Израиль рэпі: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Израильдік хип-хоп – Израильдегі хип-хоп және рэп музыкасын білдіреді. Израильдік хип-хоп әртістері көбінесе Мизрахи еврейлері, Эфиопия еврейлері және Израиль арабтары қатарынан шыққан, алайда Израильдік Ашкенази еврейлерінен, әсіресе Хасидтерден де көптеген әртістер табылды. Израильдік хип-хоп әртістері Израильде кең танымалдыққа ие және әсіресе АҚШ сияқты халықаралық нарықтарда сәттілікке жетті.

Тарих

Түпнұсқа еврей хип-хопы ғаламдық әсерлерден туындап, тек 1990 жылдары танымалдыққа ие болса да, оның іздері 1980 жылдардың ортасында табылды. Яир Ницзани, ол кезде "Тислам" атты Израиль рок тобының мүшесі, "Хашем Тамид" деген атпен ескі мектеп хип-хоп пародиялық альбомын шығарды. Ницзани негізінен Нью-Йорктің ескі мектеп хип-хопынан әсер алды. 1993 жылы Найджел Хаадмор мен Йосси Файн, Эрик Б & Раким мен Flame 3 of the TPA Crew және басқа да 1980-ші жылдардың хип-хопынан әсер алып, "Humus Metamtem" альбомын шығарды, оны Яир Ницзани жариялады. Кейіннен Йосси Файн Нью-Йоркке көшіп келіп, Дэвид Боуи, Naughty by Nature және Лу Рид сияқты суретшілермен бассист ретінде ойнады. Найджел Хаадмор - Ямайкада туып, Ямайкада, АҚШ-та және Израильде өскен еврей Ямайканың Брослов хасид яһудиі Ехошуа Софердің псевдонимі. Үйінде ямайкалық ска музыкасын тыңдаған анасының әсерінен Хаадмор еврей мемлекетідегі Кариб тамырына негізделген ерекше дыбыс жасады. 1995 жылы Beastie Boys Израильге гастрольге барды және Израиль армиясының радиостанциясы және сол кездегі ең танымал радиостанция Галгалатц-та Quami de la Fox (Eyal Freedman) сұхбаттасты. Сұхбаттан кейін Quami de la Fox Израильдегі турнелерін насихаттау үшін "So Whatcha Want" әнінің еврейше пародиясын жасады. Сол жылы Quami de la Fox, Galgalatz станциясының жүргізушісі DJ Liron Teeni-мен бірлесіп, Esek Shachor (Black Business) – Израильдегі алғашқы хип-хоп радио шоуын шығарды. 2000 жылы Esek Shachor еврей, араб және ағылшын хип-хоптарының қоспасынан тұрды. Ол "Галгалатц" радиосында ең танымал бағдарлама болды және бүгінде Израильдің хип-хоп әлемінде көшбасшы болып қала береді. Израильдік тыңдаушылар бастапқыда олардың музыкасын қабылдамады. Топ мүшелерінің бірі Шеми Арзи еске алады: "Олар сіз еврей тілінде рэп айта алмайсыз деп айтты; ол жақсы естілмейді". Шабак Самих еврей және Жерорта теңізі хип-хоптың жаңа стилін насихаттау үшін еврей тіліндегі рэп әндерін шығаруды жалғастырды. Бастапқыда топ Израиль ди-джейлерінің аудиториясы жоғалады деген сенімінен маргиналданған, бірақ олар ақырында табысқа жетті. Израильдік хип-хоптың АҚШ хип-хопымен ортақ тақырыптары бар сияқты және олар хип-хоптың негізгі элементтерін бөліседі, ал Израильдегі негізгі хип-хоп негізінен елдегі жағдаймен, руханилықпен немесе саясатпен айналысады. Израильдік рэперлер Израильде өскен кездегі қиындықтар сияқты жеке мәселелерді айтып береді. Көптеген еврей рэперлері арабтар мен яһудилер арасындағы саяси жағдайды елемеуге бейім, бірақ олар елдегі экономикалық жағдайға жиі сілтеме жасайды. 2001 жылдан бастап жаңа хип-хоп әншілерінің көтерілуімен, көптеген мәселелер шығармашылықпен, хип-хоптың мәнімен, көше мәдениетімен, есірткімен, гедонизммен және т.б. байланысты. Кейбір әндері діни тақырыптарға бағытталған, өйткені рэперлердің көбісі еврей немесе мұсылман. Израильдік хип-хоптың мотивациялық тақырыбы соншалық, жергілікті билік Израиль жастарының арасында жарылып шыққан хип-хоп қозғалысын қолдайды. Тіпті, үкімет хип-хоп топтарын басқа елдерге саяхаттауға қолдау көрсетіп, оны әлемнің басқа елдерінен көруге жақсы мүмкіндік ретінде қарастырды. Израильдік хип-хоп елдегі халық арасында бірнеше оң қозғалыстарды тудырып жатыр, олар одан әрі өсіп, одан да танымал бола береді. Израильдік рэперлердің кейбір әндері де дау тудыруы мүмкін. Балаларды қорлау немесе Израиль мемлекетінің болашағы сияқты нақты мәселелерді көтерген суретшілердің БАҚ-та жариялануы туралы айтатын болсақ, Израиль суретшілерінің Америкадағы суретшілер сияқты естілу проблемалары бар сияқты; олар қазіргі мәселелерді қарастырады, бірақ танымал музыканы ойнайтын радиостанциялар мен теледидар станцияларының көп көңіл бөлмейтінін айтады. Израильде хип-хоп жанры болып саналмай тұрып, поп және диско музыкасы радиода ойналатын жалғыз жанр болды. Хип-хоп әндері танымал бола бастағанда, радиостанциялар оларды ойнатудан бас тартты. Олар хип-хоптың адамдарға көңіл-күйін жақсы етпейтінін сезінді, сондықтан оны ойнамайды. Әндерде терроризм мен діннен бастап, балалардың үйдегі зорлық-зомбылық туралы сөйлесуіне дейін сөз болды. Арабтар мен еврейлер арасындағы қақтығысқа қатысты хип-хоп музыкасы Израильдегі кез келген басқа музыка мен жаңалықтарға қарағанда, әртүрлі көзқарастардан бұл мәселені жақсырақ баяндап береді. Араб және Израиль рэперлері арасындағы қақтығыс тіпті Subliminal және Араб-Исраилдің MC Тамер Нафер сияқты фильмдерде баяндалған.

