Деграсси: Канад жастар драмасы франшизасы

Кіріспе

Канадалық жасөспірімдер драмалық франшизасы

Degrassi – Кит Худ пен Линда Шойлер жасаған канадалық жасөспірімдер драмалық телесериалдар франшизасы. 1979 мен 2017 жылдар аралығында бес негізгі бөлімі шыққан франшиза Торонтодағы жастардың өмірін, атап айтқанда, орта мектепті және/немесе жоғары мектепті орталық оқиға ретінде көрсетеді. 1987 жылдан бастап әр туынды бір ойдан туған әлемде орын алады. Телевизиядан басқа, франшизаға серіктес романдар, комикстер, деректі фильмдер, саундтректер және ғылыми еңбектер сияқты басқа да медиа түрлері кіреді. 1979 жылдан 1992 жылға дейін Degrassi – Playing With Time тәуелсіз компаниясының кәсіподақсыз өндірісі болып, CBC телеарнасында көрсетілді. Бұл кезеңде кәсіби актерлердің болмауы және түсірудің толығымен нақты орындарда жүргізілуі ерекшеленді. Бірінші туынды, «Деграсси көшесінің балалары» (1979–86), Торонто көшесінде тұратын балалардың өміріне назар аударады, бірақ ол басқа туындылардан ешқандай байланысы жоқ. «Degrassi Junior High» (1987–89) және оның жалғасы «Degrassi High» (1989–91) болашақ туындыларға жалғасатын әлемнің бастауын берді және атаулы ойдан туған мектепке баратын жастардың өмірін көрсетті. Екі шоу жасөспірімдер өмірі мен әлеуметтік мәселелерге жаңаша келгендері үшін сыншылардың мақтауына ие болды және көптеген наградалар алды. Олардың табысы франшизаны Канада мәдениетінің маңызды символы ретінде бекітті. Degrassi-дің бастапқы көрсетілімі 1992 жылы «School’s Out» деген даулы телефильммен аяқталды. Бұл фильмге жанкүйерлер мен сыншылар әртүрлі пікір білдірді және Канада теледидарында «fuck» сөзінің алғаш рет қолданылуына себеп болды. Содан кейін «Degrassi Talks» (1992) атты қысқа мерзімді деректі фильмдер сериясы шықты, онда серия актерлері бүкіл ел бойынша жасөспірімдер мен жастармен шоуда көтерілген тақырыптар туралы сұхбаттасты. Сериалдың тең авторы және бас режиссері Кит Худ кейінгі туындыларға қатыспады. 1990 жылдары Degrassi қайта көрсетілімдер мен синдикация арқылы жанкүйерлердің сүйіспеншілігін сақтап, 1999 жылы актерлердің сәтті кездесуі франшизаның жаңаруына көмектесті. «Degrassi: The Next Generation» (2001–15) Schuyler-дің ізбасары Epitome Pictures компаниясымен өндірілді және бастапқыда Канададағы CTV және АҚШ-тағы The N телеарналарында көрсетілді. Жоғары өндіріс деңгейімен және тәжірибелі актерлер мен студиялық декорацияларды пайдаланумен ерекшеленетін бұл сериал жаңа буын жасөспірімдерге, соның ішінде бастапқы кейіпкер Спайк (Аманда Степто) қызына назар аударды, ал Спайк пен басқа да бұрынғы кейіпкерлер ересектер ретінде көрсетілді. Алдыңғы туындылар сияқты, ол да өзінің тәсілі үшін мақталып, АҚШ-та ең сәтті болды. «The Next Generation» музыкант Дрейк пен актриса Нина Добревтің мансабын бастауға көмектесті. 2009 жылы қысқа мерзімге тоқтатылғаннан кейін, «The Next Generation» TeenNick телеарнасына «Degrassi» деген қарапайым атаумен және теленовелла стилінде қайта оралды. Тағы бес маусымнан кейін ол 2015 жылы тоқтатылды. «Degrassi: Next Class» – Generation Z ұрпағына бағытталған тікелей жалғасы және жұмсақ қайта жүктеу, 2016 жылдың басында Netflix-те шықты және 2017 жылға дейін көрсетілді, оның тоқтатылуы 2019 жылы ғана расталды. 2022 жылдың қаңтарында HBO Max үшін жаңа сериал жарияланды, онда Schuyler қатыспайды. Бірнеше ай үнсіздік пен болжамдардан кейін 2022 жылдың қарашасында оның тоқтатылуы расталды. WildBrain, қазіргі уақытта мүліктің иесі, жаңа сериалды әзірлеу жоспарлары бар екенін мәлімдеді. Degrassi – Канаданың ең үлкен теледидар жетістіктерінің бірі және Канада тарихындағы ең табысты медиа франшизалардың бірі болып саналады, оның ішінде көптеген Gemini Awards, 1987 жылы International Emmy және 2010 жылы Peabody Award сыйлықтары бар. Әр туынды өзінің даулы тақырыптарына және жасқа сай актерлер таңдауына байланысты сыншылардың жоғары бағасын алды. Франшиза жасөспірімдер жүктілігі, аборт және ЛГБТ мәселелерін бейнелейтін эпизодтар үшін бірнеше рет дау тудырды, Канададан тыс жерде редакциялау немесе цензураға ұшыраған эпизодтар көптеп кездеседі. Франшиза 2023 жылдың желтоқсанында Канаданың Атақ-даңқ аллеясына енгізілді.

