Кіріспе
Британдық қоршаған ортаны сақтаушы Сильвия Олив Пледвелл Сейер, леди Сейер (6 наурыз 1904 жыл - 4 қаңтар 2000 жыл) – Англияның оңтүстік-батысындағы Девон аймағындағы, көбінесе гранитті еңірлерден тұратын Дартмур аймағы үшін жалынды консерватор және қоршаған ортаны қорғаушы болды. Ол 1951 жылдан 1973 жылға дейін Дартмурды сақтау қауымдастығының төрағасы қызметін атқарды және өмірінің соңына дейін ұйыммен тығыз байланыста болды.
Sylvia Olive Pleadwell Sayer, Lady Sayer (6 March 1904 – 4 January 2000), was a passionate conservationist and environmental campaigner on behalf of Dartmoor, an area of mostly granite moorland in Devon in the south west of England. She was chairman of the Dartmoor Preservation Association from 1951 to 1973, and remained deeply involved with the organisation until her death.
Өмірбаян
Сэйердің әкесі Роберт Бернард (1848–1920) болды, ол Сабина Баринг Гулдпен бірге Дартмурдың ежелгі ескерткіштерін алғашқы ғылыми тұрғыда зерттеді, соның ішінде Гримспунд; сонымен қатар 1883 жылы Дартмурды сақтау қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол Хексуорти маңындағы, Батыс Дарт өзенінің жанындағы Хаккаби үйін Корнуолл герцогтігінен жалға алды, ал Сэйер бала кезінде осы үйге келіп тұратын. Оның әкесі Гринвичтегі Әскери-теңіз ауруханасының бас дәрігері болды. Ол Элингтегі Принцесса Хелена колледжінде, содан кейін Лондондағы Орталық өнер мектебінде білім алды. 1925 жылы ол Корольдік теңіз күштерінде мичман болған Гай Сейерге үйленді, және олар біраз уақыт Қытайда тұрды. Үш жылдан кейін олар Дартмурдың Мордағы Уайдкомб ауылынан батысқа қарай шамамен екі шақырым жердегі ескі, қираған Орталық Катор үйін сатып алды. 1930 жылы олардың Джеффри мен Оливер есімді егіз ұлдары дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін отбасы Гайдың теңіз қызметінің қажеттіліктерін орындау үшін көп саяхаттады. VE күнінен кейін Гай алыс Шығысқа жіберілді, ал Сильвия Каторда қоныстанды және жергілікті саясатқа қызығушылық танытты, бастапқыда Уайдкомбтың приход кеңесшісі, содан кейін ауылдық округ кеңесшісі және Девон округі кеңесінің Дартмур кіші комитетінің мүшесі болды. Леди Сейер күйеуі зейнеткерлікке шығып, резервтік флотты басқарған вице-адмирал атағын алғаннан кейін 1959 жылы осы құрметті атаққа ие болды. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін көп уақытын әйеліне консервациялық жұмыстарда көмектесуге арнады. Ол 1951 жылдан 1973 жылға дейін Дартмурды сақтау қауымдастығының төрағасы болды, ал кейін оның қамқоршысы ретінде 1999 жылға дейін атқару комитетінің барлық отырыстарына қатысты. Ол өмірінің соңына дейін Каторда тұрды, қайтыс алғанға екі апта бұрын Шагфордтағы зейнеткерлер үйіне көшті. 2000 жылдың 10 ақпанында оның өміріне арналған қызмет Маурдағы Уайдкомб шіркеуінде өтті. Оған 300-ден астам адам қатысты, соның ішінде Дартмур ұлттық паркі басқармасының, ұлттық парктер қауымдастығының, ұлттық парктер кеңесінің, Англияның ауылдық жерлерін қорғау науқанының (CPRE), Рамблерлер қауымдастығының және Корнуолл герцогтігінің өкілдері болды. Криспин Гилл 1970 жылы жарық көрген «Дартмур – Жаңа зерттеу» кітабының кіріспесінде оның «көптеген адамдардың санасын оятып, оларды ойға жетеліктікке шақырғанын» жазды және оны зор білімі бар, тынбай еңбектенетін адам ретінде сипаттады; сондай-ақ ол Генри Слессердің оны «моордың қалқаны» деп атаған сөздерін келтірді. Ол Дартмурға қатысты мәселелер туралы жергілікті және ұлттық газеттерге үнемі хаттар жазып отырды. 1948 жылы «The Times» газетіне жазған алғашқы хатында ол жергілікті билік органдарының (әсіресе Девон округі кеңесінің) ұлттық парктерді құру жөніндегі Артур Хобхаус ұсыныстарын жүзеге асыруға кедергі келтіріп, өз жоспарлау өкілеттіктерін сақтап қалуға тырысып жатқанына алаңдаушылық білдірді. Ол жергілікті билік органдарының Дартмур сияқты аймақтардағы мемлекеттік департаменттердің құрылысын бақылай алмайтынын атап өтті, Адмиралтейство мен Соғыс департаментінің иелігіндегі 32 800 акр және Орман шаруашылығы комиссиясының иеленген 3763 акр жерін мысалға келтірді. Ол сондай-ақ Дартмурдың ерекшелігіне тоқталды, оның көп бөлігі Корольдік департаменті ретінде өз жерімен қалағанын істей алатын Корнуолл герцогтігіне тиесілі болды. Ол жақын арада құрылатын ұлттық парктерді басқаруды үкіметте мүмкіндігінше жоғары деңгейде жүргізуді ұсынды, осылайша герцогтік пен басқа да мемлекеттік ведомстволарға бақылау жасау мүмкіндігі болады. 1949 жылғы «Ұлттық парктер және ауылға қолжетімділік» заңы Ұлттық парктер комиссиясын құрды, оның алғашқы төрағасы сэр Патрик Дафф болды. Осы заң бойынша 1950 жылдары он ұлттық парк құрылды. Дартмур ұлттық паркі 1951 жылдың қазан айында құрылған төртінші парк болды. Оны Дартмур ұлттық паркі басқармасы басқарды, ол Девон округі кеңесінің арнайы комитеті және округтік жоспарлау комитетінің еншілес ұйымы болды, ол оның ұсыныстарын вето құқығымен қабылдай алатын. Сэйер комитет құрылғаннан бері оның мүшесі болды, бірақ ол 1957 жылы моорды қалағандай қорғамағанына наразылық білдіріп, қызметінен кетті.
