Коллегиалдық готика: АҚШ, Канада және Еуропадағы университеттерде кең таралған нео-готикалық сәулет стилі. Тарихы, ерекшеліктері мен қазіргі қолданысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектуралық стиль
Architectural style
Колледждік готика – готикалық жаңғыру архитектурасының тармақшасы, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында АҚШ және Канададағы колледждер мен жоғары мектептердің ғимараттарында, сондай-ақ белгілі бір дәрежеде Еуропада кең таралған. Тарихи стильдің бір түрі болып табылады және ағылшын Тюдор және готикалық ғимараттардан шабыт алды. 21-шы ғасырда Корнелл, Принстон, Вандербильт, Вашингтон университеті және Йель сияқты мектептер мен университеттердегі жаңа, көзге түсетін ғимараттар арқылы қайтадан қолданысқа кірді. 20-шы ғасырдың басындағы көрнекті готикалық жаңғыру архитекторы және теоретик Ралф Адамс Крам өзінің "Готтық іздеу" атты кітабында готиканың білім беру мекемелеріне деген тартымдылығы туралы былай деп жазды: "Сәулет және оның туысқан өнерлері арқылы біз адамдарды өзгертуге және оларды сөзбен ықпал етуге тырысқандардан гөрі әлдеқайда күшті әсер ете аламыз. Шындықты тарату – біздің міндетіміз бен ең жоғары құрметіміз."
Collegiate Gothic is an architectural style subgenre of Gothic Revival architecture, popular in the late 19th and early 20th centuries for college and high school buildings in the United States and Canada, and to a certain extent Europe. A form of historicist architecture, it took its inspiration from English Tudor and Gothic buildings. It has returned in the 21st century in the form of prominent new buildings at schools and universities including Cornell, Princeton, Vanderbilt, Washington University, and Yale. Ralph Adams Cram, arguably the leading Gothic Revival architect and theoretician in the early 20th century, wrote about the appeal of the Gothic for educational facilities in his book The Gothic Quest: "Through architecture and its allied arts we have the power to bend men and sway them as few have who depended on the spoken word. It is for us, as part of our duty as our highest privilege to act for spreading what is true."
Басталуы
Готикалық жаңғыру архитектурасы американдық колледж ғимараттары үшін 1829 жылдан бастап қолданыла бастады, Огайо штатының Гамбиер қаласындағы Кеньон колледжінің кампусында "Ескі Кенион" аяқталған кезде. Тағы бір ерте мысалы – Нью-Йорк университетінің Вашингтон скверінде орналасқан Александр Джексон Дэвис салған Университет залы (1833–37, 1890 жылы бұзылған). Ричард Бондтың Гарвард колледжі үшін шіркеу сияқты кітапхананы, Гор Холлды (1837–41, 1913 жылы бұзылған) салған, ол басқа кітапхана ғимараттары үшін үлгі болды. Джеймс Ренвик-младшийдің Free Academy ғимараты (1847–49, 1928 жылы бұзылған), қазіргі Нью-Йорк қалалық колледжі үшін, осы стильде салынды. Лондонның Хэмптон-Корт сарайынан шабыттанған швед текті Чарльз Ульриксон Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Нокс колледжінде "Олд Мэн" (1856–57) жобасын жасады. Азамат соғысынан кейін американдық колледждердің кампустарына көптеген ерекше жоғары викториандық готикалық ғимараттар салынды. Мысалы, Вурчестер политехникалық институты (Бойнтон Холл, 1868, Стивен К. Эрл салған);
Gothic Revival architecture was used for American college buildings as early as 1829, when "Old Kenyon" was completed on the campus of Kenyon College in Gambier, Ohio. Another early example was Alexander Jackson Davis's University Hall (1833–37, demolished 1890), on New York University's Washington Square campus. Richard Bond's church like library for Harvard College, Gore Hall (1837–41, demolished 1913), became the model for other library buildings. James Renwick Jr.'s Free Academy Building (1847–49, demolished 1928), for what is today City College of New York, continued in the style. Inspired by London's Hampton Court Palace, Swedish born Charles Ulricson designed Old Main (1856–57) at Knox College in Galesburg, Illinois. Following the Civil War, many idiosyncratic High Victorian Gothic buildings were added to the campuses of American colleges. Examples include Worcester Polytechnic Institute (Boynton Hall, 1868, by Stephen C. Earle);
Қозғалыс
1880-жылдардың соңынан бастап Филадельфиялық архитекторлар Уолтер Коуп және Джон Стюардсон Брин-Мор колледжінің кампусын, жергілікті ерекшеліктерге және материалдарға ерекше сезімталдықпен салынған ағылшын готика стилінде кеңейтті. Оксфорд пен Кембридж университеттерінің архитектурасынан, сондай-ақ тарихшылдардан шабыт алған, бірақ сөзбе-сөз көшірме жасамайтын Коуп пен Стюардсон Колледждік готика стилін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. 1895–1911 жылдар аралығында Пенсильвания университеті, 1896–1902 жылдар аралығында Принстон университеті, 1899–1909 жылдар аралығында Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университеті үшін ғимараттар жинағын салуға тапсырыс берілді, бұл елдегі көптеген колледж кампустарын өзгертетін жаңа қозғалыстың басталуын білдірді. 