Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кез келген формальды академиялық тапсырмаға қатысты алдаудың кез келген түрі.
Any type of cheating that occurs in relation to a formal academic exercise
Академиялық адалсыздық, академиялық теріс қылық, академиялық алаяқтық және академиялық адалдық – мектеп, университет немесе басқа оқу орнының күтілетін нормаларына қарсы келетін студенттердің әртүрлі әрекеттерін білдіретін ұқсас түсініктер. Академиялық теріс мінез-құлықтың анықтамалары әдетте оқу орнының саясатында баяндалған. Сондықтан академиялық адалсыздық – жеке тұжырымдама емес, көптеген түрлі мінез-құлық түрлерінен тұрады.
Academic dishonesty, academic misconduct, academic fraud and academic integrity are related concepts that refer to various actions on the part of students that go against the expected norms of a school, university or other learning institution. Definitions of academic misconduct are usually outlined in institutional policies. Therefore, academic dishonesty consists of many different categories of behaviour, as opposed to being a singular concept.
Тарих
Академиялық адалсыздық алғашқы емтихандармен бірге пайда болды. Ғалымдар Қытайда мыңдаған жылдар бұрын мемлекеттік қызметке емтихан бергендер арасында көшірудің кең таралғанын айтады, тіпті көшіру үшін емтихан тапсырушы да, емтиханды қабылдаушы да өлім жазасына кесілген. "Мин династиясының "Алаяқтықтар кітабы" атты әңгімелер жинағында көрсетілгендей, емтиханды қабылдаушыларды пара беру де жиі кездесетін. 19-шы ғасырдың соңында, MLA және APA сияқты әртүрлі пәндер бойынша сілтеме жасау ережелерін әзірлеген ғылыми қоғамдардың ұсынымдарымен цитата келтіру және сілтеме жасау стандарттары қалыптаса бастады. Осы кезеңде ғалымдар көшіру мәселесін зерттеуді бастады, алғашқы зерттеулердің кейбіреулері 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басына дейін, АҚШ-тағы колледждерде көшірудің кең таралған проблема ретінде анықталған кезде жарық көрді. 20-шы ғасырдың басында студенттердің үштен екісінің өмірінде кем дегенде бір рет көшіргені болжамдалады. Жасырын студенттік ұйымдар "эссе қоймалары" деп аталатын орындарды ұйымдастырды, онда курстық жұмыстар сақталып, әртүрлі студенттер оларды қайта-қайта тапсыратын, көбінесе тек қағаздағы автордың аты өзгертілетін. Академиялық адалсыздық мәселесі 20-шы ғасырдың екінші жартысында университеттер қабылдау шарттарын демократияландырған кезде маңыздырақ бола бастады.
Academic dishonesty dates back to the first tests. Scholars note that cheating was prevalent on the Chinese civil service exams thousands of years ago, even when cheating carried the penalty of death for both examinee and examiner. Bribery of examiners was also common, as represented in works such as the Ming dynasty story collection The Book of Swindles. Standards for citation and referencing began at the end of the 19th century with the emergence of guidance provided by scholarly societies that developed discipline specific expectations for referencing such as the MLA and the APA. About the same time, scholars began researching issues related to cheating, with some early research dating back to the late 19th century and early 20th centuries, when cheating was identified as a widespread problem at college campuses in the United States. It has been estimated that as many as two thirds of students cheated at some point of their college careers at the turn of the 20th century. Fraternities often operated so called essay banks, where term papers were kept on file and could be resubmitted over and over again by different students, often with the only change being the name on the paper. The issue of academic dishonesty became more prominent in the latter half of the twentieth century, as universities shifted towards more democratic approaches to admission.
Бүгін
Академиялық адалсыздықтың жалпыға бірдей анықтамасы жоқ.
Academic dishonesty does not have a universal definition.