Су қоймалары
1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол DPA төрағасы ретінде Дартмур аймағындағы екі жаңа суқойма салу жоспарына байланысты туындаған дауларға қатысты. Плимут қаласын сумен қамтамасыз етуге арналған ең ірісі, суқойма орналастыру жоспарланған Foxtor Mires батпағы арқылы ағатын кішкентай Свинкомб өзенінің атымен "Свинкомб" деп аталды. 1970 жылдың желтоқсанында заң жобасы комитетінде бұл ұсыныстан бас тартты, орнына Бродвудвиджер ауылының жанындағы байыстың батысында Родфорд көлі деп аталатын суқойма салынды. Дегенмен, су басу жоспарланған аймақтағы үш тоқтап қалған металлургиялық кен орны мен олардың қалдықтарының болуына байланысты судың мырыш пен қорғасынмен улануы мүмкін деген қауіптерге қарамастан, Дартмурдың солтүстік-батыс жиегіндегі Мелдон суқоймасы мақұлданды. Бөгет 1972 жылы салынды, сол жылы Сэйер DPA баспасынан шыққан 62 беттік "Мелдон тарихы" атты кітапша жазды. Мелдонда бөгет салуға қарсы келтірілген барлық аргументтерді және Горхуиш аумағындағы балама нұсқаулар мен ресми жауаптарды толық баяндағаннан кейін, кітапша мына мәлімдемемен аяқталды:
Қытайдан жасалған балшық
Осы күш-жігерден кейін ол сордың оңтүстік-батысындағы фарфор қышын өндірумен айналысатын екі компанияға назар аударды. Олар 1951 жылдан бері карьерлерін және қалдық жинау орындарын кеңейтуге рұқсат алған еді. Шох-Мур – ежелгі ескерткіштерге толы, іргелес жатқан аймақ, және компаниялар қыш өндіруден пайда болатын көп мөлшердегі қалдықтарды осы жерге төгуді жоспарлаған. Сол кезде бұл аймақ Сэйер салған түсіндірме схемасынан алынған "Y аймағы" деп белгіленді. Бұл активтік қызметтің нәтижесінде Парламенттегі дебатта Плимуттен сайланған депутат Джанет Фукс ежелгі ландшафтқа өтелмейтін зиян келтіруге қарсы сөз сөйледі. 1978 жылдың маусым айында екі компания Сэйер ұсынғандай, қалдықтарды бөлісуге келісіп, Шох-Мурды сақтап қалды.
Окегемптон айналма жолы
1980 жылдардың басында Дартмурдың солтүстік шетіндегі Океэмптон қаласының айналасында А30 тас жолы үшін жаңа бағыт құру жоспарланған. Екі балама бағыт ұсынылды: біреуі – ауыл шаруашылығы жерлері арқылы солтүстікке қарай, екіншісі – Ұлттық саябаққа еніп, оңтүстікке қарай. 1980 жылы өткізілген қоғамдық тыңдаудан кейін, пікірталас бес жылдан астам жалғасты, Сэйер саябақ арқылы өтетін бағытқа қарсы күресті. Ақырында мәселе 1985 жылдың желтоқсан айында Лордтар палатасы оңтүстік бағытты бекіткеннен кейін шешілді. Шешім қабылданған соң, Сэйер сол кездегі көлік министрі Питер Боттомлиге төмендегі үзіндіні қамтитын хат жазды:
Басқа
Ол 1959 жылы Принстаун қаласында жаңа Дартмур түрмесін салу ұсыныстарына қарсы шықты. 1960 жылдары ол жолдан тыс көлік тұрағына және Дартмур понилерін тек субсидия алу үшін ұстағандардың оларға нашар қарым-қатынасына шағымданып айтты. 1983 жылы ол Уэльс принсінің Дартмурды басқару жоспарын іске қосу шарасына шақыруын қабылдамады, себебі бұл жоспар әскери пайдалануды жалғастыруға мүмкіндік беретін. Ол сондай-ақ 1990 жылы ханзадамен кездесіп, әскери лицензияларды тағы бір мерзімге жаңартпауы керек екенін түсіндірген делегация құрамында болды. Бірақ сол жылы лицензиялар 2011 жылға дейін ұзартылды.