Америка Азамат Соғысы: «Фредериксбург» конфедерациялық темір кемесі

Кіріспе

Америка азамат соғысында Конфедерацияның темір кемесі болған CSS Fredericksburg – казематтық броненос. 1862 жылы құрылысы басталған және келесі жылы суға түскен ол, бронясы мен қаруларының кешігуіне байланысты 1864 жылға дейін жауынгерлік қимылдарға қатыспады. 1864 жылдың мамыр айында Дрюри Блафтың кедергілерін өткеннен кейін, ол Джеймс өзеніндегі бірнеше шағын шайқастарға қатысып, 29 қыркүйектен 1 қазанға дейін Шаффин фермасы шайқасында күш көрсетті. 1865 жылдың 23 және 24 қаңтарында ол Трент ағысы шайқасында Конфедерация флотының құрамында болды және Трент ағысының кедергілерін өткен екі Конфедерация кемесінің бірі болды. Конфедерация шабуылы сәтсіз аяқталғаннан кейін Фредериксбург Джеймс өзені эскадрильясының қалған бөлігімен бірге шегінді. 3 сәуірде Конфедерация әскерлері Ричмондты тастап кеткен кезде Фредериксбург және Джеймс өзенінің басқа кемелері өртеліп жанып кетті. Оның құлаған жері 1980 жылдары шөгіндінің астынан табылған.

Негізгі мәліметтер мен сипаттама

1862 жылдың ортасында Фредериксбург кемесі Конфедерациялық штаттардың Әскери-теңіз күштерімен Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Рокетс десанты ауданында, Бас Әскери-теңіз конструкторы Джон Л. Портердің жоспары бойынша салынды. Кеме Портердің «алмаз корпустық» конфигурациясымен салынған темір кемелердің бірі болды. Портер кеме корпусының дәстүрлі кілі мен иісті қабырғаларының орнына түзу сызықтар мен бұрыштарды қолданып, Конфедерацияда жетіспейтін жоғары білікті кеме жасаушылардың орнына, қарапайым ағаш шеберлері тез құрастыра алатын дизайнын оңтайландырды. Бұл, дәстүрлі корпустармен салынған темір кемелерге қарағанда, оларға аз қару орнатуға мүмкіндік берді. Олардың аз суға бату тереңдігі мен жазық түбі осы кемелерді өзендер мен ішкі суларда ғана пайдалануға шектеді. Портер Фредериксбургтің құрылысын қадағалады, бірақ оның жобаға қаншалықты дәл сәйкес келгені белгісіз, өйткені сақталған құжаттар көптеген мәселелер бойынша келіспейді. Жоспарда жалпы ұзындығы 188 фут (57 м), перпендикуляр арасындағы ұзындығы 170 фут (52 м), ең үлкен ені 40 фут (12 м), қалыпты ені 34 фут (10 м) және суға бату тереңдігі 2,74 м көрсетілген. Әскери-теңіз тарихшысы Саксон Т. Бисби 40 фут (12 м) ені және 10 фут (3 м) суға бату тереңдігін келтіреді, ал АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тарихшысы Пол Дж. Марчелло темір кеменің суға бату тереңдігі 13 фут (4 м) екенін көрсетеді. Кеменің тоннажы 700 тоннаны құрады. Кеменің казематы тікбұрышты пішінде болды және Портердің жоспарында казематтың шатырында екі пилот кабинасы көрсетілген, бірақ капитанның операциялық есептерінде артқы пилот кабинасы туралы ештеңе айтылмаған. Қозғалтқыш жүйесін өндіру үшін Ричмондтағы Тредегар темір зауытымен келісімшарт жасалды, бірақ Бисби Ричмондтағы Шоккоу құю зауыты оларды жасаған болуы мүмкін деп санайды. Кеме екі тікелей әрекет ететін бу машинасымен қозғалды, әрқайсысы 2 метрлік винтті айналдырды. Портердің жоспарында Фредериксбургтің биіктігі 7 фут, диаметрі 5 фут (2 м), ұзындығы 15 фут (5 м) болатын үш көлденең қазандығы бар екені көрсетілген, бірақ соңғы құрылыстың жобадан өзгеше болғаны белгісіз. Бисби қазандықтардың ыстық түтік типті болғанын болжайды. Фредериксбург шамамен 150 адамнан тұратын экипажбен ғана емес, сондай-ақ, теңіз шайқасы кезінде кемеге шабуыл жасау қажет болған жағдайда 20-25 Конфедерациялық штаттардың теңіз жаяу әскерлерін де алып жүрді. Фредериксбург бір Брук зеңбірегін (мұрын бөлігінде орналасқан айналмалы тұғырмен), екі Брук зеңбірегін (әрқайсысы бортында) және корма бөлігінде орналасқан айналмалы тұғырмен бір Колумбиад зеңбірегімен қаруландырылды. Әскери-теңіз тарихшысы Пол Сильверстоун оның бір тегіс зеңбірек, бір бұралған зеңбірек және екі бұралған зеңбірекпен қаруланғанын айтады, ал Әскери-теңіз тарихшысы У. Крейг Гейнс оның төрт бұралған зеңбірегі болғанын мәлімдейді. Гейнс оның 7 дюймдік (178 мм) қалыңдықтағы ұрық темір бронясы болғанын айтады. Казематтың палубамен қосылған жері темірмен қапталған және су сызығының астына дейін созылған. Казематтың үстіңгі бөлігі екі дюймдік темір таяқшалардан тұрды, олар бір-бірінен белгілі бір арақашықтықта орналасқан. 1864 жылдың қыркүйек-қазан айларында Шафин фермасы шайқасынан кейін кеме капитаны экипажды жақсы қорғау үшін темір таяқшалардың арасына қосымша темір таяқшалар орнатуды ұсынды, бірақ бұл ұсыныс іске асырылғаны белгісіз. Фредериксбургтің бронясы Вирджиния II-ге қарағанда жеңіл болды, бұл оған аз суға бату тереңдігін берді, бірақ оны салыстырмалы түрде әлсіз етті.

