Эрнест Террелл: Американдық боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық боксшы (1939–2014)

Эрнест Террелл (4 сәуір 1939 – 16 желтоқсан 2014) – 1957 жылдан 1973 жылға дейін кәсіби бокспен айналысқан американдық боксшы. 1965-1967 жылдары Әлемдік бокс ассоциациясының ауыр салмақтағы чемпионы атанды және сол дәуірдегі ең бойы ұзын ауыр салмақтағы боксшылардың бірі болды, оның бойы 2 метрге жетеді. 1967 жылы ауыр салмақтағы титул үшін өткен біріктіру жекпе-жегінде сол заманғы әлем чемпионы Мұхаммед Алиден бірауыздан жеңіліс тапты. Террелл 1970-жылдардың басында "The Supremes" тобының жетекші әншісі Жан Терреллдің ағасы болды. 1960 жылдары Жан Эрнидің "Ernie Terrell & the Heavyweights" тобымен бірге ән айтқан.

Ерте өмір

Террелл 1939 жылдың 4 сәуірінде Миссисипи штатының Инвернес қаласында дүниеге келді және балалық шағын Белзониде өткізді. Ол он балалы отбасында туды, оның әкесі Миссисипидегі шаруа еді. Терреллдің балалық шағында әкесі жұмыс тауып, отбасын солтүстікке, Чикагоға көшірді, ол жердегі фабрикаларда жұмыс істеді. Террелл Чикагодағы Фаррагут мектебінде білім алды. Кәсіби спортқа беленбей тұрып, ол жас кезінде жеңіл ауыр салмақта Чикагоның «Алтын қолғаптарын» жеңіп алды, сондай-ақ үш бауырымен бірге «The Heavyweights» атты поп музыкалық тобын құрды.

Кәсіби мансап

Карьерасының басында Террелл бірнеше мықты қарсыластарды жеңді, оның ішінде Кливленд Уильямс (Террелл Уильямспен алғашқы жекпе-жегінде нокаутпен жеңілгеннен кейін реваншта жеңіске жетті), Зора Фолли және болашақ жартылай ауыр салмақтағы чемпион Боб Фостер. Дүниежүзілік бокс қауымдастығы (WBA) Мұхаммед Алиді Сонни Листонмен реваншқа келіскендігі үшін титулынан айырғаннан кейін, WBA бос тұрған тәж үшін Террелл мен Эдди Махенді кездестірді. Террелл 1965 жылдың 5 наурызында Махенді жеңіп, белбеуді иеленді. WBA чемпионы ретінде ол Дуг Джонс пен Джордж Чувалоны жеңіп, атағын екі рет сәтті қорғады. Бокс әлеміндегі көптеген адамдар Алиді нақты чемпион деп санай берді, себебі ол бокс матчында чемпиондық атағынан айырылмаған еді. WBA-ның қарсыласы, Дүниежүзілік бокс кеңесі (WBC) де Алиді чемпион ретінде мойындады. 1966 жылдың 29 наурызында Али мен Терреллдің жекпе-жегі жоспарланған еді, бірақ Террелл бас тартты (Али ауыстырушы қарсыласы Джордж Чувалоға қарсы 15 раундтық шешіммен жеңіске жетті). 1967 жылдың 6 ақпанында Али мен Террелл ауыр салмақтағы нақты чемпион кім екеніне нұқсан келтіру үшін кездесті. Жекпе-жектен бұрын Террелл Алиді бірнеше рет туған есімімен атады. Кейін ол "Клейді" әуесқойлар кезінде көп жылдар бойы білгенін және оны басқа есіммен шақыруға көнбегенін айтты. Али бұған ашуланып, Терреллді жазалайтынына уәде берді. Али жекпе-жектен бұрынғы жағдайды одан әрі шиеленістірді, Терреллді "Том ағаның қарасы, оның соққысын жейсің" деп атады. Али бірауыздан жеңіске жетіп, даусыз чемпиондық атағын қайтарып алды. Daily Telegraph газеті бұл жекпе-жекті "Алидің атақты ринг мансабындағы ең жағымсыз көрсетілім" деп сипаттады, Терреллді баспен ұстап, оның көзін жоғарғы арқанмен сүйрегенін айтты және "Бұл жекпе-жек Алидің қарсыласына "Менің атым кім?" деп үнемі келекелегенімен есте қалады, ол жеңіске ғана емес, оны кемсітіп, қорлауға да ниеттенген" деді. Бұл жекпе-жек туралы "Али" фильмінде айтылады. Террелл 1967 жылы сәуір айында Али титулынан айырылғаннан кейін ұйымдастырылған WBA ауыр салмақ турнирінде Тад Спенсерге күтпеген жеңіліске ұшырады. Ол жеңілістен кейін үш жыл бойы спорттан кетіп, 1970 жылы қайта оралды, жеті жекпе-жекті қатарынан жеңіп, содан кейін Чак Вепнерге шешіммен жеңілді. Вепнердің шешімі қатты дау тудырды, көптеген көрермендер Террелл жеңді деп ойлады. Келесі жекпе-жегінде Джефф Меритке 1-раундта техникалық нокаутпен жеңілгеннен кейін Террелл карьерасын аяқтады. 55 кәсіби жекпе-жекте Террелл 46 жеңіске (21 нокаутпен), тоғыз жеңіліске және тең түскен жекпе-жектерге жетті.

