Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық хоккейші (1964 жылы туған)
American ice hockey player (born 1964)
Гари Ли Сьютер (24 маусым 1964 жылы туған) – 1985 және 2002 жылдар аралығында Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) 1000-нан астам ойын өткізген американдық бұрынғы кәсіби хоккей қорғаушысы. 1984 жылғы НХЛ драфтында «Калгари Флеймс» командасы оны тоғызыншы раундта, жалпы 180-ші нөмірмен таңдады және тоғыз жыл «Калгари» сапында өнер көрсетті. 1986 жылы НХЛ-дің үздік жаңа ойыншысы ретінде Кальдер мемориалдық трофейін жеңіп алды, төрт «Жұлдыз ойынында» ойнады және 1989 жылы «Калгаридің» Стэнли кубогын жеңіп алған командасының құрамында болды. 1994 жылы «Чикаго Блэкхокс» клубына, ал 1998 жылы «Сан-Хосе Шаркс» клубына ауысты, сонда карьерасын аяқтады. Сьютер АҚШ құрамасын халықаралық аренада көптеген рет өкілдік етті. Ол екі әлем чемпионатына және екі Канада кубогы турниріне қатысты. 1996 жылы өткен Хоккейден әлем чемпионатында жеңіс тұтқан АҚШ құрамасының құрамында болды және екі мәрте Олимпиада ойындарына қатысып, 2002 жылы күміс жүлдеге ие болды. Сьютер 2011 жылы АҚШ Хоккейінің Даңқ залына енгізілді.
Gary Lee Suter (born June 24, 1964) is an American former professional ice hockey defenseman who played over 1,000 games in the National Hockey League (NHL) between 1985 and 2002. He was a ninth round selection of the Calgary Flames, 180th overall, at the 1984 NHL Entry Draft and played with Calgary for nine years. He won the Calder Memorial Trophy as the NHL's top rookie in 1986, played in four All Star Games and was a member of Calgary's Stanley Cup championship team in 1989. He was traded to the Chicago Blackhawks in 1994, then to the San Jose Sharks in 1998, with whom he finished his career. Suter represented the United States internationally on numerous occasions. He appeared in two World Championships and two Canada Cup tournaments. He was a member of the American team that won the inaugural World Cup of Hockey in 1996 and was a two time Olympian, winning a silver medal in 2002. Suter is an honored member of the United States Hockey Hall of Fame, inducted in 2011.
Ерте өмір
Сьютер 1964 жылғы 24 маусымда Висконсин штатының Мэдисон қаласында дүниеге келген. Ол бес баланың ең кішісі, барлығы да спортпен белсенді түрде айналысқан. Гари үш үлкен ағасы – Джон, Боб және Стивтің қадамымен хоккейге келді, ал оның әпкесі мәнерлеп сырғанаумен шұғылданған. Ол «Мэдисон Капитолс» жасөспірімдер хоккей клубын құруға және жаттықтыруға көмектесті, осы клубта төртеуі де өсті. Гари 1980 жылғы қысқы Олимпиадада алтын медаль жеңіп алған американдық «Мұз ғажайыбы» командасының құрамында болған ағасы Бобты үлгі етіп алды. 1982 жылғы НХЛ драфтына қатысуға құқылы болған, бірақ Орталық скаутинг бюросы оны бес фут, тоғыз дюймдық деп тіркегендіктен, НХЛ үшін тым аласа бойлы саналды және таңдалмады. Сьютер USHL жастар лигасының алғашқы жұлдыздарының бірі ретінде танылды, 1982–1983 жылдары 41 ойында 39 ұпай жинап, «Дубук» командасын Кларк кубогының жеңімпазы етіп шығарды. Команда капитаны ретінде ол «Дубук» командасын жасөспірімдер арасындағы ұлттық чемпионатта да жеңіске жеткізді. 1983 жылғы драфта да НХЛ оны жіберді. «Калгари Флеймс» клубының скауты Ян Маккензи Сьютердің Висконсиндегі ойынын байқап, оның бойы екі дюймнан астам өскенін көрді, бірақ Орталық скаутинг бюросы оның туралы мәліметін жаңартпаған. Бұрын сыра зауытында жұмыс істеген Сьютер бастапқыда таңдалуына көңілі толмады. Ол драфтқа қатысудың соңғы жылында болды және таңдалмағаннан кейін еркін агент ретінде жоғары төлемді келісімшарттарға қол қойған басқа колледж ойыншыларының қатарын жалғауды үміттенеді. 1984–1985 оқу жылындағы екінші курста 39 ойында 51 ұпай жинады.