Америка Құрама Штаттары
Құрама Штаттарда бір зерттеуге сәйкес, оқушылардың 20 пайызы бірінші сыныпта-ақ көшіруді бастайды. Тек студенттер ғана оқу орнында алдап жүрмейді. Солтүстік Каролина штатындағы мектеп мұғалімдері арасында жүргізілген сауалнамаға сәйкес, жауап берушілердің 35 пайызы әріптестерінің әлдебір жолмен алдағандарын көргендерін айтты. Жоғары салмақты сынақтардың көбеюі және олардың нәтижелері мұғалімге тигізетін әсері, мұғалімнің оқушыларының нәтижелерін жасанды түрде көрсетуге тырысуына себеп болуы мүмкін. Жоғары білім берудегі академиялық адалсыздық туралы 1960 жылдардағы алғашқы зерттеулер көрсеткендей, АҚШ-та колледж студенттерінің 50-70 пайызы кем дегенде бір рет алдаған. Ел бойынша алдау көрсеткіштері тұрақты болғанымен, мектептердің мөлшеріне, іріктеу саясатына және алдауға қарсы шараларына байланысты әртүрлі білім ошақтары арасында үлкен айырмашылықтар бар. Әдетте, колледж неғұрлым кішкентай және іріктелген болса, онда көшіру көрсеткіштері де төмен болады. Мысалы, шағын, элиталық гуманитарлық колледждерде академиялық адалсыздыққа барушы студенттердің саны 15-20 пайызға дейін төмендеуі мүмкін, ал ірі мемлекеттік университеттерде бұл көрсеткіш 75 пайызға жетеді. Сонымен қатар, зерттеушілер, құрмет кодексі бар білім ошақтарында оқитын студенттер, басқа білім ошақтарындағы студенттерге қарағанда көшіруге бейімділігі аз екенін анықтады. Студенттердің өзінің этикалық мінез-құлқы туралы түсініктері мен шындық арасында да үлкен қарама-қайшылықтар бар. 2008 жылы Жозефсон Жастар Этиқасы институты жүргізген 30 000 орта мектеп оқушысы арасындағы сауалнамада, респонденттердің 62 пайызы «өткен жылы кемінде екі рет басқа біреудің үй тапсырмасын көшіргенін» айтты. Алайда, сол сауалнамада 92 пайызы «өз жеке этикасы мен мінез-құлқына қанағаттанғандарын» мәлімдеді. Бұған қоса, орта және жоғары білім берудегі үй тапсырмаларын орындау және онлайн тесттерді тапсыру үшін қызметтер ұсынатын онлайн платформалар бар. Әкімшілік осы сайттардың бар екенін білсе де, үй тапсырмалары мен бақыланбайтын онлайн тесттердегі көшіруді тоқтатуда сәтсіздікке ұшырады, Огайо математика қауымдастығының ұсынымы бойынша онлайн сабақтар бағасының кемінде 80 пайызы бақылаудағы сынақтардан құралуын ұсынады. Басқа елдердегі академиялық адалсыздық туралы зерттеулер осы салаға қарағанда аз, бірақ мәліметтер бойынша, Жапония сияқты елдерде көшірудің одан да кең таралғаны мүмкін.
In the United States, one study has shown that 20 percent of students started cheating in the first grade. Students are not the only ones to cheat in an academic setting. A study among North Carolina school teachers found that 35 percent of respondents said they had witnessed their colleagues cheating in one form or another. The rise of high stakes testing and the consequences of the results on the teacher is cited as a reason why a teacher might want to inflate the results of their students. The first scholarly studies in the 1960s of academic dishonesty in higher education found that nationally in the U. S., somewhere between 50 and 70 percent of college students had cheated at least once. While nationally, these rates of cheating in the U. S. remain stable today, there are large disparities between different schools, depending on the size, selectivity, and anti cheating policies of the school. Generally, the smaller and more selective the college, the less cheating occurs there. For instance, the number of students who have engaged in academic dishonesty at small elite liberal arts colleges can be as low as 15–20 percent, while cheating at large public universities can be as high as 75 percent. Moreover, researchers have found that students who attend a school with an honor code are less likely to cheat than students at schools with other ways of enforcing academic integrity. There is also a great difference in students' perceptions and the reality of their own ethical behavior. In a 2008 survey of 30,000 students in high school carried out by the Josephson Institute for Youth Ethics, 62 percent of students polled said they "copied another's homework two or more times in the past year." Yet, on the same survey, 92 percent said they were "satisfied with their personal ethics and character." Moreover, there are online services that offer to prepare any kind of homework of high school and college level and take online tests for students. While administrators are often aware of such websites, they have been unsuccessful in curbing cheating in homework and non proctored online tests, resorting to a recommendation by the Ohio Mathematics Association to derive at least 80 percent of the grade of online classes from proctored tests. While research on academic dishonesty in other countries is less extensive, anecdotal evidence suggests cheating could be even more common in countries like Japan.
Австралия
Австралияда жоғары білім беру сапасы және стандарттар агенттігі академиялық адалдыққа қарсы күреседі.
In Australia, the Tertiary Education Quality and Standards Agency addresses academic dishonesty.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда жоғары білім беру сапасын қамтамасыз ету агенттігі жауапты. Ол саясаткерлерге, оқытушыларға және жалпы халыққа арналған бірнеше саясат және нұсқаулық құжаттарды жасады.
In the United Kingdom, the Quality Assurance Agency is responsible for quality assurance in higher education. It has produced several policy and guidance documents for policy makers, educators and the general public.
Канада
Канадада жеке жоғары білім беру мекемелері университеттердің өздері жариялаған саясаттар мен ережелер арқылы академиялық бұзушылықтарды болдырмауға тырысады, бірақ осы мәселе бойынша жүргізілген зерттеулер басқа елдердегі зерттеулерден қалып қойды. Зерттеулер көрсеткендей, Канададағы академиялық адалсыздық деңгейі АҚШ-тағы деңгеймен шамалас. Көптеген мекемелер ICAI-ға сүйенсе де, Онтарио академиялық адалдық кеңесі (AICO) сияқты провинциялық ұйымдар да бар. Академиялық адалсыздыққа қатысты мәселелерді шешу көбінесе ережелерді сақтау қағидасы бойынша жүргізілетін, жазалауға бағытталған тәсілмен іске асырылды. Дегенмен, қазіргі кезде көбірек мекемелер білім беруге және түзетуге негізделген адалдық қағидасын қабылдап келеді.