1901 жылы Шепли, Рутан және Кулидж фирмасы Чикаго университеті үшін Колледждік готика стиліндегі кампусқа жоспар жасады және оны аяқтауға келесі 15 жыл жұмсады. Олардың кейбір жұмыстары, мысалы Митчелл мұнарасы (1901–1908), тарихи ғимараттардың дерлік толықтай көшірмелері болды. Джордж Браун Пост Нью-Йорк қалалық колледжінің жаңа кампусын (1903–1907) Манхэттендегі Гамильтон-Хайтс ауданында осы стильде жобалады. Бұл стильді 1904 жылы Сент-Луис, Миссуриде өткен Луизиана сатып алу көрмесінде көптеген адамдар көрді. Дүниежүзілік көрме мен 1904 жылғы Олимпиада ойындары Вашингтон университетінің жаңадан аяқталған кампусында өтті, сондықтан ғимараттарды 1905 жылға дейін пайдалануға болмады. 1908 жылы Чарльз Дона Магиннис Бостон колледжі үшін Гассон залын жобалағаннан кейін бұл қозғалыс одан әрі күш алды. Магнис пен Уолш жиырма бес шамасындағы басқа кампустарда, соның ішінде Массачусетс штатындағы Эммануэль колледжінің негізгі ғимараттары мен Нотр-Дам университетінің құқық мектебі үшін Колледждік готика стиліндегі ғимараттарды жобалады. Ральф Адамс Крам Принстон университетінің аспирантурасы үшін Колледждік готика стиліндегі бірнеше ғимараттарды (1911–1917) жобалады. Джеймс Гэмбл Роджерс 1917 жылдан бастап Йель университетінде кең ауқымды жұмыстар атқарды. Кейбір сыншылар оның тарихи фантазияны шектен тыс деңгейге жеткізгенін айтады, ал басқалары Йель кампусының әдемі және күрделі екенін мойындайды. Роджерс өсіп келе жатқан модернистік қозғалыстың сын-ескертпелеріне ұшырады. Оның собор сияқты Стерлинг мемориалдық кітапханасы (1927–1930), діни бейнелері мен әшекейлердің көп қолданылуы Йельдің өзінің студенттерінің бірінен қатты сынға ұшырады: таза заманауи қажеттіліктер үшін салынған заманауи ғимараттың ортағасырлық мәдениет пен ескірген иконографияға құмарлық тануының қажеті жоқ. Джон Расселл Поуп және Бертрам Гудхью (Роджерс жұмыс істеген Йельдің Стерлинг кітапханасының бастапқы эскизін салған) сияқты басқа архитекторлар Йельдің Колледждік готика стилінің ерекше нұсқасын қолдады және оған үлес қосты. Макмастер университеті Онтарионың Гамильтон қаласына көшкенде, канадалық архитектор Уильям Лайон Сомервилл оның жаңа кампусын (1928–1930) осы стильде жобалады.
Beginning in the late 1880s, Philadelphia architects Walter Cope and John Stewardson expanded the campus of Bryn Mawr College in an understated English Gothic style that was highly sensitive to site and materials. Inspired by the architecture of Oxford and Cambridge universities, and historicists but not literal copyists, Cope & Stewardson were highly influential in establishing the Collegiate Gothic style. Commissions followed for collections of buildings at the University of Pennsylvania (1895–1911), Princeton University (1896–1902), and Washington University in St. Louis (1899–1909), marking the nascent beginnings of a movement that transformed many college campuses across the country. In 1901, the firm of Shepley, Rutan & Coolidge created a master plan for a Collegiate Gothic campus for the fledgling University of Chicago, then spent the next 15 years completing it. Some of their works, such as the Mitchell Tower (1901–1908), were near literal copies of historic buildings. George Browne Post designed the City College of New York's new campus (1903–1907) at Hamilton Heights, Manhattan, in the style. The style was experienced up close by a wide audience at the 1904 Louisiana Purchase Exposition in St. Louis, Missouri. The World's Fair and 1904 Olympic Games were held on the newly completed campus of Washington University, which delayed occupying its buildings until 1905. The movement gained further momentum when Charles Donagh Maginnis designed Gasson Hall at Boston College in 1908. Maginnis & Walsh went on to design Collegiate Gothic buildings at some twenty five other campuses, including the main buildings at Emmanuel College (Massachusetts), and the law school at the University of Notre Dame. Ralph Adams Cram designed a series of Collegiate Gothic buildings for the Princeton University Graduate College (1911–1917). James Gamble Rogers did extensive work at Yale University, beginning in 1917. Some critics claim he took historicist fantasy to an extreme, while others choose to focus on what is widely considered to be the resulting beautiful and sophisticated Yale campus. Rogers was criticized by the growing Modernist movement. His cathedral like Sterling Memorial Library (1927–1930), with its ecclesiastical imagery and lavish use of ornament, came under vocal attack from one of Yale's own undergraduates:
A modern building constructed for purely modern needs has no excuse for going off in an orgy of meretricious medievalism and stale iconography. Other architects, notably John Russell Pope and Bertram Goodhue (who just before his death sketched the original version of Yale's Sterling Library from which Rogers worked), advocated for and contributed to Yale's particular version of Collegiate Gothic. When McMaster University moved to Hamilton, Ontario, Canadian architect William Lyon Somerville designed its new campus (1928–1930) in the style.
