Нолан әулетінің музыкалық жолы

Кіріспе

Ирландтық поп-топ The Nolans – 1974 жылы Блэкпулде құрылған, бастапқыда Нолан сестері деп аталған, кейін 1980 жылы атын өзгерткен англо-ирландтық қыздар тобы. 1979 жылдан 1982 жылға дейін топтың "Мен билеуге көңілдімін", "Өзімді жинастыруым керек", "Кім сені қозғайды?", "Маған назар бөл" және "Химия" сияқты хиттері болды. Олар әлемдегі ең көп сатылатын қыздар тобының бірі. Олар әсіресе Жапонияда сәтті болды, 1981 жылы "Sexy Music" әнімен Токио музыка фестивалінде жеңіс туып, алғашқы еуропалық топ ретінде танылды, сондай-ақ 1992 жылы жапондық "Грэмми" (Tokubetsu Kikaku Shō) сыйлығын жеңіп алды.

1962-1974: алғашқы мансабы

Томи (26 қыркүйек 1925–1998) және Морин Нолан (15 желтоқсан 1926 – 30 желтоқсан 2007) Дублиндегі Клерис Балл залында танысып, Рахениде отбасын өсірді. Томми RTÉ радиосында хабарлар жүргізді. Жұмыс таппау салдарынан жас отбасы 1962 жылы Дублиннен Блэкпулге көшіп, 1963 жылы «Singing Nolans» атты отбасылық әншілер тобын құрды. Топтың алғашқы құрамына ата-анасы және олардың сегіз баласының жетісі кірді: ұлдары Томми (20 шілде 1949 жылы туған) және Брайан (19 маусым 1955 жылы туған), қыздары Энн (12 қараша 1950 жылы туған), Морин (14 маусым 1954 жылы туған).

«The Singing Nolans» тобы «The Singing Nolans» альбомын, «Blackpool» синглын – бұл олардың жергілікті «Blackpool F. C.» футбол клубы туралы ән болды және ол әлі күнге дейін «Блумфилд Роудта» матч күндері қолданылады, сондай-ақ 1972 жылы «Nevis» лейблі үшін «Silent Night» EP-ін жазды. Томи Нолан аға 1998 жылы бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның әйелі Морин 2007 жылдың 30 желтоқсанында Блэкпулде 81 жасында Альцгеймер ауруынан көз жұмды. Энн Нолан 2008 жылдың 27 наурызында «Аннның әні» атты автобиографиясын жарыққа шығарды. Ричард Барбермен бірлесіп жазған кітабында Энн 11 жасынан бастап 15-16 жасқа дейін әкесі тарапынан қайталап жыныстық зорлыққа ұшырағанын айтты.

1973-1978: Нолан сестер

1973 жылы «Singing Nolans» Рождество күні Блэкпул қаласындағы «Клиффс» қонақ үйінде ән салуға шақырылды. Олардың өнер көрсетуінен кейін әкесі Томми Нолан барда тұрғанда, кәсіпкер Джо Льюис Томмиге оның қыздарының Лондонға көшіп, «Нью-Лондон» театрының үстіндегі Льюис клубында ән салғанын қалағанын айтты. 1974 жылдың басында Нолан отбасы Лондонға көшіп, Дрюри-Лейндегі «London Rooms» клубында жұмыс істеді, сол жерде қыздар өздерінің атын «Singing Nolans»-тан «Nolan Sisters»-ге өзгертті. Олар Клифф Ричардтың телешоуында «Stuck on You» әнімен теледидарда алғаш рет өнер көрсетті және BBC1 арнасындағы «It’s Cliff Richard» телешоуының 4-ші маусымында тұрақты қонақтар болды. Құрамында Колин болды. 1977 жылы «Hanover Grand» лейблінде шыққан олардың аттас альбомы Drury Lane-дегі «London Club Room» клубында ғана сатылды және бағалық анықтамалар бойынша топтың ең құнды Ұлыбританиялық альбомы саналады. Осы кезеңде «Nolan Sisters» «The Two Ronnies» телешоуының 6-шы маусымында музыкалық топ ретінде өнер көрсетті.