Although Native Hebrew hip hop gained popularity only during the 1990s, stemming from global influences, traces of it could be found during the mid 1980s. Yair Nitzani, then a member of the Israeli rock group, "Tislam", released an old school hip hop parody album under the name "Hashem Tamid". Nitzani was mainly influenced from New York old school Hip Hop. In 1993, Nigel Haadmor and Yossi Fine, influenced by Eric B & Rakim and Flame 3 of the TPA Crew and other late 1980s Hip Hop, produced the album "Humus Metamtem", which was released by Yair Nitzani. Yossi Fine later immigrated to New York, where he played as a bassist with artists such as David Bowie, Naughty by Nature and Lou Reed. Nigel Haadmor is the pseudonym of Yehoshua Sofer, a Jewish Jamaican Broslov Hasidic Jew who was born in Jamaica and raised in Jamaica, the U. S., and Israel. Influenced by his mother, who listened to Jamaican ska at home, Haadmor produced a unique sound based on his Caribbean roots living in the Jewish state. In 1995, the Beastie Boys toured Israel and were interviewed by Quami de la Fox (Eyal Freedman) on Galgalatz, the Israeli Army's radio station and most popular radio station of that time. After the interview, Quami de la Fox created a Hebrew parody of their song “So What’cha Want” to promote their tour in Israel. Later that year Quami de la Fox collaborated with DJ Liron Teeni, also a host on the Galgalatz station, to produce Esek Shachor (Black Business) – the first all hip hop radio show in Israel. Playing a mix of Hebrew, Arabic and English hip hop, by 2000 Esek Shachor “was the most popular program on Galgalatz and today remains a leader in Israel’s hip hop world.” Israeli listeners initially rejected their music. Chemi Arzi, one of the band members, recalls, “‘They said you just can’t rap in Hebrew; it doesn’t sound good.’” Shabak Samech continued to produce Hebrew language rap songs in efforts to promote this new style of Hebrew and Mediterranean hip hop. The band was initially marginalized due to the belief of Israeli DJs that their audiences would be lost, but they eventually reached success. While Israeli hip hop may be seem to have common underlying themes with US hip hop and they share the main elements of hip hop, mainstream hip hop in Israel tends to deal mainly with the situation in the country, spirituality, or politics. Israeli rappers talk about more personal issues such as the struggles of growing up in Israel. Most Jewish Rappers tends to disregard the political situation between Arabs and Jews, yet they refer frequently to the economic situations in the country. Since 2001, with the rising of new Hip Hop acts, most issues are dealing with creation, essence of Hip Hop, street culture, drugs, hedonism, etc. Some of the songs also gear towards more religious themes since many of the rappers are Jewish or Muslim. Israeli hip hop has such a motivational theme behind it that local governments support the Hip Hop movement that has exploded among Israeli youth. The government has even supported Hip Hop groups who travel to other countries, viewing it as a good outlet for the rest of the world to view them through. Israeli Hip Hop is creating several positive movements among the people of the country that will continue to grow and become even more popular. Some of the things the Israeli rappers rap about can tend to be controversial as well. As far as media exposure of artists who address real issues like child abuse or the future of the state of Israel is concerned, Israeli artists seem to have the same problems getting heard as artists in America; they address current issues but don't get much attention from the radio stations that play popular music or television stations. Before Hip Hop was considered a genre in Israel, pop and disco music were the only genres being played on the radio. When Hip Hop songs started becoming popular, the radio stations refused to play them. They felt that Hip Hop didn't make people feel good so they would not play it. The songs spoke of everything from terrorism and religion to children speaking up about abuse in their home. And as far as the ongoing conflict between the Arab population and the Jewish population, hip hop music seems to document this more accurately from various viewpoints than any other popular music or news medium in Israel. Even the conflict between Arab and Israeli rappers is documented in films such as Channels of Rage which showcases Subliminal and an Arab Israeli named MC Tamer Nafer whose friendship ended due to political tension.

