Бенджамин Ранкл: Американдық әскери шенді, дін қызметкері және қоғам қайраткері
Benjamin Piatt Runkle
Бенджамин Ранкл: Американдық әскери шенеунік, дін қызметкері, Sigma Chi құрылтайшысы. Азамат соғысы, Freedmen's Affairs басшысы, Runkle v. United States ісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери офицер
American military officer
Бенджамин Пиатт Ранкл (3 қыркүйек 1836 – 28 маусым 1916) – американдық әскери офицер, епископ шіркеуінің дін қызметкері және масон, Сигма Чи бауырластығының жеті негізін қалаушысының бірі. Діни қызметкер болардан бұрын, ол Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында қызмет еткен. Ол Кентукки штатында азат болған құлдардың мәселелері жөніндегі басқарушы болып қызмет етті және Жоғарғы Соттағы Ранкл АҚШ-қа қарсы іс бойынша талапкер болды. Ранкл сондай-ақ екі рет Майами университетінің қамқорлық кеңесінің мүшесі болды.
Benjamin Piatt Runkle (September 3, 1836 – June 28, 1916) was an American military officer, Episcopal priest, and Freemason, who is noted as being one of the seven founders of Sigma Chi fraternity. Prior to joining the clergy, he served in the Union Army during the American Civil War. He served as Chief Superintendent of Freedmen's Affairs in Kentucky, and was plaintiff in the Supreme Court case Runkle v. United States. Runkle also twice served as trustee of Miami University.
Ерте өмір
Ранкл Огайо штатының Батыс Либерти қаласында Ральф Эдвин Ранкл мен Ханна Изабелла Пиаттың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Женева колледжінде, кейін Майами университетінде оқыды және 1857 жылдың шілде айында оны бітірді. Майами университетінде оқып жүргенде Ранкл масон болып, Сигма Чи бауырластығының жеті негізін қалаушының бірі атанды. Ранкл 1857 жылдың 4 маусымында Венеция Рейнольдсқа үйленді, ал олардың қызы Мод Элизабет Ранкл 1859 жылдың 15 қаңтарында Огайо штатының Финдлей қаласында дүниеге келді. Ол 1860 жылы Огайо штатының сенатына демократтық кандидат болды. 1862 жылдың сәуір айында 13-ші Огайо полкі, сол кезде Вирджинияда болған, Кентуккидегі генерал Дон Карлос Бьюэллдің әскерлеріне қосылу үшін жылдам марш жасады, содан кейін Бьюэллдің әскерлерімен бірге Шило шайқасына қатысты. Полк келген соң, Нью-Орлеанның Вашингтон артиллериялық батареясын басып алған шабуылға жетекшілік етті. Конфедерация әскерлерінің қарсы шабуылы кезінде оның аяғына оқ тиді, бірақ оң жақ жақшасына оқ тигенше шайқасты жалғастырды. Ол өлімге ұшырады деп есептелді, ал сол кезде Цинциннати газетінің тілшісі болған Уайтлоу Рид Ранклдің жараларын көрді және "Ол батыр болып қайтыс болды. Оның қабірінің үстінде жасыл шөп өседі" деген сөздермен толған некролог жариялады. Ранклдің әскерлері 1863 жылдың 30 наурызында Кентукки штатының Сомерсет қаласындағы Даттон төбесі шайқасында жаудың қатарын бұзып, жеңіске үлкен үлес қосты, ал генерал Квинси Гиллмор оның батылдығы үшін алғыс айтты және полковник Ранклдің жасағына жеңіс үшін толық құрмет берді. 1863 жылдың 1 мамырында Кентукки штатының Монтичелло қаласындағы шайқаста генерал Пеграм басқаратын Конфедерация әскерлері шайқас алаңынан ығыстырылды.