1978-1984 жж.: хит-дискілерде табыстылық

Олардың хит-парадтағы табысы 1978 жылы Ұлыбританияда үшінші орынға жеткен «20 Giant Hits on Target» альбомымен келді. Сол жылы олар АҚШ-тағы гастрольде Энгельберт Хампердинкке қолдау көрсетті. Топ әнді көптеген BBC бағдарламаларында насихаттауға шақырылды, бұл олардың бәйгеде жеңіске жететініне деген күдік тудырды. Бір шақыру – 1979 жылдың мамырында Швейцарияның Монтрё қаласында өткен «Евровидение» желісінің 25 жылдығына арналған мерекелік шарада BBC-ді ұсыну. 1979 жылы CBS еншілес компаниясы Epic Records-пен келісім шарт жасасқаннан кейін топ ең үлкен коммерциялық табысын иеленді. Олардың тұңғыш шығарылымы – Ұлыбританияның «Евровидение» бәйгесіне қатысқан «Harry, My Honolulu Lover» әні хит-парадқа ілеспесе де, қыркүйекте шыққан «Spirit, Body and Soul» екінші Epic синглы 34-орынға жетті. 1979 жылдың желтоқсанында топ диско стиліндегі «I'm in the Mood for Dancing» әнін шығарды, ол олардың ең танымал әні және ең үлкен хитіне айналды. Ән Ұлыбританияда үшінші, ал Жапонияда бірінші орынды иеленді. Бұл ән, Nolans-тың көптеген хит-синглдары сияқты, Бен Финдон, Майк Майерс және Роберт Пузи жазған. Алғашқы екі Epic синглы енген «Nolan Sisters» атты альбом Ұлыбританияда 15-орынға жетті. Оның негізгі альбомы AU №10-ға жетті және кейіннен Жапонияда сингл ретінде шығарылды. Бұл топтың «I'm in the Mood for Dancing» және «Gotta Pull Myself Together» әндерінен кейін жапондық импорттық тізімдегі үшінші №1-і болды. 1981 жылы Колин мен Линда Янг және Муди тобына, сондай-ақ Motörhead тобының вокалисі Леммиге вокалмен көмектесті. Сол кезде ол тәжірибелі фотосуреттеріне байланысты «Жаман Нолан» деп аталды. 1989 жылы қайта жазылған ән №99-ға жетті, ал тағы бір нұсқасы 1995 жылы №51-ге жетті. 1991 жылы топ Teichiku Records компаниясымен ағылшын тіліндегі танымал J-pop әндерін қамтитын бірнеше альбомдарға қол қойды. Алғашқы шығарылым – «Playback Part 2» – Момоэ Ямагучидің әндерін қамтыды. «Rock and Rolling Idol» альбомы Кёко Коидзумидің әндерінің каверлерін ұсынды. «Tidal Wave (Samishii Nettaigyo)» тобының Wink, Seiko Matsuda, Akina Nakamori, Candies және Yōko Oginome әндерінің нұсқаларын қамтыды. «Жердегі ең ыстық жер» альбомында Princess Princess әндерінің бесеуі орын алды. Nolans қаптамалық альбомдары үшін 33-ші Жапония рекордтық сыйлығының «Kikaku shō» (жоспарлау сыйлығы) сыйлығын алған алғашқы ирландтық топ атанды. Олардың жапондық материалдарының жинақтары, көбінесе ремикстер және басқа да суретшілердің қатысуымен, 1990 және 2000 жылдары Жапонияда тұрақты түрде шығарылды, ал Ұлыбританияда олардың Epic дәуіріндегі материалдарының бірнеше жинақтары (кейде қайта жазылған) пайда болды. 1990 жылы орындаушы Шейн Ричиге үйленген, қазір екі баланың анасы болған Колин 1994 жылы топтан кетті. олар көбінесе Butlins демалыс лагерлері және лотерея залдары сияқты жерлерде өнер көрсететін. Берниге 2010 жылдың сәуір айында сүт безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды, бірақ ол аурумен сәтті күресті, бірақ ол кейін қайтадан пайда болды.