Suter was born on June 24, 1964, in Madison, Wisconsin. He is the youngest of five children, all of whom were heavily involved in sports. Gary followed his three elder brothers, John, Bob and Steve into hockey, while his sister was a figure skater. and helped found and coach the Madison Capitols minor hockey system that all four boys played with in their youth. Gary idolized his brother Bob, who was a member of the American "Miracle on Ice" team that won the gold medal at the 1980 Winter Olympics. He was eligible for the 1982 NHL Entry Draft, but listed at five feet, nine inches tall by the Central Scouting Bureau, was considered too small for the NHL and went undrafted. Suter established himself as one of the first star players in the USHL's junior era, improving to 39 points in 41 games in 1982–83 and leading Dubuque to the Clark Cup championship. The team's captain, he also led Dubuque to a national junior championship. He was again passed over by the NHL in the 1983 Draft, Ian McKenzie, coordinator of scouting for the Calgary Flames, noticed Suter's play at Wisconsin and that he had added over two inches of height, which Central Scouting had failed to update in its record on him. Suter, who had been working in a beer factory, was initially disappointed at his selection. He was in his last year of draft eligibility and was hoping to follow other college players who signed lucrative contracts as free agents after going unselected. Following his sophomore season of 1984–85, in which he recorded 51 points in 39 games for Wisconsin,
Калгари жалыны
Кари Элорантаның 1985–86 жылғы НХЛ маусымы алдында кеткені «Флеймс» командасының қорғанысында бос орын тудырды. Сютер жаттығу лагерінде өте жақсы өнер көрсетіп, командаға ілігіп қана қоймай, бас жаттықтырушы Боб Джонсон оны команданың ең жақсы қорғаушысы деп мойындады. Ол екінші НХЛ ойынындағы алғашқы екі голын «Лос-Анджелес Кингс» командасына қарсы өткен 9–2 есебімен жеңіліс ойынында соқты, ал маусым ортасына қарай НХЛ жаңашылдарының ең көп гол соққан ойыншыларының қатарында болды. Оның шабуылдағы өнімділігі мен кез келген жағдайда ойнай білу қабілеті оны Кальдер мемориалдық жүлдесіне үміткер етті. Сютер маусымды 18 голмен аяқтады, ал оның 68 ұпайы қорғаушылар арасында ең көп ұпай жинаған Аль МакИнниспен теңесті. Ол плей-оффтың он ойынында он ұпай жинады, бірақ Марк Мессьенің соққысынан кейін тізесі ауысып, «Эдмонтон Ойлерс» командасына қарсы Смайт дивизионының финалында маусымды аяқтады. Сютер «Флеймс» командасының 1986 жылғы Стэнли кубогының финалына жеткеніне және «Монреаль Канадиенс» командасына жеңілгеніне куә болды. Маусымнан кейін ол қорғаушылардың арасындағы «Жылдың жаңашылы» командасына енді және Кальдер жүлдесінің иегері атанды. Тізе жарақаты Сютерге 1986–87 жылғы маусымның көп бөлігінде қиындық тудырды; ол оны емдеуге тырысты, бірақ ақырында 12 ойынға қатыса алмады. Дегенмен, ол 68 ойында 49 ұпай жинады. 1987–88 жылдары Сютер мансабындағы ең жақсы маусымын өткізді. Оның 70 нәтижелі пас және 91 ұпайы – оның мансабындағы бір маусымдағы ең жоғары көрсеткіші болды. 1986 жылы болғандай, Сютер «Флеймс» командасының плей-оффтағы терең жорығының басында жарақат алды. Ол 1989 жылғы Стэнли кубогы плей-оффының көп бөлігін «Ванкувер Канукс» командасына қарсы өткен алғашқы кезеңде жауының сынуына байланысты жіберіп алды. Ол команданың Монреальді алты ойынмен жеңіп, Стэнли кубогын жеңгеніне куә болды. Мәселе 1991 жылдың ақпан айында шешілді, ол жазасын жеңілдетіп, 8 250 доллар айып төледі. Тізе жарақаты Сютердің 1991–92 жылдары он ойынға қатыса алмауына себеп болды, бірақ ол маусымда екі маңызды жетістікке қол жеткізді. 1992 жылдың 25 ақпанында «Баффало Сэйбрс» командасына қарсы карьерасындағы 100-ші голын соқты, ал 12 наурызда «Филадельфия Флайерс» командасына қарсы 500-ші ойынын өткізді. Карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – 23 гол Сютердің 1992–93 жылдары 81 ұпай жинауына әкелді. Оның «Калгари» командасымен келісімі 1994 жылдың 10 наурызында аяқталды, осы кезде команда оны алты ойыншыдан тұратын алмасуға қатыстырды. «Флеймс» Сютерді (Пол Ранхайм және Тед Дрюримен бірге) Джеймс Патрик, Зарли Залапски және Майкл Найландерге алмастырып, «Хартфорд Уэйлерс» командасына жіберді.