In his early career, Terrell defeated some good contenders, including Cleveland Williams (Terrell won a rematch with Williams by decision after losing their first fight by knockout), Zora Folley, and future light heavyweight champion Bob Foster. When the World Boxing Association stripped Muhammad Ali of his title after his agreement to fight a rematch with Sonny Liston, the WBA matched Terrell and Eddie Machen for the vacant crown. Terrell defeated Machen to win the belt on March 5, 1965. During his reign as WBA champion, he defended the title twice, beating Doug Jones and George Chuvalo. Most in the boxing world continued to recognize Ali as the legitimate champion, for he had not lost his championship in a boxing match. The WBA's rival, the World Boxing Council, also continued to recognize Ali as champion. On March 29, 1966, Ali and Terrell were scheduled to fight, but Terrell backed out (Ali won a 15 round decision against substitute opponent George Chuvalo). On February 6, 1967, Ali and Terrell finally met to end the debate about who was the legitimate heavyweight champion. Before the bout, Terrell repeatedly called Ali by his birth name. He said later that he had known "Clay" for years in the amateurs and hadn't gotten used to calling him another name. Ali took offense to this, and vowed he would punish Terrell. For his part, Ali further stoked the prefight ill will by labeling Terrell "an Uncle Tom nigger who is going to get his ass whupped". Ali won by unanimous decision, reclaiming the undisputed championship. The Daily Telegraph wrote that the resulting fight was "the nastiest display of Ali's celebrated ring career", describing how he seized Terrell in a headlock and dragged Terrell's eye along the top rope, and declared, "The fight will be remembered for Ali's constant taunts of 'what's my name?' to an opponent he was apparently content not merely to defeat, but also to belittle and humiliate." The match is recounted in the film Ali. Terrell lost an upset 12 round decision to Thad Spencer later in 1967 in the WBA heavyweight tournament that was organized after Ali was stripped of his title in April 1967. He left the sport for three years following the loss, but returned in 1970, winning seven consecutive fights before losing to Chuck Wepner by decision. The Wepner decision was highly controversial; most who saw the fight thought Terrell had won. After losing to Jeff Merritt in his next fight by a 1st round technical knockout, Terrell retired. In 55 professional fights, Terrell earned a record of 46 wins (21 by knockout), nine losses and no draws.

Кейінгі өмірі

Бокстан зейнетке шыққаннан кейін ол Чикагода жазбалар продюсері ретінде мансап бастады. 1987 жылы Чикаго қаласының 34-ші округінен қалалық кеңеске сайлауға түсті, бірақ алдын ала дауыс беруде екінші орынға ие болды, алайда екінші турда Лемюэл Остинге жеңіліп қалды.

Өлім

Террелл 75 жасында 2014 жылдың 16 желтоқсанында Иллинойс штатының Эвергрин Парк қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Соңғы жылдары ол деменциямен ауырған болатын. Ол Чикаго қаласындағы Маунт Хоуп зиратына жерленді.