Degrassi is a Canadian teen drama television franchise created by Kit Hood and Linda Schuyler. With five main installments between 1979 and 2017, the franchise follows the lives of youths in Toronto, with the titular junior high and/or high school as the central setting; since 1987, each entry has taken place in the same fictional universe. Outside of television, the franchise comprises a variety of other media, such as companion novels, graphic novels, documentaries, soundtracks, and non fiction works. From 1979 to 1992, Degrassi was a non union production by the independent company Playing With Time and was broadcast on CBC Television. This period was marked by the use of non professional actors and entirely on location shooting. The first entry, The Kids of Degrassi Street (1979–86), focuses on the lives of children living on the namesake Toronto street, but is unrelated to all other entries. Degrassi Junior High (1987–89) and its sequel series Degrassi High (1989–91) marked the beginning of a universe continued by future incarnations and followed the lives of those attending the titular fictional school. The two shows drew critical acclaim and numerous accolades for their unprecedented approach to adolescent life and social issues, and their success established the franchise as a Canadian cultural touchstone. Degrassi's original run officially ended with the controversial television film finale School's Out (1992). which received a mixed reception from fans and critics alike and also featured the first use of the word "fuck" on Canadian television. This was then followed by a short lived documentary series, Degrassi Talks (1992), in which actors from the series interviewed teens and young adults nationwide about topics the show had dealt with. Series co creator and primary director Kit Hood would not be involved with subsequent incarnations. Throughout the 1990s, Degrassi maintained a cult following through re runs and syndication, and a successful televised cast reunion in 1999 helped spark the franchise's revival with Degrassi: The Next Generation (2001–15), which was produced by Schuyler's successor company Epitome Pictures, and originally aired on CTV in Canada and The N in the United States. Marked by higher production values and the use of experienced actors and studio sets, it focused on a new generation of teenagers, including the daughter of original character Spike (Amanda Stepto), while featuring Spike and other previous characters as adults. Much like its predecessors, it was similarly acclaimed for its approach, but was most successful in the United States. The Next Generation notably launched the careers of musician Drake and actress Nina Dobrev. After a brief cancellation in 2009, The Next Generation returned on TeenNick simply as Degrassi and with a telenovela style format. After five more seasons, it was cancelled in 2015. Degrassi: Next Class, a direct follow up and soft reboot aimed at Generation Z, released on Netflix in early 2016 and ran until 2017, with its cancellation only confirmed in 2019. In January 2022, a new series was announced for HBO Max in which Schuyler would not be involved. Following months of silence and speculation, it was confirmed to be cancelled in November 2022. WildBrain, the current owner of the property, later indicated that there are still plans to develop the new series. Degrassi is regarded as one of Canada's greatest television achievements and is one of the most successful media franchises in Canadian history, receiving numerous awards and honours over its timespan, including numerous Gemini Awards, an International Emmy in 1987, and a Peabody Award in 2010. Each entry has received widespread critical acclaim for its approach to controversial topics and age appropriate casting. The franchise has courted controversy on several occasions for episodes depicting teenage pregnancy, abortion, and LGBT issues, with episodes from nearly every entry facing some form of editing or censorship outside of Canada. The franchise was inducted into Canada's Walk of Fame in December 2023.

Деграсси көшесінің балалары (1979-1986)