In Canada, individual post secondary institutions discourage academic misconduct with the help of policies and guidelines published by the university itself, though research into the topic has lagged behind that of other countries. Research has shown that the incidence of academic dishonesty in Canada is similar to that of the United States. While many institutions are guided by ICAI, there also exists provincial organizations, such as the Academic Integrity Council of Ontario (AICO). Handling cases of academic dishonesty was mainly done using the rule compliance approach, which was more punitive in nature. However, more and more institutions are now adopting the integrity approach, which is based on a more educational and restorative model.
Германия
Германияда өткізілген ірі зерттеуде университет студенттерінің 75 пайызы соңғы алты айда жеті түрлі академиялық бұзушылықтың (мысалы, плагиат немесе деректерді жоғарылату) кем дегенде біреуін жасағанын мойындады.
A large scale study in Germany found that 75 percent of the university students admitted that they conducted at least one of seven types of academic misconduct (such as plagiarism or falsifying data) within the previous six months.
Алдау
Алдау – емтихан кезінде біреудің иығына қарау, емтихан немесе жаттығу туралы студенттер арасында тыйым салынған ақпаратты бөлісу сияқты түрлерде кездеседі. Жылдар бойы алдаудың көптеген күрделі әдістері ойлап табылды. Мысалы, студенттердің жуу бөлмесіндегі унитаздың резервуарына, бейсболканың қалқасына, жеңдеріне, жамбастарына немесе декольтесіне жасырған жазбалары туралы мәліметтер бар. Сонымен қатар, ақпаратты графикалық калькуляторларға, пейджерлерге, ұялы телефондарға және басқа да электрондық құрылғыларға сақтау, ақпараттық революция басталғаннан бері кеңінен таралды. Студенттер көптен бері жанында отырғандардың емтихан жұмыстарын жасырын түрде қарап отырса, кейбіреулері алдауға тырысатындарға көмектесуге ұмтылады. Достарға дұрыс жауапты сырқатып жеткізудің әдістері әртүрлі – кодталған ұстанудан немесе қарындаштың ұшымен соғудан бастап, көптеген мұғалімдер ести алмайтын жоғары жиілікті дыбыстарға дейін. Кейбір студенттер жауаптарды тарату үшін қол қимылдары немесе аяқ қозғалыстары сияқты қайталанатын дене белгілерінің жүйесін қолдану сияқты күрделі тәсілдерге жүгінеді (мысалы, аяқты бір рет соғу – «А» жауабы, екі рет соғу – «Б» жауабы, және т.б.). Тағы бір әдіс – әсіресе бүкіл әлемде өткізілетін емтихандарда уақыт белдеулерінен пайдалану. Емтиханды бірінші тапсырғандар (мысалы, Океанияда) кейіннен емтихан тапсыратындарға (Еуропа сияқты уақыт белдеуінде) жауаптарды жіберуі мүмкін.
Cheating can take the form of cheat sheets, looking over someone's shoulder during an exam, or any forbidden sharing of information between students regarding an exam or exercise. Many elaborate methods of cheating have been developed over the years. For instance, students have been documented hiding cheat sheets or notes in the bathroom toilet tank, in the brims of their baseball caps, up their sleeves, along their thighs or in their cleavage. Also, the storing of information in graphing calculators, pagers, cell phones, and other electronic devices has cropped up since the information revolution began. While students have long surreptitiously scanned the tests of those seated near them, some students actively try to aid those who are trying to cheat. Methods of secretly signalling the right answer to friends are quite varied, ranging from coded sneezes or pencil tapping to high pitched noises beyond the hearing range of most teachers. Some students have been known to use more elaborate means, such as using a system of repetitive body signals like hand movements or foot jerking to distribute answers (i. e. where a tap of the foot could correspond to answer "A", two taps for answer "B", and so on). One other method is taking advantage of time zones, particularly in exams administered worldwide. Those who take the exam first (likely in Oceania) can then post answers for those about to take the exam (in a time zone behind like Europe).
Өзін көрсету
Өзін таныстыру – студентке берілген тапсырманы немесе емтиханды басқа адам орындауының бір түрі. Басқа студенттің орнына сабаққа қатысу немесе әңгімелесу де өзін таныстыру болып саналады. Академиялық жұмыс толығымен басқа адамға немесе ұйымға, көбінесе ақыға беріледі.
Impersonation is a form of cheating whereby a different person than the student assigned an assignment or exam completes it. Attending a class or completing an interview on another student's behalf is also considered impersonation. The academic work is totally 'outsourced' to another person or organization, usually for pay.