In mid 1862, Fredericksburg was laid down by the Confederate States Navy in the Rocketts Landing area of Richmond, Virginia to a plan by the Chief Naval Constructor, John L. Porter. The ship was one of the ironclads built to Porter's shallow draft "diamond hull" configuration with a flat bottom and hull sides that met the base of the casemate at a 90° angle. By substituting straight lines and angles for the traditional keel and curving frame of the hull, Porter optimized his design to be quickly built by ordinary carpenters, rather than highly skilled shipwrights that were in short supply in the Confederacy, at the cost of being able to mount fewer guns than those ironclads built with traditional hulls. Their shallow draft and flat bottom restricted these ships to rivers and inland waters. Porter supervised the work of constructing Fredericksburg, but it is uncertain how exactly he followed his design as surviving documents disagree in many ways. The plan showed an overall length of 188 feet (57 m) and a length between perpendiculars of 170 feet (52 m) with a maximum beam of 40 feet (12 m), a moulded beam of 34 feet (10 m) and a depth of hold of 2.74 m. The naval historian Saxon T. Bisbee quotes a beam of 40 feet (12 m) with a depth of hold of 10 feet (3 m) and a draft of while US Navy historian Paul J. Marcello provides a figure of 13 feet (4 m) for the ironclad's draft. She had a tonnage of 700 long tons. The ship's casemate was shaped like a rectangle and Porter's plan showed two pilothouses on the casemate's roof, although operational reports from her captain make no mention of the rear pilothouse. The Tredegar Iron Works in Richmond was contracted to produce her propulsion system, although Bisbee believes that it is possible that the Richmond based Shockoe Foundry may have produced them. The ship was propelled by a pair of direct acting steam engines that each drove a 7 feet (2 m) propeller. Porter's plan shows Fredericksburg as having three horizontal boilers measuring 7 feet tall, 5 feet (2 m) in diameter, and 15 feet (5 m) long, but it is not known if the final construction varied from the blueprints or not. Bisbee believes that the boilers probably were of the fire tube type. Fredericksburg could move at a speed of about and had a crew of 150. She also carried about 20 to 25 Confederate States Marines in case of a battle that required naval boarding. Fredericksburg eventually received her armament of one Brooke rifle on a pivot mount in the bow, two Brooke rifles, one on each broadside and a Columbiad muzzle loading smoothbore gun on a pivot mounting in the stern. Naval historian Paul H. Silverstone states that she was armed with one smoothbore cannon, an rifled cannon, and two rifled cannons, and naval historian W. Craig Gaines states that she was armed with four rifled cannons. Gaines states that she had of wrought iron armor. The area where the casemate met the deck was armored with of iron, and the armor extended below the waterline. The top of the casemate consisted of 2 inch thick iron bars, spaced apart. After the Battle of Chaffin's Farm in September–October 1864, the ship's captain recommended that additional iron bars be positioned between the bars to better protect the crew, although it is uncertain if this was ever done. Fredericksburg had less armor than Virginia II, which gave her a lighter draft but made her comparatively weaker.