1976 жылы Торонтодағы Earl Grey Senior Public School мектебінде 7- және 8-сыныптарды оқытқан Линда Шкайлер өзінің серіктесі Кит Худпен бірге Playing With Time Inc. компаниясын құрды. Шкайлер телеарналар үшін жарнамалық роликтерді монтаждаумен айналысқан Худпен бір жобасының «дұрыс емес түсірілген кадрларын» түзетуге тәжірибелі редактордың көмегін сұрағанда танысты. Медиа сабақтарының мұғалімі ретінде Шкайлер студенттерін видеоны әңгіме айту құралы ретінде пайдалануға ынталандырды. Кету алдында Шкайлер жас ойын-сауық саласының заңгері Стивен Стондан заңдық кеңес алды, ол кейіннен оның өндірістік серіктесі және күйеуі болады. Стоун 2018 жылғы «Не болса да» атты естелік кітабында Шкайлерге кітапқа құқықты өздігінен сатып алу «шамалы қиындықтармен» шешілетін мәселе екенін, ал заңгерлерді араластыру процесті «қажетсіз күрделендіретінін» айтқанын еске алды. Шкайлер құқықтарды 200 долларға сатып алды. Маки 98 De Grassi Street мекенжайындағы үйін түсірілім алаңы ретінде ұсынды. Келесі екі жылда телеарна тағы екі қысқаметражды фильмке тапсырыс берді. 1982 жылы тағы бес эпизодқа тапсырыс беріліп, қысқаметражды фильмдер сериясы «Деграсси көшесінің балалары» атты телесериалға айналды. 1985 жылы «Грифф қолға түсіреді» атты эпизод (Грифф рөлінде болашақ «Wheels» актері Нил Хоуп ойнады) Балалар мен жастарға арналған үздік бағдарлама үшін Халықаралық Эмми сыйлығын жеңіп алды. Байқаудан 50 бала іріктелді. Керісінше, кейінірек фондық кейіпкерге көбірек сөздер немесе толық рөл берілуі мүмкін. Нәтижесінде шыққан сериал, Degrassi Junior High, 1987 жылдың 18 қаңтарында CBC телеарнасында көрсетілді. Сериал франшизаның канонының басталуын белгіледі, өйткені осы сериалдағы кейіпкерлер кейінгі бөлімдерде ересектер ретінде пайда болады. Шоу 1987 жылдың қыркүйегінен бастап АҚШ-та PBS телеарнасында да көрсетілді. Шоуда франшизаның ең танымал және ықпалды сюжеттері орын алады, онда Аманда Стептоның сомдаған 14 жасар Кристин «Спайк» Нельсон жүкті болады. Ол өзінің жүктілігін ашқан «It's Late» эпизоды, шоудың бірінші маусымының он бірінші эпизоды, Халықаралық Эмми сыйлығын жеңіп алды, ол үшін Спайктің қызы және кейінгі сериалдың басты кейіпкері Эмма Нельсон есімін алды. Шоудың танымалдығы Солтүстік Америка мен Еуропаның кейбір аймандарында актерлердің халықаралық турларына әкелді. Дебютінен кейін ол Канадада бірден сыншылардың ризашылығына ие болды, онда ол сол дәуірдегі американдық ситкомдарға балама ретінде қарастырылды, олар қоғамдық мәселелерді бейнелеуде реалистік емес және ауыр қолмен жасалған деп есептелді. АҚШ-та оның танымалдығы одан төмен болғанымен, американдық БАҚ-тан да мақтау алды. Бастапқыда жексенбі күндері сағат 17:00-де эфирге шыққан канадалық сыншылар шоудың жақсы уақытқа лайық деп ойлады және серияны дүйсенбі күндері сағат 20:30-да, Кейт пен Элли және Ньюхарт арасында, прайм-таймға көшіруді ұсынды. Фекан Шкайлерге қоңырау шалып, бұл туралы хабарласа, ол сериалдың ең жақсы уақытқа дайын емес екенін сезініп, келіспегенін айтты. 1988 жылдың тамызына қарай ол Канадада түсірілген драмалардың ішіндегі ең жоғары рейтингке ие болды. Алайда, актриса Аманда Стептоның жарнамалық турнесіне қарамастан, оның бірінші маусымындағы даулы эпизодтар, соның ішінде Стептоның жүктілігіне бағытталған эпизодтар, BBC2-де кейінірек көрсетілді. Сериал франшизаның танымалдылығы мен ұзақ өмір сүруін орнатты. Кейіннен оны Канадада аптасына миллионнан астам адам көреді. 