Келісімшартпен алдасу
Келісімшартты бұрмалау, сондай-ақ «жұлдызды жазу» деп те аталады, студенттің үшінші тарапты өз жұмысын орындау үшін жалдауымен ұқсас, бұл өзгенің қызметін пайдаланумен тең. Эссе жасайтын компаниялар осы санатқа жатады. 2014 жылдан бері келісімшартты бұрмалау едәуір артқан деген болжам бар, бірақ бұл өсімді көрсететін нақты деректер әзірге жоқ. Бұл алдаудың салыстырмалы түрде жаңа түрі, алғаш рет 1940 жылдары университеттерде және газеттерде жұлдызды жазушыларға арналған жарнамалар көбейген кезде пайда болды. Бұл тенденция 1960-1970 жылдарға дейін жалғасты. 2019 жылы жасалған зерттеуге сәйкес, жұлдызды жазу индустриясының кірісі шамамен 100 миллион долларды құрайды деп есептеледі.
Contract cheating, also known as ghostwriting is similar to impersonation in that a student hires a third party to complete work on their behalf. Essay mills fall under this category. While it is believed that contract cheating has significantly increased since 2014, there are currently no figures to demonstrate this surge. This is a relatively new form of cheating, seemingly gaining traction in the 1940s when an increasing amount of advertisements for ghostwriters could be seen on university campuses and in newspapers. This trend continued to grow into the 1960s and 1970s. According to a study conducted in 2019, it is estimated that the ghostwriting industry produces a revenue of approximately $100 million.
Плагиат
Плагиат, 1995 жылғы Random House Compact Unabridged Dictionary сөздігінде берілген анықтама бойынша, – "басқа автордың тілін және ойларын дерлік толықтай қайталау немесе қолдану және оларды өзінің түпнұсқалық жұмысы ретінде көрсету". Академиялық ортада бұл, ерекше көзге түсетін сөз тіркесін авторлық құқығын көрсетпестен алудан бастап, басқа біреудің түпкілікті идеясын сілтемесіз қайта баяндауға дейін, тіпті келісімшарт бойынша жасалған толық көшіруге дейін жетеді. Еуропада плагиатты әдепсіздік деп санау және түпнұсқалықты идеал тұту 18-шы ғасырда қалыптасты, ал бұрынғы ғасырларда авторлар мен суретшілер "шеберлерді мүмкіндігінше дәл көшіруге" және "қажетсіз ойлап табудан" аулақ болуға шақырылатын. 18-шы ғасырдың жаңа моральдық принциптері академиялық салаларда (академиялық ғылым, білім беру, инженерия және т.б.) және журналистикада институционалдық деңгейде бекітіліп, күшпен сақталды. Бұл салаларда плагиат қазір академиялық адалсыздық және журналистік этиканы бұзушылық деп есептеледі, оған шығарылу және мамандыққа зиян келтіру сияқты санкциялар қолданылады. Алайда, өнер саласы бұл қағидаға қарсы тұрды, өйткені олардың ұзақ жылдар бойы қалыптасқан дәстүрінде көшіру шығармашылық процестің негізгі бөлігі болып саналады. 21-шы ғасырда да суретшілер плагиатқа төзімділік танытуда. Плагиат қылмыс емес, бірақ көбінесе моральдық принциптерді бұзу ретінде қарастырылады. 2000 жылдан бері студенттер арасында плагиат мәселесі талқылауға жиі түсіп, аталған талқылаудың басты бағыты – студенттерге плагиатты түсінуге және одан қалай аулақ болуға көмектесу мәселесіне байланысты. Плагиаттың студенттерге тигізетін ауыр салдары ескеріле отырып, студенттердің плагиат жасаудан сақтануына көмектесу үшін оқу процесіне көбірек мән беру қажеттігі туралы ұсыныстар айтылуда. Плагиаттың құрамына өзіне-өзі плагиат та жатады. Өзіне-өзі плагиат – студент басқа пәнге тапсырған жұмысын, эссесін немесе курстық жұмысын оқытушының рұқсатынсыз қайта тапсырған жағдайда болады. Томар мен Чан ChatGPT сияқты жасанды интеллектіге негіделген сайттарға қол жеткізе алатын студенттердің өз жұмыстарын плагиаттауға және сайттардағы жұмысты өзіндік деп мәлімдеуге бейім екендігін анықтады. ChatGPT адам сияқты мәтін жасайтындықтан, бұл жағдайда көшірушілік әрекеттерге жол беруі мүмкін, мысалы, студенттер дереккөздерін дұрыс көрсетпестен тікелей ақпаратты пайдаланады. Intelligent.com сайтында жарияланған мақаласында доктор Ронни Глэдден: "Шын мәнінде, түпнұсқалық пен қатаңдық өте маңызды. Сыншыл ойлау және тәуелсіз пікір қалыптастырылуы керек, мен осы элементтерді қорғауға бейіммін" деді. Cebrián Robles академиялық ортада жасанды интеллект құралдарын пайдаланудың тәуекелдері, мысалы, онлайн-белсенділікті бақылау қажеттігі, сондай-ақ академиялық адалдық пен жасанды интеллект арасындағы күресті талқылады. Chalmers технология университеті жүргізген сауалнама бойынша, "оқушылардың 62 пайызы емтихан кезінде чат-боттарды пайдалануды жаңсақ деп санайды".
