Луизиана мүгедектер мектебі: Батон-Руж қаласындағы есімділер мен нашар еститін балаларға арналған мемлекеттік оқу орны. 1852 жылы құрылған, тарихы мен дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луизиананың саңыраулар мектебі – Луизиана штатының елордасы Батон-Руж қаласында орналасқан саңырау және нашар еститін оқушыларға арналған мемлекеттік мектеп. Ол 1852 жылы соқыр оқушылармен бірге білім алатын мектеп ретінде құрылған. 1860 жылы алғашқы, арнайы салынған ғимараты аяқталып, қайырымдылықтың көркем ескерткіші деп танылды. 1898 жылы мектептер бөліністі, ал 1908 жылы Луизиананың саңыраулар мектебі деп қайта аталды. Ғимараттардың құрылысы жылдар бойы жалғасты. 1978 жылы олардың мектебі осы мектепке біріктірілген кезде қара нәсілді оқушылар да қабылданды. Қазіргі кеңейтілген мектепте, Луизиана штатының оңтүстігіндегі Brightside Lane көшесіндегі Луизиана штаты университетіне жақын орналасқан, 22 негізгі ғимарат, соның ішінде футбол стадионы бар. 2009 жылы Луизиананың көру қабілеті нашар оқушылар мектебі (LSVI) осы жерге көшірілді.
The Louisiana School for the Deaf is a state school for deaf and hard of hearing students in Louisiana, located in Baton Rouge, the state capital. It was established in 1852 as a joint school for blind students. In 1860, its first purpose built facility was completed and admired as an elegant monument to philanthropy. The schools were divided in 1898, and in 1908, Louisiana School for the Deaf was renamed. Construction of facilities has continued over the years. In 1978, black students were absorbed when their school was merged into this one. The expanded school now has 22 major buildings, including a football stadium, on a 116 acre campus south of Louisiana State University on Brightside Lane. In 2009, the Louisiana School for the Visually Impaired (LSVI) was relocated here.
Тарих
1838 жылға дейін бай отбасылар саңырау балаларына (есту қабілеті бар балаларына да) жеке ұстаздар ұсынды немесе балаларын Луизианадан тыс жердегі саңыраулар мектебіне оқуға жіберді. Штатта мемлекеттік білім беру жүйесі болған жоқ. 1838 жылы Луизиана заң шығарушы органы 16 қаңтарда саңырау ақ балаларды басқа штаттардағы мемлекеттік мектептерде оқыту арқылы мемлекеттік қолдаумен білім беру туралы акт қабылдады. Осының нәтижесінде Луизианадан 11 бала Кентуккидегі саңыраулар мектебіне мемлекеттік есебінен оқуға жіберілді. 1852 жылы Бас Ассамблея мүшесі Фрэнсис Дубоз Ричардсон 25 000 доллар көлемінде қаржы бөлу және Луизиана саңыраулар мен соқырлар институтын құруды қадағалау үшін әкімшілік кеңесіне өкілеттік беру туралы заң жобасын ұсынды. Заң жобасы 1852 жылдың наурыз айында қабылданды және губернатор бекітті. Кеңестің жеті мүшесіне жер сатып алуға, келісімшарттар жасауға және мектепті ашу үшін қажетті барлық шараларды қабылдауға рұқсат берілді. Алғашқы мектеп бұрынғы Батон-Руж колледжінде (қазіргі Мейфлауэр Норт кампусы) ашылды. Кеңес Джеймс Смедли Браунды Индианадағы саңыраулар мен соқырлар институтынан директор қызметіне шақырды. 1852 жылдың 8 желтоқсанында Браун және Луизианадан келген 11 студент Батон-Руж қаласына келді. 