1988 жылдың қарашасында, Degrassi Junior High үшінші және соңғы маусымның премьерасынан кейін, Линда Шкайлер франшизаның бағытын Монреаль газетімен талқылау кезінде жоғары мектептің жалғастыру мүмкіндігі туралы айтты, бірақ ол алға қарай барар-бармайтынына сенімді емес еді. Актерлер қартайған сайын орта мектепте оқуды жалғастыруға шешім қабылданды, бұл сонымен қатар сериалдың премьерасында қарастырылған абортты қоса алғанда, даулы тақырыптарға жол ашады. Скайлер былай деді: «Балалар өскен сайын, біз осы жас тобымызға адал болып қала алатынымыздың жалғыз жолы – олармен бірге өсіп-өну. Сондықтан мәселелер күрделірек болады». Degrassi Junior High сериясының финалында атаулы мектеп өртеніп жойылады. Керісінше, Degrassi Junior High үшінші маусымда енгізілген 7-сынып оқушылары белгісіз себептермен 9-сыныпқа жеделдетілді. Сериалға «қатырақ сезім» беру үшін бірнеше ескі кейіпкерлер енгізілді. Degrassi Junior High-тен айырмашылығы, онда қосымшалар көрермендерге әлі де таныстырылды, жаңа серияда «қосымша қосымшалар» тобы болады, олар тек фонды толтырудан басқа мақсатпен пайда болады. және Клод Таннер (Дэвид Армин Парселс) кейіпкерімен өзін-өзі өлтіру. Үнемі табысқа қол жеткізуіне және CBC-ден болған сұранысқа қарамастан, WGBH PBS балалар бөлімінен шоуды қаржыландыруда қиындықтарға тап болды және бас тартуға мәжбүр болды. Шығармашылық шаршаумен бірге, Degrassi High сериалдың екінші маусымынан кейін аяқтауға шешім қабылданды және түсірілім 1990 жылдың қазанында аяқталды. 1990 жылдың қарашасында Шкайлер Canadian Press агенттігіне олар сериалды «біз не істеп жатырмыз дегенге риза болып сезініп тұрғанда аяқтағымыз келді» деп түсіндірді. Сонымен қатар, ол актерлердің көпшілігі жоғары біліммен айналысатынын және шоудың олар мақсат қойған нәрсені қанағаттандырғанын атап өтті. Әр актер кейіпкердің тақырыпқа қатыстылығына қарай арнайы таңдалды. Алты актер 26 қаланың, ірі және шағын қалалардың ішінде сұхбаттар жүргізді. Сыншылардың ризашылығына ие болғанымен, ол жасөсперім көрермендер арасында одан аз танымал болды, олар оны артық көріп, кейде белгілі стереотиптерді таратушы деп есептеді. және ол 1992 жылдың 5 қаңтарында CBC телеарнасында көрсетілді. Фильм негізінен Джои, Кейтлин (Мистисин) және Тесса Кампанелли (Кирстен Бурн) арасындағы махаббат үшбұрышына бағытталған, оның қабылдауы оң, бірақ аралас болды. Кейбір танымал кейіпкерлердің ерекше сипаттамасы, сондай-ақ басқа кейіпкерлердің басынан өткен апаттық оқиғалар үшін дау тудырды. Сонымен қатар, ол канадтық теледидар тарихындағы алғашқы рет қолданылған «fuck» сөзін, алғаш рет Стефан Броген (Snake) және содан кейін Стейси Мистисин (Caitlin) айтқандығымен де ерекшеленді. Аралас қабылдауға қарамастан, фильм шамамен 2,3 миллион көрерменді тартты: Degrassi High алған орташа көрермен санының екі есеге артық. Линда Шкайлер мен Кит Худ 1990-жылдардың басында серіктестіктерін таратып, бірақ Playing With Time компаниясына иелік етуді жалғастырды. 1998 жылдың шілдесінде Худ компания «іс жүзінде тоқтатылғанын» мәлімдеді. Ол зейнетке шығуға дейін компанияның бұрынғы кеңселерін зорлық-зомбылықтан зардап шеккен әйелдерге арналған пана ретінде жалға берді және 2020 жылдың қаңтарында 76 жасында ми аневризмасынан қайтыс болды. 1992 жылы Шкайлер мен Стивен Стоун Epitome Pictures компаниясын құрды, ол болашақтағы барлық Degrassi сериалдарын өндіретін болады. 1994 жылы Epitome Pictures телефильм X Rated-ті өндірді, ол пәтер кешенінде тұратын жас адамдар тобына арналған; фильмде Стейси Мистисин ойнады. X Rated, 1995 жылы CBC телеарнасында екі маусым көрсетілген Liberty Street сериалының пилоты болды. 1997 жылы Epitome Pictures Riverdale операсын өндірді; оның түсірілім алаңы, Торонтодағы 220 Bartley Drive мекенжайында орналасқан, кейіннен Degrassi: The Next Generation сериалының түсірілім алаңы ретінде қайта пайдаланылды.