Plagiarism, as defined in the 1995 Random House Compact Unabridged Dictionary, is the "use or close imitation of the language and thoughts of another author and the representation of them as one's own original work". In academia, this can range from borrowing without attribution a particularly apt phrase, to paraphrasing someone else's original idea without citation, to wholesale contract cheating. Europe developed the modern concept of plagiarism as immoral and originality as an ideal in the 18th century, while in the previous centuries authors and artists were encouraged to "copy the masters as closely as possible" and avoid "unnecessary invention". The 18th century new morals were institutionalized and enforced prominently in the sectors of academia (including academic science, education, engineering etc.) and journalism, where plagiarism is now considered academic dishonesty and a breach of journalistic ethics, subject to sanctions like expulsion and other severe career damages. Not so in the arts, which have resisted in their long established tradition of copying as a fundamental practice of the creative process. As of the 21st century, artists continue to tolerate plagiarism. Plagiarism is not a crime but is disapproved more on the grounds of moral offence. Since 2000, discussions on the subjects of student plagiarism have increased with a major strand of this discussion centering on the issue of how best students can be helped to understand and avoid plagiarism. Given the serious consequences that plagiarism has for students, there has been a call for a greater emphasis on learning in order to help students avoid committing plagiarism. Also under the scope of plagiarism is self plagiarism. Self plagiarism occurs when a student submits an assignment, essay, or piece of work that was originally submitted for another course without the instructor's permission to do so. Tomar and Chan concluded that students with access to AI generated websites such as ChatGPT are more likely to plagiarize their assignments and claim the work from the websites as their own. Because ChatGPT generates human like text, it can increase actions of ghostwriting, such as students using direct information from their sources without giving proper citations. In an article published by Intelligent. com, Dr. Ronnie Gladden argued that "In essence, originality and rigor absolutely matter. And critical consciousness and independent thought must be fostered, and I will fiercely defend those elements." Cebrián Robles discussed the risks of using AI tools in academia, such as the need to monitor online activity, as well as the struggle between academic honesty and AI. According to a survey done by the Chalmers University of Technology, "62 percent [of students] believe that using chatbots during examinations is cheating."
Саботаж
Академиялық ортада саботаж – басқа біреудің жұмысын тоқтатқысы келіп, оның сәтті аяқталуына кедергі келтіру үшін жасалған іс-әрекеттер. Мысалдарға басқа адамның зерттеуіне бөгет қою, маңызды құжаттарды жою, сондай-ақ зерттеу үшін қолданылатын компьютерлерді бұзу кіреді.
In the academic context, sabotage occurs when one commits acts to disrupt another person's work with the intention of preventing them from completing it successfully. Examples include disrupting another person's research, destroying important documents and also hacking computers used for research.
Құпиялылықты теріс пайдалану
Бұл деректер немесе зерттеу нәтижелері, академиялық еңбектер таратылғанда немесе бөлісілгенде болады, ал авторлар олардың құпия сақталуын күткен.
This takes place when data or results from research or a piece of academic work is disseminated or shared while the author(s) expectation was for them to remain confidential.
Көмек және қылмысқа қатысу
Көмектесу және қолдау көрсету – академиялық адалсыздыққа қатысуға немесе оған талпынуға біреуге көмектесу, оған мүмкіндік беру немесе оны ынталандыру әрекеті.
Aiding and abetting is the act of helping, enabling or encouraging someone to engage or attempt to engage in any act of academic dishonesty.
Дұрыс емес зерттеу әдістері
Дұрыс емес зерттеу практикаларына зерттеу деректерін жасау, бұрмалау немесе таңдап жариялау, сондай-ақ авторлар мен зерттеушілердің еңбегінің нәтижелерін баяндағанда оларға тиісті құрмет көрсетпеу кіреді.
Improper research practices involve fabricating, misrepresenting or selectively reporting research data as well as not giving proper credit to authors or researchers when reporting results of their work.
Алдауды ынталандыру
Кейбір ғалымдар кейбір студенттерде алаяқтыққа патологиялық құштарлық бар деп санайды. Жазушы Томас Маллон көптеген ғалымдар әдебиеттегі плагиатты (Самуэль Тейлор Кольридж және Чарльз Рид екі көрнекті мысал) көбінесе клептомания сияқты (бақытсыз ұрлықпен байланысты психологиялық ауру, тіпті ол ұрының мүддесіне қарсы болған жағдайда да) жасалатынын анықтағандығын атап өтті. Әдепсіз мінез-құлқының бір себебі – "құрмет пен билік үшін жарыста үстемдік алуға ұмтылыс". Ричард Фасс нақты әлемдегі бизнеске қатысты дау-дамайлар студенттерді қазіргі қоғамда жетістікке жетудің қабылданған тәсілі – адалдықсыздық деп ойлауға итермелейді деген пікірді айтады. Осы жағдайда академиялық адалсыздық – нақты өмірге дайындық болып табылады. Кейбір студенттер үшін сәттілік пен адалдық арасында қарама-қайшылық туындайды, және олардың шешімі: "Біз адалдықты аз жақсы көреміз деп айтуға болмайды, біз сәттілікті көбірек жақсы көреміз". Дегенмен, алаяқтықтан күтілетін пайда да, студенттің моральдық қағидалары да адалдықсыз мінез-құлыққа қатысуда маңызды рөл атқаратыны көрсетілген. Тағы бір зерттеуде емтиханға жазбаша көмек құралдарын алып келуге рұқсат етілген студенттердің бағалары жақсармағаны анықталды.