The departure of Kari Eloranta prior to the 1985–86 NHL season created an opening on the Flames' defense. Suter excelled in training camp and not only earned a spot on the team, he was quickly recognized by head coach Bob Johnson as the team's best overall defenseman. He scored his first two goals in his second NHL game, a 9–2 victory over the Los Angeles Kings, and by mid season was among the NHL's rookie scoring leaders. while his offensive production and ability to play in all situations made him a top contender for the Calder Memorial Trophy. Suter finished the season with 18 goals, and his 68 points tied Al MacInnis for the team lead for scoring among defensemen. He added ten points in ten playoff games, but was knocked out of the post season in the Smythe Division Final against the Edmonton Oilers after suffering stretched knee ligaments following a hit by Mark Messier. Suter watched as the Flames reached, and ultimately lost, the 1986 Stanley Cup Finals to the Montreal Canadiens. Following the season, he was named to the All Rookie Team on defense and was voted the winner of the Calder Trophy. The knee injury hampered Suter throughout much of the 1986–87 season; he attempted to play through it, but ultimately missed 12 games. Nonetheless, he still scored 49 points in 68 games played. Healthy for 1987–88, Suter had the finest season of his career. His 70 assists and 91 points were the highest single season totals he would record in his career. As had happened in 1986, Suter was injured in the early stages of a deep post season run by the Flames. He missed most of the 1989 Stanley Cup playoffs after suffering a broken jaw in Calgary's opening round series against the Vancouver Canucks. He watched as the team won the Stanley Cup in six games over Montreal. The issue was resolved in February 1991 when he agreed to a plea bargain on reduced charges and paid an $8,250 fine. A knee injury caused Suter to miss ten games in 1991–92, but he reached two milestones during the season. He scored his 100th career goal on February 25, 1992, against the Buffalo Sabres, and played in his 500th game on March 12 against the Philadelphia Flyers. A career high 23 goals led Suter's 81 point campaign in 1992–93, His tenure with Calgary ended on March 10, 1994, when the team included him in a six player trade. The Flames sent Suter (along with Paul Ranheim and Ted Drury) to the Hartford Whalers in exchange for James Patrick, Zarley Zalapski and Michael Nylander.
Чикагоның "Блэкхокс" клубы
Сутердің «Уэйлерс» командасындағы өтеуі бір күн ғана болды, себебі «Хартфорд» оны дереу «Чикаго Блэкхокс» командасына (Рэнди Канниворт пен драфт таңдауымен бірге) Франтишек Кучера мен Джоселин Лемиоға айырбастау үшін жіберді. Сутер «Блэкхокс» сапында 16 рет тұрақты маусым ойындарына қатысты, маусымды 41 ойын және «Калгари» мен «Чикаго» арасында жиналған 18 ұпаймен аяқтады. Ол құлыптама салдарынан қысқартылған 1994–95 маусымының барлық 48 ойынына қатысып, 37 ұпай жинады.
