Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд саясаткері (туған 1952)
Dutch politician (born 1952)
Йоханнес Гийом Кристианус Андреас "Ян" Марийнсен (туған 8 қазан 1952) – Нидерландтың зейнеткер саясаткері, Социалистік партияның (СП) мүшесі. Кәсібі бойынша дәнекерлеуші Марийнссен 1986 жылғы 1 қазанда Даан Монже қайтыс болғаннан кейін Социалистік партияның басшысы болып сайланды және 1988 жылғы 20 мамырда Социалистік партияның төрағасы болды. 1994 жылғы сайлауда Марийнссен Лийсттрекер (басты кандидат) ретінде қатысып, екі орын жеңіп алды, бұл Социалистік партияның Нидерландтың Генералдық штаттарында алғаш рет өкілдік алғанын білдірді. Марийнссен 1994 жылғы 17 мамырда Өкілдер палатасының депутаты болып сайланды және Өкілдер палатасындағы Социалистік партияның парламенттік фракциясының жетекшісі болды. 1998 және 2002 жылғы сайлауларда Марийнссен Лийсттрекер ретінде сәйкесінше үш және төрт орын жеңіп алды. 2006 жылғы сайлауда Марийнссен бесінші рет Лийсттрекер ретінде он алты орын жеңіп алды, нәтижесінде Социалистік партия Өкілдер палатасындағы үшінші ірі партияға айналды. 2008 жылғы 20 маусымда Марийнссен денсаулығына байланысты Социалистік партияның басшысы және Парламенттегі Социалистік партияның парламенттік фракциясының жетекшісі лауазымынан кететінін мәлімдеді. Марийнссен 2010 жылғы жалпы сайлауға дейін Өкілдер палатасының депутаты болып қызмет етті. Марийнссен 2015 жылғы 28 қарашада Социалистік партияның төрағасы лауазымынан қанағаттанды. Ол Социалистік партияның бұрынғы басшысы Лилиан Марийнйсеннің әкесі.
Johannes Guillaume Christianus Andreas "Jan" Marijnissen (born 8 October 1952) is a retired Dutch politician of the Socialist Party (SP). Marijnissen, a welder by occupation, was selected as Leader of the Socialist Party after the death of Daan Monjé on 1 October 1986 and became Chairman of the Socialist Party on 20 May 1988. For the election of 1994 Marijnissen was the Lijsttrekker (top candidate) and won two seats in the House of Representatives, the first time the Socialist Party won representation in the States General of the Netherlands. Marijnissen was elected as a Member of the House of Representatives on 17 May 1994 and became the Parliamentary leader of the Socialist Party in the House of Representatives. For the elections of 1998 and 2002 Marijnissen again as Lijsttrekker won three and four seats respectively. For the election of 2006 Marijnissen for the fifth time as Lijsttrekker won sixteen seats and the Socialist Party became the third largest party in the House of Representatives. On 20 June 2008 Marijnissen announced his retirement as Leader of the Socialist Party and Parliamentary leader of the Socialist Party in the House of Representatives citing health reasons. Marijnissen remained a Member of the House of Representatives until after the 2010 general election. Marijnissen stood down as Chairman of the Socialist Party on 28 November 2015. He is the father of Lilian Marijnissen, a former Leader of the Socialist Party.
Ерте өмір
Иоганн Гийом Кристианус Андреас Марийнйсен 1952 жылы 8 қазанда Голландияның Солтүстік Брабант провинциясындағы Осс қаласында католик отбасында дүниеге келді. Орта мектепті емтиханға дейін аз уақыт қалғанда тастап кеткен соң, Осс және оның төңірегіндегі бірнеше зауыттарда жұмыс істеді. Кейін дәнекерлеуші болып оқып, металл өнеркәсібінде он жыл жұмыс істеді.
Johannes Guillaume Christianus Andreas Marijnissen was born on 8 October 1952 in Oss in the Dutch Province of North Brabant in a Roman Catholic family. After leaving secondary school shortly before the exams, he worked in a number of factories in and around Oss. He then trained as a welder, working for ten years in the metal industry.
Жергілікті саясат
Осы аралықта ол Осс қаласында SP партиясын құруға көмектесті және 1975 жылы Нидерландының ең жас кеңесшісі атанды. Ол 1993 жылға дейін кеңесші болып қалды, көптеген науқандарда, мысалы, зиянды шығарындыларға қарсы жетекші рөл атқарды. Осс қаласындағы SP партиясының кеңестегі өкілдігі әрбір жергілікті сайлауда артты және 2005 жылдан бастап Нидерландыдағы Социалистік партияның ең ірі бекінісіне айналды. Туған қаласының құрметіне "Осс сиқыршысы" деп аталған ол, 2005 жылдың маусымында Еуропалық Конституцияны қабылдамауға түрткі болған голландиялық дауыстың негізгі ұйымдастырушыларының бірі болғаны мәлім болды. 1987 жылы Марийнссен партияның Солтүстік Брабант провинциялық ассамблеясына алғашқы рет сайланды. Бір жыл өткен соң ол SP партиясының ұлттық президенті болды. Оның басшылығымен партия "жергілікті бөлімшелердің федерациясынан" нақты ұлттық бағдарламасы, ұлттық деңгейде ұйымдастырылған шаралары және ұлттық имиджі бар партияға айналды.
