Канадалық серийлі кісі өлтіруші Клиффорд Олсон және оның құрбандары
Clifford Olson
Клиффорд Олсон – канадтық серийлі кісі өлтіруші (1940-2011). 1980-ші жылдар басында 11 бала мен жасөспірімді өлтіргенін мойындады. Қылмыстық өмірі, түрмедегі байланыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық сериялық кісі өлтіруші (1940–2011)
Canadian serial killer (1940–2011)
Клиффорд Роберт Олсон кіші (1 қаңтар 1940 – 30 қыркүйек 2011) – 1980 жылдардың басында 9 мен 18 жас аралығындағы 11 бала мен жасөспірімді өлтіргенін мойындаған, сотталған канадалық сериялық кісі өлтіруші. 1976 жылы Олсон алаяқтық қылмыстары үшін жазасын өтеп жатқанда, Гари Фрэнсис Маркукспен бірге камераға орналастырылды. Ол Маркуксқа қарсы ақпарат беруші ретінде әрекет ете отырып, тіпті оның камераласын жазбаша мойындауға көндіріп, өзіне артықшылықты жағдайлар жасады. Дегенмен, Олсон Маркукспен болған әңгімелердің нәтижесінде балаларға деген жыныстық қызығушылығы оянғанын және кісі өлтіру ниеті пайда болғанын айтты.
Clifford Robert Olson Jr. (January 1, 1940 – September 30, 2011) was a convicted Canadian serial killer who confessed to murdering 11 children and teenagers between the ages of 9 and 18 in the early 1980s. In 1976, Olson was serving a sentence for his crimes as a con artist and was placed as a cellmate of Gary Francis Marcoux. He had obtained favourable terms for himself by acting as an informant against Marcoux, even coaxing his cellmate into a written confession. However, Olson said it was discussions with Marcoux that led to his sexual interest in children and murderous intents.
Өлтірулер
1980 жылы 17 қарашада 12 жасар Кристин Веллер (Британдық Колумбия, Суррей) қашқындалып кетті. Бір айдан астам соң, Рождество күні оның денесі табылды; ол белбеумен мойны қысылып, көп рет пышақталған еді. 1981 жылы 16 сәуірде 13 жасар Колин Мариан Дэйньо жоғалып кетті. Бес айдан кейін оның денесі табылды. 1981 жылдың 22 сәуірінде 16 жасар Дарен Тодд Джонсрудты ұрлап, өлтірді; оның денесі екі аптадан кейін табылған. 1981 жылы 19 мамырда 16 жасар Сандра Вольфштейнерді ұрлап, өлтірді, ал 13 жасар Ада Анита Корт 1981 жылдың маусымында өлтірілді. 1981 жылдың шілдесінде бес күннің ішінде алты адам құрбан болды. 1981 жылдың 2 шілдесінде 9 жасар Саймон Партингтон қашқындалып, зорланып, мойны қысылып өлтірілді. Нью-Вестминстерден 14 жасар Джуди Козма бір аптадан кейін зорланып, мойны қысылып өлтірілді. Оның денесі 25 шілдеде Уивер көлінің жанынан табылды. Келесі құрбандар: 23 шілдеде қашқындалып, өлтірілген 15 жасар Реймонд Кинг II; екі күннен кейін зорланып, өлтірілген 18 жасар неміс турисі Сигрун Арнд; 27 шілдеде зорланып, мойны қысылып өлтірілген 15 жасар Терри Лин Карсон; және 30 шілдеде қайтыс болған 17 жасар Луиза Шартранд.
Christine Weller, 12, from Surrey, British Columbia, was abducted on November 17, 1980. Her body was found more than a month later on Christmas Day; she had been strangled with a belt and stabbed repeatedly. On April 16, 1981, Colleen Marian Daignault, 13, vanished. Five months later her body was found. On April 22, 1981, Daryn Todd Johnsrude, 16, was abducted and killed; his body was found less than two weeks later. On May 19, 1981, 16 year old Sandra Wolfsteiner was kidnapped and murdered, and 13 year old Ada Anita Court was murdered in June 1981. Six victims followed in quick succession in July 1981. Simon Partington, nine, was abducted, raped and strangled on July 2, 1981. Judy Kozma, a 14 year old from New Westminster, was raped and strangled a week later. Her body was discovered on July 25 near Weaver Lake. The next victims were Raymond King II, 15, abducted on July 23, raped and bludgeoned to death; Sigrun Arnd, an 18 year old German tourist, raped and bludgeoned two days later; Terri Lyn Carson, 15, raped and strangled on July 27; and Louise Chartrand, age 17, the last victim identified, who died on July 30.
