1990 жылғы Германия Федерациясы сайлауы

Кіріспе

1990 жылғы 2 желтоқсанда Германияда 12-ші Бундестаг мүшелерін сайлау үшін федералды сайлау өтті. Бұл 1938 жылғы сәуірдегі нацистердің көрсету сайлауынан берігі алғашқы жалпыгерманиялық сайлау, 1933 жылғы наурыздағы көп партиялық жалпыгерманиялық сайлаудан берігі алғашқы сайлау болды. Бұл сайлау нацистер билікті басып алғаннан кейін өткізіліп, кең ауқымды қысымға ұшырады, сондай-ақ 1932 жылғы қарашадан берігі алғашқы бос және әділ жалпыгерманиялық сайлау еді. Сайлау қорытындысы бойынша Христиан-демократиялық одақ/Христиан-әлеуметтік одақ және еркін демократиялық партиядан (FDP) құралған үкіметтік коалиция толық жеңіске жетіп, үшінші мерзімге қайта сайланды. ХДС/ХСС-ның екінші дауыспен сайлау нәтижесі – 20 358 096 дауыс – демократиялық Германиядағы ең жоғары жалпы дауыс саны рекорды болып табылады. Бұл сайлау 1957 жылдан бері ХДС/ХСС және Социал-демократиялық партиядан (СДП) басқа партияның сайлау округінде жеңіске жеткенінің алғашқы жағдайы болды, сондай-ақ 1957 жылдан бері FDP-ның сайлау округінде жеңіске жеткенінің алғашқы (және жалғыз) жағдайы болды (Халле).

Науқан

Бұл 3 қазанда өткен Германияның қайта бірігуінен кейін өткізілген алғашқы сайлау болды. Бұрын Volkskammer өзінің 144 мүшесін таңдап алған, олар кейін Германия Бундестагының мүшелері ретінде бекітіліп, 11-ші Бундестагтың соңына дейін қызмет еткен. Германияның қайта құрылған шығыс штаттарын ұсыну үшін шамамен 150 орын қосылды, бірақ батыс штаттарының өкілдерінің саны қысқартылмады. Қайта бірігуден кейінгі қуатты көтеріңкі көңіл күй биліктегі ХДС/ХСС–ФДП коалициясына науқан барысында Батыс және Шығыс Германияда айқын артықшылық берді. Бұл – 5% бөгеті бүкіл ел бойынша емес, бұрынғы Шығыс Германия (Шығыс Берлинмен қоса) және бұрынғы Батыс Германия (Батыс Берлинмен қоса) үшін жеке-жеке қолданылған жалғыз сайлау болды. Осының салдарынан, Батыс Жасылдар өкілдік ала алмаса, олармен идеологиялық жақын Шығыс Альянсы 90 өкілдік алды, және 1993 жылы екеуі Альянс 90/Жасылдар партиясын құрды. Екі тізімнің жиынтық дауысы 5%-дан асты, бірақ тізімдер 1993 жылға дейін біріктірілмегендіктен, бұл Шығыс Германия партиясына бұрынғы Батыс Германиядан сайланған депутаттарға құқық бермеді. PDS партиясынан өзгеше, олар Солтүстік Рейн-Вестфалия штатында Улла Йелпке сайлауға қол жеткізді. Германияның әлеуметтік одағы (ДСУ), Ханс Йоахим Вальтер басқаратын, Бавариялық ХСС үлгісіндегі оңшыл партия, тек бұрынғы Шығыс Германияда ғана бақ сынады, бірақ жеке 5% бөгетін еңсере алмады, шығыс штаттарында, көбінесе оңтүстік-шығыста 1% шамасында ғана дауыс жинады. Кооптацияның бір бөлігі ретінде ДСУ бұрын Бундестагта сегіз депутатын ұсынған, олар ХДС/ХСС фракциясында құрметті қонақ ретінде отырған. ХСС, ДСУ-ға қаржылық қолдау көрсеткен, 1993 жылы олармен байланысын үзді және партияның беделі төмендеді. ХСС мен ДСУ тізімдерін біріктіруге рұқсат беретін заң Федералды Конституциялық сотта күшін жойғаннан кейін, ХСС ХДС-ты бірнеше округте сайлауға қатыспауға көндіруге тырысты, осылайша ДСУ-ға 5% бөгетіне қарамастан Бундестагқа өтуге мүмкіндік беруге тырысты, бірақ Коль бұл ұсыныстан қатты бас тартты.

This was the first election conducted after German reunification which took place on 3 October. Previously, the Volkskammer had selected 144 of its members which were then co opted as Members of the German Bundestag and served until the end of the 11th Bundestag. Almost 150 seats had been added to represent the re established eastern states of Germany, without reducing the number of western members. The euphoria following the reunification gave the ruling CDU/CSU–FDP coalition a dramatic advantage in both Western and Eastern Germany throughout the campaign. It was the one election for which the 5% threshold was applied not nationwide but separately for the former East Germany (including East Berlin) and former West Germany (including West Berlin). As a result, while the Western Greens did not gain representation, their ideologically similar Eastern Alliance 90 did, with both merging to form Alliance 90/The Greens in 1993. The combined vote of the two lists totals over 5%, but as the two lists would not merge until 1993, it thus did not entitle the East German party to any elected members from the former West Germany, unlike the PDS, who managed to elect Ulla Jelpke in North Rhine Westphalia. The German Social Union (DSU) under leader Hansjoachim Walther, a right wing party modeled after the Bavarian CSU running only in former East Germany, failed to achieve the separate 5% threshold, only receiving around 1% of the vote in the eastern states, mostly in the southeast. As part of the co option, the DSU had previously had eight Members of the Bundestag, who sat as guests in the CDU/CSU caucus. The CSU, which had heavily supported the DSU financially, severed its ties in 1993 and the party fell into irrelevancy. After a law allowing a linkage of the lists of the CSU and DSU was overturned by the Federal Constitutional Court, the CSU tried to convince the CDU to stand down in several single member constituencies to enable the DSU to enter the Bundestag separate from the 5% threshold, but Kohl adamantly refused.

Нәтижелер

Барлық өзгерістер бұрынғы Батыс Германия Бундестагымен салыстырылады.

Төменгі орындықтар

Мемлекеттік жалпы орын саныЖеңілген орын саныSPDFDPCDUPDSCSUB90/Gr. Баден-Вюртемберг3623103Бавария412498Берлин1553421Бранденбург1022132Бремен312Гамбург725Гессен261169Төменгі Саксония3416711Мекленбург-Ворпомерния73121Солтүстік Рейн-Вестфалия752717301Рейнланд-Пфальц18945Сарланд6114Саксония198542Саксония-Анхальт136421Шлезвиг-Гольштейн13832Тюрингия115321Барлығы33414878761688

Сайлаудан кейінгі кезең

Биліктегі ХДС/ХСС ФДП коалициясы үлкен артықшылықпен қайтадан билікке оралды, ал Хелмут Коль канцлер лауазымында қалды. ХДС нацистік дәуірге дейін СДПК-ның негізгі өңірі болған бұрынғы Шығыс Германияда өте табысты өнер көрсетті.