Кіріспе

Британдық археолог сэр Джон Грэхем Дуглас Кларк (28 шілде 1907 – 12 қыркүйек 1995), көбінесе J. G. D. Кларк ретінде жариялаған, британдық археолог, мезолиттік Еуропа және палеоэкономиканы зерттеуге маманданған. Ол өзінің мансабының көп бөлігін Кембридж университетінде өткізді, онда ол 1952 жылдан 1974 жылға дейін Дисней археология профессоры, ал 1973 жылдан 1980 жылға дейін Питерхаус магистрі болып тағайындалды. Кентте жоғары орта тапқа жататын отбасында дүниеге келген Кларк археологияға ерте қызығушылық танытты, оның себебі – тарихқа дейінгі кремний құралдарының жинағы болды. Марлборо колледжінде білім алғаннан кейін, ол Кембридж университетінің Питерхаузына оқуға түсіп, онда бакалавр және доктор ғылымының дәрежесін алды. Докторлық диссертациясы мен монографиясы мезолиттік Британияға арналған еді. 1932 жылы ол Fenland Research Committee-ті құрды, осы комитет арқылы Шығыс Англиядағы бірнеше тарихқа дейінгі ескерткіштерді қазып зерттеді. Ол сондай-ақ Шығыс Англияның Тарихқа дейінгі қоғамының белгілі мүшесі болды және 1935 жылы оны The Prehistoric Society-ге айналдыруда маңызды рөл атқарды. Ол 1933 жылдан 1970 жылға дейін қоғамның академиялық журналы – "Преисторическое общество" журналының редакторы қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кларк Корольдік әуе күштері ерікті резервіне шақырылды. Ол Ұлыбританияда қалып, әуеде барлау жұмыстарын жүргізді және бос уақытында археологиялық зерттеулерге қатысты мақалалар жазды. Соғыстан кейін ол Кембридж университетіне оралды, онда толық уақытты лекторы болып жұмыс істеді. 1949, 1950 және 1951 жылдары ол Солтүстік Йоркширдегі Стар Каррдің маңызды мезолиттік қонысын қазып зерттеді. Оның басшылығымен жүргізілген басқа қазба жұмыстарына Норфолк графтығындағы Миклмур төбесіндегі темір дәуіріне жататын қоныс және Саффолк графтығындағы Хёрст-Феннің неолиттік ескерткіші кірді. 1951 жылы ол Британ академиясының мүшесі болып сайланды, 1952 жылы Кембридж университетінің Дисней кафедрасына тағайындалды, ал 1959 жылы Тарихқа дейінгі қоғамның президенті болып сайланды. Өмірінің соңғы жылдары ол әлемді кеңінен аралап, көбінесе қонақ профессор ретінде жұмыс істеді. Осы жылдары ол көп жазды, бірақ оның бұл кітаптары көбінесе бұрынғы жұмыстарына қарағанда аз қызығушылық тудырды. Кларк британдық археологиялық қауымдастықта аса танымал болған жоқ, оны бәсекеге қабілетті, жабық және танылуға ұмтылатын адам деп есептеді. Дегенмен ол өз буынының ең маңызды тарихшыларының бірі саналды. Ол әсіресе тарихқа дейінгі Еуропаның экономикасы мен экологиялық жағдайларын зерттеуге баса назар аударды. Оның мансабы бірнеше марапаттармен, соның ішінде голландтық Эразм сыйлығымен және британдық рыцарлық атағымен құрметтелді, ал оның өмірі мен қызметі туралы Брайан Фаган жазған естелік кітабы жарық көрді.

Жарияланымдар

Кларк, Дж. Грэхам Д. (1936). Солтүстік Еуропаның мезолиттік қонысы. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Кларк, Дж. Грэхам Д. (1977). Дүниежүзілік тарихқа дейінгі кезең: жаңа перспектива. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы. Кларк, Дж. Грэхам Д. (1954). Star Carr қазбалары: Йоркширдегі Скарбороның жанындағы Симердегі ерте мезолиттік ескерткіш. CUP мұрағаты. Кларк, Грэм; Мелларт, Джеймс; Маллоуан, М. Э. Л; Олдред, Сирил. (1961). Цивилизацияның таңы: ерте замандағы адамзат мәдениеттерінің алғашқы әлемдік шолуы. Лондон: Темза және Хадсон. Кларк, Грэм және Пиггот, Стюарт (1965). Тарихи алдындағы қоғамдар. Хатчинсон. (Адамзат қоғамдары тарихы сериясы)