Some scholars contend that there are students who have a pathological urge to cheat. The writer Thomas Mallon noted that many scholars had found plagiarism in literature (Samuel Taylor Coleridge and Charles Reade being two notable examples) to often be perpetrated in a way similar to kleptomania (a psychological disease associated with uncontrollable stealing, even when it is against the interests of the thief). A common reason for unethical behavior is the desire to "gain a competitive advantage in the race for position or power". Richard Fass puts forward the possibility that business scandals in the real world make students believe dishonesty is an acceptable method for achieving success in contemporary society. Academic dishonesty, in this case, would be practice for the real world. For some students, there would be a dichotomy between success and honesty, and their decision is that: "It is not that we love honesty less, but that we love success more." However, it has been shown that the expected benefits of cheating as well as student's morality plays an important role for the engagement in dishonest behavior. Another study showed that students who were allowed to bring cheat sheets to a test did not improve their grades.
Демографиялық және жеке себептер
Зерттеулер нәтижесінде, жас, жыныс және үлгерім көрсеткіші сияқты, алдауға ықпал ететін бірқатар демографиялық ерекшеліктер анықталды. Ересек студенттер, әйелдер және үлгерім көрсеткіші жоғары студенттер алдауға аз бейім, ал көптеген қосымша іс-шаралармен айналысатын студенттер керісінше, оған көбірек бейім. Қосымша іс-шараларға қатысатын студенттер оқуларына аз бейілді болуы мүмкін, немесе уақыттарына көп талаптар қойылуы мүмкін, бұл оқуларына кедергі келтіріп, алдауға ынталандырады. Жас студенттердің алдауға бейімділігі жоғарырақ екені анықталды: бір зерттеуде колледждің екінші курсында алдаудың ең көп жағдайлары тіркелді. Алдаудың моральдық даму деңгейімен төмендеуі күтілуі мүмкін, бірақ бір тәжірибеде студенттің моральдық тесттегі нәтижесі мен оның алдауға бейімділігі арасында байланыс жоқ екені анықталды (яғни, моральдық дамудың преконвенционалдық сатысындағы студенттер, постконвенционалдық сатысындағылармен бірдей деңгейде алдауға бейім). Жоғары академиялық прокрастинация (кешіктіру) академиялық бұзушылықтың жеті түрлі түрінің (жалған сылтауларды пайдалану, плагиат, емтихандарда көшіру, емтихандарда тыйым салынған құралдарды қолдану, емтихандарға тыйым салынған құралдарды әкелу, басқалардан үй жұмысының бөліктерін көшіру және деректерді жасау немесе бұрмалау) жиілігін және түрлерін арттырады. Алдамшы синдром мен академиялық адалсыздық арасында байланыс бар екені анықталды. Өздерін академиялық жағынан лайықты деп санамайтын студенттер, олардың орны дұрыс емес екенін дәлелдеу үшін өзін-өзі саботаждауға (плагиат және алдау) белсенді түрде түседі, алдамшы синдромынан зардап шекпейтін студенттер академиялық адалсыздыққа аз бейім.
Research has identified a number of demographic characteristics that appear to be important influences on cheating, including age, gender and grade point average. Older students, females, and students with higher academic achievement are less likely to cheat, whereas students involved with many extra curricular activities are more likely to do so. Students involved in extra curricular activities may be less committed to their studies, or may have more demands on their time, which interfere with their studies, creating a greater incentive to cheat. It has been found that younger students are somewhat more likely to cheat: one study finding the highest incidence of cheating occurs during sophomore year at college. Although cheating might be expected to decline with greater moral development, one experiment found that there was no relationship between how a student performed on a morality test and their likelihood of cheating (that is, students at a pre conventional stage of morality are as likely to cheat as those at a post conventional stage). Higher academic procrastination was also found to increase the frequency of seven different forms of academic misconduct (using fraudulent excuses, plagiarism, copying from someone else in exams, using forbidden means in exams, carrying forbidden means into exams, copying parts of homework from others, and fabrication or falsification of data) as well as the variety of academic misconduct. Impostor syndrome and academically dishonest behaviours have been found to be correlated. Students who do not believe they deserve to be where they are in terms of academics actively engage in self sabotaging behaviour (plagiarism and cheating) in order to prove that they do not belong where they are while students who do not suffer from impostor syndrome are less likely to engage in academic dishonesty.
