Кіріспе
Синиша Михайлович (1969–2022) – сербиялық футбол менеджері және бұрынғы кәсіби футболшы. Футболшы ретінде карьерасында қорғаушы немесе жартылай қорғаушы болып ойнады. 1991 жылы «Ред Стар Белград» сапында Еуропа кубогын жеңіп алды, ал карьерасының көп бөлігін Италияның «Серия А» лигасында өткізіп, «Рома», «Сампдория», «Лацио» және «Интер» клубтарында 353 матч өткізіп, соңғы екі клубпен лига чемпиондары атанды. Көптегендер оны барлық уақыттағы ең үздік бос соққы орындайтындардың бірі санайды, ол «Серия А» лигасында бос соққыдан соққан ең көп гол (28 гол) бойынша рекордты иеленеді. 1991 жылдан 2003 жылға дейін Югославия құрамасы сапында 63 матч өткізіп, 10 гол соқты. Оның 1991 жылғы алғашқы төрт матчы Югославия Социалистік Федеративтік Республикасы құрамасы үшін болды. 1998 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты мен 2000 жылғы Еуропа чемпионатында ойнады. Михайлович 2006 жылы футболдан зейнеткерлікке шығып, «Интер» клубының бас жаттықтырушысының көмекшісі болды. 2008 жылдан 2022 жылға дейін «Серия А» лигасының алты клубын жаттықтырды, «Болоньямен» бастап, «Фиорентина», «Торино» және «AC Милан» клубтарын да қамтыды. 2012 жылдың мамыр айынан 2013 жылдың қараша айына дейін Сербия құрамасын жаттықтырды. 2019 жылы оған лейкемия диагнозы қойылды және 2022 жылы осы аурудан қайтыс болды.
Siniša Mihajlović (, ; 20 February 1969 – 16 December 2022) was a Serbian football manager and former professional footballer who played as a defender. During his career as a footballer, he played as a defender or midfielder. He won the European Cup with Red Star Belgrade in 1991, and played for the majority of his career in the Italian Serie A, making 353 appearances for Roma, Sampdoria, Lazio and Inter Milan and winning league titles with the latter two clubs. Considered by many to be among the best free kick takers of all time, he holds the all time record in Serie A for most goals from free kicks with 28 goals. He won 63 caps and scored 10 goals for Yugoslavia from 1991 to 2003, of which his first four caps in 1991 represented SFR Yugoslavia, and played in the 1998 FIFA World Cup and UEFA Euro 2000 tournaments. Mihajlović retired from playing in 2006, becoming assistant manager at Inter. He managed six Serie A clubs from 2008 to 2022, starting and finishing with Bologna and also including Fiorentina, Torino and AC Milan. He was the coach of the Serbia national team from May 2012 to November 2013. He was diagnosed with leukemia in 2019, and died from the disease in 2022.
Ерте өмір
Вуковарда босниялық серб әкесі мен хорват анасының жұмысшы отбасында дүниеге келген Михайлович, кіші інісі Драженмен (1973 ж.т.) бірге Борово Насельеде өсті. Олардың әкесі Богдан (2011 ж. қайтыс болды) Вуковардағы "Градевинар" құрылыс компаниясында жүк көлігінің жүргізушісі болса, анасы Виктория Борово аяқ киім фабрикасында жұмыс істеді. Хорватия Тәуелсіздік соғысы кезінде оның үйі хорват әскерлерімен қиратылды, олардың арасында оның балалық шақтағы жақын досы, этникалық хорват та болды, бұл оның ата-анасын қашуға мәжбүр етті.
