Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Audi V8 (Typ 4C) – төрт есікті, толық көлемді люкс седан, 1988 жылдан 1993 жылға дейін Audi компаниясы Германияда өз флагманы ретінде жобалап, өндіріп, сатқан. V8 қозғалтқышын қолданған Audi-дің тұңғыш көлігі болғандықтан, сонымен қатар quattro жүйесін автоматты беріліспен біріктірген алғашқы Audi болды. Алғашқы үлгілерде 3.6 литрлік V8 қозғалтқыштары қолданылса, кейінгі үлгілерде 4.2 литрлік нұсқасы орнатылды. Audi V8 1994 жылы Audi A8 көлігімен алмастырылды, бірақ A8 Солтүстік Америкада 1996 жылға дейін сатылмады. Audi V8 жарыс үлгісі 1990 және 1991 жылдары Deutsche Tourenwagen Meisterschaft жүргізушілер чемпионатында екі рет қатарынан жеңіске жетті, мұндағы чемпиондар Ханс Йоахим Штук және Франк Била болды. Бес жылдамдықты (кейін өндірісте алты жылдамдықты) қолмен басқару жұмыс істейтін беріліс қосымша ұсынылды. Audi V8 гальвандалған болаттан жасалған, 10 жылдық тесіктерге қарсы (коррозияға қарсы) кепілдікпен жабдықталған. Audi V8 ең жоғары санаттағы «флагман» автомобиль ретінде әзірленді және стандартты жабдыққа былғары орындықтар мен Audi quattro толық жетек жүйесі сияқты бірқатар сәнді мүмкіндіктер кірді. Audi V8 компанияның беделін жаңа деңгейге көтерді, Mercedes Benz және BMW сияқты бәсекелестерге лайықты балама ұсынды. Сатылым 1994 жылға дейін жалғасты. 1994 жылы Audi A8 оны алмастырды.
The Audi V8 (Typ 4C) is a four door, full size luxury sedan, designed, manufactured and marketed by Audi in Germany from 1988 to 1993, as the company's flagship. As the first car from Audi to use a V8 engine, also was the first Audi to combine a quattro system with an automatic transmission. Early cars used 3.6 litre V8s, while later cars featured a 4.2 litre version of the engine. The Audi V8 was replaced by the Audi A8 in 1994, although the A8 was not marketed in North America until 1996. The competition model of the Audi V8 won back to back Deutsche Tourenwagen Meisterschaft driver's titles in 1990 and 1991, with the championship winners being Hans Joachim Stuck and Frank Biela respectively. A five speed (later in production six speed) manual transmission was also available. The Audi V8 had a galvanized steel body, with a 10 year anti perforation warranty (against corrosion). The Audi V8 was specifically designed to be a top of the range 'flagship' car and included a number of luxury features as standard equipment, including leather seating and Audi's quattro all wheel drive system The Audi V8 created a new elevated image for the company, providing a viable alternative to established competitors such as Mercedes Benz and BMW. although sales of completed vehicles continued in 1994. It was replaced by the Audi A8 in 1994.
Қозғалтқыш
Қозғалтқыш жүйесі Бұл жоба Audi компаниясы әзірлеген Volkswagen Group V8 қозғалтқыштары үшін үлгі орнатты. Сұр құйма темір болған стандартты материалдың орнына, толығымен алюминий қорытпасынан жасалған цилиндр блогы қолданылды. Бірқатар инновациялардың ішінде, камералар гибридтік тәсілмен қозғалды. Коленканың алдыңғы бөлігінен жететін резеңке/кевлар тісті уақыт белдеуі әрбір қатардағы шығару камерасын ғана қозғалтты. Ал кіріс камералары шығару камерасынан қарапайым роликті тізбек арқылы жұмыс істеді – қозғалтқыштың арт жағындағы оң қатарда (1–4 цилиндрлер) және қозғалтқыштың алдыңғы жағындағы сол қатарда (5–8 цилиндрлер), уақыт белдеуінің тікелей артында. Бұл тәсіл уақыт белдеуінің орналасуын жеңілдетіп, роликтер мен бағыттағыштар сияқты компоненттердің санын азайтты, соның салдарынан уақыт белдеуі мен оған байланысты компоненттерді оңай және төмен құнмен күтуге мүмкіндік берді. Уақыт белдеуін ауыстыру аралығы әртүрлі болды; 3.6 V8 (PT) цилиндр қатарын таңдап соққыны басқарумен толық электрондық басқару блогын (ECU) ауыстыруды талап етті.
Powertrain The design set the pattern for future Audi developed Volkswagen Group V8 engines. In addition to using an all aluminum alloy cylinder block (when the established material was grey cast iron), the camshafts were driven using a hybrid method. A rubber/kevlar toothed timing belt, driven from the front of the crankshaft operated only the exhaust camshaft in each bank. The inlet camshafts were then operated via a simplex roller chain from the exhaust camshaft – the right bank, (cylinders 1–4) at the rear of the engine, and the left bank (cylinders 5–8) at the front of the engine, immediately behind the timing belt. This method reduced the complexity of the timing belt layout, and as a result, required fewer components, such as idler rollers and guides, and led to easier and less costly maintenance of the timing belt and associated components. The intervals for changing the timing belts varied; the 3.6 V8 (PT) required changing every , fully electronic engine control unit (ECU), with cylinder bank selective knock control,