Контексттік себептері
Жеке мұғалімдердің ықпал ете алатын жағдайлық факторлар көбінесе алдау мінез-құлқына ең аз әсер етеді. Бір зерттеуде емтихан тапсыратын студенттер арасындағы қашықтықты арттыру академиялық бұзушылыққа аз әсер ететіні, ал емтихан алдында студенттерді алдаса мектептен шығарып тастаумен қорқыту, керісінше, алдау мінез-құлқын ынталандыратыны анықталды. Шындығында, емтиханды қадағалауды күшейту және сыныпта алдауды анықтаудың басқа да әдістері көбінесе тиімсіз. Америкалық студенттер арасында жүргізілген бір сауалнама бойынша, соңғы алты айда 50%-ы кем дегенде бір рет, ал 7%-ы бес реттен астам алдаған, бірақ олардың тек 2,5%-ы ғана ұсталған. Дегенмен, профессор алдауға қатысты өзінің наразылығын ашық білдірсе, оқу бағдарламасында, алғашқы сабақта немесе емтихан басында, академиялық адалсыздық 12%-ға төмендеуі мүмкін. Бірақ мұғалімдер беймәлім түрде алдау мінез-құлқына ықпал етуі де мүмкін. Бір зерттеуде профессордың қатал немесе әділетсіз деп қабылдануы мен академиялық бұзушылық арасында байланыс бар екені анықталды, себебі студенттер мұғалімге қарсы қарымта жасау үшін алдауды бір жол деп санайды. Зерттеулер мақсатқа бағдарлану мен академиялық алдау арасындағы байланысты көрсеткен. Сыныпта үлгерімділікке басымдық беретін студенттер, оқуға басымдық беретін студенттерге қарағанда алдауға аз бейім. Академиялық бұзушылықтың ең маңызды жағдайлық себептері көбінесе жеке мұғалімдердің қолында болмайды. Бір өте маңызды фактор – уақытты басқару. Бір сауалнамада мұғалімдердің үштен екісі нашар уақытты басқару алдаудың басты себебі деп есептеді. Сондықтан, құрбыларының алдауды жақтырмайтынына сенетін студенттердің алдауына ықтималдық аз. Шындығында, көптеген зерттеулер студенттің алдау туралы шешіміне ең шешуші фактор – оның сыныптастарының академиялық адалдыққа қатысты көзқарасын қабылдауы екенін көрсетеді.
Contextual factors that individual teachers can affect often make the least difference on cheating behavior. A study found that increasing the distance between students taking an exam has little effect on academic misconduct, and that threatening students before an exam with expulsion if they cheat actually promotes cheating behavior. Indeed, increased exam proctoring and other methods of detecting cheating in the classroom are largely ineffective. According to one survey of American college students, while 50% had cheated at least once in the previous six months, and 7% had cheated more than five times in that period, only 2.5% of the cheaters had been caught. However, if a professor makes clear that they disapprove of cheating, either in the syllabus, in the first class, or at the beginning of a test, academic dishonesty can drop by 12%. Teachers can, however, accidentally promote cheating behavior. A study found a correlation between how harsh or unfair a professor is perceived as and academic misconduct, since students see cheating as a way of getting back at the teacher. Research has also shown a correlation between goal orientation and the occurrence of academic cheating. Students who perceive their classroom to have high mastery goals are less likely to engage in cheating than those who perceive their classroom to emphasize performance goals. The most important contextual causes of academic misconduct are often out of individual teachers' hands. One very important factor is time management. One survey reported two thirds of teachers believed that poor time management was the principal cause of cheating. Thus, students who believe that their peers disapprove of cheating are less likely to cheat. Indeed, multiple studies show that the most decisive factor in a student's decision to cheat is his perception of his peers' relationship with academic dishonesty.
Этикалық себептер
Қандай демографиялық немесе жағдайлық факторлар студенттің көшіруге шешім қабылдауына әсер етсе де, көшіруге кіріспес бұрын ол өзінің санасын жеңуі керек. Бұл адамның академиялық адалсыздыққа қаншалықты қарсы екеніне және студенттің өзін кінәлі сезінуден құтылу үшін қандай түсіндірулер қолданатынына байланысты. Мысалы, егер студент академиялық бұзушылықты моральдық тұрғыдан дұрыс деп санаса, кінә сезімсіз көшіруі мүмкін. Алайда, көптеген студенттерге академиялық адалсыздықтың дұрыс емес екені үйретілген және олар оны бойларына сіңірген. Құлықтан ауытқу психологтарының пікірінше, бейтараптандыруға қатысатын адамдар қоғамдық норманы қолдайды, бірақ нақты жағдайда осы норманы бұзуға болатын себептерді "табады". Айыптаушыны айыптау – яғни профессорлардың екі жүзді екендігі немесе олардың өзінің кінәсі бар екендігі – студенттердің бейтараптандырудың екінші ең көп кездесетін түрі, ол жағдайлардың 28% құрайды.