In 1976, Linda Schuyler, a Grade 7 and Grade 8 media teacher at Earl Grey Senior Public School in Toronto, founded Playing With Time Inc. with her partner Kit Hood. Schuyler had met Hood, who had a career in editing television commercials, when she needed help from an experienced editor to save the "muddled footage" of one of her projects. As a media teacher, Schuyler encouraged her students to use video as a narrative tool. Before leaving, Schuyler sought legal advice from Stephen Stohn, a young entertainment lawyer who had recently graduated from law school, and who would eventually become her producing partner and husband. Stohn recalled in his 2018 memoir Whatever It Takes that he advised Schuyler that being out of print, buying the rights to the book on her own would be "relatively straightforward", and that involving lawyers would make the process "unnecessarily complicated." Schuyler purchased the rights for $200. Mackey offered his home, 98 De Grassi Street, as a filming location. Over the next couple of years, the network ordered two more short films. By 1982, they ordered five more episodes, developing the series of short films into a television series named The Kids Of Degrassi Street. In 1985, the episode Griff Gets A Hand (which starred future "Wheels" actor Neil Hope as Griff) received an International Emmy for Best Program for Children and Young People. with fifty children selected from auditions. Conversely, a background character could later be given more lines or a full role. The resulting series, Degrassi Junior High, premiered on CBC on January 18, 1987. The series marked the beginning of the franchise's canon, as characters from this series would appear as adults in later installments. The show also aired on PBS in the United States starting from September 1987. The show would feature one of the franchise's most well known and influential storylines, in which 14 year old Christine "Spike" Nelson, portrayed by Amanda Stepto, becomes pregnant. The episode in which she discovers her pregnancy, "It's Late", the eleventh episode of the show's first season, would win an International Emmy, for which Emma Nelson, Spike's daughter and central character of the later series, was named. The popularity of the show led to international publicity tours by members of the cast throughout North America and parts of Europe. Upon its debut, it immediately garnered critical acclaim in Canada, where it was considered to be an alternative to the American sitcoms of the era that were perceived as unrealistic and heavy handed in their portrayal of societal issues. Although not as well known in the United States, it drew similar praise from the American media. Initially aired on Sundays at 5:00pm, Canadian critics believed the show deserved a better timeslot; and had the series moved to primetime on Mondays at 8:30pm, in between Kate & Allie and Newhart. When Fecan called Schuyler to inform her of the move, she reportedly disagreed, feeling that the series wasn't ready for prime time. and by August 1988, it had become the highest rated Canadian made drama in Canada. However, in spite of a publicity tour by actress Amanda Stepto, controversial episodes from its first season, including those centred on Stepto's character's pregnancy, were aired in a later timeslot on BBC2, The series established the franchise's popularity and longevity. By the time its follow up began, it amassed over a million viewers weekly in Canada. In November 1988, after the premiere of the third and final season of Degrassi Junior High, Linda Schuyler alluded to the potential of a high school followup when discussing the direction of the franchise with the Montreal Gazette, although she was unsure if it would go forward. It was decided to continue into high school as the actors were becoming older, which would also make way for more controversial topics, including abortion, which was addressed in the series premiere. According to Schuyler: "As the kids get older, the only way we can remain true to this age group is by growing with them. Therefore, the issues get more complex." In the series finale of Degrassi Junior High, the titular school is destroyed in a fire. Conversely, the grade 7 students introduced in the third season of Degrassi Junior High were accelerated to grade 9 for an unspecified reason. To give the series a "harder edged feel", several older characters were introduced. In contrast to Degrassi Junior High, in which the extras were still made known to the viewers, the newer series would include a team of "extra extras", who would simply appear for no other purpose than to fill the background. and suicide with the character Claude Tanner (David Armin Parcells). Despite continued success and demand from CBC, WGBH was finding it increasingly difficult to fund the show from the children's department of PBS, and were forced to back out. Combined with creative exhaustion, it was decided to end Degrassi High after its second season, and filming wrapped in October 1990. In November 1990, Schuyler explained to the Canadian Press that they wanted to end the series "while we were still feeling good about what we were doing." In addition, she noted that most of the cast were occupied with post secondary education, and that she felt the show had already tackled what they had aimed to. Each actor was chosen specifically for their character's relation to each topic. The six actors conducted interviews in 26 cities, including bigger and smaller towns. While it was well received by critics, it proved less popular with teenage viewers, who felt it to be redundant and at times perpetuating certain stereotypes. and it premiered on CBC on January 5, 1992. The movie, which mostly focused on a love triangle between Joey, Caitlin (Mistysyn), and Tessa Campanelli (Kirsten Bourne), garnered a positive, yet mixed reception. It garnered controversy for its unusual characterization of certain popular characters as well as the catastrophic events experienced by other characters. It was also notable for its use of the word "fuck", first said by Stefan Brogren (Snake) and then Stacie Mistysyn (Caitlin), that are claimed to be the first uses of the word in Canadian television history. Despite the mixed reception, the film drew an estimated 2.3 million viewers: double that of the average audience that Degrassi High received. Linda Schuyler and Kit Hood dissolved their partnership in the early 1990s but continued to own Playing With Time. In July 1998, Hood revealed the company was "virtually dormant." He continued to rent the company's former offices as a battered women's shelter, before retiring to Nova Scotia; he died in January 2020 of a brain aneurysm, aged 76. In 1992, Schuyler and Stephen Stohn founded Epitome Pictures, the company which would produce all future Degrassi series. In 1994, Epitome Pictures produced the television movie X Rated, which centred on a group of young adults living in an apartment complex; the movie starred Stacie Mistysyn. X Rated was the pilot for the series Liberty Street, which starred Pat Mastroianni and aired on the CBC for two seasons in 1995. In 1997, Epitome Pictures produced the soap opera Riverdale; its set, located on 220 Bartley Drive in Toronto, was re used as the set for Degrassi: The Next Generation.

