Кіріспе

Австриялық музыкант (1957–1998)

пост-хардкор музыканты, сонымен қатар Фалько. Иоганн "Ханс" Хёльцель (; 19 ақпан 1957 – 6 ақпан 1998), сахналық аты Фалькомен әйгілі, австриялық әнші және музыкант. Ол бірнеше халықаралық хиттерге ие болды, соның ішінде "Der Kommissar" (1981), "Rock Me Amadeus", "Vienna Calling".

1963 жылы Хёльцель оқуын рим-католик жеке мектебінде бастады; төрт жылдан кейін, он жасында, ол Маргаретендегі Райнергимназияға ауысты. Хёльцельдің әкесі ол кішкентай кезінде отбасын тастап кеткен, ол анасымен өсті. Анасы оның Австрия қызметкерлер зейнетақымен қамсыздандыру институтында оқушы болып жұмыс істеуін қалады. Бірақ ол да көп ұзаққа соқпады. Он жеті жасында ол сегіз айға Австрия армиясына әскери қызметке шақырылды. 1970-ші жылдардың соңында Венада ол Вена түнгі өмірінің бір бөлігіне айналды, онда музыка ғана емес, сонымен қатар стриптиз, перформанс өнері, саясатты сатиралық тұрғыдан қарау және хаосты тойлау атмосферасы болды. Ол "Джон Хадсон" және "Джон ДиФалько" сияқты әртүрлі псевдонимдермен бірнеше топтарда бас гитарада ойнады. Ол ойнаған топтардың бірі - австриялық "Drahdiwaberl" тобы, олар шок тактикасын және сахналық әрекеттерді пайдаланды. Осы кезде ол Фалько сахналық атымен өнер көрсете бастады. Венаның астыртын клубтармен байланысы бар болғанына қарамастан, Фалько әдеттен тыс таза көрінді. Ол қымбат киімдер киіп, Ray Ban көзілдірігі мен костюмдер тақты, шашы қысқа болды (әскери қызметінің әсерінен). Оның ерекше стилі және "Ganz Wien" ("Вся Вена") әнін орындауы менеджер Маркус Шпигельге 1981 жылы Фалькомен келісімшарт жасасуға мүмкіндік берді. Айырықша жағдай, бұл есірткіге қарсы концерт болды, ал "Ganz Wien" әнінде "Бүгін бүкіл Вена героинге отыр" деген сөз бар. "Junge Roemer" тек Австрияда ғана хит-парадтарда бірінші орынға шықты. Австрия мен Испаниядан басқа елдерде "Junge Roemer" әні мен басты сингл "Der Kommissar" табысын қайталай алмады. Осыған байланысты Фалько ағылшын тілінде әндер жазып, өзінің танымалдығын арттыруға тырысты. Ол Понгерден ажырасып, жаңа өндіріс тобын таңдады: Нидерландтан Роб және Ферди Болланд ағайындыларын. 1990-шы жылдардың басында Фалько Доминикан Республикасында тұрды, онда 1995 жылдан 1998 жылға дейін соңғы альбомында жұмыс істеді. "Out of the Dark (Into the Light)" альбомы 1998 жылдың 27 ақпанында Еуропада, ал наурыз айында бүкіл әлемде жарық көрді. Ол 21 апта бойы Австрияда бірінші орынды иеленді.

Жеке өмір

Фальконы білген адамдар оны күрделі мінезді тұлға ретінде сипаттады. Ол амбициялы, эксцентрикалық, қамқор, өзімшіл және терең қорқынышты сезінетін адам деп аталды. Фалькомен 17 жасында, поп-жұлдыз болуға талпынған кезінде танысқан клавишашы Томас Рабич оны тыныш жас жігіт және дәл басс-гитарашы екенін, бірақ сонымен қатар мақтаншыл және "өзін жоғары бағалайтын" адам болғанын айтты. Фальконы ашқан менеджер Маркус Шпигель поп-жұлдыздың "өте қиын суретші" және әйелдерге құмар екенін мойындады. Фальконың табысқа жеткенге дейін танысқан және оның гастрольдік тобында және альбомдарында ойнаған гитарист Питер Вивегер Фальконы "сәтсіздікке ұшыраймын немесе жасынып, адамдар ойлағандай жақсы болмаймын" деп қорқып жүргенін еске алады. 1980-жылдар мен 90-жылдардың басында ол алкоголь мен кокаинге тәуелді болды. Мас күйінде ол ең жақсы жағдайда сенімсіз, ең нашар жағдайда қатыгез болып шығатын. Ферди Болланд Фальконың көбінесе настолько мас екенін еске алады, сондықтан жазу процесі оның "түсінікті бола алмауы, тіпті ұзақ уақыт тұрып та тұра алмауы" секілді мәселелерге байланысты жүретін. Менеджері мен әріптестері көмек сұраса да, Фалько көмекке жүгінуден бас тартты.

Өлім және құрмет көрсету

Ол 1998 жылы 6 ақпанда 40 жасында өзінің Mitsubishi Pajero көлігі Доминикан Республикасындағы Вилла Монтельяно мен Пуэрто-Плата қалаларын байланыстыратын жолда автобуспен соқтығысып, салдарынан ауыр жарақат алып қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде қайта оралуды жоспарлап отырған, ол өлімнен кейін шыққан Out of the Dark (Into the Light) альбомының табысқа ие болуымен іске асты. Оның денесі Австрияға жеткізіліп, Вена орталық зиратына жерленді. 1998 жылы Роб және Ферди Болланд (голландиялық продюсерлер және Фальконың шамамен жарты альбомының авторлары) The Bolland Project feat. Alida атымен Фалькоға арналған EP шығарды. Атау трегінде Фальконың музыкасынан үлгілер қолданылды; қалған тректер "We Say Goodbye" және "So Lonely" болды. "Фалько: Қарағым, біз әлі тіріміз!" фильмі Хёльцельдің қайтыс болғанына он жыл және бір күн өткен соң, 2008 жылдың 7 ақпанында Австрияда көрсетілді. Бұл атау Фальконың өлімнен кейін шыққан Verdammt wir leben noch альбомына да берілді, ол "Қарағым, біз әлі тіріміз!" деп аударылады. Томас Рот жазған және түсірген фильмде музыкант Мануэль Руби ересек Фальконың рөлін ойнады. Фильмнің соңғы тізімінде оның жиі серіктестері Болландтардан "With love, Ferdi & Rob" деген сөздер келтірілген. Фальконың досы Ники Лауда өзінің Lauda Air әуе флотындағы Боинг ұшақтарының бірін әншінің құрметіне "Фалько" деп атады. "Der Kommissar" әні 1982 және 1983 жылдары After the Fire тобының еркін аудармасымен және Сузи Эндрюстің интерпретациясымен бірдей уақытта кең танылды, бірақ Фальконың "Rock Me Amadeus" әні одан да жиі қолданылды. Megaherz бұл әнді Kopfschuss альбомында орындады. Bloodhound Gang сияқты топтар осы тректі үлгі ретінде пайдаланды, олар 1999 жылғы "Mope" әнінде және Neue Deutsche Welle-ден "NDW 2005" әнінде Хёльцельге сілтеме жасады, ал неміс рэпері Fler де осы әнді пайдаланды. Вена маңындағы Marchfelderhof мейрамханасында Хёльцельге арналған үнемі резервтегі үстел бар. 1999 жылғы Sugar Town фильмі Хёльцельге арналған.