"Қара бизнес" радиошоуы

Black Business (Еврейше: עסק שחור "Esek Shakhor") – 1996 жылы Лирон Тени мен Куами Де Ла Фокс бастаған хип-хоп радио шоуы. Шоу Галеи Захалдың (Израиль әскери радиостанциясы) бауырлас станциясы – Галгалатцтан хабар таратты. 90-шы жылдары жас израильдік рэперлер, мысалы, циникалық пародист Иерусалим рэпері Кодман сол кезде бала болса, ал бүгінгі танымал рэперлердің көпшілігі осы шоуда мансабын бастады. Рэперлер өздерінің тікелей импровизациялық және рифма құру шеберлігін көрсету үшін, рэп орындауларын естірту үшін оның шоуына келді. Subliminal сияқты кейбір рэперлер ағылшын тілінде рэп орындады, ал Тенни және басқалар израильдік рэптің еврей тілінде болғанын қалады, себебі мыңдаған американдық топтар ағылшын тілінде одан да жақсы рэп орындады.

Эфиопиялық-израильдік жастар үшін хип-хоп

1990 жылдардан бері эфиопиялық-израильдік жасөспірімдер регги мен хип-хоп өнерін қоғамдық байланыс құру және өзіне тиесілілік сезімін қалыптастыру құралы ретінде пайдаланды. Тель-Авивтің түнгі клубтары эфиопиялық-израильдік жасөспірімдер үшін жиналатын орынға айналды, оларға бірге болуға және ортақ ұлттық сананы қалыптастыруға мүмкіндік берді. Жасөспірімдер мен жастар музыкадағы қара халықтың күресін танып, регги мен рэпті өз өмірлік тәжірибелерінің көрінісі деп сезінді. Антрополог Малка Шабтайдың жазуынша, тарихи түрде афроамерикандық музыкалық стильдермен байланыс орнату арқылы Израильде тұратын жас эфиопиялықтар өздерінің жеке және ұжымдық өмірлік тәжірибелерін, нақты да, қиял арқылы да, Израиль қоғамындағы қара халық ретінде тануға айналдырды. Эфиопиялықтардың жетістіксіздіктерін және өзіне сенімсіздік сезімін расизмге байланыстырды. Олар өздерінің көңілдерінің қалғандығы, көңілінің тоңуын және ашуын олардың жағдайын тудырғандарға жеткізеді. Израильдіктердің оларға деген көзқарасының дұрыс емес екенін айтады және интеграцияға жету мүмкіндіктерінің төмен екенін көреді: «Сендер сатқындық жасадыңыз және сіздерді «негр» деп атады. Израильге келдіңіз, бірақ бәрі бекер».

Музыка, әсіресе афроамерикандық музыкамен байланыс, эфиопиялық-израильдік жасөспірімдер арасында қоғамдық байланыс пен бірегейлік сезімін қалыптастырды. «Олардың үйді іздеуі регги мен рэп арқылы уақытша толықтырылады. Бұл қара музыка жанрларымен кездесу тек музыкалық таңдау мәселесі ғана емес, сонымен қатар өзінің және басқалардың көзіндегі бейнесінің мәселесі». Бұл дуэт 2015 жылы MTV Europe Music Awards жүлдесіне «Үздік Израиль әртісі» номинациясына ие болды.