Құрылыс және мансап

Вирджиния қаласының атымен аталған Фредериксбург құрылысы кеме жасау үшін әйелдер ұйымдары жинаған қаражат есебінен ішінара қаржыландырылды; кеме кейде «әйелдердің қарулі кемелері» деп аталатын бірнеше темір кемелердің бірі болды. 1863 жылғы 6 маусымда конфедераттар оны суға түсіре алмағандықтан, әскери кемені іске қосуға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, бірақ 11 маусымда тағы бір әрекет сәтті болды. Оның жабдықталуы темірдің жетіспеушілігіне байланысты ұзаққа созылды, себебі конфедерацияда ол аз болды. Бұл жетіспеушілік екі кемеде бір уақытта жұмыс істеу үшін жеткілікті металл болмағандықтан, Фредериксбург брондалғанға дейін темірмен қапталған CSS Virginia II жұмысының кешіктірілуіне әкелді. Кеме 30 қарашада толықтай жабдықталды. 1864 жылдың басында Джеймс өзеніндегі су деңгейінің көтерілуі ағаш қорына қауіп төндіріп, кемежайдың пирстерін су басуына себеп болды, бұл оның аяқталуын одан әрі кешіктірді. Наурыз айында Фредериксбург комиссиядан өтіп, Джеймс өзеніндегі Дрюридің Блаффына жеткізілді, онда ол коммандер Томас Р. Рутстың басқаруына берілді. Ол Джеймс өзені эскадрильясына тағайындалды. Джеймс өзені эскадрильясына 6 мамырға дейін капитан Френч Форрест басшылық етті, содан кейін капитан Джон К. Митчелл Форресттің орнын басты. 30 сәуірде Фредериксбургтің қарулануы жақын, бірақ толық емес деп хабарланды, және Митчелл басқаруды қабылдаған кезде ол әлі толық дайын болмады. 15 мамырда ол жауынгерлік қимылдарға толық дайын болды. Джеймс өзені эскадрильясының кемелері бастапқыда 1862 жылы одақтың өзенге басып кіруіне жол бермеу үшін тосқауылдар салынғандықтан, Дрюридің Блаффынан төмен өзен бойымен жылжуға мүмкіндік алмады. Өзенге таспен толтырылған және кемелермен жабылған тіректер орнатылды. Алайда, 1864 жылдың мамыр айында тосқауылдардың бір бөлігі алынып тасталды, бұл конфедераттардың Джеймстегі одақтық кемелерге қарсы шабуыл жасауына мүмкіндік берді. 23 мамырда Фредериксбург тосқауылдардың қалған бөлігінен өтті, ал Вирджиния II және темір кеме Ричмонд келесі күні өтті. Генерал П. Г. Т. Борегард теңіз шабуылын қолдау үшін өзеннің оңтүстік жағына артиллериялық батареяларды орналастырды, бірақ 29 мамырда Фредериксбург қазандығына зақым келді, оны жөндеуге бір күн кетті. Митчелл теңіз шайқасында одақтың күшті артықшылықтары болатынын білгендіктен, ол және оның офицерлері шабуыл жасаудан бас тартты. Одақтың генерал-лейтенанты Улисс С. Грант маусым айында Ричмондқа қарсы шабуылдың бір бөлігі ретінде Джеймстің арғы жағына өтті және Джеймсте Сити-Пойнтта жабдықтау қоймасын құрды. Джеймстегі одақтың теңіз күштерінің басты мақсаты Сити-Пойнтты қорғау болды, және осы мақсатқа жету үшін Сити-Пойнттан өзен жоғары орналасқан Трентс Ричте бес кеме батырылды. 