1852-1860 жылдар аралығындағы маңызды жетістіктердің бірі – Луизиана штатының университетіне оңтүстісте орналасқан кампустағы штаттық әкімшілік ғимаратын аяқтау болды. Бұл ғимарат сол дәуірдегі ең әсем және сәнді ғимараттардың бірі деп танылды. Жаңа әкімшілік ғимарат 1858 жылы салынып аяқталды және 99 жыл бойы тұрды. Daily Gazette and Comet газеті 1857 жылдың 21 шілдесінде оны «Қант штатының христиандық қайырымдылығының мақтаныш ескерткіші» деп сипаттады. Мектеп әйел мұғалімді жұмысқа алды және бағдарламаның бір бөлігі ретінде кәсіптік оқытуды енгізе бастады. Мектептің өтініші бойынша заң шығарушы орган баспа машинасы мен қаріптер жинағын сатып алуға қаражат бөлді. Мектепте баспа ісі мамандығы оқытылды. Кампустағы ағаш шебері ағаш өңдеу шеберлігін үйрету үшін жұмысқа алынды. 1860 жылы мектепте 60 оқушы оқыды. 1862 жылы оқушылар саны 72-ге жетті. Американдық Азамат соғысы кезінде Миссисипидегі шайқас Батон-Руж қаласына жақындағанда, ата-аналар балаларын мектептен алып кетіп, тек жетім балалар ғана қалды. 1862 жылдың басында студенттер мен қызметкерлер Миссисипи өзеніндегі канонерлік кемелерді байқады. Одақ әскері мектепті оңай нысана деп тапты. Бірінші қабаттағы кең дәлізден оқ өткендігі айтылады және ол мектептің арт жағына түсті. Директор Мартин мен мекенжай иесі Мэри Дюфрок жарты шақырым қашықтықтағы өзен жағасына жүгіріп барып, командирден оқ атуды тоқтатып, мектепті құтқаруды өтінді. Одақ әскері мектепті федералдық сарбаздарға арналған аурухана ретінде пайдаланды. 1863 жылдың қаңтар айында федералды әскерлер Батон-Руж пен мектепті қайтадан басып алып, оны уақытша аурухана ретінде пайдаланды. Оқу процесі жалғасты. Сол себепті олар баспа жабдығын бүлдірді. Бірақ, әскерилердің сол жерде болуының бір пайдасы болды: генерал Огур мектепке толыққанды тамақ пен отын беруге рұқсат берді. 1863 жылдан 1867 жылға дейін балалардың азық-түлігі мен отын жеткілікті болды. 1869 жылдың 15 қазанында өрт Пайнвиллдегі Луизиана штатының оқу және әскери академиясын қиратты. Өрттен кейін губернатор Уормот басқарма мен әкімшіліктен және инспектор Дж. А. МакВортерден семинария үшін саңыраулар мектебінің жартысын пайдалануды сұрады. Луизиана штатының университетінің грек тілі профессоры майор Джон Паттон бас инспектор болып тағайындалды. Оның алғашқы міндеттерінің бірі – саңырау оқушыларды басқа жерге көшіруді ұйымдастыру болды. Олар бұрынғы Heroman ғимаратын, Church және Florida көшелерінде (бұрынғы State Times және Morning Advocate ғимаратының қарама-қарсысында) мектептің үшінші орны ретінде пайдаланды. 1884 жылы мектепте 56 оқушы оқыды, ол кезде доктор Джон Джастремски директор болып тағайындалды. 1885 жылы қызметке кіргеннен кейін ол Кларк саңыраулар мектебінде оқыған Эдит С. Рэмбоны алғашқы ауызша сөйлеу оқытушысы етіп тағайындады. Студенттер шығарған «Диф-Мут Пеликан» журналы 1859 жылы жарық көрді. 1892 жылы баспахана мен тігін бөлімі кеңейтілді. Оқушылар ағаш өңдеу, шкаф жасау және шыны жасаумен айналысты. 1892 жылы тағы бір артикуляция мұғалімі жұмысқа алынып, аяқ киім шеберханасы ашылды. 1898 жылғы акт саңырау және соқыр оқушыларға арналған екі мектепті бөліп, екі басқарма құрды. Ол екі топ баланың да жақсы білім алуы, гигиена және дене шынықтыру (физикалық тәрбие) бойынша нұсқаулар, сондай-ақ өнеркәсіптік (кәсіби) оқытуды қамтамасыз ету мақсатын белгіледі, бұл өзгеретін өнеркәсіптік қоғамның кілті деп есептелді. Қыздар баскетбол ойнады, ал ұлдар футбол ойнады. Бас инспектор С. Т. Уолкер мекеменің атын оның миссиясын көрсететіндей етіп өзгертуге лоббиледі. 1908 жылдың 8 шілдесінде Луизиана саңыраулар мектебі деп атауды бекітетін заң қабылданды.