Глобализацияның әдісі ретінде хип-хоп

Хип-хопты әлемнің көптеген елдері қабылдаса да, Израиль музыка саласында "глокализацияның" көрінісінің басты мысалы болып табылады. Бұл ұғымды батысқа 90-жылдардың басында британдық социолог Роланд Робертсон енгізді. Хартвиг Венс өзінің "World Press" журналында жазған мақаласында айтып өткендей, жаһандану идеясы "жаһандық пен жергіліктіні біріктіретін" көркем гибридтердің пайда болуын сипаттайды, бұл осы екі көріне бермейтін сала арасындағы өзара әрекеттесуді дәл көрсетеді. Глокализацияның екі жақты табиғатын мойындау арқылы хип-хоптың Израиль қоғамындағы рөлін ашып, оның қарсы күштерді біріктіріп, шығармашылық және түпнұсқа өнім жасау табиғатын көрсетуге болады. Венстің пікірінше, Израильдің хип-хопы – бұл елеулі түрде ғаламдастырылған және АҚШ-тың ықпалына ұшыраған, бірақ Израиль қоғамы мен мәдениетіне тән ерекшеліктерді танытатын, еліктейтін өнер түрі. Израильдің хип-хоп әншілерінің көбісі өз музыкасына әлемдік және жергілікті ықпалдарды қосу туралы ойланады. Осылайша, әлемдік күштер Израильдегі хип-хопқа әсер етуде және қалыптастыруда күшті екенін дәлелдейді. Тіпті Израильдегі рэп музыкасының басталуы да Батыс әлемінің әлемдік музыкаға деген үстемдігі мен маңыздылығын көрсетеді. Шоуда алғаш рет ұсынылғаннан кейін де орындаушылар тек ағылшын тілінде рэп айту арқылы хип-хоптың американдық шығу тегін сақтады. Тек хип-хоп басқа музыкалық өнерпаздарды қамтуға мүмкіндік бергеннен кейін ғана еврей тілі қоғамның пікірлері мен нанымдарын тарату үшін тіл ретінде қолданылды. Тіпті сол кезде де ағылшын тілі рэп әнін орындау мен тыңдаушыларға қол жеткізудің тиімді құралы ретінде қолданылып келді. Көптеген мысалдар бар, бірақ бір музыкалық видео осы құбылысты толықтай көрсетеді. "Bababa" әнінің клипінде Сублиминаль әртүрлі музыкалық элементтерді, соның ішінде Мири Бен Аридің скрипкадағы талантын енгізеді. Алғашқы 30 секундтық ән мәтіні толығымен ағылшын тілінде жазылған, оны Америкада жазылған және шығарылған хип-хоп әндерімен оңай шатастыруға болады. "All my real" және "One is for the money, two is for the show five for that flow" сияқты сөздер Америка хип-хопының әлемнің жартысында шығарылған музыкаға қаншалықты әсер ететінін көрсетеді. Музыкалық клип америкаландырудың басқа элементтерін де көрсетеді, соның ішінде Грамми туралы сөз қозғау және актерлерді хип-хоп субмәдениетінің стереотиптік мүшелері ретінде ұсыну. Мұндай афроамерикалық ер адамның Нью-Йорк Янкилерінің бейсбол шапкесін киіп жүргені көрсетілді, ал бейнеде аз киінген әйелдер билеп, американдық хип-хоп мәдениетінің стереотиптерін көрсетеді. Оның тағы бір клипінде "Toro" Сублиминаль Батыс әлемінің қасиеттерін білдіреді. Видео тек Америкадағы хип-хопты ғана еске түсірмейді, сонымен қатар регетон мен испандық түбірлердің кейбір элементтерін қамтиды, әсіресе хорда "dinero" сөзін (испанша "ақша") нақты атап өткен кезде. Сондықтан, Израильдің хип-хоп музыкасында Америкадан қарыз алу ағылшын тілінің және жаргондық терминдердің ән мәтіндеріндегі жалпы қолданыста, сондай-ақ американдық хип-хоп мәдениетінің кейбір элементтерін, мысалы, брейк-данс пен белгілі бір киімдерді енгізу арқылы айқын көрінеді. Израиль Америка Құрама Штаттарымен қарым-қатынасын сақтап қана қоймай, батыс қасиеттерін қабылдап, америкалыққа айналды, сонымен қатар Америкаға өз артефактілерін таратты. Израильдік хип-хоп он жыл бұрын пайда болғанымен, АҚШ-қа сәтті тарады, негізінен Америкада тұратын еврей сионистерінің жас жанкүйерлері арқылы. Кейбір әртістер, әсіресе Хадаг Накаш және Сублиминаль, Америкада өздерінің жанкүйерлерін жинады және өздерінің музыкасын одан әрі насихаттау үшін әлемді (әсіресе АҚШ-қа) жиі саяхаттайды. Америка мен Израиль арасында күшті байланыс бар, негізінен Израиль құрылған жеріне байланысты. Оның мемлекет ретінде құрылуы сионисттік қозғалыстың нәтижесінде болғандықтан, Құрама Штаттарда тұратын көптеген еврей сионистері өздерінің діни отанымен жеке қарым-қатынасын және мақтаныш сезімін сезінеді. Сондықтан сионист жастар Израильдегі қазіргі саяси және әлеуметтік жағдайларға қатысады. Сонымен қатар, олар Израиль музыка индустриясы шығарған және шығарған кез келген мәдени артефактілерді өте жақсы қабылдайды, сондықтан Израиль суретшілерінің хип-хоп музыкасы американдық еврей жастар арасында оңай дамып келеді. Сондықтан көптеген адамдар америкалық хип-хоп әншілерінің Америкаға концертке келуіне қуанады. Израильдік хип-хоп қазіргі заманғы жаһандық үрдістерді бейнелегендей, әндер мен ән мәтіндеріне осы нақты елге тән жағдайлар мен қасиеттер енген. Хип-хоп арқылы саясат пен дін сияқты мәселелер шешіліп жатқандықтан, Израиль рэп әншілері кең ауқымды пікірлерді ұсынады және орындайды. Лирон Теени, американдық хип-хопты Америкаға алғаш енгізген радио диджей айтқандай, бұл перспективалардың алуан түрлілігі тек шындықты көрсетеді, өйткені "рэптер мәселе бойынша жақтарды таңдайды, хип-хоп батылдық туралы, шындықты айту туралы және жалғандыққа бармау туралы, тек шын нәрселер туралы айту туралы". Өзінің мазмұнымен ерекшеленетін "Hadag Nachash" әні толығымен Израильдегі көліктерге жапсырылған түрлі стикерлерден тұрады. Стикерлер Израильде өте танымал және көбінесе жүргізушінің саяси, діни және әлеуметтік ұстанымдарын көрсету үшін көліктерге жабыстырылады, сондықтан Хадаг Накаш елдің барлық жергілікті мәселелерге қатысты көптеген пікірлерін дәл көрсетеді. Осы стикерлердің әртүрлілігін жинап, оларды ән мәтіні ретінде тізімдеу арқылы Израиль азаматтарының кең ауқымындағы пікірлер бір әнге сыйып қана қоймай, тиімді түрде білдіріледі. Израильдік хип-хопқа жаһандық және жергілікті ықпалдың "глокализация" әсерін талқылау кезінде, бір музыкалық видео осы құбылысты дәл көрсетеді. Алон Де Локо мен Гад Эльбаз орындаған "Halayla Zeh Ha’zman" (немесе "Бүгін түн уақыты") видеосы глокализацияның Израиль хип-хопын қалай қамтығанын көрсетеді. Видеода палестиналықтар мен діншіл ортодоксалды еврейлер арасындағы көрінетін қақтығыспен басталады, видео американдық хип-хоптың әсерімен басталады, негізінен екі топтың брейк-дансы және американдық стильдегі киімдерде (мысалы, Puma жейдесі және "bling"). Ән орталық азиялық дыбыстар мен ырғақтарды қосу арқылы глокализацияны көрсетуді жалғастырады, ал хор Израиль музыканттары мен әншілерінің көптеген дауыстарында орындалады. Осылайша, музыкалық видео жаһандық және жергілікті көздерден алынған элементтердің Израильде қалай қолданылатынының айқын мысалы болып табылады, осылайша бірегей хип-хоп субмәдениетін құруға мүмкіндік береді.