Қамауға алу және келісу
Олсонның кең ауқымды қылмыстық тарихы болған, ол 1981 жылғы 12 тамызда екі қызды құсырып әкетуге тырысқан күдікпен тұтқындалды. Олсон RCMP-мен ынтымақтастық еткені үшін оның әйелі 100 000 канад доллары алды, ал 11-ші мәйіт "қосымша" болды. 1983 жылы Гордон Тейлор Канада Парламентінің Төменгі палатасына жеке мүшелік заң жобасын енгізді, онда Олсонның 1982 жылғы сот үкіміне және Канаданың 1976 жылы кісі өлтіру үшін өлім жазасын жоюына қарамастан, оны атқаруды талап етті. Заң жобасын қолдаған көптеген петициялар палатаға ұсынылды, бірақ 1984 жылы ол аттандыру туралы заң ретінде қарастырылып, қабылданбады.
Olson, who had an extensive criminal history, was arrested on August 12, 1981, on suspicion of attempting to abduct two girls. His wife received C$100,000 after Olson cooperated with the RCMP, the 11th body being a "freebie". In 1983 Gordon Taylor introduced a private member's bill in the House of Commons of Canada mandating Olson's execution, notwithstanding his 1982 sentence and Canada's 1976 abolition of capital punishment for murder. Numerous petitions supporting the bill were laid before the house, before it was ruled out of order in 1984 as a bill of attainder.
Уақытша босату туралы өтініш
1982 жылы 14 қаңтарда сотталғанда судья Маккей: "Менің ойымша, сіз өміріңіздің соңына дейін шартты түрде босатылмауыңыз керек. Сізді босату – ақымақтық болар еді". 1997 жылы Олсонға шартты түрде босатудан бас тартты, ол Канаданың "шартты түрде босатуға аз үміт" ережесі бойынша өтініш берді, бұл ереже кем дегенде 15 жылдан бері сотталғандарға шартты түрде босату мүмкіндігін қарастырады. Канада заңдары бойынша, бірінші дәрежелі кісі өлтіргендерге кем дегенде 25 жыл өткесін шартты түрде босатуға өтініш беруге рұқсат етіледі. Олсонның екінші шартты түрде босату тыңдауы 2006 жылдың 18 шілдесінде де қабылданбады. Канада заңнамасына сәйкес, Олсон әрі қарай шартты түрде босатуды екі жылда бір рет сұрауға құқылы болды. Олсонға 2010 жылдың қараша айында тағы да шартты түрде босатудан бас тартты.
At his sentencing January 14, 1982, Justice McKay, the trial judge remarked, "My considered opinion is that you should never be granted parole for the remainder of your days. It would be foolhardy to let you at large." In 1997, Olson was denied parole, for which he applied under Canada's "faint hope clause", which allowed a parole hearing for convicts who had served at least 15 years. Canadian law allows inmates convicted of first degree murder to apply for parole after serving a minimum of 25 years. Olson's second parole hearing, on July 18, 2006, was also denied. Under Canadian law, Olson was then entitled to make a case for parole every two years. Olson was once again refused parole in November 2010.