Ерте мансап
Михайлович ұйымдастырылған футболды туған қаласының НК Борово командасымен ойнай бастады. Ол өзін талантты жас ойыншы ретінде тез танытты және Югославияның республикалық жастар футбол турнирлеріне Хорватияның құрамасына ілікті. 1986 жылы ол НК Боровоның негізгі құрамына қосылды. Югослав клубтық футбол пирамидасының үшінші деңгейі саналатын СР Хорватияның провинциялық лигасында ойнаған ол, 1986 жылғы 25 мамырда Бели Манастырда "Спартаға" қарсы алғашқы ойынын өткізді. Кездесу 1:1 есебімен аяқталды, ал Михайлович гол соқты. 17 жастағы футболшы алғашқы айлық жалақысы 500 швейцар франкі болғанда кәсіби футболдың қызығын сезінді. 1986 жылдың соңында "Қызыл Жұлдыз" (Белград) клубының өкілдері, оның ішінде скаут Куле Ачимович, 17 жасар Михайловичті "Боровоның" "Рад" клубымен өткізген жолдастық матчында бақылады, бірақ онымен келісім жасаудан бас тартты. 1987 жылдың көктемінде НК Риека және Динамо Винковчи екеуі де Михайловичке қол қоюға ұмтылғанда, клуб президенті Иво Врховец және бас бапкер Чиро Блажевич басқаратын Динамо Загреб те қызығушылық танытты. Олардың жас ойыншылары Звонимир Бобан мен Роберт Просинечки Михайловичпен бірге Хорватияның жастар құрамасында республикалық және провинциялық жастар турнирлерінде ойнаған және оны командаға ұсынған еді. Алайда, клубтың бас бапкері Чиро Блажевич Динамода орталық жартылай қорғаушы позициясында "кем дегенде, соншалықты жақсы" ойыншылар бар деп есептегендіктен, келісімге қол жеткізілмеді. Олардың қатарында жаңадан келген Харис Шкоро, клубтың негізгі ойыншысы Марко Млинарич және қайта оралған Степан Деверич болды. Динамо кәсіби келісімшарт емес, тек стипендия негізінде келісім жасауға дайын болғандықтан, Михайлович НК Боровомен жалғастыруды шешті. Динамоның ұсынысын қабылдамау Михайловичке Югославияның 20 жасқа дейінгі құрамасына ілігу мүмкіндігінен айырды. Бас бапкер Мирко Йожич оған, егер Загреб клубымен келісімге келмесе, Чилиде өтетін жастар арасындағы әлем чемпионатына шақырылмасы туралы ескертті.
Воеводина
Михайлович 1988 жылы ФК «Воеводина» клубына клуб сатып алған ойыншылардың тобымен бірге қосылды, олардың ішінде қорғаныс жартылайшеңгелі Славиша Йоканович және қорғаушылар Будимир Вуячич пен Мирослав Таньга болды. Михайлович 31 ойында төрт гол соғып, клуб Югославия лигасының чемпионы атанды. Келесі 1989–90 маусымда «Воеводина» тарихында екінші рет Еуропа кубогында өнер көрсетті, бірақ бірінші турда венгр чемпионы «Хонведтан» жеңілді.
Қызыл жұлдыз Белград
Михайлович 1990 жылдың 10 желтоқсанында "Қызыл Жұлдыз" (Белград) клубына "Воеводинадан" 1 миллион герман маркасы төленген жоғары беделді трансфер арқылы қосылды. Алайда, Югославия соғысының салдарынан БҰҰ санкцияларына байланысты ел бұл жарыстан қатысудан шеттестірілді.
Римдіктер
1992 жылдың жазында «Ювентус» клубының қызығушылығына қарамастан, Михайлович бас бапкер Вуджадин Бошковтың тікелей өтініші бойынша 8,5 миллиард итальян лирасы (~ 5,9 миллион АҚШ доллары) көлемінде трансфер ақысы төленіп, «Рома» клубымен келісімшартқа отырды. Бошков та жаңадан «Олимпико» стадионына келген еді. Клуб өткен маусымдағы 5-орыннан жоғары көтерілуді мақсат тұтқан. Михайлович сол жақ жартылай қорғаушы позициясында тұрақты түрде негізгі құрамға ілігіп, команда лигада 10-шы орынды иеленді. Михайлович «Рома» клубының УЕФА кубогындағы жолында да маңызды рөл атқарды, команда жартылай финалға дейін жетті. «Боруссия Дортмундпен» өткен ойында серб футболшы әдеттегідей бос соққыдан гол соғып, алғашқы ойында 1:0 есебімен жеңіске жеткізді, бірақ жауапты ойында 2:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Маусым ортасында «Рома» клубының сол жақ қорғаушысы Амедео Карбонидің жарақат алғандықтан, бапкер Бошков Михайловичті сол жақ қорғаушы позициясына көшірді. 