Дэвид Гаунтлетт: Медиа және қоғамтанушының өмір жолы мен еңбектері
David Gauntlett
Дэвид Го́нтлетт – британдық социолог, медиа теориясы сарапшысы. Бүгінгі медиа аудиториясы, цифрлық медиа, өзіндік идентичность және креативті мәдениеттер туралы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық социолог Дэвид Гонтлетт (15 наурыз 1971 жылы туған) – британдық социолог және медиа теоретигі, «Жасау – байланыс құру» (Making is Connecting) кітабының авторы және тағы бірнеше кітаптың авторы. Оның ертерек жұмыстары заманауи медиа аудиториясын зерттеуге арналған, ал қазіргі кезде ол цифрлық және әлеуметтік медианы күнделікті жасау және бөлісу процесіне, сондай-ақ осы іс-әрекеттердің жеке сәйкестік пен шығармашылық мәдениетті қалыптастырудағы рөліне көшкен.
British sociologist
David Gauntlett (born 15 March 1971) is a British sociologist and media theorist, and the author of several books including Making is Connecting. His earlier work concerned contemporary media audiences, and has moved towards a focus on the everyday making and sharing of digital media and social media and the role of these activities in self identity and building creative cultures.
Мансап
Гаунтлетт 1992 жылы Йорк университетінің социология мамандығын бітірді. Ол Ланкастер университетінде әйелдер зерттеуі бойынша магистр дәрежесін алып, содан кейін докторлық диссертациясын қорғады. Кейін 1993 жылдан 2002 жылға дейін Лидс университетінде оқытумен айналысты. Содан кейін ол Борнмут университетінің Медиа және аудитория профессоры болып тағайындалды. 2006 жылы Вестминстер университетінің Медиа, өнер және дизайн мектебінде Медиа және коммуникация профессоры болып жұмыс істеді, ал 2010 жылдан 2015 жылға дейін Коммуникациялар және медиа зерттеу институтының (CAMRI) ортақ директоры болды. 2015 жылдан 2017 жылға дейін ол Шығармашылық және дизайн профессоры және Вестминстер медиа, өнер және дизайн мектебінің зерттеу директоры қызметін атқарды. 2018 жылы Торонтодағы Райерсон университетінің Коммуникация және дизайн факультетінде Канада зерттеу орталығының профессоры болды. Гаунтлетттің 1995 жылы медианың "әсерлері" зерттеулерін сынауы дау тудырды, содан бері ол халықтың өміріндегі танымал медианың рөлі туралы көптеген кітаптар мен зерттеулер жариялады. Ол әсіресе цифрлық медианың жалпы медиа тәжірибесін қалай өзгертетініне назар аударды. 2007 жылы ол "Times Higher" сыйлығының «Жылдың жас ғылыми авторы» номинациясына іліккен. 2008 жылы жарық көрген "Reading Media Theory" кітабында Барлоу мен Миллс былай деп жазады: "Дэвид Гаунтлетт – белгілі қоғамдық ғалым, ол өзінің мансабын қоғамды қатыстыратын және академиялық қауымдастық пен сыртқы әлем арасындағы дәстүрлі шекараны жоққа шығаратын зерттеулерге арнады".
Gauntlett graduated from the University of York in Sociology in 1992. He completed an MA in Women's Studies at Lancaster University, then took his PhD. Afterwards, he taught at the University of Leeds from 1993 to 2002. Subsequently, he was appointed Professor of Media and Audiences at Bournemouth University. In 2006 he joined the School of Media, Arts and Design at University of Westminster as Professor of Media and Communications, becoming Co Director of the Communications and Media Research Institute (CAMRI), from 2010 to 2015. From 2015 to 2017 he was Professor of Creativity and Design, and the Director of Research for Westminster School of Media, Arts and Design. In 2018, he took up a role as a Canada Research Chair in the Faculty of Communication and Design at Ryerson University, Toronto. Gauntlett's critique of media 'effects' studies sparked controversy in 1995, and since then he has published a number of books and research on the role of popular media in people's lives. In particular he has focused on the way in which digital media is changing the experience of media in general. In 2007, he was shortlisted for the 'Young Academic Author of the Year' award in the Times Higher awards. In the 2008 book, Reading Media Theory, Barlow & Mills state: "David Gauntlett is a prominent, public academic, who has spent his career engaging in research activities which have deliberately involved the public, and have crossed the traditional divide between the academic community and the outside world."
Жаңа шығармашылық зерттеу әдістері
Бұл тәсіл қатысушылардан зерттеу процесінің бір бөлігі ретінде бірдеңе жасауды сұрайды. Гаунтлетттің осы сияқты жұмысы 1997 жылғы «Video Critical» жұмысымен басталды, онда балалардан қоршаған орта туралы бейнежазбалар түсіру сұралып, кейін 2007 жылғы «Creative Explorations» кітабында талқыланған бірнеше жобалар іске асырылды. Қатысушыларға бейнежазба, күнделік, коллаж және суреттер жасауға шақырылған зерттеулермен қатар, Гаунтлетт «Lego Serious Play» құралын әлеуметтану және әлеуметтік зерттеулерде пайдалануды зерттеді. Бұл тәсіл метафораны қолданады және қатысушыларды өздерінің жеке басының метафоралық модельдерін құруға шақырады. Бірдеңе жасау және одан кейін оны талдау процесі қатысушылардың сезімдері мен тәжірибесіне тереңірек түсінік беруге бағытталған.
This approach asks participants to make something as part of the research process. Gauntlett's work of this kind began with Video Critical (1997), in which children were asked to make videos about the environment, and then in a number of projects which are discussed in Creative Explorations (2007). As well as studies in which participants have been invited to make video, diaries, collage, and drawings, Gauntlett has explored the use of Lego Serious Play as a tool in sociology and social research. This approach makes use of metaphor and invites participants to build metaphorical models of their identities. The process of making something, and then reflecting upon it, aims to give a more nuanced insight into participants' feelings or experiences.
Медиатану 2.0
2007 жылы Гаунтлетт «Медиа зерттеу 2.0» мақаласын онлайн жариялады, ол медиа зерттеу педагогтары арасында белгілі бір пікірталас тудырды. Мақалада медиа зерттеулерді оқыту мен зерттеудің дәстүрлі формасы «көрермендер» және «өндірушілер» санаттарының бірігіп, жаңа зерттеу әдістері мен тәсілдері қажет болатын өзгеретін медиа кеңістігін мойындамайтындығы айтылады. Энди Руддок Гаунтлетттің «ирониялық poleмикасы» «көп құнды нәрсені қамтиды» және аргумент «идея емес, стратегия» екенін мойындайды, бірақ көрермендер әлі де бар екенін және олар бұқаралық ақпарат құралдарын көрермен ретінде қабылдайтынын айтады, сондықтан «көрермен» ұғымын толығымен жою әлі ерте болар еді. «Жарату – байланыс» кітабының екінші басылымы 2018 жылы жарық көрді, және оған шығармашылық процеске қатысты қосымша бөлімдер енгізілді.
In 2007, Gauntlett published online the article Media Studies 2.0, which created some discussion amongst media studies educators. The article argues that the traditional form of media studies teaching and research fails to recognise the changing media landscape in which the categories of 'audiences' and 'producers' blur together, and in which new research methods and approaches are needed. Andy Ruddock has written that Gauntlett's "ironic polemic" includes "much to value", and acknowledges that the argument "is more strategy than creed", but argues that audiences still exist, and experience mass media specifically as audience, and so it would be premature to dispose of the notion of 'audience' altogether. The Second Edition of 'Making is Connecting' was published in 2018, and included additional sections on the creative process.