фея (Wicked Fairy) рөлін ойнады. 2022 жылдың ақпан айында ол «Чикаго» мюзиклінде ойнайтынын хабарлады. Ол «Кім миллионер болғысы келеді?» және «Pointless Celebrities» (2013 және 2014 жылдары) телешоуларында танымал қатысушы ретінде пайда болды. Фергюсон BBC-нің «The Real Marigold Hotel» телесериалының екінші маусымында ойнады және тағы жеті танымал тұлғамен бірге Үндістанда бір ай өткізді.
Ұсынушы
Фергюсон 2009 жылғы 22 наурызда Ұлыбританиядағы Smooth FM радиосында "The Philadelphia Records Story" атты деректі фильмін таныстырды. 2012 жылғы 11 сәуірде Фергюсон Ньюкасл қаласындағы Toma Fund қайырымдылық қорының Eurovision Reunited шарасын бірлесіп жүргізді.
Автор
1989 жылы Фергюсон афроамерикалық тарихындағы рецепттерден шабыттанған "Soul Food: Deep South классикалық асханасы" атты аспаздық кітабын жариялады. 1999 жылы Англия Банкі мен оның губернаторы Эдди Джордж оған Этникалық азшылықтар бизнес-құрылымының ұлттық жетістіктері сыйлығын табыс етті, сондай-ақ "Soul Food: Deep South-тен классикалық ас" кітабы үшін Калифорния штатының Комптон қаласының кітап сыйлығымен марапатталды.
Қайырымдылық
Фергюсон Ұлыбритания мен Американың Музыкалық залдар гильдиясының театрлық қайырымдылық қорының қамқоршысы және 2003 жылы «Актерлердің бірігуі» науқамын іске қосуға қатысқан Біріккен театрлық қайырымдылық ұйымдарының көптен бері қолдаушысы. Ол 1997 жылдан бері ұлттық ата-аналық қайырымдылық қоры Parentalk-тің қамқоршысы болып табылады, арқылы қайырымдылық шараларына 70 мың фунт стерлингтен астам қаржы жинады. Ол сондай-ақ WaterAid ұйымын қолдайды және 2014 жылғы «Қыз болу» науқанына қатысты. Ол екі қайырымдылық синглыне қатысты: 1986 жылы Героинге қарсы жоба үшін «It's a Live In World» және 1986 жылы Пол Хардкастл өндірген «Give Give Give» (Disco Aid), содан кейін 1987 жылы Stock, Aitken & Waterman қайта өндірген «Dance Aid» (қолдау үшін көптеген склероз зерттеулері). Фергюсон Phonographic Performance Ltd және Performing Rights Society ұйымдарындағы мүшелігі және жұмысы арқылы өнерпаздардың құқықтарын белсенді түрде қолдады. 2006 жылы Орындаушы өнерпаздардың Медиа құқықтары ұйымымен (соның ірі қарамағындағы құрылтайшы мүшесі болған) біріккеннен кейін PPL басқармасы бірауыздан Фергюсонды ұйымның өмір бойына қорғаушы мүшесі етіп сайлады. Ол Equity (кәсіподақ) кеңесшісі және Equity атынан түрлі шараларда сөз сөйледі. Фергюсон бірнеше рет «Медиадағы нәсіл» сыйлықтарының төрешісі болды. 2008 жылдан бері Принцтің сенім қорының елшісі.
Жеке өмір
1980 жылы мүлік бизнесмені Крис Робинсонға үйленгеннен кейін Фергюсон Беркширдегі Брей қаласына қоныстанды. Фергюсон мен Робинсон 2004 жылы ажырасып бұрын Алисия мен Александрия есімді егіз қыздарын дүниеге келтірді.