1993-94 маусымы Бошковтың жұмыстан босатылуынан кейін жаңа бас бапкер Карло Маццонемен басталды. Клубта бұрыннан төрт шетелдік футболшы болғандықтан, аргентиналық Абель Балбоны шақыру арқылы үш шетелдік ойыншыға арналған орын үшін бәсекелестік күшейді. Михайлович жаңа бапкердің басшылығымен де сол жақ қорғаушы ретінде ойнады. 1993-94 маусымында клуб 7-орынды иеленіп, екінші жыл қатарынан Еуропа лигаларына қатыса алмады. Бірнеше жыл өткен соң, ойыншылық карьерасы туралы сөйлеген Михайлович «Ромадағы» екі маусымын өміріндегі ең нашар маусым деп атады. 1998 жылдың тамыз айында «Лацио» клубы «Ювентусты» тікелей эфирде жеңіп, Италия Суперкубогын жеңіп алды, Михайлович Италиядағы алғашқы трофейін жеңіп алды. Клуб Серия А-да 7-орынды иеленді. Серия А титулына күшті үміткер болу үшін құрамын нығайту мақсатында, 1998 жылғы жазғы трансферлік терезеде Михайловичпен қатар Крагнотти «Ред Стар Белградтан» Деян Станковичті, «Ривер Плейттен» гол соққан Марсело Саласты және «Атлетико Мадридтен» шабуылшы Кристиан Виериді де шақыртты. «Лацио» сапында Михайлович 1999 жылғы УЕФА Кубок иегерлері кубогының финалына жетті, соңғы турнирде RCD Mallorca клубын 2:1 есебімен жеңіп, осы жарыстың соңғы жеңімпазы атанды. «Лацио» 1999 жылы УЕФА Суперкубогын да жеңіп алды. Михайлович 1999-2000 жылғы Серия А маусымында 26 ойынға қатысып, жеті гол соқты, нәтижесінде «Лацио» екінші Скудеттосын жеңіп алды. Михайлович «Лациоға» 2000 жылғы Италия кубогын жеңуге көмектесіп, «дубль» жасады. Михайлович Югославия құрамасы сапында қайтадан 2000 жылғы Еуропа чемпионатына қатысты. Турнирдегі югославтардың алғашқы ойынында Словенияға қарсы алаңнан қуылды. Ол турнирдің соңғы екі ойынына қатысу үшін бір ойынға дисквалификацияланды. Михайлович «Лациомен» 2004 жылы Италия кубогының финалында «Ювентусты» жеңіп, соңғы трофейін жеңіп алды.
Интер Милан
2004 жылы Михайлович "Лациодан" босатылып, досы және бұрынғы командаласы Роберто Манчиниге "Интер" клубына тегін трансфермен қосылды, бір жылдық келісімшартқа қол қойды. 2005 жылдың 16 маусымында Михайлович келісімшартты тағы бір жылға ұзартты. 2006 жылдың 9 сәуірінде "Асколиге" қарсы өткен чемпионат ойынында "Серия А" чемпионатында карьерасындағы 27-ші еркін соққыдан гол соқты. 2005–06 маусымынан кейін ол футболдан кетті.
Халықаралық мансап
Жастар құрамасы сапында ойнаған Михайлович 1990 жылы 21 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатында 5 матч өткізді. 1991 және 2003 жылдар аралығында Михайлович Югославия/Сербия және Черногория құрамасынан 63 рет шақырылып, 10 гол соқты. Ол 1998 жылғы ФИФА әлем чемпионатына қатысып, Иранға қарсы ойында бос соққыдан гол соқты, нәтижесінде Югославия екінші кезеңге өтті. Сонымен қатар, ол УЕФА Еуро-2000 турнирінде де өнер көрсетті. Югославияның Словениямен өткен алғашқы матчында қызыл карточка алған, бірақ бір матчтан кейін дисквалификациясы тоқтатылып, Югославияның жартылай финалға өтуіне көмектесті.