21 маусымда Джеймс өзені эскадрильясы және конфедераттардың Дацлер батареясы деп аталатын жағалау батареясы Трентс Ричте орналасқан одақтың кемелерін бомбалады. Теңіз атысы шамамен 3 шақырым қашықтықта болды және тиімді болмады. Генерал-майор Бенджамин Батлердің басқаруымен одақтың күштері тамыз айында Голландтық Gap каналын салуды бастады, бұл аймақтағы конфедераттардың құрлықтағы қорғанысын айналып өтуға бағытталған. 13 тамызда конфедерат теңіз күштері каналды салған одақтың әскерлеріне оқ атты. Фредериксбург, Вирджиния II, Ричмонд және CSS Дрюри, CSS Нансемонд және CSS Хэмптон канонерлік қайықтарымен бірге қақтығысқа қатысты. Конфедерат кемелері ұрыс кезінде шамамен 147 оқ атты, бірақ аз зақым келтірді. Атыс сағат 06:00-ден 18:00-ге дейін созылды, және шамамен 30 одақтың сарбазы қаза тапты немесе жараланды. Одақтың жауап атысынан Фредериксбургтің түтін құбыры зақымдалды. Төрт күннен кейін үш темір кеме Дрюридің Блаффынан төмен орналасқан конфедерат батареясы орналасқан Сигнал-Хиллдегі конфедерат позициясына қарсы одақтың шағын шабуылын тойтарды. 29 қыркүйекте Батлердің Джеймс армиясы Шафин фермасы шайқасында конфедераттардың құрлықтағы позицияларына шабуыл жасады. Үш конфедерат темір кемелері аймақта болды және одақтың қатарларына оқ атуға шақырылды. Одақтың әскерлері Форт-Харрисонды басып алды, бірақ Шаффин Блаффына ие бола алмады. Темір кемелер 29 қыркүйектен 1 қазанға дейін болған шайқастарға қатысты. Олардың атысы тиімді болды және олар аз зақым көрді, бірақ 30 қыркүйекте Фредериксбургтегі рельстік зеңбірек жарылды. Одақтың құрлықтағы табыстары оларға енді басып алынған Сигнал тауында, Батарея Данцлерден өзен жоғары орналасқан Форт Брэйди деп аталатын батареяны салуға мүмкіндік берді. Батарея Данцлер әлі де өзеннің бір бөлігін бақылауда ұстады және одақтың кемелерінің Форт Брэйдиге өтуіне кедері келтірді, бірақ конфедерат кемелері Батарея Данцлерге төмен жылжуға мүмкіндік алмады. 20 қазан күні, өзенді патрульдеу кезінде Джеймс өзені эскадрильясы Форт Брэйдиден жоғары орналасқан, жақында салынған одақтың жағалау батареясының болуына тосылды. Үш темір кеме флоттың ағаш канонерлік қайықтары қашуына мүмкіндік беру үшін батареяға қарсы қимыл жасады, содан кейін Шафин Блаффына қайта шегінді. Фредериксбург шайқас кезінде аз зақым көрді, оның түтін құбыры мен казематының шатыры зақымдалды.

