Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы
American writer
Альберт Л. Мюррей (12 мамыр 1916 – 18 тамыз 2013) – американдық әдебиет және музыка сыншысы, романист, эссеші және өмірбаян жазушы. Оның кітаптары: «Омни америкалықтар», «Өте ескі орынға оңтүстікке саяхат» және «Блюзді басу».
Albert L. Murray (May 12, 1916 – August 18, 2013) was an American literary and music critic, novelist, essayist, and biographer. His books include The Omni Americans, South to a Very Old Place, and Stomping the Blues.
Ерте өмір
Мюррей Алабама штатының Нокомис қаласында дүниеге келді. Оның биологиялық анасы, Суди Грэм, оны Хью және Мэтти Мюррейге асырап беруге шешім қабылдады. Ол Мобил қаласының (Алабама штаты) Magazine Point ауданында өсті. 1939 жылы стипендия бойынша Тюскеги институтына оқуға түсіп, білім беру мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Оның курстастарының бірі Ральф Эллисон болды, ол кейіннен 1952 жылы "Көрінбейтін адам" романын жазды, бұл оның атағын бекітті және өмір бойына табыс әкелді. Мюррей Мичиган университетінің аспирантурасына қысқа ғана уақытқа қабылданды, бірақ 1940 жылы Тюскегиге оралып, әдебиет және композиция пәнін оқытумен айналысты. 1941 жылы Мозель Менефиге үйленді, олардың Мишель есімді қызы болды. Тюскегиде жұмыс істеген кезінде 1941 жылы Солтүстік-Батыс университетінде және 1951 жылы Париж университетінде аспирантураны тамамдады.
Murray was born in Nokomis, Alabama. His biological mother, Sudie Graham, gave him up for adoption to Hugh and Mattie Murray. He grew up in the Magazine Point area of Mobile, Alabama. He attended Tuskegee Institute on scholarship and received a B. S. in education in 1939. One of his fellow students was Ralph Ellison, who would later write the novel Invisible Man (1952), which established his reputation and gave him a lifetime income. Murray briefly enrolled in a graduate program at the University of Michigan before returning to Tuskegee in 1940 to teach literature and composition. In 1941, he married Mozelle Menefee; they had a daughter, Michele. While based at Tuskegee, he completed additional graduate work at Northwestern University in 1941 and the University of Paris in 1951.
Әскери қызмет
Мюррей 1943 жылы "Томас Маннның "Жозеф пен оның бауырлары" романының соңғы томын аяқтауға дейін тірі қалуды" қалап, Америка Құрама Штаттары Әскери-әуе күштеріне қосылды.
Murray joined the United States Army Air Forces in 1943 with the desire to "live long enough for Thomas Mann to finish the last volume of Joseph and His Brothers."
Әдеби мансап
Содан кейін Мюррей әдеби мансабын қанағаттандыра бастады, "Life" және "The New Leader" сияқты мерзімді басылымдарда тұрақты түрде жариялап тұрды. 1964 жылғы 3 шілдеде жарық көрген "Life" журналының санында оның "Проблема тек қара мен ақ емес" атты мақаласы жарияланды, онда ол нәсілдер аралық қатынастарға қатысты жеті кітапты қарастырды. Мюррей өзінің алғашқы кітабын 1970 жылы шығарды. "Omni Americans" кітабында наразылық тудырған әдебиет және қара нәсілділердің кедейлігі туралы Мойнхан есебі сияқты тақырыптарға арналған эсселер мен рецензиялар жинағы болды. Кіріспеде ол "АҚШ, шын мәнінде, қара және ақ адамдардың ұлты емес. Бұл – түрлі-түсті адамдардың ұлты" деп жазды. Автор Уокер Перси айтқандай, "Omni Americans" "осы буын басылған АҚШ-тағы қара-ақ қатынастар туралы, тіпті американдық мәдениет туралы ең маңызды кітап болуы мүмкін". Ол Американың оңтүстігі туралы "Өте ежелгі жерге оңтүстікке" (1971) атты ғылыми-танымдық кітабымен жалғастырды. Бұл жұмыс Harper's Magazine журналының редакторы Уилли Моррис тапсырысы бойынша жасалған еді. "South to a Very Old Place" кітабына Тони Моррисон The New York Times газетінде рецензия жазып, ол Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. "Train Whistle Guitar" (1974) романынан бастап Мюррей Scooter есімді өзінің альтер эгосы бар төрт роман жазды. Роман Скутердің бала кезінен колледжге дейін, содан кейін музыкант және жазушы ретіндегі мансабына дейінгі жолын баяндайды. Мюррей "The Hero and the Blues" (1973) және "Stomping the Blues" (1976) сияқты кітаптарында блюз және джаз музыкасының маңыздылығы туралы жазды. 1977 жылы ол "Stomping the Blues" кітабы үшін ASCAP Deems Taylor сыйлығын алды. Сонымен қатар, ол Count Basie-мен соңғысының "Good Morning Blues" (1985) мемуарларын жазуға қатысты. Ол бірнеше оқу орындарында қонақ лекциялар оқыды, стипендия алды және профессор болып жұмыс істеді, оның ішінде Колумбия университетінің Журналистика мектебі (1968), Колгейт университеті (1970; 1973; 1982), Массачусетс университеті Бостон (1971), Миссури университеті (1972), Эмори университеті (1978), Дрю университеті (1983) және Вашингтон және Ли университеті (1993). 