Ойын стилі
Михайлович өзінің ойыншылық карьерасының басында ерекше ұзақ қашықтықтан соққы беру, пас беру және допты беру қабілетімен көзге түсті. Оның нақты, иіліп, бірақ күшті сол аяқпен соққысы оған тұрақты түрде бос соққылардан гол соғуға мүмкіндік берді. Бос соққылар мен пенальтилер бойынша маман Михайлович 35 метрден бос соққы соққандарын айтты. 2000 жылы BBC Sport телеарнасына берген сұхбатында: "Мен тордың екі жағына да иіліспен атуды ұнатамын. Көбінесе бұрыштардан тікелей гол соғуға тырысамын". Барлық уақыттағы ең үздік бос соққы орындаушылардың бірі саналатын ол, тоқсан доптан гол соғып, мүмкіндіктер жасауға қабілетті болды және Серия А-да 28 голмен Андреа Пирломен бірге бос соққыдан ең көп гол соққан рекордты ұстайды. Сондай-ақ, ол барлық турнирлерде Серия А-ның бір клубы үшін 43 голмен бос соққыдан екінші орынды иеленді, бұл көрсеткішпен Алессандро Дель Пьеродан кейін қалады. Джузеппе Синьоримен бірге, ол Серия А-да бос соққыдан хет-трик соққан екі ойыншының бірі, ол бұл жетістікті Лацио сапында 1998 жылғы 13 желтоқсанда Сампдорияға қарсы өткен ойында 5:2 есебімен жеңіске жеткен кезде көрсетті. Югославиядағы клубтық карьерасында Воеводина және «Қызыл Жұлдыз» командаларында, сондай-ақ «Ромадағы» алғашқы кезеңінде ол орта алаңның сол жағында қанатты шабуылшы ретінде немесе кейде шабуылдаушы жартылай қорғаушы ретінде ойнады. Ол төзімділігімен, жылдамдығымен, аяқ жұмысымен және қапталды жабу қабілетімен танымал болды, сондай-ақ сол аяғымен допты тамаша соғу және орта алаңда шабуылдық ойынды басқару қабілетімен ерекшеленді. Италияға көшкеннен кейін, Серия А-дағы алғашқы маусымының ортасында «Романың» бас бапкері Вуядин Бошков оны сол жақ қорғаушыға ауыстырды. Келесі маусымда «Романың» жаңа бас бапкері Карло Маццоне оны негізінен сол жақ қорғаушы ретінде пайдаланды, кейде қорғаныс жартылай қорғаушы ретінде де ойнатты, бірақ оның бұл позициядағы өнері шектеулі тактикалық түсінігіне байланысты толыққанды болмады. 1994 жылы бас бапкер Свен Геран Эриксон басшылығымен «Сампдорияға» ауысқаннан кейін Михайлович команданың қорғаныс шебінің ортасына ауыстырылды және осы лауазымда карьерасының соңына дейін ойнады. Ол осы жаңадан табылған орталық қорғаушы рөлінде өте табысты болды, ол қорғаушы ретінде жақсы өнер көрсетті, сондай-ақ физикалық күшімен, интеллектуалдық қабілетімен, көшбасшылық қасиеттерімен және жанкештілігімен көзге түсті. Оның техникалық дағдылары, допты ұстау және ұзақ пас беру қабілеті де жоғары болды, бұл оған допты артқы жағынан ойынға енгізуге мүмкіндік берді. Оны басқарушы Карло Маццоне ерекше мақтады, оны өз позициясындағы әлемдегі ең үздік ойыншылардың бірі деп атады.
Интер Миландағы көмекші
Интерде ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Михайлович Сан-Сирода бас жаттықтырушы Роберто Манчинидің көмекшісі ретінде жаттықтырушылық мансабын бастады. Михайлович пен Манчини Сампдория және Лацио клубтарында бес маусым бойы бірге ойнаған. Михайловичтің бос соққыны орындаудағы шеберлігі Златан Ибрагимовичтің мақтауына ие болды, ол бірнеше сәтті бос соққыдан кейін, Интерде екі жыл бойы оны жаттықтырған сол кездегі көмекші жаттықтырушы Михайловичке алғыс айтты. 2007/08 маусымының соңында клуб президенті Массимо Моратти Жозе Моуриньюге орын беру үшін Манчиниді 2008 жылы маусымда қызметтен босатып, Михайлович та сол кезде клубты тастап кетті.
Болония
2008 жылдың 3 қарашасында Михайлович Даниэле Аригонидің орнына "Болонья" клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. "Серия А" чемпионатындағы тұңғыш ойынын ол 2008 жылдың 8 қарашасында өз алаңында "Ромаға" қарсы өткізді. Кездесу 1:1 есебімен тең аяқталды. Оның жұмысы бес кезектес тең нәтижемен басталды, ал 2008 жылдың 13 желтоқсанында құрбылас "Торино" командасын 5:2 есебімен жеңіп алды. 2009 жылдың 14 сәуірінде "Болонья" "Сиенаға" өз алаңында 1:4 есебімен жеңілгеннен кейін Михайлович қызметтен босатылды. Бұл жеңіліс команданы маусымның соңғы жеті матчына дейін қайтадан құлдырау аймағына түсірді. Оның жұмысы кезінде клубтың тәжірибелі ойыншыларымен көптеген келіспеушіліктер болды деген қауесет тарады, бұл команданың нашар формасына және нәтижесінде оның жұмыстан босатылуына әкелді. Жаңа бас жаттықтырушы Джузеппе Пападопуло басшылығымен "Болонья" маусымның соңғы күні "Катанияны" жеңіп, "Серия B" лигасына түсіп қалмады.