Named for the Virginia city, Fredericksburgs construction was partially funded from monies raised by women's organizations for ship construction; the ship was one of several ironclads sometimes known as the "Ladies Gunboats". An attempt to launch the warship on June 6, 1863, failed when the Confederates were unable to get her into the water, but another on June 11 was successful. Her fitting out was prolonged by a lack of iron, which was in short supply in the Confederacy. The shortage led to work on the ironclad CSS Virginia II being delayed until after Fredericksburg was armored, as there was not enough metal available to work on both ships at the same time. The ship was complete, except for her armament by November 30. High waters on the James River in early 1864 threatened to wash away stockpiles of timber and inundate the shipyard's wharves, further delaying her completion. In March, Fredericksburg was commissioned and taken to Drewry's Bluff on the James River, where she was fitted out, placed under the command of Commander Thomas R. Rootes. She was assigned to the James River Squadron. The James River Squadron had been commanded by Captain French Forrest until May 6, when Captain John K. Mitchell replaced Forrest. As of April 30, Fredericksburgs armament was reported to be close, but not quite, complete, and she was still not fully ready when Mitchell took command. By May 15, she was fully ready for combat. The vessels of the James River Squadron could not initially move downriver beyond Drewry's Bluff, as the river had been obstructed there in 1862 to prevent Union incursions up the river. Pilings had been driven into the river which was also blocked with stone filled cribs and blockships. However, in May 1864, the obstructions were partially dismantled to allow for a Confederate offensive against the Union vessels in the James. On May 23, Fredericksburg passed through the remainder of the obstructions, and Virginia II and the ironclad CSS Richmond passed through the next day. General P. G. T. Beauregard placed artillery batteries along the south side of the river to support the naval advance, but Fredericksburg suffered boiler damage on May 29 that required a day to repair. Mitchell was aware that the Union would have strong advantages in a naval battle, and he and his officers declined to attack. Union Lieutenant General Ulysses S. Grant moved across the James as part of an advance against Richmond in June, and established a supply depot at City Point on the James. The primary goal of the Union naval forces on the James became to protect City Point, and to further that goal, five blockships were sunk at Trent's Reach, which was upriver from City Point. On June 21, the James River Squadron and a Confederate shore battery known as Battery Dantzler bombarded Union ships stationed at Trent's Reach. The naval fire was at a range of almost 2 mile (3 km) and was not effective. Union forces under the command of Major General Benjamin Butler began building the Dutch Gap Canal in August to try to bypass Confederate land defenses in the area. On August 13, Confederate naval forces fired on the Union troops building the canal. Fredericksburg participated in the action, along with Virginia II, Richmond, and the gunboats CSS Drewry, CSS Nansemond, and CSS Hampton. The Confederate vessels fired approximately 147 shots during the engagement, but did little damage. The shooting lasted from 06:00 to 18:00, and about 30 Union soldiers were killed or wounded. Union return fire damaged Fredericksburgs smokestack. Four days later, the three ironclads helped repulse a small Union attack against a Confederate position at Signal Hill, which was the location of a Confederate battery downstream from Drewry's Bluff. On September 29, Butler's Union Army of the James attacked the Confederate land positions in the Battle of Chaffin's Farm. The three Confederate ironclads were in the area, and were called upon to fire at the Union lines. Union troops took Fort Harrison, but were unable to capture Chaffin's Bluff. The ironclads participated in the fighting from September 29 to October 1. Their fire was effective and they suffered little damage, although a rifled cannon on Fredericksburg burst on September 30. The Union gains on land allowed them to construct a battery known as Fort Brady on the now captured Signal Hill upriver from Battery Dantzler. While Battery Danztler still controlled part of the river for the Confederates and prevented Union ships from travelling upriver to Fort Brady, the Confederate vessels were unable to move downriver to Battery Danztler. On October 22, while patrolling the river, the James River Squadron was surprised by the presence of a Union shore battery which had been recently constructed upstream from Fort Brady. The three ironclads moved against the battery to allow the wooden gunboats of the fleet to escape, before falling back to Chaffin's Bluff. Fredericksburg suffered minor damage during the engagement, with her smokestack and the roof to her casemate damaged.