Before 1838, wealthy families provided private tutors for their deaf children (as for their hearing children) or paid for the children to attend a school for the deaf outside Louisiana. There was no public education in the state. The 1838 Louisiana legislature passed an act on January 16, 1838, to provide state supported education of deaf white children by enrolling them at other state schools. As a result, 11 children from Louisiana were enrolled at state cost at the Kentucky School for the Deaf. In 1852, Francis Dubose Richardson, a member of the General Assembly, introduced a bill to provide $25,000 and empowered a Board of Administrators to oversee the establishment of the Louisiana Institute for the Deaf and Dumb and the Blind. The bill was passed in March 1852 and approved by the governor. The seven board members were authorized to buy land, make contracts, and do whatever was necessary to begin the school. The first school was held in the former Baton Rouge College (now the Mayflower North campus). The board recruited James Smedley Brown from the Indiana Asylum of the Deaf and Dumb as superintendent. On December 8, 1852, the 11 Louisiana students and Brown arrived in Baton Rouge. Notable achievements during 1852–1860 were completion of the state Administration Building on the campus, just south of Louisiana State University in Baton Rouge. The building was acclaimed as one of the most elaborate and elegant for that era. The new Administration Building was completed in 1858 and stood for 99 years. It was described by the Daily Gazette and Comet on July 21, 1857, as "the proud monument to the Christian philanthropy of the Sugar Bowl State." The school hired a woman teacher, and began to include vocational training as part of the program. At the request of the school, the legislature appropriated funds for the purchase of a printing press and fonts. The school taught printing as a vocational skill. A carpenter on campus was enlisted to teach carpentry skills. In 1860, the school had 60 students. By 1862, there were 72 students. As the fighting of the American Civil War drew closer to Baton Rouge during the Mississippi campaign, parents pulled their children out and only orphans remained at the school. Early in 1862, staff and students spotted gunboats on the Mississippi. The Union army found the school an easy target. A cannonball was said to be shot through the wide first floor hall, landing at the rear of the school. Principal Martin and matron Mary Dufrocq ran to the riverbank a half mile away and begged the commander to stop shooting and save the school. The Union Army took over the school as a hospital to care for federal soldiers. In January 1863, the federal troops again seized Baton Rouge and the school, using it as a temporary hospital. Schooling continued. The soldiers ruined the printing equipment. But there was an advantage to having troops on site; General Augur permitted full rations to the school. From 1863 to 1867, the children had enough food and fuel. On October 15, 1869, a fire destroyed the Louisiana State Seminary of Learning and Military Academy at Pineville. After the fire, governor Warmoth asked the board and administrators and superintendent J. A. McWhorter to use half of the deaf school for the seminary. Major John Patton, professor of Greek at Louisiana State University, was appointed superintendent. Among his first tasks was to arrange for the deaf students to be relocated to another location. They used the former Heroman Building, on Church and Florida Streets (opposite the former State Times and Morning Advocate building), as the third location of the school. In 1884, the school had 56 students when Dr. John Jastremski was appointed superintendent. On taking office in 1885, he appointed Edith S. Rambo, who was trained at the Clarke School for the Deaf, as the first oral teacher. The student operated Deaf Mute Pelican, the forerunner of The Pelican, began publication in 1859. In 1892, the print shop and sewing department were enlarging. Carpentry, cabinet making, and glazing were taught. In 1892, another articulation teacher was hired, and a shoe shop installed. The 1898 act separated the two schools for deaf and blind students and set up two boards. It established goals of both sets of children receiving a good education, instruction in hygiene and physical culture (physical education), and industrial (vocational) training, felt to be the key to the changing industrial society. Basketball was brought for the girls and the boys played football. Superintendent S. T. Walker lobbied to change the institution's name to reflect its mission. On July 8, 1908, a bill changing the name to the Louisiana School for the Deaf became law.