Келесі ұрпақ және келесі сынып (19992019)

1999 жылы CBC жастар шоуы Jonovision, Jonathan Torrens жүргізгенімен, Degrassi Junior High актерлерінің теледидардағы қайта кездесуі өтті. Бұл кездесу ерекше танымал болды, тікелей эфирде түсірілген жазбалар Сан-Францискодан келген көрермендерді қызықтырды. Олар бастапқыда Ready, Willing And Wired деп аталатын, жасөспірімдерге арналған басқа бір драманы жасауды жоспарлаған. Мур, Спайктің қызы Эмма жаңа мыңжылдыққа келгенде орта мектепке баратынын айтты, сондықтан шоу Эмма мен оның достарының Degrassi-ге қатысуына бағытталды. Epitome 2000 жылдың қазан айында CTV-ге Degrassi: The Next Generation идеясын ұсынды, ал CTV-нің бас компаниясының бас директоры Иван Фекан жаңа шоудың он үш эпизодын тапсырыс берді. Сериалда кейіннен үлкен танымалдыққа ие болған бірнеше актерлер ойнады, олардың ішінде канадалық актер, рэпер Дрейк ең танымал болды, ол "The Next Generation" бағдарламасында ойнады. Дрейк, сыныптасының қолынан атылып, дене мүшесі жұмыс істемей қалған баскетболшы Джимми Брукстің рөлін сомдады. Алғашқы актерлік карьерасы туралы сұраққа Дрейк: "Анамыздың ауруы қиын болды. Біз өте кедей едік, тіпті ақшамыз да болмады. Менің табысым тек канадалық теледидардан ғана түсті" деді. Миа Джонсты сомдаған Нина Добрев, танымал табиғаттан тыс жасөспірімдер драмасы – The Vampire Diaries телесериалының басты кейіпкері болды. Шоудың тоғызыншы маусымында продюсерлерге CTV басшыларымен болған кездесуде телеарнаның шоуды жаңартуды жоспарламағаны туралы хабарланды. Сонымен қатар, Стивен Стоун TeenNick телеарнасымен теленовелла стилінде 48 эпизодты өндіру туралы келіссөздер жүргізді, кейіннен ол бұл жобаны Degrassi: The Next Generation-ның оныншы маусымы ретінде ұсынды. Бірінші маусым Netflix-те 2016 жылдың 15 қаңтарында шықты, ал 2016 жылдың 4 қаңтарында Family телеарнасының жаңа жасөспірімдер бағдарламалар блогы F2N-де көрсетіле бастады. Degrassi-дің 14-ші маусымынан он төрт актер өз рөлдерін қайта ойнады. 2019 жылдың 7 наурызында Стефан Брогрен әлеуметтік желіде шоудың тоқтатылуына қатысты мәлімдеме жасады. Фрэнки Холлингсворт рөлін ойнаған Сара Уэйсгласс 2022 жылы Toronto Star газетіне берген сұхбатында шоудың тоқтатылуына көңілі қалғанын айтты және: "Олар бізге ештеңе айтпады. Бізде келісімшарт болды, оған сәйкес белгілі бір мерзімге дейін бізді алып қалатындары немесе алмастандары туралы хабарлау керек еді. Бірақ олардан ешқандай жауап келмеді" деді. 2020 жылдың 20 қаңтарында Degrassi серіктесі Кит Худ, Нова-Шотландиядағы үйінде 76 жасында ми аневризмасынан қайтыс болды.

In 1999, a televised reunion of the Degrassi Junior High cast took place on the CBC youth show Jonovision, hosted by Jonathan Torrens. The reunion became particularly popular, with the live taping drawing in audience members from as far as San Francisco. They had originally planned to create an unrelated teen drama titled Ready, Willing And Wired. Moore noted that Emma, Spike's daughter, would be entering junior high school by the new millennium, and the show was retooled to centre around Emma and her friends attending Degrassi. Epitome would propose the idea of Degrassi: The Next Generation to CTV in October 2000, and Ivan Fecan, now CEO of CTV's parent company, ordered thirteen episodes of the new show. The series is known for featuring several actors who went on to achieve wider recognition and stardom since their time on the series, most notably Canadian actor turned rapper Drake, who starred in The Next Generation. Drake portrayed Jimmy Brooks, a basketball star who became physically disabled after he was shot by a classmate. When asked about his early acting career, Drake replied, "My mother was very sick. We were very poor, like broke. The only money I had coming in was [from] Canadian TV." Nina Dobrev, who portrayed Mia Jones, went on to star as the lead character of the popular supernatural teen drama television series The Vampire Diaries. During the show's ninth season, the producers were informed in a meeting with CTV executives that the network did not plan to renew the show. At the same time, Stephen Stohn was in talks with TeenNick to produce 48 episodes of a telenovela style teen show, which he later pitched as the tenth season of Degrassi: The Next Generation. Season one was released on Netflix January 15, 2016, and started airing January 4, 2016, on Family's new teen programming block, F2N. Fourteen cast members from season 14 of Degrassi also reprised their roles. On March 7, 2019, Stefan Brogren alluded to the show's cancellation in a tweet. Sara Waisglass, who played Frankie Hollingsworth, recalled to the Toronto Star in 2022 that she was disappointed at the cancellation and recalled: "They never told us anything. We had our contracts and the way it worked was they had to tell you by a certain date if we were picked up or not. We just never heard from them again." On January 20, 2020, Degrassi co creator Kit Hood died of a brain aneurysm at his home in Nova Scotia, aged 76.

Жоспарланған қайта жаңғыру және деректі фильмдер (2022 қазіргі)