Тренттің қолжетімділігі

24 қазанда «Фредериксбург» өзеннің жоғары ағысына, Рокетс аймағына жіберілді, онда жарылған зеңбіректің орнына жаңасы қойылды және казематының шатыры темір торлармен күшейтілді. 7 желтоқсанда «Фредериксбург», «Вирджиния II» және «Ричмонд» Брейди фортына барып, одақтың позицияларымен атысқа түсті. Рутс 1864 жылдың желтоқсанынан 1865 жылдың ақпанына дейін ауруына байланысты «Фредериксбургтің» басқаруын өз қолына алмады. Лейтенант Фрэнсис Э. Шепперд 1864 жылдың желтоқсанында және 1865 жылдың 14-25 қаңтарында онымен басқарды. 1865 жылдың басында конфедераттар үшін жағдай бірнеше әскери жеңілістердің салдарынан нашарлап, Джеймс өзеніндегі одақтың блокадасын бұзып, Сити-Пойнттағы қойманы жою мақсатымен одақ флотына қарсы шабуыл жасауға шешім қабылданды. Трент ағысындағы одақтың кедергілері судың көтерілуінен зақымдалған, ал одақ флотының бір бөлігі Форт Фишерге қарсы операциялар үшін Солтүстік Каролинаға ауыстырылды. 23/24 қаңтар түні конфедерат флоты – «Фредериксбург», «Ричмонд», «Вирджиния II», «Хэмптон», «Дрюри», «Нансемонд», канонерлік кемелер «CSS Torpedo» және «CSS Beaufort», торпедалық кемелер «CSS Hornet», «CSS Wasp» және «CSS Scorpion» Трент ағысына қарай өзенмен төмен қозғалды. «Фредериксбург» ең аз сусыруға ие болғандықтан алда жүрді. Кемелер түнде Брейди фортын сәтті асып өтті, бірақ «Торпедо» көп ұзамай жағаға отырып, тастап кетуге мәжбүр болды. «Фредериксбург» 24 қаңтарда сағат 01:30 шамасында Трент ағысындағы одақтың кедергілерін асып өтті, бірақ осы процесте корпусы зақымдалды. Зақым кеменің су жинауына себеп болды. «Хэмптон» да кедергілерді асып өтті, бірақ қалған конфедерат темір кемелерінің ешқайсысы асып өте алмады. «Вирджиния II» жағаға отырып қалды, конфедераттар сол түні одан әрі ілгері жылмауға шешім қабылдап, «Фредериксбург» пен «Хэмптонды» кедергілер арқылы кері шақырды. «Дрюри» де жағаға отырып, тасталып кетті; одақтың атысымен таңертең батып, нәтижесінде болған жарылыс «Скорпионды» одақтың желілеріне қарай итеріп жіберді, онда ол тұтқындалды. «Фредериксбург» Дэнцлер батареясына шегінді. Одақтың кемелері таңертең келді және кедергілерге жетіп, қазір босатылған «Вирджиния II» мен «Ричмондқа» атыс жасады, олар әлі де батареяға қарай өзенмен жоғары жылжып жатқан. Екі конфедерат темір кемесі Дэнцлер батареясының қауіпсіздігіне жетіп, USS Massasoit канонерлік кемесіне соққы берді. Одақ әскерлері де түнде өзенді жарықтандыру үшін Драммонд шамдағын әкелді. Конфедераттар сол түні кедергілерді қайтадан асып өтуді қарастырғанмен, тәуекелге бармауға шешім қабылдады және Митчелл эскадрильясының қалған кемелері Чаффиннің Блаффына қайтып келді. Кедергілерді асып өту кезінде алған корпустық зақымдардан басқа, «Фредериксбург» сондай-ақ бірдеңе анкерін жоғалтты. Трент-Рич шайқасынан кейін Митчелл Джеймс өзені эскадрильясының командирі лауазымынан адмирал Рафаэль Семмеспен ауыстырылды. Ақпан айында лейтенант Альфонс Барбот «Фредериксбургтің» басқаруын өз қолына алды. «Фредериксбург» жөнделді, бірақ одан әрі шайқастарға қатыспады. 3 сәуірде Семмске конфедераттардың Ричмондты тастап келе жатқаны туралы хабарланды. Джеймс өзені эскадрильясының кемелері Шаффиннің Блаффынан Дрюридің Блаффындағы кедергілерге дейін өзенмен жоғары көтерілді, ал кемелер, соның ішінде темір кемелер сол күні таңертең өртенді. Джеймс өзені эскадрильясының теңізшілері құрлыққа көшіп, конфедерат үкіметімен бірге Вирджиния штатының Дэнвилл қаласына, содан кейін Солтүстік Каролинада берілді. «Фредериксбургтің» қираған қалдықтары 1871 және 1872 жылдары толықтай алынып тасталмаса да, кейінгі қазба жұмыстарынан аман қалды, ал оның орны 1980 жылдары қайта ашылды. «Фредериксбург» өзенге параллель орналасқан, 2 метрден 15 метрге дейін шөгіндінің астында жатыр. Бисбидің мәліметінше, бұл орын қатты бұзылған.