Their chart breakthrough came in 1978 with the covers album 20 Giant Hits on Target, which reached No.3 in the UK. That year, they also supported Engelbert Humperdinck on a US tour, The group had been booked to promote the song on many BBC shows, leading to speculation that it had been taken for granted they would win the competition. One booking was representing the BBC at the 25th Anniversary celebrations for the Eurovision network, which was staged in Montreux, Switzerland, in May 1979. After signing with CBS subsidiary Epic Records in 1979, the group enjoyed their greatest period of commercial success. Although their debut release – the failed UK Eurovision entry "Harry, My Honolulu Lover" – did not chart, their second Epic single "Spirit, Body and Soul" released in September, reached number 34. In December 1979, the group released the disco flavoured single "I'm in the Mood for Dancing", which became their best known tune and biggest hit. It reached number 3 in the UK, and number 1 in Japan, The song, like the majority of the Nolans' hit singles, was written by Ben Findon, Mike Myers and Robert Puzey. The self titled album Nolan Sisters, which featured the first two charting Epic singles, eventually reached Nº15 in the UK. its parent album reached AU Nº10 and was subsequently released as a single in Japan. This became the group's third number 1 on the Japanese Import chart – following "I'm in the Mood for Dancing" and "Gotta Pull Myself Together". During 1981, Coleen and Linda contributed vocals to the Young and Moody Band along with Motörhead frontman Lemmy,

Another 1981 single "Chemistry" released in August (UK number 15, Later in the year, Linda left the group to pursue a solo career. At the time, she was nicknamed the "Naughty Nolan" due to risque publicity photos. A 1989 re recording of the same song reached No. 99, and another version reached No. 51 in 1995. In 1991, the group signed with Teichiku Records to record a series of albums covering popular J pop songs in English. The first release was Playback Part 2, which covered songs made popular by Momoe Yamaguchi. Rock and Rolling Idol featured covers of Kyōko Koizumi songs. Tidal Wave (Samishii Nettaigyo) included the group's versions of songs made famous by Wink, Seiko Matsuda, Akina Nakamori, Candies, and Yōko Oginome. The Hottest Place on Earth featured five covers of Princess Princess songs. The Nolans became the first Irish group to be awarded the 33rd Japan Record Awards Kikaku shō (Prize for Planning) for their cover albums. Compilations of their Japanese material, often featuring remixes and some featuring other artists as well, were regularly released throughout the 1990s and 2000s in Japan, while several budget priced compilations of their Epic era material (sometimes re recorded) appeared in the UK. Coleen, who had married performer Shane Richie in 1990, and was now a mother of two, quit the group in 1994. often at venues such as Butlins holiday camps and bingo halls. Bernie was diagnosed with breast cancer in April 2010, but successfully fought the disease until it later returned.