Катания
2009 жылдың 8 желтоқсанында Михайлович «Катания» клубының жаңа бас бапкері болып тағайындалды, бұл қызметке дейін Джанлука Атцори келген еді. Ол 2011 жылдың маусымына дейін «Гли Элефанти» клубымен келісімшарт жасасты. «Катания» клубы Серия А-да соңғы орында тұрғанда Михайлович басқаруға келді және «Ливорно» клубына қарсы өткен ойында үй стадионында жеңіліске ұшырады. Бірақ келесі аптада оның командасы Туринде «Ювентус» клубын 1–2 есебімен күтпеген жерден жеңді. Жақсы нәтижелер қатары және қаңтар айында жасалған бірнеше маңызды трансферлер, соның ішінде Аргентинаның бұрынғы құрамасының шабуылшысы Макси Лопес, Михайловичке команданы құлдырау аймағынан шығаруға көмектесті. 2010 жылдың 13 наурызында «Катания» лигада көш бастап тұрған және Михайловичтің бұрынғы клубы «Интер Милан» клубын 3–1 есебімен жеңді. Михайловичтің басшылығымен «Катания» маусымды 13-ші орында аяқтады, құлдырау аймағынан қауіпсіз қалып қойды. 2010 жылдың 24 мамырында маусым соңында ол қызметінен кетті, бұл туралы хабарлар оны УЕФА Чемпиондар лигасының жеңімпазы «Интер» клубына, келе жатқан бас бапкер Хосе Моуриньоның орнына алмастыру мүмкіндігімен байланыстырды, бірақ бұл жоспар іске аспады.
Фиорентина
2010 жылдың 3 маусымында Михайлович «Фиорентина» клубының жаңа бас бапкері болып тағайындалды, ол Италия құрамасының бапкері болып кеткен Чезаре Пранделлидің орнына келді. «Фиорентина» 2009–10 жылғы Серия А маусымын он бірінші орында аяқтады, бірақ Чемпиондар лигасының 1/16 финалына шығып, онда «Бавария» клубынан алаңдағы голдар есебінен жеңіліп қалды. Михайлович екі жылға шарт жасасты, оның жалақысы жылына 1 миллион еуроға жуық болды. Михайлович маусымда Еуропа лигасына ілігудің шынайы мақсат екенін мәлімдеді.
2010-11 маусым
Команда маусымның алғашқы бөлігінде бірнеше негізгі ойыншыларының жарақаттануына байланысты нашар форма көрсетті. Олар маусымның бірінші жартысын он екінші орында аяқтады. Михайлович «Вест Хэм Юнайтедтен» қанатшы Валон Бехрамини сатып алды, бірақ бас жаттықтырушы түрлі тактикалық схемаларды сынағандықтан, үйде және сырттағы ойындарының нәтижесі көтерілді, бірақ аздап ғана. 2011 жылдың ақпан айында «Фиорентина» маусымдағы алғашқы рет «Палермо» саяхатында жеңіске жетті. 2011 жылдың наурыз айында команда маусымда алғаш рет қатарынан екі ойында жеңіске жетіп, сегізінші орынға көтерілді. Клуб лига маусымын 12 жеңіс (оның тек үшеуі ғана өз алаңында), 11 жеңіліс және 15 тең түсумен аяқтады, бұл оларға тоғызыншы орынды және еурокубоктық орыннан 12 ұпай арттыруға мүмкіндік берді.
