Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз-американдық педагог (1785–1869) швейцариялық спринтер Луи Лоран Мари Клерк (lɔʁɑ̃ klɛʁ; 26 желтоқсан 1785 – 18 шілде 1869) – "Америкадағы саңыралардың елшісі" атанған француз мұғалімі және американдық саңыралар тарихындағы ең белгілі саңырау адам саналады. Ол Париждегі Ұлттық Саңыралар мен Сіңірлер институтында (National Institution des Sourds Muets) Аббат Сикард пен саңыраларға білім беруші Жан Масьеден тәлім алды. Томас Хопкинс Галлаудетпен бірге 1817 жылдың 15 сәуірінде Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы ескі Беннетс Сити қонақ үйінде Солтүстік Америкадағы саңыралар мен сөйлеу қабілетінен айырылғандарға арналған алғашқы білім беру және оқыту орталығын құрды. Кейін мектеп "Америкалық саңыралар мектебі" деп аталды және 1821 жылы Батыс Хартфордтың 139-шы Мэйн-стрит мекенжайына көшірілді. Бұл мектеп Солтүстік Америкадағы саңыраларға арналған ең көне мектеп болып табылады.
French American educator (1785–1869)
the Swiss sprinter
Louis Laurent Marie Clerc (lɔʁɑ̃ klɛʁ; 26 December 1785 – 18 July 1869) was a French teacher called "The Apostle of the Deaf in America" and was regarded as the most renowned deaf person in American Deaf History. He was taught by Abbé Sicard and deaf educator Jean Massieu, at the Institution Nationale des Sourds Muets in Paris. With Thomas Hopkins Gallaudet, he co founded the first school for the deaf in North America, the Asylum for the Education and Instruction of the Deaf and Dumb, on April 15, 1817, in the old Bennet's City Hotel, Hartford, Connecticut. The school was subsequently renamed the American School for the Deaf and in 1821 moved to 139 Main Street, West Hartford. The school remains the oldest existing school for the deaf in North America.
Өмірбаян
Лоран Клерк 1785 жылғы 26 желтоқсанда Лионның солтүстік-шығыс шетіндегі Ла-Бальме-ле-Гроттес ауылында, Изерде, әкесі мэр болған Ла-Бальме кішкентай ауылында Джозеф Франсуа Клерк пен Мари Элизабет Кенди отбасында дүниеге келді. Клерктің үйі әдеттегі буржуазиялық тұрғын үй еді. Ол бір жасқа толғанда креслодан өртке құлап, ауыр күйік алып, оң жақ жағында қалыпты жарақат алды. Клерктің отбасы оның есту қабілетінің жоқтығы мен иіс сезу мүмкіндігінің осы оқиғадан туындағанына сенді, бірақ Клерк кейіннен мұның рас екеніне көз жеткізбегенін және туғаннан-ақ естімейтін және иіс сезу қабілеті жоқ болуы мүмкін екенін жазды. Кейіннен бетіндегі жарақат оның есімдік белгісінің негізі болды – оң жақ жағына екі рет төмен қарай сызылған «U» әрпімен қолмен жазылатын белгі. Клерк 12 жасында Париждегі National Institut de Jeunes Sourds институтына түсіп, көп ұзамай мұғалім болды. Ол жерде Аббат Сикардтан және естімейтін Жан Масьеден сабақ алды. 1815 жылы ол Сикард пен Масьемен бірге Англияға лекция оқуға барды және естімейтін балаларды оқытудың жолдарын іздеп жүрген Томас Хопкинс Галладетке кездесті. Галладет Париждегі мектепке шақырылды. 1816 жылы, Клеркпен бірнеше ай бірге болғаннан кейін, Галладет Клеркті АҚШ-қа онымен бірге шақырды. Океан арқылы саяхат жасағанда Клерк Галладеттен ағылшын тілін, ал Галладет Клерктен қол тілін үйренді. Америкаға келгеннен кейін олар бірлесіп Коннектикут штатындағы Хартфорд қаласында естімейтін балалар үшін тұрақты алғашқы мектеп ашты, ол қазір Американдық естімейтін балалар мектебі деп белгілі. Лоран Клерк 83 жасында Хартфордтағы үйінде қайтыс болды. 1869 жылғы New York Times газетінде жарияланған некрологта Клерк 1816 жылы Хартфордқа келгені және 1817 жылы мұғалім болғаны, содан кейін 50 жылдан астам уақыт «естімейтін және сөйлей алмайтын балаларды оқыту ісінде» қызмет еткені және «оның қабілеттері, ынтасы және мінезінің көркемдігі оны әрқашан құрметтеуге және жақсы көруге ынталандырды» деп жазылған. Клерк алғашқы оқушыларының бірі – Элиза Крокер Бордманға үйленді.