On October 24, Fredericksburg was sent upriver to the Rocketts area, where she was given a replacement cannon for the gun that had burst and had the roof of her casemate protected with iron bars. Fredericksburg, Virginia II, and Richmond went down to Fort Brady on December 7 and exchanged fire with the Union position. Rootes did not command Fredericksburg due to illness from December 1864 until February 1865. Lieutenant Francis E. Shepperd commanded her for a time during December 1864, and from January 14 through 25, 1865. By the beginning of 1865, the situation was becoming bleaker for the Confederates due to several military defeats, and it was decided to risk an attack against the Union fleet on the James in hopes of breaking the blockade on the river and destroying the depot at City Point. The Union obstructions at Trent's Reach had been damaged by high water, and part of the Union fleet had been transferred to North Carolina for operations against Fort Fisher. On the night of January 23/24, the Confederate fleet, composed of Fredericksburg, Richmond, Virginia II, Hampton, Drewry, Nansemond, the gunboats CSS Torpedo and CSS Beaufort, and the torpedo boats CSS Hornet, CSS Wasp, and CSS Scorpion moved downriver towards Trent's Reach. Fredericksburg was in the lead as she had the lightest draft. The ships successfully passed Fort Brady in the darkness, but Torpedo ran aground not long after and had to be abandoned. Fredericksburg was able to cross the Union obstructions at Trent's Reach at about 01:30 on January 24, but suffered hull damage during the process. The damage caused the ship to spring a leak. While Hampton also passed the obstructions, none of the other Confederate ironclads could. Virginia II ran aground, and the Confederates decided not to push further that night and recalled Fredericksburg and Hampton back across the obstructions. Drewry also became grounded and was abandoned; Union fire sank her later in the morning and the resulting explosion pushed Scorpion towards Union lines, where she was captured. Fredericksburg withdrew to Battery Dantzler. Union vessels arrived during the morning and reached the obstructions, firing on the now freed Virginia II, and Richmond who were still in the process of moving upriver towards the battery. The two Confederate ironclads were able to reach the safety of Battery Dantzler, which provided fire support, striking the gunboat USS Massasoit. Union forces also brought up a Drummond light so that the river could be illuminated during nighttime. While the Confederates considered another attempt through the obstructions that night, it was decided not to risk a movement, and the surviving vessels of Mitchell's squadron withdrew to Chaffin's Bluff. In addition to the hull damage from crossing the obstructions, Fredericksburg also lost an anchor during the affair. Shortly after the battle at Trent's Reach, Mitchell was replaced as commander of the James River Squadron by Admiral Raphael Semmes. Lieutenant Alphonse Barbot took command of Fredericksburg in February. Fredericksburg was repaired, but did not see further action. On April 3, Semmes was informed that the Confederates were abandoning Richmond. The vessels of the James River Squadron were taken upriver from Chaffin's Bluff to the obstructions at Drewry's Bluff, and the ships, including the ironclads, were burned early that morning. The men of the James River Squadron served on land, moving with the Confederate government to Danville, Virginia, before eventually surrendering in North Carolina. The wreck of Fredericksburg survived later dredging operations, despite being incompletely removed in 1871 and 1872, and the site was rediscovered in the 1980s. Fredericksburg lies parallel to the river, buried under 6 feet (2 m) to 15 feet (5 m) of sediment. Bisbee reports that the site has been heavily disturbed.