2011-12 жылғы маусым
2011 жылғы жазғы трансфер маусымында Михайловичтің бас бапкер ретінде «Интер» клубына қайта оралу мүмкіндігі күшті талқыланды, тіпті кейбір итальяндық газеттер оның «нерацзурри» сапында таныстырылатын күнін, «Интер» клубының спорт директоры Марко Бранкамен сәтті келіссөздер жүргізгеннен кейін хабарлады. Бірақ Михайлович бұл мәлімдемелерді жоққа шығарып, Флоренцияда қалуға уәде берді. Маусым 2011 жылдың тамызында «AS Cittadella» командасына қарсы Италия кубогында жеңіспен басталды. Дегенмен, лигадағы нашар көрсеткіштер, бес ойынды жеңіссіз аяқтауы Михайловичтің қызметін қауіпке тіктеді. 2011 жылдың қазан айында «Генуямен» өткен үй матчында «Фиорентина» жанкүйерлері матч бойы Михайловичтің жұмыстан босатылуын талап етіп, террасалардан айқай-шу көтерді, тіпті бапкердің ұлтына қатысты расистік баннерлер көрсетіп, ұрандар ұрады. Михайловичке жасалған ауызша шабуылдар келесі бірнеше күн бойы баспасөз беттерінде кеңінен жарияланды, ал «Фиорентина» жанкүйерлерінің бір бөлігі стадион сыртында баннер іліп, бапкерден кешірім сұрады. Михайлович 2011 жылдың 7 қарашасында «Шиево-Веронадан» 0:1 есебімен жеңілгеннен кейін бір күннен соң қызметтен босатылды. Команда 10 матчта 12 ұпай жинап, турнир кестесінде 13-орында тұрды.
Сербия
2012 жылдың мамыр айында Сербия футбол федерациясы Михайловичті 2014 жылғы Бразилиядағы әлем чемпионатына дейін Сербия ұлттық құрамасының бас бапкері етіп тағайындады. Сербия 2013 жылдың қазан айындағы іріктеу турнирінің А тобында үшінші орын алғаннан кейін ол отставкаға шықты.
Сампдория
2013 жылдың 20 қарашасында «Сампдория» клубы Михайловичті Делио Росси орнына жаңа бас бапкер етіп тағайындады. Ол ағымдағы маусымда клуб құлдыраудан құтылған жағдайда автоматты түрде ұзартылатын бір жылдық келісімшартқа қол қойды, ал оның ассистенті Ненад Сакич (бұрынғы «Сампдория» ойыншысы) да онымен бірге келді. Бірінші маусымында ол «Сампдорияның» нәтижелерін айтарлықтай жақсартты және клуб жеңіліске ұшыраудан сәтті құтылды. 2014 жылдың шілдесінде Гарроне отбасынан клубтің басшылығын алған жаңа президент Массимо Ферреромен келіссөздерден кейін ол тағы бір маусымға қызмет етуге келісті. 2014–15 маусымының алғашқы апталарында ол төрт ойында жеңіліссіз сегіз ұпай жинады, соның ішінде Стефано Окака сияқты ойыншылардан сапалы ойын көрді. 2015 жылдың 1 маусымында ол «Сампдория» клубының бас бапкері лауазымынан кетіп бара жатынын растайтын ашық хат жазды.
Милан
2015 жылдың 16 маусымында «Милан» Филиппо Инзагиді ресми түрде қызметтен босатып, Михайловичті жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады, оның келісімі 2017 жылдың 30 маусымына дейін күшінде болды. Клубтағы қызмет кезеңінде ол сол кезде 16 жаста болған Джанлуиджи Доннаруммаға сенім артып, ойынға түсіру мүмкіндігін бергені үшін жоғары бағаланды. Михайлович 2016 жылдың 12 сәуірінде қызметтен босатылды.
Турин
2016 жылдың 25 мамырында ол "Торино" клубының жаңа бас жаттықтырысы болып ресми түрде тағайындалды, бұл қызметке дейін Джан Пьеро Вентура келген еді. 2016 жылдың 13 тамызында "Стадио Олимпико Гранде Торино" стадионында "Про Верчелли" клубымен өткен Италия кубогының үшінші турында 4:1 есебімен жеңіс алып, "Торино" сапындағы тұңғыш ойынын өткізді. Михайлович "Торино" командасын шабуылдық 4-3-3 схемасымен алаңға шығарды және маусымның бірінші жартысында "Урбано Каир" президенттігі кезеңіндегі ең көп ұпай (29) жинаған команда рекордын көрсетті. Алайда, маусымның екінші жартысы сәтті өтпеді және "Торино" турнир кестесінде тоғызыншы орынға орналасты. 2018 жылдың 4 қаңтарында Италия кубогында "Ювентусқа" 0:2 есебімен жеңілгеннен кейін қызметтен босатылды.