1981-1983 жылдары ол Барнард колледжінде жазу кафедрасының доценті болды. Ол Колгейттен (Litt. D., 1975) және Спринг Хилл колледжінен (D. H. L., 1995) құрметті докторлық дипломдар алды. Айтылғандай, ол колледжден кейін Ральф Эллисонмен жақын дос болды. Олардың қарым-қатынасы екеуінің де ойлау және жазу үлгісіне әсер етті. Ральф Эллисон мен Альберт Мюррейдің таңдамал хаттарынан тұратын "Trading Twelves" кітабы 2000 жылы жарық көрді. Мюррей сонымен қатар суретші Ромаре Бирденнің досы болды. Бирденнің алты панельдік коллажы "The Block" (1971) Мюррейдің Гарлемдегі пәтерінен ашылған көріністен шабыттанды. Кейіннен Мюррей 1980 жылы түсірілген "Bearden Plays Bearden" деректі фильмінде пайда болды. Мюррей 1980 және 1990 жылдары сыншы Стэнли Крауч пен джаз музыканты Уинтон Марсалисқа тигізген әсерінің арқасында көп назар аударды. Марсалиспен бірге Мюррей Линкольн орталығындағы Джаз орталығының негізін қалады. Крауч Мюррей туралы өзінің "Always in Pursuit" кітабында кеңінен жазды. Генри Луис Гейтс 1996 жылы New Yorker журналында Мюррей туралы жариялаған мақаласын: "Бұл Альберт Мюррейдің ғасыры; біз тек оның ішінде өмір сүреміз" деген сөздермен аяқтады.
Thereafter, Murray began his literary career in earnest, regularly publishing in such periodicals as Life and The New Leader. The July 3, 1964 edition of Life included his article "The Problem Is Not Just Black and White", which examined seven books on race relations. Murray published his first book in 1970. The Omni Americans contained a series of essays and reviews on such topics as protest literature and the Moynihan Report on black poverty. In the introduction, he wrote that "the United States is in actuality not a nation of black people and white people. It is a nation of multi colored people." According to author Walker Percy, The Omni Americans "may be the most important book on black white relations in the United States, indeed on American culture, published in this generation." He followed that up with a non fiction book about the American South called South to a Very Old Place (1971). It had begun as a reporting assignment by Harper's Magazine editor Willie Morris. South to a Very Old Place was reviewed by Toni Morrison in The New York Times and was a finalist for the National Book Awards. Starting with Train Whistle Guitar (1974), Murray wrote four novels that featured an alter ego named Scooter. The novels follow Scooter from childhood through college and into his career as a musician and writer. Murray wrote about the importance of blues and jazz music in such books as The Hero and the Blues (1973) and Stomping the Blues (1976). He received the 1977 ASCAP Deems Taylor Award for Stomping the Blues. In addition, he collaborated with Count Basie on the latter's memoir Good Morning Blues (1985). He held visiting lectureships, fellowships, and professorships at several institutions, including the Columbia University Graduate School of Journalism (1968), Colgate University (1970; 1973; 1982), the University of Massachusetts Boston (1971), the University of Missouri (1972), Emory University (1978), Drew University (1983), and Washington and Lee University (1993). From 1981 to 1983, he was an adjunct associate professor of writing at Barnard College. He received honorary doctorates from Colgate (Litt. D., 1975) and Spring Hill College (D. H. L., 1995). As noted, he became close friends with Ralph Ellison after college. Their relationship informed the thinking and writing of both men. Trading Twelves: The Selected Letters of Ralph Ellison and Albert Murray was published in 2000. Murray was also a friend of artist Romare Bearden. Bearden's six panel collage The Block (1971) was inspired by the view from Murray's Harlem apartment. Murray later appeared in the 1980 documentary Bearden Plays Bearden. Murray received greater attention in the 1980s and 1990s due to his influence on critic Stanley Crouch and jazz musician Wynton Marsalis. With Marsalis, Murray was the co founder of Jazz at Lincoln Center. Crouch wrote about Murray at length in his book Always in Pursuit. Henry Louis Gates Jr. concluded his 1996 New Yorker profile of Murray by noting: "This is Albert Murray's century; we just live in it."
Өлім
Мюррей 2013 жылдың 18 тамызында Харлемде қайтыс болды. Келесі айда Линкольн орталығындағы Jazz залында естелік шара өтті. Америка кітапханасы 2016 жылы оның ғылыми-публицистикалық шығармаларының антологиясын жариялады. Генри Луис Гейтс және Пол Девлин редакторлар болды. Мюррейдің көркем прозасы мен поэзиясынан құралған келесі жинақ 2018 жылы шықты.
Murray died in Harlem on August 18, 2013. The following month, a memorial service was held at Jazz at Lincoln Center. The Library of America released an anthology of his nonfiction writing in 2016. Henry Louis Gates Jr. and Paul Devlin served as editors. A follow up collection with Murray's fiction and poetry was published in 2018.