Runkle was born in West Liberty, Ohio, to Ralph Edwin Runkle and Hannah Isabella Piatt. He attended Geneva College and, later, Miami University, from which he graduated in July 1857. While attending Miami University, Runkle became a Freemason as well as one of the seven original founders of the Sigma Chi fraternity. Runkle married Venitia Reynolds on June 4, 1857, and their daughter, Maud Elizabeth Runkle, was born January 15, 1859, in Findlay, Ohio. He was the 1860 Democratic candidate for the Ohio State Senate. In April 1862 the 13th Ohio, then in Virginia, made a forced march to join General Don Carlos Buell's forces in Kentucky, then continued on with Buell's forces to the Battle of Shiloh. Upon arrival, the regiment led an attack that captured the Washington Artillery Battery of New Orleans. He was shot through the feet during a Confederate counter attack, but continued until wounded again with a shot through the right jaw. He was thought to be mortally wounded, and Whitelaw Reid, then a correspondent for the Cincinnati Gazette, had seen Runkle's wounds and filed a glowing obituary saying in part "He died a hero. Green grow the grass above his grave." Runkle's men broke the enemy line at the Battle of Dutton's Hill in Somerset, Kentucky on March 30, 1863, and he was thanked for his gallantry on the field by Quincy Gillmore, the commanding general, who gave Colonel Runkle's command entire credit for the victory. Fought in the Battle at Monticello, Kentucky on May 1, 1863, where Confederate forces under General Pegram were driven from the field.
Басқа командалар
1863 жылдың шілдесінен 1864 жылдың қаңтарына дейін жарақатынан айығып жатқанда, ол Огайо губернаторы Дэвид Тодтың штабында қызмет етті және Морганның шабуылына қарсы тұрған Огайо милициясының бөлімдерін басқарды. Кейіннен ол Кентукки мен Теннесси штаттарында XXIII корпустың 4-ші дивизиясының 3-ші бригадасына қолбасшылық етті және Рокки Фэйс Ридж және Ресака шайқастарында Шерманның Атланта науқанына қатысты. Ранкл 1864 жылдың 21 шілдесінде әскери қызметтен босатылды, ал 1864 жылдың 29 тамызында ол 21-ші полкке соғыс аяқталғанға дейін басшылық еткен Ардагерлер резервтік корпусының подполковнигі болып тағайындалды. 1866 жылдың 13 қаңтарында президент Эндрю Джонсон Ранклді 1865 жылдың 9 қарашасынан бастап еріктілердің бригадалық генералы дәрежесіне тағайындауға ұсынды, және АҚШ Сенаты 1866 жылдың 12 наурызында тағайындауды бекітті. Ол 1866 жылдың 1 мамырында болған Мемфис қаласындағы тәртіпсіздіктер кезінде Мемфис, Теннесси штатындағы Бостандық алғандар бюросының бас инспекторы болып қызмет етті. Ол жерде жеткілікті әскер болмағандықтан, өткен күні армиядан шығарылған қара нәсілді Одақ ардагерлерін қорғауға мүмкіндігі болмады. 1869 жылдың 7 қаңтарында Ранкл Кентукки штатындағы Бостандық алғандар істері жөніндегі бас инспектор болып тағайындалды. Үкімет Кентуккидегі Бостандық алғандар бюросының қызметін тоқтату жоспарларын жариялағандықтан, Ранкл және оның уақытша қызметкерлері бюроның мектептерін жабу және қалған қаражатты бөлумен айналысты, бұл жұмыс 1870 жылдың жазында аяқталды, бірақ ардагерлердің талаптарын қабылдау кеңселері 1872 жылдың маусымына дейін ашық қалды. 1870 жылы Кентукки штатының Бостандық алғандар бюросының белсенді армия майоры және қаражат төлеуші офицері қызметін атқарып жүргенде, ол зейнетке шыққан майор тізіміне енгізілді, бірақ оның орынбасарларының қаржылық тәртіпсіздіктеріне байланысты сотқа дейін тұтқындалып, әскери сотта отырды, себебі олар "төлемдерді жасауға немесе толық төлем жасауға" жеткіліксіздік танытқан.
From July 1863 to January 1864, while recovering from wounds, he served on the staff of Ohio governor David Tod and led Ohio Militia units in response to Morgan's Raid. He later commanded the 3rd Brigade of the 4th Division of the XXIII Corps in Kentucky and Tennessee and participated in Sherman's Atlanta Campaign at the battles of Rocky Face Ridge and Resaca. Runkle was honorably mustered out July 21, 1864, and on August 29, 1864, he was appointed lieutenant colonel in the Veteran Reserve Corps where he commanded the 21st Regiment until the war ended. On January 13, 1866, President Andrew Johnson nominated Runkle for appointment to the grade of brevet brigadier general of volunteers, to rank from November 9, 1865, and the United States Senate confirmed the appointment on March 12, 1866. He served as the Chief Superintendent of the Freedmen's Bureau for Memphis, Tennessee during the violent Memphis Riots of 1866 on May 1, 1866, where, since he had few troops available, he was powerless to protect the black Union veterans who had been mustered out of the army the previous day. On January 7, 1869, Runkle became the head Superintendent of Freedmen's Affairs, State of Kentucky. Since the government had announced plans to terminate Freedmen's bureau operations in Kentucky, Runkle and his caretaker staff presided over bureau school closings and the dispersal of the remaining funds, which were completed in the summer of 1870, although the veterans' claim offices remained open through June 1872. While serving as both an active duty army major and as a disbursing officer of the Freedmen's Bureau for the State of Kentucky in 1870, he was placed on the retired list as major, but continued as a disbursing officer until he was arrested and tried before a court martial for financial irregularities on the part of his sub agents for "alleged failures to pay, or to pay in full".
