Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық биохимик
British biochemist
Білім және ерте өмір
Митчелл 1920 жылдың 29 қыркүйегінде Суррейдегі Митчем қаласында дүниеге келген.
Mitchell was born in Mitcham, Surrey on 29 September 1920.
Мансап және зерттеу
1955 жылы профессор Майкл Сванн оны Эдинбург университетінің зоология факультетінде «Химиялық биология бөлімі» деп аталған биохимиялық зерттеу бөлімін құруға шақырды. 1961 жылы ол аға оқытушы, ал 1962 жылы доцент болып тағайындалды, алайда оның жұмысына қарсылық және денсаулығының нашарлауы 1963 жылы қызметтен кетуіне әкелді.
In 1955 he was invited by Professor Michael Swann to set up a biochemical research unit, called the Chemical Biology Unit, in the Department of Zoology, at the University of Edinburgh, where he was appointed a Senior Lecturer in 1961, then Reader in 1962, although institutional opposition to his work coupled with ill health led to his resignation in 1963.
Химиосмостық гипотеза
1960 жылдары АТФ өмірдің энергия валютасы ретінде белгілі болды, бірақ митохондрияда АТФ субстраттық деңгейдегі фосфорилдану арқылы түзіледі деп есептелді. Митчеллдің химиосмотикалық гипотезасы тотығу фосфорилдаудың нақты механизмін түсінуге негіз болды. Ол кезде тотығу фосфорилдау арқылы АТФ синтезінің биохимиялық механизмі белгісіз еді. Митчелл электрохимиялық потенциалдың айырмашылығы арқылы иондардың қозғалысы АТФ өндіруге қажетті энергияны бере алатынын түсінді. Оның гипотезасы 1960 жылдары жақсы белгілі болған мәліметтерге негізделген. Ол тірі жасушалардың мембраналық потенциалы бар екенін білген, яғни жасуша ішкі ортаға қарағанда теріс зарядталған. Сондықтан, зарядталған иондардың мембрана арқылы қозғалысына электр күштері (оң зарядтардың теріс зарядтарға тартылуы) әсер етеді. Олардың қозғалысына сондай-ақ термодинамикалық күштер де әсер етеді, яғни заттардың жоғары концентрациядан төмен концентрацияға қарай таралуға бейімділігі. Ол АТФ синтезінің осы электрохимиялық градиентпен байланысты екенін көрсетті. Оның гипотезасы АТФ синтетазаның табылуымен расталды – бұл электрохимиялық градиенттің потенциалдық энергиясын пайдаланып АТФ жасайтын мембранаға бекітілген ақуыз, сондай-ақ Андре Ягендорфтың хлоропласттардағы тилакоид мембранасындағы pH айырмашылығы АТФ синтезіне алып келетінін ашқандығымен расталды.
In the 1960s, ATP was known to be the energy currency of life, but the mechanism by which ATP was created in the mitochondria was assumed to be by substrate level phosphorylation. Mitchell's chemiosmotic hypothesis was the basis for understanding the actual process of oxidative phosphorylation. At the time, the biochemical mechanism of ATP synthesis by oxidative phosphorylation was unknown. Mitchell realised that the movement of ions across an electrochemical potential difference could provide the energy needed to produce ATP. His hypothesis was derived from information that was well known in the 1960s. He knew that living cells had a membrane potential; interior negative to the environment. The movement of charged ions across a membrane is thus affected by the electrical forces (the attraction of positive to negative charges). Their movement is also affected by thermodynamic forces, the tendency of substances to diffuse from regions of higher concentration. He went on to show that ATP synthesis was coupled to this electrochemical gradient. His hypothesis was confirmed by the discovery of ATP synthase, a membrane bound protein that uses the potential energy of the electrochemical gradient to make ATP; and by the discovery by André Jagendorf that a pH difference across the thylakoid membrane in the chloroplast results in ATP synthesis.
Протондық Q циклы
Кейін Питер Митчелл электрондық тасымалдау тізбегінің күрделі егжей-тегжейлерінің бір бөлігін болжады. Ол протон сорғылауды хинонға негіделген электрондық бифуркациямен байланыстыруды ұсынды, бұл протондық қозғаушы күшке және, демек, АТФ синтезіне үлес қосады.
Later, Peter Mitchell also hypothesized some of the complex details of electron transport chains. He conceived of the coupling of proton pumping to quinone based electron bifurcation, which contributes to the proton motive force and thus, ATP synthesis.
Марапаттар мен құрметтер
1978 жылы ол "химиялық осмостық теорияны қалыптастыру арқылы биологиялық энергияның берілуін түсінуге қосқан үлесі үшін" химия бойынша Нобель сыйлығымен марапатталды. 1974 жылы Корольдік қоғамның мүшесі (FRS) болып сайланды.
In 1978 he was awarded the Nobel Prize in Chemistry "for his contribution to the understanding of biological energy transfer through the formulation of the chemiosmotic theory." He was elected a Fellow of the Royal Society (FRS) in 1974.