Laurent Clerc was born December 26, 1785, in La Balme les Grottes, Isère, a village on the northeastern edge of Lyon to Joseph François Clerc and Marie Élisabeth Candy in the small village of La Balme, where his father was the mayor. Clerc's home was a typical bourgeois household. When he was one year old, Clerc fell from a chair into a fire, suffering a severe burn and obtained a permanent scar on the right side of his cheek. Clerc's family believed his deafness and inability to smell were caused by this accident, but Clerc later wrote that he was not certain of this and might have been born deaf and without the ability to smell. The facial scar later provided the basis for his name sign, performed with the manual alphabet for "U", stroked twice downward on the right cheek. Clerc attended Institut National de Jeunes Sourds de Paris when he was just 12 years old and soon became a teacher there. While there, he was taught by Abbe Sicard and Jean Massieu who was deaf. In 1815 he traveled with Sicard and Massieu to England to give a lecture and happened upon Thomas Hopkins Gallaudet who was traveling in search of means for instructing deaf children. Gallaudet was invited to visit the school in Paris. Then in 1816, after a few months with Clerc at the school, Gaulladet invited Clerc to accompany him to the United States. During the trip across the ocean, Clerc learned English from Gallaudet, and Gallaudet learned sign language from Clerc. After arriving in America they worked together to establish the first permanent school for the Deaf in Hartford, Connecticut, which is now known as the American School for the Deaf. Laurent Clerc died at the age of 83 at his home in Hartford. The 1869 obituary in the New York Times says, Clerc came to Hartford in 1816 and became a teacher in 1817, then served more than 50 years "in the cause of deaf mute instruction" and "his abilities, zeal, and graces of character made him always respected and loved." Clerc married one of the first pupils – Eliza Crocker Boardman.
Мұра
Жалпы алғанда, саңыраларды ұйымдастырылған білім беруге дейін, олар ақыл-ойы нашар және білім алуға жарамсыз деп есептелген. Лорен Клерк АҚШ тарихындағы саңыралар біліміне зор үлес қосканы үшін ең танымал тұлғалардың біріне айналды. Кішкентай кезінен естімейтін және сөйлей алмайтын болғанымен, тіл үйренудің ең жақсы кезеңінен көп өткен соң да, сөйлеу тілдерін тамаша меңгергендігі оның білім алуға қабілеттілігінің және жоғары интеллектуалдық деңгейінің жарқын мысалы болып табылады. Клерктің Америкадағы саңыралар біліміне қосқан үлесінің арқасында көптеген сыйлықтар, ғимараттар, қорлар және басқа да құрметтер оның есімімен аталады. Ең бастысы – Галладет университетінде.
Generally, prior to the onset of organized education of the deaf, deaf people were regarded as unintelligent and incapable of education. Laurent Clerc became one of the most recognizable figures in Deaf history of the United States thanks to his significant role in shaping deaf education. As a person who could not hear, nor speak from a young age and, despite this, acquired excellent command of spoken languages at an age far past the prime years for language acquisition he is also an exemplary personification of educability and high intellect. Largely due to Clerc's contribution to the education of the Deaf in America several awards, buildings, funds, and other honors were named after him. Most notably at Gallaudet University
Фильм
Лоран Клерк көркем фильмде, есту қабілеті нашар мутанттардың супер қабілеттеріне ие болуы үшін қол тілі қолданатын «Sign Gene» атты супергеройлар фильмінде, басты кейіпкер Том Клерктің (Эмилио Инсолера сомдаған) төртінші буын атасы ретінде бейнеленген. Фильм 2017 жылдың қыркүйек айында шықты.
Laurent Clerc is portrayed in the fictional film Sign Gene, the superhero film about deaf mutants who have superhuman powers through the use of sign language, as the fourth great grandfather of the leading character Tom Clerc (played by Emilio Insolera). The film was released in September 2017.