No matter what the demographic or contextual influences are on a student who decides to engage in cheating behavior, before they can cheat they must overcome their own conscience. This depends both on how strongly someone disapproves of academic dishonesty and what types of justifications the student uses to escape a sense of guilt. For instance, students who personally do not have a moral problem with academic misconduct can cheat guilt free. However, while many students have been taught and have internalized that academic dishonesty is wrong, it has been shown that on average a third of students who strongly disapprove of cheating have in fact cheated. According to psychologists of deviant behavior, people who engage in neutralization support the societal norm in question, but "conjure up" reasons why they are allowed to violate that norm in a particular case. Condemnation of condemner – that is, that the professors are hypocrites or brought it on themselves – is the second most common form of college student neutralization at 28%.
COVID-19 және академиялық адалсыздық
COVID-19 пандемиясы кезінде академиялық адалсыздық жағдайлары артты. Оқу орындарындағы дәрістердің күрт түрде тікелей оқытудан онлайн форматқа көшуі салдарынан, оқытушылар (бірнеше жылдан бері бірдей бағалау тәсілдерін қолданып келген болуы мүмкін) онлайн бағалауды қалай жүргізуге болатынын, оның дәрістердегі бағалаудан қандай ерекшеліктері бар екенін және онлайн процестің қандай қадамдардан тұратындығын ойластыруға уақыт таба алмады.
Cases of academic dishonesty have increased during the COVID 19 pandemic. As a result of the sudden transition from in person to online course delivery, instructors (who may have been engaging in the same evaluation practices for years) did not have the opportunity to consider how to deliver online evaluations, how they differ from in person evaluations and what the online process entails.
Әсерлер
Тіпті бір рет болса да, алдауды ақтауға тырысатын студенттер болашақта да осыған бейім болады, бұл оларды жалған өмірге бастауы мүмкін. Академиялық адалсыздық мұғалімдерге де мәселе туғызады. Экономикалық тұрғыдан қарағанда, алдау білімнің жеткіліксіз өндірілуіне алып келеді, ал профессордың міндеті – білімді өндіру. Егер жалған жарияланымдар ресми түрде қайтарылып алынбаса, олар көп жылдар бойы проблема болып қала береді, себебі мақалалар мен кітаптар сөрелерде тұрып, сілтемелерде қолданыла береді. 1960 жылдары мансабының басындағы тарихшы С. Уолтер Полшоктың еңбектерінде толығымен жасалған материалдар болғаны 1966 жылы жария болды, ал American Historical Review журналы осы мәселе бойынша ескерту жасады. Дегенмен, оның кітабы көптеген университет кітапханаларынан алынбады және (оның диссертациясымен бірге) 2013 жылы, баспагер оны қайтарып алуы тиіс болғаннан кейін 47 жыл өткен соң да сілтеме жасалды.
Students who engage in neutralization to justify cheating, even once, are more likely to engage in it in the future, potentially putting them on a road to a life of dishonesty. Academic dishonesty also creates problems for teachers. In economic terms, cheating causes an underproduction of knowledge, where the professor's job is to produce knowledge. If never formally retracted, fraudulent publications can remain an issue for many years as articles and books remain on shelves and continue to be cited. The case of S. Walter Poulshock, a 1960s early career historian whose work was found to contain wholly fabricated material, was exposed in 1966 with the American Historical Review providing a warning on the topic. Nonetheless, his book was never removed from the shelves of many university libraries and (together with his related thesis) was still being cited in 2013, 47 years after it was intended to have been withdrawn by its publisher.
Қорқыту
Тарихи тұрғыдан алғанда, жоғары оқу орнының профессоры ата-ананың орнындағы өкіл деп есептелді, демек студенттердің мінез-құлқын ата-ана ретінде реттеуге құқылы болды.
Historically, the college professor was considered to act in loco parentis, and was therefore permitted to regulate student behavior as a parent.
Құрмет белгілері
Алдымен 1779 жылы Уильям мен Мэри колледжінде, содан кейін 1850 жылдары Виргиния университеті және 1893 жылы Уэслиан университеті сияқты оқу орындарында студенттер, демократия және адамгершілік идеалдарына адал екенін жариялаған оқытушылардың келісімімен, ар-ұяқ кодекстерін құрды. Гарвард университетінің профессоры Б. Мелендес ар-ұяқ кодексін студенттердің қол қоятын адалдық туралы жазбаша міндеттемесін, студенттер басқаратын сот жүйесін (заң бұзу туралы шағымдарды қарастыратын), бақылаусыз емтихандарды және барлық студенттердің кодекс сақталуын қадағалауға міндеттілігін қамтитын академиялық этика кодексі деп анықтады.
First at the College of William and Mary in 1779, and then followed by schools like the University of Virginia in the 1850s and Wesleyan University in 1893, the students, with the agreement of faculty who declared themselves dedicated to ideals of democracy and human character, created honor codes. B. Melendez of Harvard University defined an honor code as a code of academic conduct that includes a written pledge of honesty that students sign, a student controlled judiciary that hears alleged violations, unproctored examinations, and an obligation for all students help enforce the code.