Meanwhile, he helped founding the SP in Oss and, in 1975, became the Netherlands' youngest councillor ever. He remained a councillor until 1993, playing a leading role in many campaigns, such as against polluting discharges. The SP's council representation in Oss has grown at every local election and is, as of 2005, the biggest stronghold of the Socialist Party in the Netherlands. Nicknamed "The Wizard of Oss", after his hometown, he became famous when he turned out to be one of the main architects of the Dutch vote that rejected the European Constitution in June 2005. In 1987 Marijnissen became the party's first ever provincial assembly member, in North Brabant. A year later he became the SP's national president. Under his leadership the party was transformed from "a federation of local branches" into a party with a clear national programme, nationally organised activities and a national profile.
Ұлттық саясат
1994 жылдан бастап, SP-нің Өкілдер палатасына жол ашқан сәтінен бастап Марийнйсен партияның парламенттік фракциясының төрағасы болды. Алғашқы жетістігінен кейін 150 орындық парламентте екі орын алғаннан соң, оған және оның партиясына қолдау баяу, бірақ тұрақты түрде артты. Парламентте төрт жыл өткен соң, оның Социалистік партиясы 1998 жылғы жалпыұлттық сайлауда екі орыннан бес орынға дейін өсті, ал 2002 жылы тоғыз орынға жетті. 2003 жылы Балкененде I үкіметінің 87 күндік мерзімі аяқталғаннан кейін, Социалистік партия өткен жылғыдан артық орын ала алмады және 150 орынның 9-ымен бір деңгейде қалды. Сайлауға бірнеше апта қалғанда жүргізілген сауалнамалар SP-нің орын санын екі есеге арттыру мүмкіндігін көрсетті. 2004 жылғы сайлаудан кейін Ян Марийнйсен мен Али Лазрак арасында қақтығыс туындады, себебі соңғысы барлық SP саясаткерлерінің жалақысының бір бөлігін қайырымдылыққа беруді талап ететін келісімге бойын бұрудан бас тартты. Лазрак Марийнйсенді диктаторлық мінез-құлықпен айыптады; дауды татуластыруға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды және Лазрак 2004 жылдың 2 ақпанында фракциядан шығып кетті. 2006 жылдың ақпан айында партия муниципалдық сайлауда сайлаушылардың 9,5 пайызынан қолдау тапты. Балкененде II үкіметінің мерзімінен ерте тоқтауы мен Балкененде III үкіметінің азшылық үкіметінен кейін, SP 2006 жылғы сайлауда 16 орын қосып, барлығы 25 орынға ие болды, осылайша Нидерландтағы үшінші ірі партия атанды. Одан кейін партия мүшелерінің саны 50 мыңнан асты. 2006 жылы парламент депутаттарының көпшілігі оның Нидерландта Ұлттық тарихи мұражай құру идеясын қолдады. 2007 жылы Мәдениет министрі Арнем қаласын мұражайдың орналасқан жері деп белгіледі. 2008 жылдың 17 маусымында Марийнйсен денсаулығына байланысты Өкілдер палатасындағы SP фракциясының төрағасы лауазымынан кеткенін мәлімдеді. Алайда ол Өкілдер палатасының депутаты және Социалистік партияның төрағасы болып қала береді. Марийнйсеннің қарапайым тіл қолдануының арқасында "қатардағы адамдарға" ұнайтыны айтылады. Кей бақылаушылар оның үндеуін өзін PvdA-ға лайықты, әлеуметтік балама ретінде ұсыну қабілетімен түсіндіреді, себебі PvdA премьер-министр Вим Кок пен оның "көк кабинеттері" (1994–2002) басшылығымен әлеуметтік реформаларды жақтау арқылы орталықтандырылған үшінші жолға бет бұрды. Марийнйсенді сынаушылар оның басшылық стилін авторитарлық деп сипаттайды, өйткені ол партиясын қатаң бақылауда ұстайды деп есептеледі.
Beginning in 1994, when the SP made the breakthrough which brought it into the House of Representatives, Marijnissen was chairman of the party's parliamentary group. After gaining two out of the 150 parliamentary seats during this first breakthrough, support for him and his party rose slowly but continuously. After four years in parliament, his Socialist Party went under his lead from two to five seats during the national elections of 1998, which was followed by a growth towards nine seats in 2002. In 2003, after the 87 day term of Balkenende I, the Socialist Party didn't manage to gain more seats than the year before and stayed at the same level with again 9 out of 150 seats. Although there was a slight rise in number of people who voted for the SP compared to a year before, a few weeks before the elections the polls suggested the SP might double. After the 2004 elections a conflict arose between Jan Marijnissen and Ali Lazrak, when the latter refused to conform to an agreement that required all SP politicians to donate part of their wages. Lazrak accused Marijnissen of dictatorial behavior; an attempt to settle the argument failed and Lazrak left the fraction on 2 February 2004. In February 2006 the party was polled on 9.5% of the electorate in the municipal elections. After the untimely end of Balkenende II and the minority government of Balkenende III, the SP won 16 more seats in the 2006 elections to a total of 25, becoming the third party of the Netherlands. Soon after, the party membership passed 50,000. In 2006 a majority of members of parliament voted for his idea to build a National Historic Museum in the Netherlands. In 2007 the Minister of Culture decided the city Arnhem would be its residence. On 17 June 2008 Marijnissen announced his resignation as chairman of the SP group in the House of Representatives because of health reasons. However, he remains a member of the House of Representatives and chairman of the Socialist Party. Marijnissen was said to appeal to the 'common man' because of his use of simple language. His appeal is also explained by some observers by his capacity of presenting himself as a valid, more social alternative to the PvdA, which moved into a more centrist third way direction by advocating welfare reforms under the leadership of Prime Minister Wim Kok and his so called Purple Cabinets (1994–2002). Critics of Marijnissen call his leadership style authoritarian, because he is presumed to have a tight grip on his party.