Қарт жастағы зейнетақыны қамтамасыз ету туралы дау
2010 жылдың наурызында Ольсонның түрмеде отырған кезінде Канададан екі түрлі мемлекеттік жәрдемақы алып жүргені, яғни ай сайын 1 169,47 канад долларын алғаны белгілі болғаннан кейін дау туды. Ольсон Канаданың қарттану зейнетақысын (OAS) алуға құқылы болды. Канадада белгілі бір мерзімге тұрған барлық адам 65 жасқа толғанда осы зейнетақыны алуға құқылы, ал Ольсон 2010 жылдың 1 қаңтарында 70 жасқа толды. Ольсон сондай-ақ, кірісі аз зейнеткерлерге берілетін Кепілдендірілген табыс қосымшасын (GIS) алуға құқылы болды. Даулы ақша Ольсонның сенімділік қорында сақталды. Канадалық салық төлеушілер федерациясы Адам ресурстарын дамыту жөніндегі тұрақты комитет алдында куәлік беріп, түрмедегілерге зейнетақы төлемдерін тоқтатуға бағытталған C-31 заң жобасын қабылдауға депутаттарды шақырып, үкіметке 46 000 қол жиналған петицияны тапсырды. Премьер-министр Стивен Харпер үкіметтік шенеуніктерден бұл мәселені зерттеуді сұрады; 2010 жылдың 1 маусымында үкімет Ольсонның төлемдерін тоқтатуға кірісіп, оның оларды алу фактісін "атасылық" және "нашарлық" деп бағалады. 2010 жылдың қыркүйегінде Ольсон өзінің қарттану зейнетақысының бірін Sun Media тілшісі Питер Уортингтонға жіберіп, оны Харпердің қайта сайлану науқанына жіберуін өтінді.
Controversy developed in March 2010 when the media disclosed that Olson was receiving two federal government benefits from Canada while imprisoned, a total of C$1,169.47 monthly. Olson was eligible to receive the Canadian Old Age Security (OAS) pension. All persons who meet residency requirements as to length of time in Canada are eligible to receive this pension at age 65, and Olson turned 70 on January 1, 2010. Olson was also eligible to receive the Guaranteed Income Supplement (GIS), awarded to pensioners with low income. The money in question was being held in trust for Olson. The Canadian Taxpayers Federation testified before the federal standing committee for Human Resources Development to have MPs pass Bill C 31, which would terminate pension benefits for prisoners. The organization also presented the government with 46,000 petition signatures requesting that Olson no longer receive the benefits. Prime Minister Stephen Harper asked government officials to look into the issue; on June 1, 2010, the government moved to terminate Olson's payments, calling the fact that he had been receiving them "outrageous" and "offensive". In September 2010, Olson sent one of his Old Age Security cheques to a Sun Media reporter, Peter Worthington, with a note asking him to forward the cheque to Harper's campaign for re election.
Ауру және өлім
2011 жылдың қыркүйегінде БАҚ-та Олсонның сақтандырылмаған қатерлі ісігі бар екені және оның Квебек провинциясының Лаваль қаласындағы ауруханаға жатқызылғаны туралы хабарлар пайда болды. Ол 2011 жылдың 30 қыркүйегінде 71 жасында дүние сарды.
In September 2011, media reports indicated that Olson had terminal cancer and had been transferred to a hospital in Laval, Quebec. He died on September 30, 2011, at the age of 71.
БАҚ-та
Тергеу, 2002 жылы түсірілген телефильм, Канада Корольдік атты полициясының (RCMP) бюрократиясы Олсонды тұтқындауды кешіктірген деген күдіктерге арналған. Фильмде Николас Ли, Рис Динсдейл, Дэвид Уорнер және Локлин Манро түскен. Олсонның даулы келісімі Нил Гейманның Sandman сериясының екінші томындағы сериялық кісі өлтірушілердің конвенциясындағы талқылауда еске алынады. «Where Shadows Linger: RCMP-нің Олсон ісі бойынша тергеудің толыққанды тарихы», Ванкувер полициясының бұрынғы қызметкері Уильям Лесли Холмс және Олсенді тұтқындаған RCMP офицері Брюс Л. Норторптың еңбегі 2000 жылы Heritage House Publishing баспасынан шықты.
The Investigation, a TV movie, was made in 2002, focusing on allegations that Royal Canadian Mounted Police (RCMP) bureaucracy delayed the arrest of Olson. It starred Nicholas Lea, Reece Dinsdale, David Warner and Lochlyn Munro. Olson's controversial plea bargain is referred to in a panel discussion at a serial killers' convention in the second volume of Neil Gaiman's Sandman series. Where Shadows Linger: the Untold Story of the RCMP's Olson Murders Investigation, by former Vancouver police officer William Leslie Holmes and Bruce L. Northorp, the RCMP officer who arrested Olsen, was published in 2000 by Heritage House Publishing.