Әскери соттар
Әскери сот Ранклді офицер мен джентльменге лайық емес мінез-құлық жасады және 1863 жылғы 2 наурыздағы Конгресс актісінің 67-бабы, 1-тармағын бұзды деп таныды. Оған түрме жазасы, айыппұл төлеу және әскерден шығару жазасы берілді. Ол зейнеткерлік тізімінде қызмет етіп, зейнетақы алып жүрген кезіндегі қызметі ескерілді. Соғыс министрі Уильям В. Белкнап іс материалдарын қарап шығып, 1873 жылы Ранклдің кінәлі екенін бекітетін бұйрық шығарды, бірақ оның соғыстағы қызметі мен алған жараларын ескере отырып, президент атынан Ранклге кешірім жасап, айыппұл мен түрме жазасын жойды. Дегенмен, оның әскерден шығарылуы күшінде қалды. Сол кездегі заңға сәйкес, бейбіт уақытта офицерді қызметтен босатуға қатысты әскери сот шешімі президенттің бекітуін қажет етті және бұл бұйрықта президент Улисс С. Гранттың өзінің бұл шешімді растағаны туралы ешқандай мәлімет жоқ еді. Грант бұл өтінішті қайта қарау үшін Бас сот-адвокатына жіберді. Ранкл әскери соттың құрамына президент Гранттың тағайындаған офицерлері кіргендігіне байланысты сотқа наразылық білдірді. Бастапқыда Бас сот-адвокат генерал Джозеф Холт, әскери соттың соғыс ережелеріне сәйкес келетінін және президенттің, бас қолбасшы ретінде, әскери соттарды шақыруға толық құқығы бар екенін анықтады. Бұл мәселе президент Рутерфорд Б. Хейз билікке келгенге дейін ашық қалды, себебі президент Грант бұл іс бойынша ешқандай шара қабыланбады. Холттың ізбасары генерал Уильям Макки Даннның кеңесімен Хейз бұл мәселені аяқталмаған іс ретінде қарап, 1873 жылғы Ранклді қызметтен босату туралы бұйрықты жойып, мақұлдамау туралы бұйрыққа қол қойды. Ранкл – Сигма Чи ұйымының негіздеушілерінің бірі және 1895 жылдан 1897 жылға дейін ұйымның жетінші ұлттық президенті болып қызмет етті.
The court martial found Runkle guilty of conduct unbecoming an officer and gentleman and of violating the March 2, 1863, c. 67, § 1, Act of Congress. His sentence was imprisonment, payment of a fine, and dismissal from the army, where he had been serving on the retired list and drawing retired pay. The Secretary of War, William W. Belknap, reviewed the proceedings and in 1873 issued an order approving Runkle's conviction, but in consideration of his war service and wounds, granted Runkle executive clemency in the name of the President and eliminated the fine and prison sentence. However, his dismissal from the army remained in effect. Under the law at that time, any court martial sentence involving an officer's dismissal in peacetime needed to be confirmed by the President and there was no indication in this order that the conviction was confirmed by President Ulysses S. Grant himself. This petition was referred by Grant to the Judge Advocate General for review. Runkle objected to the court martial specifically because President Grant had appointed the officers which served on it. Initially, General Joseph Holt, the Judge Advocate General, determined that the court martial conformed to the Articles of War and that because the president, as commander in chief, had an inherent authority to convene courts martial, Grant's role in Runkle's trial was sound. It remained open when President Rutherford B. Hayes came into office, as President Grant had done nothing further in the matter. On the advice of Holt's successor, General William McKee Dunn, Hayes then picked it up as unfinished business and registered an order of disapproval, revoking the 1873 order dismissing Runkle. Runkle was the only founder of Sigma Chi to become Grand Consul, serving as the seventh national president from 1895 to 1897.