Жеке өмір

Террелл 1974 жылы Максин Сиблиге үйленді; олар екі бала өсірді.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖазуOpponentTypeРаунд, уақытКүніОрналасқан жерЕскертулер55Жаңылды46–9Джефф МерриттTKO1 (10), 10 қыркүйек 197354Жаңылды46–8Чак ВепнерPTS1223 маусым 197353Жеңіс46–7Билл ДроверTKO1 (10), 19 ақпан 197352Жеңіс45–7Хосе Луис ГарсияKO6 (10)23 қазан 197251Жеңіс44–7Роберто ДавилаUD1024 шілде 197150Жеңіс43–7Луис Фаустино ПиресUD1010 мамыр 197149Жеңіс42–7Вик БраунUD1028 сәуір 197148Жеңіс41–7Джон ХадгинсTKO1 (10), 3 сәуір 197147Жеңіс40–7Сонни МурUD1015 желтоқсан 197046Жаңылды39–7Мануэль РамосUD1014 қазан 196745Жаңылды39–6Тэд СпенсерUD125 тамыз 196744Жаңылды39–5Мухаммед АлиUD156 ақпан 196743Жеңіс39–4Даг ДжонсUD1528 маусым 196642Жеңіс38–4Джордж ЧувалоUD151 қараша 196541Жеңіс37–4Эдди МакенUD155 наурыз 196540Жеңіс36–4Генри УоллитшRTD6 (10), 23 қазан 196439Жеңіс35–4Боб ФостерTKO7 (10), 10 шілде 196438Жеңіс34–4Джефферсон ДэвисUD1017 маусым 196437Жеңіс33–4Герхард ЗекUD106 наурыз 196436Жеңіс32–4Зора ФоллиUD1027 шілде 196335Жеңіс31–4Кливленд УильямсSD1013 сәуір 196334Жеңіс30–4Херб СилерTKO3 (10)7 наурыз 196333Жеңіс29–4Янг Джек ДжонсонUD105 қаңтар 196332Жеңіс28–4Янг Джек ДжонсонUD1014 желтоқсан 196231Жеңіс27–4Рейниеро Рей ЛопесKO3, 25 қыркүйек 196230Жеңіс26–4Эдди ДжексонTKO2 (10), 24 тамыз 196229Жеңіс25–4Амос ЛинкольнUD69 маусым 196228Жаңылды24–4Кливленд УильямсTKO7 (10), 3 сәуір 196227Жеңіс24–3Херб СилерPTS1028 ақпан 196226Жеңіс23–3Эрни КабRTD (Бұрыштан бас тарту)3 (6), 4 желтоқсан 196125Жеңіс22–3Чак ГарреттUD1015 мамыр 196124Жеңіс21–3Вилли КолеманKO1 (8)17 сәуір 196123Жеңіс20–3Эрни КабTKO8 (10)6 ақпан 196122Жаңылды19–3Уэйн БетхеаSD105 желтоқсан 196021Жеңіс19–2Джо ХемпхиллUD820 шілде 196020Жеңіс18–2Фрэнки ДэниелсKO7 (10)18 мамыр 196019Жеңіс17–2Ли УильямсUD1030 наурыз 196018Жеңіс16–2Клэй ТомасKO1 (6)6 қаңтар 196017Жеңіс15–2Чак ГарреттPTS611 қараша 195916Жеңіс14–2Танни ХансакерPTS824 шілде 195915Жаңылды13–2Джонни ГрейSD825 ақпан 195914Жеңіс13–1Вилли КолеманPTS (Ұпай бойынша шешім)814 қаңтар 195913Жеңіс12–1Сид ПиксUD83 қараша 195812Жеңіс11–1Джон ХобартKO17 қазан 195811Жеңіс10–1Джо ХемпхиллTKO1 (6)24 қыркүйек 195810Жеңіс9–1Билли ПиккетKO2 (8)1 шілде 19589Жаңылды8–1Джонни ГрейSD830 сәуір 19588Жеңіс8–0Джонни ХарперTKO1 (8)11 наурыз 19587Жеңіс7–0Эмиль БрткоTKO2 (8)4 ақпан 19586Жеңіс6–0Кэлвин БатлерSD (Бөлінген шешім)68 қаңтар 19585Жеңіс5–0Тед ПулTKO1 (6)30 қазан 19574Жеңіс4–0Нил ВелчUD621 тамыз 19573Жеңіс3–0Рэй ГриггсKO (Нокаут)1 (4)24 шілде 19572Жеңіс2–0Энди БондTKO (Техникалық нокаут)1 (4)26 маусым 19571Жеңіс1–0Норман БолденUD (Бірауыздан шешім)415 мамыр 1957