Спорттық CP
2018 жылдың 18 маусымында Михайлович "Спортинг" клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, португалиялық клубпен үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Одан кейін тоғыз күн өткен соң, басшылық құрамның ауысуына байланысты қызметтен босатылды.
Болонияға оралу
Филиппо Инзагимен команданың нашар нәтижелеріне байланысты 2019 жылдың 28 қаңтарында Михайлович өзінің бас бапкерлік мансабында екінші рет «Болония» командасының бапкері болды. Ол алғашқы 17 ойында 30 ұпай жинады, ал Инзаги басқару кезеңінде тек 14 ұпай ғана жиналған еді. Осы нәтижелердің арқасында Михайлович «Болонияны» жоғары лигада оңай ұстап қалды және келесі маусымда да бапкер ретінде қалды. 2019 жылдың 13 шілдесінде Михайлович өзіне жедел лейкемия диагнозы қойылғанын, бірақ емделу барысында клубты басқаруды жалғастыруды жоспарлап отырғанын хабарлады. 2022 жылдың 6 қыркүйегінде «Болония» командасы Серия А-дағы алғашқы бес ойында үш ұпай ғана жинағаннан кейін Михайлович қызметтен босатылды, осылайша клубпен үш жарым жылдық еңбек жолы аяқталды.
Ойнау
Михайлович қатал, бейшара және қорқынышсыз ойыншы ретінде танылды. Осы себепті ол қарсыластарымен жиі физикалық және ауызша қақтығыстарға түсіп, кейде алаңнан тыс жерде де дауласып отырды. 22 жастағы футболшы 1991 жылғы 8 мамырда "Қызыл Жұлдыз" пен "Хайдук Сплит" командалары арасындағы Югославия кубогының финалында 7000 көрерменнің алдындағы ойынның басты кейіпкерлерінің бірі болды. Еуропа кубогының финалына үш апта қалғанда "Қызыл Жұлдыз" үшін бұл матч екінші деңгейде болғанымен, матчта серб және хорват тарапынан туған этникалық шиеленістердің салдарынан, соның ішінде Михайловичтің туған қаласы Боровода финалға алты күн бұрын болған қырғынға байланысты керіспе күшті болды. Ойын басында "Хайдук" клубының 23 жастағы қорғаушысы Игорь Штимак пен Михайлович бір-бірін қорлай бастады. Михайловичтің айтуынша, Штимак оған: "Біздің жігіттер Бороводағы сенің отбасыңды өлтірсін деп тілеймін" деген. 70-ші минутта Михайлович "Хайдук" клубының тағы бір ойыншысы Григи Ковачқа қатысты қатты тәсіл қолданды, нәтижесінде ойын уақытша тоқтатылды, екі команданың ойыншылары бір-бірімен тікелей қақтығысты. Михайловичті "Хайдук" клубының ойыншысы Анте Мише алып кетті (екені екеуі де Борово қаласынан еді), ол оны шашынан ұстады, ал "Қызыл Жұлдыз" клубының ойыншысы Илия Найдоски "Хайдук" клубының ойыншысы Славен Биличті шашынан ұстады. Осы сәтте Штимак Найдоскиге ұруға тырысып, төреші Адем Фазлагич екі ойыншыға да екінші сары карточка көрсетіп, алаңнан қуды. Бұл оқиға 2000 жылдың 17 қазанында "Лацио" мен "Арсенал" командалары арасындағы УЕФА Чемпиондар лигасының ойынында болды. Ойын барысында Михайлович "Арсенал" клубының бірнеше ойыншыларымен, соның ішінде Мартин Кьюнмен және Роберт Пиреспен қақтығысты. Ойын соңында Михайлович пен Виейра бір-біріне сөздермен шабуылдап, физикалық күш қолдануға тырысты, бірақ командаластары тоқтатып қалды. Ойыннан кейін Виейра баспасөз құралдарына сұхбат беріп, Михайловичті нәсілшілдікпен айыптады, Михайлович оны "nero di merda" (қара нағыз) немесе "жалған қара маймыл" деп атады деді. Михайлович кейін кешірім сұрады, бірақ Виейра оны "zingaro di merda" (сиғанның лас бөлігі) деп атағандықтан оның сөздері жауап ретінде айтылғанын мәлімдеді. Екі айдан кейін, 2000 жылдың желтоқсанында, Михайлович Италиядағы расизмге қарсы заңды бұзғаны үшін полиция тергеуіне түсті. Италиялық тергеушілер Михайловичтің Виейраны қорлағанын мойындауына сүйене отырып, 1993 жылғы "расалық немесе этникалық үстемдік немесе жеккөрушілікке негізделген идеяларды таратуды" қылмыстық қылық деп санайтын заңды бұзғаны үшін айыптауды жоспарлады, бірақ ешқандай айыптау қойылған жоқ. Алты жылдан кейін Михайлович пен Виейра бір командаға енді, Сенегал туған француз "Интер" клубына қосылды, онда Михайлович бас бапкер Роберто Манчинидің көмекшісі болды. Кейін Виейра 2007 жылғы 28 мамырда Нови-Садта өткен Михайловичтің куәлік матчының қонағы болды. 2003 жылғы 7 қарашада Михайлович Чемпиондар лигасының топтық кезеңіндегі матчта "Челси" клубының ойыншысы Адриан Мутуға түкіріп, тепкені үшін УЕФА-дан сегіз матчқа қатысудан шеттетілді. Алты жарым жылдан кейін Михайлович "Фиорентина" клубының бас бапкері болды, сол кезде Муту осы командада ойнап тұрды.
