Макс Раабе және «Сарай Оркестрі»: 1920-жылдардың үні

Кіріспе

Неміс әншісі (1962 жылы туған)
неміс әншісі Макс Раабе (Матиас Отто, 12 желтоқсан 1962 жылы туған) – неміс джаз әншісі. Ол "Паласт Оркестрінің" негізін қалаушы және жетекшісі ретінде ең көп танылады.

Мансап

Раабе 1920-1930 жылдардағы неміс би және кино музыкасының дыбысына, мысалы, «Комедиялық гармонисттер» әндеріне қызығушылық танытты, бұл қызығушылық ескі фильмдерді теледидардан көру және ата-анасының пластинкалар жинағы арқылы пайда болды. Ол Берлин өнер университетінде музыканы оқыды, бастапқыда баритон опера әншісі болуды жоспарлады. 1985 жылы ол тағы он бір студентпен бірге «Паласт Оркестрін» құрды. Ансамбль бастапқыда Раабе әртүрлі арабазарлардан тапқан музыкалық аранжировкаларды пайдаланды. Оркестр бұл аранжировкаларды бір жыл бойы ешқандай ресми шараларсыз немесе қойылымдарсыз жаттықты. Оркестр алғаш рет 1987 жылы Берлин Театрлық балында, фойеде қосымша акт ретінде өнер көрсетті, бірақ оның сәні соншалықты жоғары болды, көрермендер баль залын тастап, оркестрдің фойедегі өнерін тыңдауға жиналды. Раабе мен «Паласт Оркестрі» 1992 жылы «Kein Schwein ruft mich an» («Мені ешкім шақырмайды», шамамен сөзбе-сөз аудармасы: «Мені ешқандай шошқа шақырмайды») атты Schlager стиліндегі поп-әнімен үлкен жетістікке жетті. Раабе классикалық музыканың каверлерін жасаумен қатар, фильм музыкасын қоса алғанда, түпнұсқа әндер мен музыка жазады. Ол оркестрмен бірге Бритни Спирс, Том Джонс және Salt’n’Pepa сияқты әртістердің әндерін 1920-1930 жылдардағы топ стилінде орындады. Раабе сонымен қатар неміс режиссерлерінің бірнеше фильмінде, мысалы, «Der bewegte Mann» (1994; ағылшынша атауы «Maybe, Maybe Not»), Вернер Герцогтың «Invincible» (2001) және Венцель Сторхтың «Die Reise ins Glück» (2004) фильмдерінде 1920-1930 жылдардағы стереотиптік әнші және ойын-сауықшы рөлінде камео түсірді. Оның тікелей сахналық қойылымдарының арасында 1994 жылы Берлиндегі «Bar jeder Vernunft» театрындағы «Ақ ат қонақүйі» пьесасындағы доктор Зидлер рөлі және 1999 жылы Курт Вайль мен Бертольт Брехттің «Үш тиындық операсында» Нина Хагенмен бірге Мак пышақ рөлі болды. Раабе алғаш рет АҚШ-та 2004 жылы Лос-Анджелесте өнер көрсетті. 2005 жылы ол Нью-Йорктегі Карнеги залында алғашқы концертін берді және 2007 және 2010 жылдары «Паласт Оркестрімен» бірге қайтадан сол сахнаға шықты. 2011 жылы Раабе бұрынғы жаңа толқын музыканты және продюсер Аннет Хумпемен бірге «Küssen kann man nicht alleine» («Жалғыз сүйісе алмайсың») атты альбомын шығарды, ол сонымен қатар әннің сөзін жазды. Оның соңғы альбомы, Хумпемен бірлескен «Für Frauen ist das kein Problem» («Әйелдер үшін бұл ешқандай мәселе емес») 2013 жылы жарық көрді. 2022 жылы Раабе 1920 жылдардағы нео-нуар стиліндегі «Бабилон Берлин» сериалында өзін-өзі сомдап, «Ein Tag wie Gold» атты әнін орындады.

Raabe developed an interest in the sound of German dance and film music of the 1920s and 1930s, such as the songs of the Comedian Harmonists, from seeing old films on television and from his parents' record collection. He formally studied music at the Berlin University of the Arts, intending originally to become a baritone opera singer. He and eleven other students formed the Palast Orchester in 1985. The ensemble initially used music arrangements that Raabe found at various flea markets. The orchestra practised these arrangements for one year without any public engagements or performances. The orchestra first performed publicly at the 1987 Berliner Theaterball, in the lobby as a secondary act, but with such success that the audience left the ballroom to hear the orchestra's performance in the lobby. Raabe and the Palast Orchester had a hit with his 1992 original, Schlager styled song "Kein Schwein ruft mich an" ("Nobody ever calls me", almost literal translation: "No pig calls me"), a pop song in 1920s style. In addition to covers of vintage music, Raabe writes original songs and music, including film music. He and the orchestra have also created covers of modern pop songs in a 1920–1930s band style, including songs by Britney Spears, Tom Jones, and Salt'n'Pepa. Raabe has also made a number of cameo appearances as a stereotypical 1920s and 1930s singer and entertainer in a number of films by German directors, such as Der bewegte Mann (1994; English title "Maybe, Maybe Not"), Werner Herzog's Invincible (2001), and Wenzel Storch's Die Reise ins Glück (2004). His live theatre performances have included a 1994 appearance as Dr. Siedler in the Berlin "Bar jeder Vernunft" version of The White Horse Inn, and 1999 performances as Mack the Knife in Kurt Weill and Bertolt Brecht's The Threepenny Opera alongside Nina Hagen. Raabe first performed in the USA in Los Angeles in 2004. In 2005, he performed his first concert in New York City's Carnegie Hall and returned for subsequent engagements with the Palast Orchester in 2007 and 2010. In 2011, Raabe produced an album, Küssen kann man nicht alleine (You cannot kiss alone), with former new wave musician and producer Annette Humpe, who also wrote the lyrics. His latest album, also with Humpe, is Für Frauen ist das kein Problem ("It's no problem for women"), released in 2013. In 2022, Raabe made an appearance as himself in the 1920s neo noir series Babylon Berlin, in which he performed a single titled Ein Tag wie Gold.