Though hip hop has been adopted by numerous countries throughout the world, Israel remains as a prime example of the manifestation of “glocalization” in the musical realm. Originally hailing from the Japanese business world, this concept was introduced to the Western world by British sociologist Roland Robertson in the early 1990s. As explained by Hartwig Vens in his article in the World Press, the idea of globalization describes the “rising appearance of artistic hybrids that blend the global and the local” which accurately portray the interplay between these seemingly conflicting scenes. By recognizing the dual nature of glocalization, hip hop's role within Israeli society can be revealed to show its nature of meshing opposing forces to form a creative and original product. Consistent with Vens’ claim, Israeli hip hop is thus an imitated art, largely globalized and affected tremendously by the United States, while still displaying distinct characteristics specific to Israeli society and culture. Many of Israel's hip hop artists thus reflect upon the integration of global and local influences into their music. Global forces have thus proven to be powerful in affecting and shaping hip hop in Israel. Even the beginnings of rap music in Israel portray the dominant and significant nature of the Western world on global music. Even once it was first presented on the show, the performers still maintained hip hop's American origins by rapping solely in English. Only once hip hop expanded to include other music artists was Hebrew utilized as a language to spread person opinions and beliefs of society. Even then, English was still used as an effective means of rapping and reaching audiences, and many Israeli hip hop songs today incorporate some aspects of English lyrics or colloquial terms into their content. Though numerous examples are available, one specific music video exemplifies this phenomenon of language thoroughly. In his video for the song, “Bababa,” Subliminal incorporates various musical elements into his performance, including the talents of Miri Ben Ari on violin. The first thirty seconds of lyrics rapped are entirely in English and could easily be mistaken for a hip hop song written and produced in America. Such lyrics as “all my real” and “one is for the money, two is for the show five for that flow” reveal the immense effect American hip hop has on music produced halfway around the globe. The music video additionally displays other elements of Americanization including the mention of the Grammys and the presentation of the actors as stereotypical members of the hip hop subculture. One such African American man is shown wearing a New York Yankees baseball cap, and scantily clad women dancing throughout the video is representative of the stereotypical American hip hop culture. Within another one of his music videos, “Toro,” Subliminal further expresses qualities of the Western world. Not only is the video reminiscent of hip hop in the United States, but it holds some elements of reggaeton and Hispanic roots, especially when explicitly mentioning the word “dinero” in the chorus (Spanish for “money”). Therefore, throughout Israeli hip hop music, the borrowing from America is quite apparent in the common usage of English language and slang terms in lyrics, as well as through the incorporation of certain American hip hop culture elements such as break dancing and specific clothing. Not only has Israel maintained a relationship with the United States in its Americanization and adoption of Western qualities, but it has dispersed its own artifacts to America. Though it surfaced only a decade ago, Israeli hip hop has successfully spread to the United States, primarily through the fan base of young Jewish Zionists living in America. Specific artists, especially Hadag Nachash and Subliminal, have accumulated fans in America and often travel worldwide (and primarily to the US) on tours to further promote their music. Strong connections are present between America and Israel, mostly due to the grounds upon which Israel was established. Since its creation as a state was a result of the Zionist movement, many Jewish Zionists living in the United States feel a strong sense of pride and personal relationship with their religious homeland. Zionist youths primarily are therefore very involved in the current political and social situations occurring in Israel. Furthermore, they are extremely receptive to any cultural artifacts being produced and released by Israel's music industry, so the hip hop music of Israeli artists easily thrives within the American Jewish youth population. Thus, many are thrilled when Israeli hip hop artists come to America to perform and often sing the lyrics along with the performer. Just as Israeli hip hop portrays the global trends present in the current times, situations and qualities personal to this specific country are inherently incorporated into the songs and lyrics. As issues such as politics and religion are being fought through the usage of hip hop, Israeli rap artists display a wide range of opinions being offered and performed. Just as explained by Liron Teeni, the radio DJ who first introduced American hip hop to America, this variety of perspectives merely reflect the true reality, since “rappers are taking sides on the issue hip hop is about being brave, telling the truth like it is and not looking for excuses just talking about the real stuff.” Unique in its content, the song is entirely composed of various bumper stickers found on cars in Israel. Since bumper stickers are very popular in Israel and are often placed on cars to display the driver's political, religious, and social stances, Hadag Nachash accurately portrays the country's numerous perspectives on all localized issues. By collecting a variety of these bumper stickers and listing them as lyrics in the song, opinions as broad as the citizens within Israel are effectively expressed in the one song alone. While discussing the relationship between global and local influences on Israeli hip hop to create the effect of “glocalization,” one music video in particular precisely reveals this phenomenon. “Halayla Zeh Ha’zman,” (or “Tonight is the Time”) performed by Alon De Loco and Gad Elbaz, effectively presents the manner in which glocalization has encompassed Israeli hip hop. Opening with a seeming stand off between Palestinians and overtly religious Orthodox Jews, the video begins with obvious influences from American hip hop, primarily in the break dancing performed by both groups and the clothing reminiscent of American style (such as the Puma shirt and the “bling”). The song continues to illustrate glocalization through the incorporation of Middle Eastern sounding beats and rhythms, and the chorus is sung in a voice reminiscent of many Israeli musicians and singers. Thus, the music video acts as a clear representation of how elements derived from global and local sources are utilized in Israel, so as to create a unique hip hop subculture.