Басқарушылық
Өзінің көшбасшылығымен танымал, дауысты және ашық мінезімен Михайлович өзінің ойыншы және жаттықтырушы мансабында саяси көзқарастары мен байланыстары үшін көп дау тудырды. Михайлович Сербия Футбол федерациясының (ФСС) президенті Звездан Тержичке қарсы шығып, оны 2007 жылдың қазан айында «ұлттық командаға шақыруды [оның жеке келісімшарттары бар] ойыншыларға беру арқылы олардың трансферлік құнын арттыруға тырысқаны» үшін айыптады. Тержич бұл айыптауға тікелей жауап бермеді, бірақ Михайлович 2008 жылдың наурыз айының басында, Тержич Сербия құқық қорғау органдарынан қашып жүрген кезде, ойыншылардың трансферлік ақыларын жымқыру туралы айыптаулардан кейін бірнеше айдан соң қайталады. 2012 жылдың мамырында Сербия құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін, келесі ФА президенті Томислав Караджичтің басшылығымен Михайлович халықаралық жарыстарға шақырылған ойыншылар қол қоятын мінез-құлық кодексін әзірледі. Кодекстің басты талаптарының бірі – ойыншылардың матчтар алдында мемлекеттік әнұранды орындауы. 28 мамырда Әдем Ляжич кодекске қол қойғанына қарамастан, әнұранды орындамағандықтан Михайлович оны командадан шығарды. 2012 жылдың желтоқсанында Михайлович футбол агенті Зоран Джуричті SOS телеарнасының «Тоталь футбол» бағдарламасында «спорт агенттері Фали Рамадани мен Серхио Берти Михайловичтің ұлттық құрама құрамын іріктеуге зор ықпал етеді» деген мәлімдемесі үшін ар-намысын қорғауға сотқа берді. 2013 жылдың наурыз айының соңында, 2014 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының іріктеу турнирінде Хорватияға ұтылғаннан кейін Михайлович пен Тержич алты жыл бұрынғы дауларын қайта жақтатты. Бұл арада елге қайтып келгеннен кейін түрмеде жазасын өтеген Сербияның бұрынғы ФА президенті Джуричтің «Михайловичтің ұлттық құрама матчтарына Серхио Берти таңдайды» деген айыптауын қайталады. Михайлович Тержичке қарсы ар-намысын қорғауға сотқа шағымдану жоспарларын жариялады.
Жеке өмір және өлім
Михайлович итальяндық бұрынғы тележүргізуші Арианна Рапаччиониге үйленген, олардың бес баласы болды: үш ұл және екі қыз. 2019 жылдың 13 шілдесінде Михайлович өзіне жедел лейкемия диагнозы қойылғанын, бірақ Болония командасының бас жаттықтырушысы қызметін жалғастыратынын хабарлады. 2021 жылдың қазан айында қызы Вирджиния қыз бала туғаннан кейін ол ата болды. Баланың әкесі – «Дженоа» клубында ойнайтын Алессандро Вольякко. Михайлович 2022 жылдың 16 желтоқсанында Римдегі клиникада лейкемияның салдарынан қайтыс болды.