2009-2014: Берни Ноланның жеке мансабы, реформасы және өлімі

Көптеген қарындастар шоу-бизнес саласында жұмысын жалғастырды, актерлік өнерге, музыкалық театрға, пантомимаға және гастрольдік сапарларға қатысты. Колин көбінесе тележүргізуші ретінде жұмыс істеді, 2001 жылы қысқа мерзімге "This Morning" бағдарламасын жүргізіп, 2000 жылдан бері "Loose Women" бағдарламасының тұрақты панель мүшесі болды. Төрт қарындас – Берни, Дениз, Линда және Морин – "Қан бауырлар" мюзиклінде миссис Джонстон рөлін сомдады. Морин де, Берни де "Маманың аузын жап" комедиясында өнер көрсетті және 2008 жылы бірге гастрольдік сапарға шықты. Линда 10 жыл бойы Блэкпулдің Орталық пирсінде Мэгги Мей рөлінде өнер көрсетіп, 1000-нан астам қойылым қойды және "Prisoner Cell Block H – The Musical" тобымен гастрольде болды. Дениз 1979 жылы Pye лейблында бір жеке сингл, ал 1982 жылы Mercury лейблында екі сингл шығарды. 2012 жылы Энн өзінің "Just One Voice" атты тұңғыш жеке альбомын жариялады. The Nolans бес қарындас (Энн, Берни, Колин, Линда және Морин) құрамында "I'm in the Mood for Dancing" әнін бір рет орындады, алғашқы рет Тесс Дейли жүргізген BBC One арнасының "Барлық уақыттағы ең ұлы кештік әндері" бағдарламасында, ол 2005 жылдың 17 желтоқсанында және 2007 жылдың 9 тамызында "Loose Women" бағдарламасында көрсетілді, бірақ толыққанды қайта құрылу мүмкіндігін жоққа шығарды. The Nolans 2009 жылдың маусым айында Ұлыбритания және Ирландия бойынша гастрольдік сапарға қайтадан жиналатынын хабарлады. Төрт мүше – Колин, Берни, Линда және Морин – 2009 жылдың қазан және қараша айларында гастрольдік сапарға шықты. Ал қалған екі қарындас, Энн мен Дениз, бұл шараға қатыспады. Колин өзінің менеджерімен сөйлескеннен кейін қайта құрылымды бастағанын айтты. Ол былай түсіндірді: "Бізге соңғы төрт-бес жылда бұрын да ұсыныс түскен, бірақ бұл дұрыс уақыт және дұрыс адамдардың қатысуы сияқты сезім болған жоқ, ал бұл жолы 'тағы бір рет істейік' дедік". Қарындастар өздерінің хиттерін және бірнеше классикалық дива стиліндегі әндерді орындады. Алайда, қайта құрылым отбасында араздық туғызды, өйткені Энн баспасөз беттерінде турдан шығарылғанын мәлімдеп, ресми веб-сайтында "олар енді менің қарындастарым емес" деген пікірді қамтитын мәлімдеме жасады. Дениз де Эннді қолдап, турдың нақты себебі кейбір қарындастардың қаржылық қиындыққа тап болғандығы деп мәлімдеді. Берни мен Морин кейіннен Энн мен Денизбен келісті, бірақ Берни Колин мен Линдамен татуласу болмайды деп мәлімдеді. The Nolans 2009 жылдың 28 қыркүйегінде "I'm in the Mood Again" атты жаңа альбомын шығарды, ол Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 22-орынға жетті, бұл олардың 27 жыл ішіндегі ең жоғары көрсеткіші болды. 2009 жылдың 9 қарашасында тікелей DVD жарық көрді. 2011 жылы "Аман қалғандар: біздің тарихымыз" атты автобиографиясы жарық көрді. 2012 жылы қарындастардың ең үлкені Энн өзінің жеке альбомын, "Just One Voice" шығарды. 2012 жылдың қыркүйегінде 2013 жылдың 15 ақпанынан 14 наурызына дейін өтетін қоштасу гастролі жарияланды. Құрамы 2009 жылғы турдегідей болады. 28 қазанда Бернидің сүт безі қатерлі ісігінің қайтадан өршуіне байланысты 2013 жылғы "Қош сау бол" турнесі кейінге шегерілді деп хабарланды. 2013 жылдың басында турне мүлдем тоқтатылды. Берни Нолан 2013 жылдың 4 шілдесінде метастаздық қатерлі ісіктен қайтыс болды, оның қатері миына, өкпесіне, бауырына және сүйектеріне тараған. 2014 жылы Линда Бернидің өлімінен кейін Энн мен Денизбен татуласқанын айтты. Сондай-ақ 2014 жылы Колин Бернидің голограмма арқылы пайда болуымен оларды тағы да гастрольге шақырғанын, бірақ бұл әлі ерте екенін мәлімдеді.