Suter's tenure with the Whalers lasted only one day, as Hartford immediately traded him to the Chicago Blackhawks (along with Randy Cunneyworth and a draft pick) in exchange for František Kučera and Jocelyn Lemieux. Suter appeared in 16 regular season games with the Blackhawks, finishing the season with 41 games played and 18 points combined between Calgary and Chicago. He appeared in all 48 games of the lockout shortened 1994–95 season, scoring 37 points,
1995–96 маусымында 67 ұпай жинаған. 1996–97 маусымы Сутер үшін көңілі толмаған маусым болды, себебі ол маусым бойы нәтижесіз ойын көрсетті, маусымның басында бір кезде 26 ойын гол соқпай, ал соңында 21 ойын ұпай жинамай өткізді. Ол 28 ұпаймен аяқтады, бұл алдыңғы тоғыз маусымдағы 69 ұпайдан кем. «Чикагомен» келісімшартының соңғы жылында Сутер 1997–98 маусымында 42 ұпайға жетті. «Чикагоның» ең жақсы келісімшарт ұсынысы екі жылдық ұсыныс болды, ол Сутерге маусым сайын 1,85 миллион доллар төлейтін еді. Маусымнан кейін келісімге келе алмағандықтан, «Блэкхокс» оның келіссөз құқықтарын Сан-Хосе «Шаркс» командасына тоғызыншы раунд таңдауы үшін айырбастады, ол еркін агент статусын алуға бірнеше күн қалғанда. Одан кейін ол Сан-Хосемен үш жылдық, 10 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды.
With 67 points in 1995–96, The 1996–97 season was one of frustration for Suter, as he battled a season long slump that saw him go 26 games without scoring goal at one point early in the season, then 21 games without a point late. He finished with 28 points, compared to an average of 69 in his previous nine campaigns. In the final year of his contract with Chicago, Suter improved to 42 points in 1997–98. Chicago's best contract offer was a two year proposal that would have paid Suter $1.85 million per season. Unable to reach terms following the season, the Blackhawks quietly traded his negotiating rights to the San Jose Sharks in exchange for a ninth round pick a few days before he would have become an unrestricted free agent. He subsequently signed a three year, $10 million contract with San Jose.
Сан-Хосе акулалары
Сьютер 1998–99 маусымда «Шаркс» сапында тек бір ойын өткізді, трицепсіндегі микроб инфекция салдарынан үш операция жасау қажет болғандықтан, маусымның басым бөлігін өткізе алмады. Емдеу барысында дәрігерлер оның жүрегінде де кемшілік бар екенін анықтады, оны жою үшін тағы бір операция жасалды. 35 жасында Сьютер денсаулығына қарамастан зейнетке шығу туралы ойламағанын айтты, себебі ол «Шаркс» клубының көрсеткен қолдауына риза болды. Ол сол жылы жалақысының бір бөлігін кейінге шегеріп, «Сан-Хосе» клубына басқа ойыншыны шақыруға мүмкіндік берді. Сьютер 1999–2000 маусымда жаңарып, «Сан-Хосе» командасының ең тәжірибелі қорғаушысы ретінде әр ойында 20 минуттан астам ойнады. Маусымды 34 ұпаймен аяқтады, бірақ «Шаркс» командасының алғашқы плей-офф ойынында миға соққы алғаннан кейін плей-оффтың көп бөлігін қатыстыра алмады. Бір жылдық жаңа келісімшартқа қол қойып, маусым соңында карьерасын аяқтағанын жариялады. Ол 1985 жылғы Әлем чемпионатына қатысқанда «Висконсин» университетінің хоккей командасында ойнаған. Турнирдегі командасының үздік ойыншыларының бірі ретінде АҚШ құрамасының ең құнды ойыншысы атанды. 1987 жылғы Канада кубогында Кеңес Одағымен өткен ойындағы қатыгез эпизодтан кейін халықаралық сынға ұшырады. Андрей Ломакинмен болған физикалық күрестен кейін кеңестік ойыншы оның мойнына сүретіп ұрды. Ол жауап ретінде таяғын Ломакиннің бетіне тигізіп, 20 тігіс салған жарақатын келтірді. Халықаралық шайбалы хоккей федерациясы (IIHF) Сьютерді халықаралық жарыстардан 6 ойынға шеттетуге үкім шығарды, ал НХЛ өз кезегінде 4 ойынға тоқтату жазасын берді. 1991 жылғы Канада кубогында Сьютер тағы да сынға ұшырады, ол турнирдің үздік үш ойынының біріншісінде Уэйн Гретцкиді арттан соққымен турнирден шығарды. Гретцки Сьютерді кешірді, оның әдетте әділ ойыншы екенін атап өтті. Екінші ойында Сьютер голға әкеп соққан екі қателік жасады, соның ішінде Канаданың 4:2 есебімен жеңіске жеткен чемпионатты шешкен гол да бар еді. Сьютер 1996 жылы өткен Хоккей әлем кубогында жеңіс тұтқан АҚШ құрамасының құрамында болды. 38 жасында және ойыншылық карьерасының соңғы маусымында Сьютер екінші рет Олимпиада ойындарына қатысып, 2002 жылы Солт-Лейк-Ситиде өткен турнирде ойнады. Оның мансабы мен жетістіктері үшін Сьютер 2011 жылы АҚШ Хоккей даңқы залына енгізілді.