Терминнің шығу тегі
Америкалық сәулетші Александр Джексон Дэвис 1853 жылы Коннектикут штатының Бриджпорт қаласындағы Харрал үшін салған өзінің "Англиялық колледждік готикалық үйінің" қолжазба сипаттамасында бұл терминнің авторы деп саналады. 1890 жылдары бұл бағыт "Колледждік готика" деп белгілі болды.
American architect Alexander Jackson Davis is "generally credited with coining the term" documented in a handwritten description of his own "English Collegiate Gothic Mansion" of 1853 for the Harrals of Bridgeport, Connecticut. By the 1890s, the movement was known as "Collegiate Gothic".
Аяқталуы
Коллегиялық готика кешендері көбінесе бір немесе бірнеше мұнараны, назар аудару үшін қолданылатын элемент ретінде қоспағанда, көлденең композициялар болды. Питтсбург университетінде Чарльз Клаудерге университет канцлері Джон Габберт Боуманнан готикалық мұнара нысанында биік ғимаратты жобалау тапсырылды. Оның салдарынан пайда болған "Оқу кафедралы" (1926–1937) ғимараты, кейінгі готикалық жаңғыру архитектурасының нақты шыңы деп сипатталады. Готикалық шпиль мен қазіргі заманғы көкжайдың үйлесімі, болаттан жасалған қаңқасы, әк таспен қапталған, 42 қабаттан тұратын бұл құрылыс әлемдегі екінші ең биік университет ғимараты және готика стиліндегі ғимарат болып табылады. Мұнарада 16 метрлік аркалармен тірелген, жарты гектар көлемдес готикалық зал орналасқан. Бұл ғимарат Клаудердің басқа да готикалық жаңғыру стиліндегі құрылыстарымен, оның ішінде Стивен Фостер ескерткішімен (1935–1937) және француз готикасының элементтерін қамтитын Хайнц ескерткіш шіркеуімен (1933–1938) үйлеседі.
Collegiate Gothic complexes were most often horizontal compositions, save for a single tower or towers serving as an exclamation. At the University of Pittsburgh, Charles Klauder was commissioned by University of Pittsburgh chancellor John Gabbert Bowman to design a tall building in the form of a Gothic tower. What he produced, the Cathedral of Learning (1926–37), has been described as the literal culmination of late Gothic Revival architecture. A combination of Gothic spire and modern skyscraper, the steel frame, limestone clad, 42 story structure is both the world's second tallest university building and Gothic styled edifice. The tower contain a half acre Gothic hall supported only by its 52 foot (16 m) tall arches. It is accompanied by the campus's other Gothic Revival structures by Klauder, including the Stephen Foster Memorial (1935–1937) and the French Gothic Heinz Memorial Chapel (1933–1938).
ХХІ ғасырдағы қайта өрлеу
Соңғы жылдары бірқатар колледждер мен университеттер Колледждік готика стилінде жаңа, ірі ғимараттар тапсырыс берді. Олардың қатарында Принстон университетінің Порфириос Ассошиэйтс фирмасы жобалаған Уитман колледжі, сондай-ақ Йель университетінде Роберт А. М. Стерн архитекторлары жобалаған Бенджамин Франклин және Паули Мюррей колледждері бар. Оңтүстік Калифорния университетінің USC Village колледждік стильді қайта жаңғыртуға жасалған, қарапайым постмодернистік құрылыс болып табылады (Харли Эллис Деверо, 2017).
A number of colleges and universities have commissioned major new buildings in the Collegiate Gothic style in recent years. These include Princeton University's Whitman College, designed by Porphyrios Associates, and Benjamin Franklin College and Pauli Murray College, both designed by Robert A. M. Stern Architects, at Yale University. The University of Southern California's USC Village was created as an inexpensive post modern nod to collegiate revival. (Harley Ellis Devereaux, 2017).