Most of the sisters have continued to work in show business, pursuing careers in acting, musical theatre, pantomime and touring. Coleen has mostly worked as a television presenter, hosting This Morning briefly in 2001 and appearing regularly as a panellist on Loose Women since 2000. Four of the sisters – Bernie, Denise, Linda, and Maureen – have played the role of Mrs Johnstone in the musical Blood Brothers. Both Maureen and Bernie have performed in productions of the comedy Mum's the Word, and they toured together in the show in 2008. Linda performed in the role of Maggie May at Blackpool's Central Pier for 10 years, clocking up more than 1,000 performances and toured with Prisoner Cell Block H – The Musical. Denise released one solo single on Pye in 1979 and two on Mercury in 1982. In 2012, Anne released her debut solo album "Just One Voice". The Nolans reunited as a five piece (Anne, Bernie, Coleen, Linda and Maureen) for one off performances of "I'm in the Mood for Dancing" first for BBC One's All Time Greatest Party Songs, hosted by Tess Daly, which aired on 17 December 2005 and again on 9 August 2007 on Loose Women, but dismissed any immediate prospect of a full scale reunion. The Nolans announced in June 2009 that they were reforming for a UK and Ireland tour. Four members – Coleen, Bernie, Linda and Maureen – undertook the tour, in October and November 2009. The two other sisters, Anne and Denise, were not involved. Coleen said she had instigated the reformation after speaking to her manager. She explained: "We've been approached before over the last four or five years but it has never felt like the right time and the right people being involved, and this time it was like 'let's just do it once more". The sisters performed their hits and several classic diva type songs. The reunion however sparked a split in the family as Anne has appeared in the press stating that she was excluded from the tour, and also issued a statement on her official website, which includes the comment: "they are not my sisters anymore". Denise also issued a statement in support of Anne, claiming that the real reason for the reunion was due to some of the sisters being in financial difficulty. Bernie and Maureen later made amends with Anne and Denise, but Bernie stated there would not be a reconciliation with Coleen and Linda. The Nolans released a new album, I'm in the Mood Again, on 28 September 2009, which reached No. 22 in the UK Albums Chart, their highest charting album for 27 years. A live DVD was released on 9 November 2009. 2011 saw the release of an autobiography Survivors: Our Story. In 2012, the eldest of the sisters, Anne, released her solo album, Just One Voice. In September 2012, a farewell tour was announced, to take place from 15 February to 14 March 2013. The line up would be the same as for the 2009 tour. On 28 October it was announced that the 2013 Farewell Tour had been postponed as a result of Bernie's breast cancer resurgence. Early in 2013, the tour was cancelled completely. Bernie Nolan died from metastatic cancer on 4 July 2013, her cancer having spread to her brain, lungs, liver and bones. In 2014, Linda said that Bernie's death had resulted in her making up with Anne and Denise. Also in 2014, Coleen stated that they had been asked to tour again, with Bernie appearing via holograms, but that it was still too soon.

2020-2022: Ноландар саяхатқа шығады

2020 жылдың ақпан айында топ Quest Red телеарнасы үшін түсірілетін жаңа телесериалға қатысатыны жарияланды – «The Nolans Go Crusing». Бұл сериал Channel 5 арнасының жүлделі «Cruising with Jane McDonald» бағдарламасына басты бәсекелес болды. Бірінші маусымда топ 10 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет бірге өнер көрсетті. Екінші маусымға топтың алғашқы мүшесі Денис Ноланның оралуы да расталды, ол 40 жылдан астам уақыттан кейін топпен алғаш рет сахнаға шықты.