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes55Loss46–9Jeff MerrittTKO1 (10), Sep 10, 197354Loss46–8Chuck WepnerPTS12Jun 23, 197353Win46–7Bill DroverTKO1 (10), Feb 19, 197352Win45–7Jose Luis GarciaKO6 (10)Oct 23, 197251Win44–7Roberto DavilaUD10Jul 24, 197150Win43–7Luis Faustino PiresUD10May 10, 197149Win42–7Vic BrownUD10Apr 28, 197148Win41–7John HudginsTKO1 (10), Apr 3, 197147Win40–7Sonny MooreUD10Dec 15, 197046Loss39–7Manuel RamosUD10Oct 14, 196745Loss39–6Thad SpencerUD12Aug 5, 196744Loss39–5Muhammad AliUD15Feb 6, 196743Win39–4Doug JonesUD15Jun 28, 196642Win38–4George ChuvaloUD15Nov 1, 196541Win37–4Eddie MachenUD15Mar 5, 196540Win36–4Henry WallitschRTD6 (10), Oct 23, 196439Win35–4Bob FosterTKO7 (10), Jul 10, 196438Win34–4Jefferson DavisUD10Jun 17, 196437Win33–4Gerhard ZechUD10Mar 6, 196436Win32–4Zora FolleyUD10Jul 27, 196335Win31–4Cleveland WilliamsSD10Apr 13, 196334Win30–4Herb SilerTKO3 (10)Mar 7, 196333Win29–4Young Jack JohnsonUD10Jan 5, 196332Win28–4Young Jack JohnsonUD10Dec 14, 196231Win27–4Reiniero Rey LopezKO3, Sep 25, 196230Win26–4Eddie JacksonTKO2 (10), Aug 24, 196229Win25–4Amos LincolnUD6Jun 9, 196228Loss24–4Cleveland WilliamsTKO7 (10), Apr 3, 196227Win24–3Herb SilerPTS10Feb 28, 196226Win23–3Ernie CabRTD (Corner retirement)3 (6), Dec 4, 196125Win22–3Chuck GarrettUD10May 15, 196124Win21–3Willie ColemanKO1 (8)Apr 17, 196123Win20–3Ernie CabTKO8 (10)Feb 6, 196122Loss19–3Wayne BetheaSD10Dec 5, 196021Win19–2Joe HemphillUD8Jul 20, 196020Win18–2Frankie DanielsKO7 (10)May 18, 196019Win17–2Lee WilliamsUD10Mar 30, 196018Win16–2Clay ThomasKO1 (6)Jan 6, 196017Win15–2Chuck GarrettPTS6Nov 11, 195916Win14–2Tunney HunsakerPTS8Jul 24, 195915Loss13–2Johnny GraySD8Feb 25, 195914Win13–1Willie ColemanPTS (Points decision)8Jan 14, 195913Win12–1Sid PeaksUD8Nov 3, 195812Win11–1John HobartKO1 Oct 7, 195811Win10–1Joe HemphillTKO1 (6)Sep 24, 195810Win9–1Billy PickettKO2 (8)Jul 1, 19589Loss8–1Johnny GraySD8Apr 30, 19588Win8–0Johnny HarperTKO1 (8)Mar 11, 19587Win7–0Emil BrtkoTKO2 (8)Feb 4, 19586Win6–0Calvin ButlerSD (Split decision)6Jan 8, 19585Win5–0Ted PooleTKO1 (6)Oct 30, 19574Win4–0Neal WelchUD6Aug 21, 19573Win3–0Ray GriggsKO (Knockout)1 (4)Jul 24, 19572Win2–0Andy BondTKO (Technical knockout)1 (4)Jun 26, 19571Win1–0Norman BoldenUD (Unanimous decision)4May 15, 1957