2022 жылдың 13 қаңтарында HBO Max Degrassi сериалына тапсырыс бергені жарияланды, бұл франшизаның 2023 жылы көрсетілімге шығуы жоспарланған 10 сағаттық эпизодтан тұратын жаңа сериалы. Жаңа сериалды Лара Аццопарди мен Джулия Коэн басқаратыны мәлім болды, олар бұрын «Деграсси: Келесі ұрпақ» сериалының «Сәтсіздікке қадам» атты эпизодын жазған. Франшизаның тең авторы Линда Шейлер және «Келесі ұрпақ» сериалының шығармашылық серіктесі Стивен Стоун бірлескен мәлімдеме жасап, жаңа сериалға қатыспайтындарын растады, «эстафетаны Аццопарди мен Коэнге беру уақыты жетті» деді. Алайда, 2022 жылдың тамызында HBO Max қайта құрылымдалуы туралы хабарлар тарады, бұл сериалдың қайта өндірілуінің тоқтатылуы мүмкін деген қауіпті тудырды. 2022 жылдың қарашасында The Wall Street Journal жаңа Degrassi сериалы Warner Bros. компаниясының бірігуіне байланысты жобадан алынатынын хабарлады. Бірақ, Шейлер мен WildBrain компаниясының бірнеше мәлімдемелері сериалды өндіру жоспарлары сақталғанын көрсетті; тоқтату туралы хабарланған күні WildBrain «Деграссидің болашағына» берілгендігін және «WarnerMedia компаниясымен келісімшартты талқылаулар жалғасып жатқанын» мәлімдеді. 2023 жылдың сәуірінде Шейлер Toronto Star газетіне WildBrain HBO-мен жасасқан келісімнің сәтсіз аяқталғанын «жалған бастама» деп бағалағанын айтты. Шейлер 2023 жылдың тамызындағы подкаст сұхбатындағы оптимизмін сақтап, 2023 жылғы SAG-AFTRA ереуілінің жоспарларды іске асыруға кедері келтіргенін жеткізді. 2023 жылдың 6 желтоқсанында WildBrain Peacock Alley компаниясымен бірлесіп франшиза туралы үш бөлімді деректі фильмді жариялады. Сериал франшизаның 40 жылдық тарихын жан-жақты зерттейді және жаңа актерлермен сұхбаттар мен кадрлардың сыртынан түсірілген материалдарды ұсынады. Шығарылым күні әлі хабарланбады.

"Деграсси: Келесі ұрпақ" фильмі

2005 және 2006 жылдары «Деграсси: Келесі буын» көркем фильміне бейімдеу жасалып жатты. Бұл фильмді ұзақ жылдар бойы франшизаның жанкүйері болған американдық режиссер Кевин Смит түсіруге тиіс болған. 2005 жылдың қыркүйегіне қарай, фильм Paramount Pictures компаниясынан жасыл жарық күтіп тұрды, сценарийін Аарон Мартин мен Тасси Кэмерон жазған.

2022 жылы Смит Screen Rant сайтына фильмнің Дрейктің Джимми Брукс кейіпкерінің «тұрып, қадам басқанына» ерекше назар аударатынын айтты. Артур Кобалевский мен Ик Ю кейіпкерлеріне арналған бір кітап жазылды, бірақ жарыққа шығарылған жоқ. Телесериалдағыдан көбірек мазмұнға ие кітаптардың мұқабасында әдетте эпизодтың жүргізушісінің суреті, көбінесе камера жабдығын ұстап тұрған күйде, ал кіріспе бөлімін Degrassi сценарийшісі Кэтрин Данфи эпизодды жүргізген актер туралы ақпаратпен жазған. Кітаптарда серияда көрсетілген бірнеше сұхбаттың толық нұсқалары, сондай-ақ уақыт шектеулеріне байланысты серияда көрсетілмеген басқа да сұхбаттар бар. 2006 жылдан 2007 жылға дейін «Деграсси: Келесі буын» сериясы негізінде «Екстра кредит» сериясының бөлігі ретінде төрт графикалық роман жарық көрді, кітаптар Элли Нэш, Эмма Нельсон, Спинер Мейсон және Марко Дель Росси кейіпкерлеріне арналған. Сондай-ақ, Мишель Байерс редакциялаған франшизаға арналған ғылыми мақалалар жинағы – «Деграссиді өсіру: Телевизия, Жеке Бас және Жастар Мәдениеті» жарық көрді.

Марапаттар

Degrassi франшизасы Солтүстік Америкада маңызды мәдени әсер етіп, сыншылардың жоғары бағасын алды және көптеген марапаттарға ие болды, мысалы, көптеген Gemini жүлделері, екі International Emmy, Peabody жүлдесі, бірнеше Teen Choice Awards және Young Artist Awards сияқты марапаттар мен номинациялар. Degrassi сериалдары шынайы жасөспірімдер драмасы ретінде мақталды, олар осы тақырыптарды қарастыратын басқа телешоуларға қарағанда әлеуметтік мәселелерді шынайы және адал түрде көрсетті. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Degrassi Junior High халықаралық деңгейде сыншылардың және коммерциялық табысқа ие болды және сыншылар оны тым тәтті және «шынайы емес антисептикалық» деп есептелетін ұқсас бағдарламаларға реакция ретінде бағалады. Ол басқа жасөспірімдер драмаларынан айырмашылығы, әрбір бөлімнің соңында мәселелер шешілмейтін, бірақ серия бойында ойналып, кейіпкерлердің іс-әрекеттерінің салдары бейнеленді. Жасөспірімдерге бағытталған теледидар туралы пікірсайыстарда сирек айтылса да, Мишель Байерс 2007 жылы бұл «жанрдың ең алғашқы мысалдарының бірі болуы мүмкін» деп жазды, бұл Saved by the Bell және Beverly Hills, 90210 сериалдарынан бұрын пайда болды. Канад баспасөздері сериалды және оның халықаралық жетістіктерін атап өтті, оны барлық уақыттағы ең өзекті балалар телесериалдарының бірі деп санайды. Америкада көрсетілімге дейін New York Times газетінің Фред М. Хечингер: «Жастарды ойсыз, зорлық-зомбылыққа немесе жауапсыз сексуалдық мазмұнға толы ойын-сауықтан алшақтатуға бола ма?» деп ойланды. 1989 жылы сериалды New York Times газетінің тағы бір журналисі Джон Фишер Бернс «индустрияның, кем дегенде біраз парадокспен, «балалар теледидары» деп атауын өзгертіп жатыр» деп мәлімдеді. Entertainment Weekly журналының журналисі Келли Прайор оны «көп кітаптары бар отыз жастағылардың» теледидары деп атады, ал The Seattle Times газетінің Мелани МакФарланд Degrassi: The Next Generation да сыншылардың және коммерциялық мақтауына ие болды. Entertainment Weekly оны «культтық хит» деп атады, ал The New York Times оны «Tha Best Teen TV N da WRLD (әлемдегі ең жақсы жасөспірімдер теледидары)» деп атады. AOL TV оны теледидардың ең үлкен құпиясының алтыншысы деп санайды. 2012 жылы Entertainment Weekly журналына франшизаның ұзақ өмір сүруі туралы түсіндіріп, Шкайлер былай деді: «Шоу шынайы болуға тырысты – және мен «шынайы» сөзін өте сақтықпен қолданамын; мен «шынайы» сөзін қолданбаймын – жасөспірім шақтың шынайы бейнесін көрсетуге тырыстық. Бізге кейіпкерлерге адалдық көп болғанымен, көрермендер осы оқу ортасындағы тәжірибеге қызығушылық танытады».