Оңтүстік саңыраулар мектебі (ССД) (1938-1978)
1860-шы жылдардың соңында, қайта құру дәуірі заң шығарушы органы басқа да әлеуметтік мекемелермен бірге қара нәсілділерге арналған соқырлар мен саңыраулардың мемлекеттік мектебін құрған болатын. Кейіннен бұл мектеп тарихи қара колледжі – Оңтүстік университетінің басқаруына берілді. 1938 жылы, ақ нәсілді балаларға арналған мектептердегідей, ол да екіге бөлінді: соқырлар мектебі және саңыраулар мектебі. Сол жылы мектеп директоры доктор Дж. С. Кларктің орнын оның ұлы доктор Фелтон Г. Кларк басқарды. 1978 жылы Луизиана штаты Оңтүстік саңыраулар мектебін LSD мектебімен біріктірді. Қара студенттер Мейфлауэр кампусына (Солтүстік кампус) көшірілді. Олар 1985 жылға дейін, Луизиана штаты университетінің оңтүстігіндегі Бригсайд-Лейндегі, қазір Оңтүстік кампус деп аталатын жаңа ғимараттардың көп бөлігі салынып біткенге дейін осы аумақта болды. Бұл 116 акрлық Brightside кампусында мектептің 22 негізгі жұмыс істейтін ғимараты орналасқан. 2009 жылы Луизиананың көру қабілеті нашарлағандар мектебі (LSVI) осы жерге көшірілді.
The segregated State School for the Blind and Deaf for Blacks, founded by the Reconstruction era legislature in the late 1860s with other welfare institutions, was later put under the supervision of Southern University, a historically black college. In 1938, it was separated into two schools, as had been done for white children: the School for the Blind and the School for the Deaf. That year, superintendent Dr. J. S. Clark was succeeded by his son, Dr. Felton G. Clark, at the School for the Deaf. In 1978, state of Louisiana merged the Southern School for the Deaf with LSD. Black students were relocated to the Mayflower Campus (North Campus). They occupied this area until 1985, and completion of more of the new buildings on what is now described as the South Campus on Brightside Lane, south of Louisiana State University. This 116 acre Brightside campus now holds the 22 major working buildings of the school. In 2009, the Louisiana School for the Visually Impaired (LSVI) was relocated here.
Кампус
Мектепте студенттерге арналған жатақханалар бар.
The school has dormitories for students.
Жеңіл атлетика
LSD жеңіл атлетикасы LHSAA-да жарысады. Футбол және Мектепке оралу мерекесі 2010 жылы қайта жаңғыртылды. Басқа да ұсынылатын спорт түрлері: қыздар волейболы, ұлдар мен қыздар баскетболы, ұлдар мен қыздар жеңіл атлетикасы және ұлдар мен қыздар пауэрлифтингі.
LSD athletics competes in the LHSAA. Football and Homecoming was brought back in 2010. Other sports offered include: girls' volleyball, girls' & boys' basketball, girls' & boys track and field, and girls' & boys' powerlifting.
Спорттық нысандар
ЛСД-де бірнеше спорт залдары, жабық жүзу бассейні, теннис корларымен қатар ракетбол корты және боулинг аллеялары бар.
LSD has several gyms, an indoor swimming pool, and a racketball court along with tennis courts and bowling lanes.
Мектеп маскоттары
Мустангтар (1??? 1978): мектептің алғашқы талисманы. Қасқырлар (1938–1978): Солтүстік Каролина мүгедектер мектебінің талисманы. Соғыс бүркіттері (1978 жылдан қазіргі уақытқа дейін): Солтүстік Каролина мүгедектер мектебі мен Түсті естімейтіндер мектебі біріккенде, мектеп әкімшілігі оқушылардан жаңа талисманды таңдау үшін дауыс беруді сұрады.
Mustangs (1??? 1978): the first school mascot. Wolves (1938–1978): Southern School for the Deaf mascot. War Eagles (1978–present): When LSD and SSD merged, school officials asked the students to vote for a new mascot.