BOCA

Бока 1991 жылы КСРО-да дүниеге келді және 1 айлық шаласында Израильге көшіп келді. 2004 жылы ол ата-анасымен бірге Румынияның Бухарест қаласына көшіп барды. Рэп оның әуесқойлықпен айналысатын хоббиі болған кезде ол алғаш рет хип-хоп жарыстарына қатыса бастады. Бока 2006 жылы Израильге қайтып оралып, рэппен айналысуын жалғастырды. Оның "Lod Bypass" әні түрлі елдерде танылды және Израиль радиостанцияларында ойнатылды. 2010 жылы ол алғашқы "7 Days" микстейпін шығарды, онда жеті күн ішінде жазылған алты ән болды. Кейіннен ол DJ Braindead-пен бірлесіп "Della Bocca" клубтық хитін жариялады. Оның екінші микстейпі "My World Your World" 14 тректен тұрды. 2011 жылдың 6 қаңтарында ол 9 трек кірген I. H. H. A – Израильдік Hip Hop Airlines альбомын шығарды.

Хадаг Нахаш

Хадаг Нахаш (ивритше: הדג נחש, ағылшынша: "Жылан балық") 1996 жылы құрылған және Израильде кең танымал болған алғашқы рэп топтарының бірі. Олармен бірге палестиналық музыкалық өнердің де дамуы байқалды. Олардың музыкасы фанк, джаз, әлемдік музыка және батыс поп элементтерінен құралған. Олар жиі американдық хип-хоп тобы The Roots-ке ұқсатылады, себебі олар диджейдің орнына тікелей музыка ойнайтын топты қолданады. Subliminal сияқты артистердің патриоттық "сионистік" хип-хопына қарамастан, Хадаг Нахаш музыкасы көбінесе сатиралық болып келеді және кейде солшыл көзқарасқа ие. Мысалы, олардың "Gabi & Debi" (иврит) әні оңшыл сионистік рэп музыкасын пародизациялайды, ал "Little man" (ағылшын) әні Иерусалим қаласындағы діни қақтығыстардан туындаған бейшаралықты көрсетеді.