The Degrassi franchise has had a significant cultural impact in North America, and has attracted critical acclaim and various accolades, such as numerous Gemini Awards, two International Emmys, a Peabody Award, several Teen Choice Awards and Young Artist Awards, among other awards and nominations. The Degrassi series were praised as being realistic teen dramas that addressed social issues in a more realistic and sincere manner than other television shows that dealt with the same subjects. In the late 1980s and early 1990s, Degrassi Junior High was an international critical and commercial success and was hailed by critics as a reaction to similar programs that were perceived as more saccharine and "unrealistically antiseptic." It contrasted with other teen dramas in that issues were not solved by the end of each episode, but that played out over the series and depicted consequences for the characters' actions. Although rarely included in discussions about teen oriented television, Michelle Byers wrote in 2007 that it is "probably one of the earliest examples of the genre", predating Saved by the Bell and Beverly Hills, 90210. The Canadian press celebrated the series and its international success, considering it to be one of the most groundbreaking children's television series of all time. In the lead up to its American debut, Fred M. Hechinger of the New York Times pondered; "Can teen agers be won over to entertainment that is not mindless, violent or sexually irresponsible?". In 1989 the series was profiled by John Fisher Burns, also of the New York Times, who asserted it was "remolding the pat a cake image of what the industry, with at least some sense of paradox, likes to call ''children's television.'' Kelli Pryor of Entertainment Weekly called it the "thirtysomething of the book bag set." and The Seattle Times' Melanie McFarland, Degrassi: The Next Generation also amassed critical and commercial acclaim. Entertainment Weekly called it "a cult hit", and The New York Times named it "Tha Best Teen TV N da WRLD (The best teen TV in the world)." AOL TV ranked it as the sixth TV's Biggest Guilty Pleasure. Schuyler explained to Entertainment Weekly in 2012 regarding the franchise's longevity: "The show set out to be an authentic — and I use the word authentic very carefully; I don't use the word realistic – an authentic portrayal of teenage years. And although we get a lot of character loyalty, our audience is fascinated by that high school experience."

Жасына сәйкес құю

Деграсси франшизасының ерекшелігі – жасөспірімдерді түсіруі, ал басқа жасөспірімдер драмаларында көбінесе жас ересектерге жасөспірім рөлін ойнату практикасы бар. Оның шынайы жасөспірімдерді бейнелеуі, жасөспірімдер өмірін басқа жасөспірімдер драмаларына қарағанда көбірек шындыққа жақын және түсінікті етуге мүмкіндік берді. 1986 жылы Шейлер «Деграсси орта мектебі» шынайы жасөспірімдерді таңдауын, американдық фильмдерде орта мектеп оқушыларының рөлін көбінесе жасөспірімдер мен жиырма жастағы адамдар ойнайтынымен түсіндірді.

ЛГБТ-топтардың қабылдауы

Деграссидің ЛГБТ жастарын бейнелеуі сыншылар тарапынан жаңалыққа толы деп бағаланды. Линда Шейлер шоуға ЛГБТ тақырыптарын енгізуге оның әріптесі Брюс Маккейдің себепкер болғанын айтты. Брюс Маккей франшизаның бастапқы дамуында басты рөл атқарды және өмірін құпия түрде гей ретінде өткізді. Шейлер: "Осындай екі жақты өмір сүруге мәжбүр болған адамды көріп қатты ренжідім, сондықтан шоудың басынан бері бұл мен үшін өте маңызды міндет болып келді." 2011 жылы GLAAD мәліметінше, ол "телевизиядағы тұрақты немесе қайта оралатын жалғыз трансгендер кейіпкері" болды. Адамның дисфориямен күресін көрсететін "Менің денем - түрме" атты маңызды эпизод сол жылы Пибоди сыйлығына ие болды.