Suter played only one game for the Sharks in the 1998–99 season, missing virtually the entire campaign after a microbe in his triceps caused an infection that required three surgeries to alleviate. During treatment, doctors also discovered a hole in his heart that required another surgery to correct. At age 35, Suter said he never contemplated retirement due to the ailments as he wanted to repay the Sharks for their support of him. He agreed to defer a portion of his salary that year to allow San Jose to sign a replacement player. Suter returned for the 1999–2000 season healthy and played over 20 minutes per game as San Jose's most experienced defenseman. Suter finished the regular season with 34 points, but missed nearly the entire playoffs after suffering a concussion in the Sharks' first playoff game. Signing a new one year contract, He announced his retirement as a player following the season. He was playing college hockey with Wisconsin when he made his debut with the senior team at the 1985 World Championship. One of his team's top players in the tournament, he was named co MVP of Team USA. He was the target of international criticism following a vicious incident during the 1987 Canada Cup in a game against the Soviet Union. Following a physical battle with Andrei Lomakin, Suter was speared in the neck by the Soviet player. He retaliated with a "baseball swing" that broke his stick across Lomakin's face, causing a gash that required 20 stitches to close. Suter was given a six game suspension from international competition by the International Ice Hockey Federation (IIHF), while the NHL assessed a four game ban of its own. Suter was again vilified in the 1991 Canada Cup tournament after he knocked Canada's Wayne Gretzky out of the tournament with a check from behind in the first game of the best of three final. Gretzky forgave Suter for the hit, noting he was usually a clean player. In the second game, Suter was responsible for two turnovers that led to goals, including what proved to be the championship winning marker in a 4–2 victory for Canada. Suter was a member of the American team that won the inaugural World Cup of Hockey in 1996. At age 38 and in the final season of his playing career, Suter appeared in his second Olympics, playing in the 2002 tournament in Salt Lake City. In recognition of his career and achievements, Suter was inducted into the United States Hockey Hall of Fame in 2011.
Мұздан шығыңыз
Сьютер ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Висконсинге оралды және Миноккуа ауылдық қауымдастығына қоныстанды, онда әйелі Кэтимен бірге отбасын өсірді. Екеуі де хоккей ойнайды. Джейк UMass Lowell River Hawks командасының қорғаушысы болды. Ұлдарынан өзге, Сьютердің бірнеше туған ұлдары да қорғаушы болып ойнайды. Олардың ішінде Бобтың ұлы Райан да бар, ол НХЛ-де ойнайды және Олимпиада чемпионы, ал Гари 2003 жылы кіші Сьютерді «Нэшвилл Предеторз» командасына таңдағанда онымен бірге ойнау мүмкіндігін қарастырған. Бірақ, ол жаттықтырушылыққа көшті, «Мэдисон Капитольс» бағдарламасымен жұмыс істеді, сондай-ақ Миноккуа қаласындағы Лейкленд Юнион орта мектебінің «Т-Пирдс» командасына көмектесті.
Suter returned to Wisconsin following his playing career, settling in the rural community of Minocqua where he and his wife Cathy raised their family. both of whom also play hockey. Jake was a defenseman for the UMass Lowell River Hawks. In addition to his sons, several of Suter's nephews are also defensemen. Among them is Bob's son Ryan, who also plays in the NHL and is an Olympian, and whom Gary considered unretiring to play with when the younger Suter was drafted by the Nashville Predators in 2003. Instead, he turned to coaching, working with the Madison Capitols program, as well as assisting with the Lakeland Union High School T Birds in Minocqua.