Таңдаусыз

Коби Шимони, көбінесе Subliminal (Еврейше: סאבלימינל) деген атпен танымал, Израильдегі ең танымал рэперлердің бірі. Ол "Израильдің Эминемі" деп сипатталған. The Shadow әріптесімен бірге жарық пен көлеңке альбомы Израильде 80 000 дана сатылып, қос платиналық альбом мәртебесіне ие болды. Сублиминаль Израильдің Тель-Авив қаласында дүниеге келген. Ол 12 жасында музыкамен айналыса бастады, ал 15 жасында Йоав Элиасимен танысты, ол кейіннен "Қайрат" (Ха'Тзел) деген атпен оның өнердегі серігіне айналды. Екеуі хип-хопқа деген ортақ сүйіспенділіктерінің арқасында тез дос болып кетті. 1995 жылы олар Израиль клубтарында кең киімдер мен алтын тізбектер киіп өнер көрсете бастады. Олар елдің жастары арасында жылдам танымал болды және "The Light From Zion" атты алғашқы альбомын шығарды. 2000 жылы зорлық-зомбылықтың күшеюінен кейін олар патриоттық әндер жазды. Олар "Сионистік хип-хоптың" негізін қалаушылар ретінде танылды. Көптеген хип-хоп өкілдеріне тән бүлікшіл, "заңнан тыс" сипаттан өзгеше, олар әскери қызметті мақтап, есірткі мен темекіден бас тартады. Араб тіліндегі мәтіндері мен "Орта Шығыста бейбітшілік" сияқты әндері арқылы олар болашаққа үмітпен қарап, қазіргі жағдайға наразы емес екендіктерін көрсетеді. Сублиминаль мен Ха'Тзел палестиналық рэпер Тамер Нафарды тауып шығарды; олар бірлесіп жұмыс істеді, бірақ саяси келіспеушіліктерге байланысты ажырасып кетті. Олардың музыкалық қарым-қатынасының аяқталуы Channels of Rage деректі фильмінде көрсетілген.

SHI 360

Шай Хаддад Израильдің Хайфа қаласында дүниеге келді, содан кейін он бір жасында Канаданың Монреаль қаласына көшіп барды. Ол көшіп баруға қарсылық көрсетті және бұл өзгерісті ұнатпады. Мемлекеттік мектепте оқығанда көп антисемитизмге тап болды. Сондай-ақ, ол жергілікті еврей қауымындағы шиеленісті де байқады. Оның достарының көп бөлігі қара және испаниялықтар болғандықтан, олар оны шетте қалған адам деп қарады. Канадалық хип-хоп саласы оның рэп карьерасын бастауға көмектесті. Ол ашық микрофон кештеріне қатысты және Монреальдегі IntelektMusik лейблі арқылы "Linguistiks" атты алғашқы винил синглын жаздырды. 1996 жылы Хаддад Израильге рэп мансабын жалғастыру үшін оралды. Бұл жолы ол SHI 360 (ивритше: שי 360) деген атпен танылды. SHI – «Supreme Hebrew Intelekt» деген сөздердің қысқартылған түрі, ал 360 саны Канададан Израильге оралуын білдіреді. SHI 360-тың өлеңдері Израиль радиосында кең таралған жақсы көңіл көтеруші поп музыкадан өзгеше, саяси және әлеуметтік тақырыптарды қамтиды. «Break the silence» әнінде ол балаларға үй ішіндегі зорлық-зомбылық туралы айқындап сөйлеуге шақырады. Ол өзін саналы рэпер деп санайды. SHI 360 Израильдегі радионың дыбысталуын өзгертуді үміттенеді. Бірнеше жыл рэппен айналысқаннан кейін ол Израиль рэпері Subliminal-мен танысты, ол сол кезде «Caveman» деп белгілі болған. Хаддад Subliminal есімін ұсынды, ол осы есімді өнерлік псевдонимі ретінде қабылдады. Subliminal және Дэвид Леви T.A.C.T. Entertainment тобын құрды.

DAM

Израильдік еврей рэперлері елдегі поп-мәдениетте көп кездессе де, палестиналық хип-хоп топтары аз, бірақ олардың бірі кеңінен танымал болды. Топтың атауы, DAM, араб тілінде "мәңгілікке дейін" немесе "әлемнің соңына дейін" (دام) деген мағынаны білдіретін сөз, сонымен қатар еврей тілінде "қан" (דם) деген сөзді де білдіреді, бірақ "Da Arabian MCs" деген аббревиатурасы да болуы мүмкін. DAM-ды Subliminal-дың оңшыл көзқарасының тікелей қарсысы деп санауға болады. 1998 жылы құрылған DAM – бірінші араб-израильдік хип-хоп тобы болып табылады және Израиль азаматтығын иеленген үш палестиналықтан – Тамер Нафер, оның інісі Сухелл және досы Махмуд Джерриден тұрады. Рапперлер көбінесе араб тілінде ән айтса да, олар өз аудиториясына кеңірек жетіп, әндерін еврей және ағылшын тілдерінде де жазады. Олардың әндерінің мазмұны негізінен Израиль мен палестиналықтар арасындағы көптеген қақтығыстарға, соның ішінде палестиналықтардың елде екінші дәрежелі азаматтар сияқты сезіну мәселесіне арналған. DAM өзінің өлеңдерімен сионизмге қарсы тұрып, Израиль үкіметін расизм мен теңсіздікке айыптайды. Олардың көптеген әндері Израильдің еврей азаматтарына қарағандай, оларға да тең қарауды талап етеді. Жетекші рэпер Нафердің айтуынша, "біздің хабарымыз – адамзатқа шақыру, бірақ ол саяси да, біз наразылық әндерін жасаймыз". DAM-ның 2001 жылғы тұңғыш синглы "Meen Erhabe?" ("Кім террорист?") ресми жазбалар компаниясынан шықпаса да, онлайн желіден миллионнан астам адам жүктеп алды. Олардың соңғы рэп синглы "Born Here" ("Мұнда тудым") олардың аудиториясын кеңейту үшін еврей тілінде жазылып, орындалды. Нафар еврей тіліне ауысу себебінің Израильдіктерге әділетсіздік туралы хабарды нақты жеткізу екенін айтты. Нафар өзінің ұстанымын саясаткерлерді алмастыру деп мәлімдеді: "Саясаткерлер біздің буынмен сөйлеспейді. Бірақ саясат – біздің өмір салтымыз, сондықтан мен өмір салтын олардың тілінде жеткіземін". 2006 жылдың қараша айында DAM "Dedication" ("Берілгендік") атты ресми альбомын шығарды.

