Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс физигі (1875–1922)
музыка баспашысы
German physicist (1875–1922)
the music publisher
Макс Абрахам (26 наурыз 1875 – 16 қараша 1922) – электромагнетизм саласындағы жұмыстарымен және қатыстылық теориясына қарсылығымен танымал неміс физигі.
Max Abraham (; 26 March 1875 – 16 November 1922) was a German physicist known for his work on electromagnetism and his opposition to the theory of relativity.
Өмірбаян
Ыбырайым Германия империясының Данциг қаласында (қазіргі Польшаның Гданьск қаласында) еврей саудагерлер отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Мориц Абрахам, ал анасы Сельма Морицсон болған. Берлин университетінде Макс Планктың шәкірті болды. 1897 жылы бітірді. Келесі үш жыл бойы Абрахам Планктің ассистенты болып жұмыс істеді. 1900 жылдан 1909 жылға дейін Абрахам Геттингенде жеке оқытушы, төленбейтін лекция оқу лауазымында жұмыс істеді. Абрахам 1902 жылы электроны туралы теориясын жасады, онда электронның бетінде тең бөлінетін зарядты кемел сфера екендігін болжады. Абрахамның моделі Хендрик Лоренц (1899, 1904) және Альберт Эйнштейн (1905) жасаған модельдермен бәсекелесіп, олар көбірек қабылданған сияқты; алайда, Абрахам өзінің моделінен ешқашан бас тартпады, себебі ол оны "ақылға қонымды" негізде деп санайтын. Ыбырайым салыстырмалылық теориясының жақтаушысы емес еді. 1909 жылы Абрахам АҚШ-қа Иллинойс университетіндегі қызметке қабылдану үшін сапар шекті, бірақ бірнеше айдан кейін Геттингенге оралды. Кейіннен ол Италияға Туллио Леви-Чивита шақырды және 1914 жылға дейін Милан политехникалық университетінде рационалды механика профессоры болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Абрахам Германияға қайта оралуға мәжбүр болды. Осы кезеңде ол радио хабарларын тарату теориясымен айналысты. Соғыстан кейін оған Миланға қайта оралуға рұқсат берілмеді, сондықтан 1921 жылға дейін Штутгарттағы Техникалық жоғары мектепте физика профессоры болып жұмыс істеді. Штутгарттағы жұмысынан кейін Абрахам Ахендегі кафедра басшылығына қабылданып, бірақ жұмысын бастамас бұрын оған ми ісігі диагнозы қойылды. 1922 жылдың 16 қарашасында Мюнхенде қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Макс Борн мен Макс фон Лауэ оның есімінде былай деп жазды: Ол өзінің абсолютті эфирін, өріс теңдеулерін, қатты электронын жасөспірім алғашқы махаббатын жақсы көргендей жақсы көретін, оның естелігі кейінгі тәжірибелермен сөндірілмейтін.
Abraham was born in Danzig, Imperial Germany (now Gdańsk in Poland) to a family of Jewish merchants. His father was Moritz Abraham and his mother was Selma Moritzsohn. Attending the University of Berlin, he studied under Max Planck. He graduated in 1897. For the next three years, Abraham worked as Planck's assistant. From 1900 to 1909, Abraham worked at Göttingen as a privatdozent, an unpaid lecturing position. Abraham developed his theory of the electron in 1902, in which he hypothesized that the electron was a perfect sphere with a charge divided evenly around its surface. Abraham's model was competing with that developed by Hendrik Lorentz (1899, 1904) and Albert Einstein (1905) which seem to have become more widely accepted; nevertheless, Abraham never gave up his model, since he considered it was based on "common sense". Abraham was a staunch opponent of the theory of relativity. In 1909 Abraham travelled to the United States to accept a position at the University of Illinois, but ended up returning to Göttingen after a few months. He was later invited to Italy by Tullio Levi Civita, and found work as the professor of rational mechanics at the Politecnico di Milano university until 1914. When World War I started, Abraham was forced to return to Germany. During this time he worked on the theory of radio transmission. After the war, he still was not allowed back into Milan, so until 1921 he worked at Stuttgart as the professor of physics at Technische Hochschule. After his work at Stuttgart, Abraham accepted the position of chair in Aachen; however, before he started his work there he was diagnosed with a brain tumor. He died on 16 November 1922 in Munich, Germany. After his death, Max Born and Max von Laue wrote about him in an obituary: He loved his absolute aether, his field equations, his rigid electron just as a youth loves his first flame, whose memory no later experience can extinguish.