Though many Jewish Israeli rappers are present in the country's pop culture, fewer Palestinian hip hop groups have surfaced, though one has gained widespread popularity. The group's name, DAM, is the Arabic verb for "to last forever/eternity" (دام) and the Hebrew word for "blood" (דם), but can also be an acronym for "Da Arabian MCs." DAM could be argued to be the polar opposite of Subliminal’s right wing stance. Formed in 1998, DAM is noted as the first Arab Israeli hip hop group and consists of three Palestinian men who hold Israeli citizenship as well: Tamer Nafer, his brother Suhell, and a friend, Mahmoud Jreri. Though the rappers mostly sing in Arabic, they do write songs in Hebrew and English as well, to ensure that they reach all of their intended audiences. The content of their songs is largely focused on the many conflicts existent between Israel and the Palestinians, including the issue of Palestinians feeling like second class citizens of the country. DAM often challenges Zionism with their lyrics and accuses the Israeli government of racism and inequality. Many of their songs demand treatment equal to that offered to the Jewish citizens of Israel. According to lead rapper Nafer, “our message is one of humanity but it’s also political we make protest music.” DAM's first single of 2001, “Meen Erhabe?” (or “Who’s the Terrorist?”) was not even released by an official recording label, but was still downloaded from online by over one million visitors. Their latest rap single, “Born Here,” is written and performed in Hebrew to further expand their audience. Nafar has also stated that the reasoning for the transition to Hebrew lyrics is to be able to transmit the messages of the injustices to the Israelis very clearly. Nafar has said that his position is to replace politicians; “Politicians don’t talk to our generation. But politics is the way of our life, so I’m bringing the way of our life in their language.” In November 2006, DAM ultimately released an official album, titled “Dedication.”

Саголь 59

Сагол 59 (Хен Ротем, 1 қазан 1968 жыл) – Иерусалимдегі хип-хоп MC. Израильдегі кибуцта өскен. Израиль қорғаныс күштерінде міндетті 3 жылдық қызметтен кейін Сагол музыкаға бет бұрды, 1990-шы жылдардың ортасында хип-хопқа көшуге дейін блюз, фанк және рок жанрында мансап бастады. Одан немесеулы ол Иерусалимге көшіп келді. Саголды қаланың алғашқы (қазір тоқтатылған) тәуелсіз лейблы Fact Records қолға алды. Кейіннен ол ірі лейбл NMC Records-пен келісімшарт жасады. Бүгінгі күнге дейін 5 студиялық альбомын шығарған, алуан түрлі әртістермен көптеген музыкалық ынтымақтастықтар жасаған және Израиль мен шетелде (АҚШ, Еуропа) көптеген концерттер берген Сагол Израильдегі қазіргі рэп бумын болжады және оның жетекшілерінің бірі ретінде бекінді. Соңғы он жылда Сагол палестиналық және араб музыканттарымен бірге көптеген шараларға қатысып, Матисияху, DJ Spooky, Кенни Мохаммед The Human Orchestra, Remedy, Killah Priest, Anticon тобынан Sole, Spearhead тобынан Майкл Франти, Йитц Джордан, сондай-ақ Y Love, Taskforce және Израиль әртістері Hadag Nachash, Coolooloosh, Mook e, Teapacks, Йосси Файн және тағы да басқалармен бірге өнер көрсетті. 2001 жылы ол өзінің "Summit Meeting" (feat. DAM тобынан Тамер Нафар және Hadag Nachash тобынан Шанан Стрит) атты жаңашыл жұмысы үшін сыншылардың жоғары бағасын алды, бұл ізраилдік және палестиналық MC-лердің қатысуымен жасалған алғашқы бірлескен жазба болды. Ол "Көше Пайғамбарлары" сериясын тұрақты түрде ұйымдастырады, бұл Иерусалимдегі әртүрлі мәдени қауымдастықтарды хип-хопқа ортақ қызығушылық арқылы біріктіруге бағытталған мәдени жоба. Сагол Corner Prophets жобасы арқылы Израиль мен Палестинаның жаңа буынына өнерге, зорлық-зомбылыққа емес, ортақ тіл табуға шақыруды мақсат етеді.