Голланд саяхатшысы және дипломаты Ад Мелкерт

Кіріспе

Нидерланд саясаткері Адриан Петрус Вильгельмус "Ад" Мелкерт (; 1956 жылдың 12 ақпанында туған) – Нидерландтың Еңбек партиясының (PvdA) саясаткері және дипломаты, 2016 жылдың 20 қаңтарынан бастап Мемлекеттік кеңестің мүшесі. Мелкерт Амстердам университетінде саясаттану мамандығын оқып, әлеуметтік ғылымдар магистрі дәрежесін алған. 1981 жылдың шілдесінен 1984 жылдың наурызына дейін Брюссельдегі Еуропалық қауымдастықтың жастар бөлімшесінде саяси белсенді болып жұмыс істеді, ал 1984 жылдың наурызынан 1986 жылдың маусымына дейін Oxfam Novib қайырымдылық ұйымының директоры қызметін атқарды. 1986 жылғы сайлаудан кейін Мелкерт Өкілдер палатасының мүшесі болып сайланды және даму ынтымақтастығы және қоршаған орта мәселелері бойынша алдыңғы қатардағы өкіл және сөйлеуші болды. 1994 жылғы сайлаудан кейін Мелкерт 1994 жылдың 22 тамызында Кок I кабинетінде әлеуметтік істер және жұмыспен қамту министрі болып тағайындалды. 1998 жылғы сайлаудан кейін Мелкерт 19 мамыр 1998 жылы Өкілдер палатасына оралды және жаңа кабинетте қызмет етуден бас тартты, содан кейін 1998 жылдың 13 шілдесінде Парламенттік фракция басшысы болып сайланды. Алдағы сайлауға дейін Партия басшысы Вим Кок зейнеткерлікке шығуын жариялады, ал Мелкерт оның орнына үміткер болып бақ сынасатынын мәлімдеді және 2001 жылдың 15 желтоқсанында оның ізбасары болып таңдалды. 2002 жылғы сайлауда Мелкерт бас кандидат (Lijsttrekker) болды, бірақ үлкен жеңіліске ұшырады, 2002 жылдың 16 мамырында партия басшысы және Парламенттік фракция басшысы лауазымдарынан кетіп, бірақ Өкілдер палатасында қатардағы депутат ретінде қызметін жалғастырды. 2002 жылдың қазанында Мелкерт Дүниежүзілік банк тобының және Халықаралық валюта қорының атқарушы директоры болып тағайындалды, ол 2006 жылдың наурызына дейін қызмет етті, содан кейін ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасының (БҰҰДП) қауымдасқан әкімшісі болып тағайындалды, ол 2009 жылдың шілдесіне дейін қызмет етті, содан кейін ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Ирактағы арнайы өкілі болып тағайындалды, ол 2011 жылдың қазанында отставкаға кеткенге дейін қызмет етті. Мелкерт саясатта белсенділігін жалғастырды және 2015 жылдың желтоқсанында 2016 жылдың 20 қаңтарында Мемлекеттік кеңестің мүшесі болып тағайындалды. Мелкерт сонымен қатар жеке және мемлекеттік секторларда корпоративтік және коммерциялық емес директор ретінде жұмыс істеді, үкімет атынан бірнеше мемлекеттік комиссиялар мен кеңестерде қатысты, сондай-ақ 2018 жылдың желтоқсанынан бері Голландия ауруханалары қауымдастығының төрағасы болып табылатын сауда қауымдастығының атқарушы мүшесі және 2019 жылдың сәуір айында Өнеркәсіп және жұмыс берушілер конфедерациясының (VNO NCW) Әлеуметтік және экономикалық кеңесінің мүшесі болды.

Dutch politician

Adrianus Petrus Wilhelmus "Ad" Melkert (; born 12 February 1956) is a Dutch politician and diplomat of the Labour Party (PvdA) who has served as a Member of the Council of State since 20 January 2016. Melkert studied Political science at the University of Amsterdam obtaining a Master of Social Science degree. Melkert worked as a political activist for the youth branch of the European Community in Brussels from July 1981 until March 1984 and as a nonprofit director for the charity Oxfam Novib from March 1984 until June 1986. After the election of 1986 Melkert was elected as a Member of the House of Representatives and served as a frontbencher and spokesperson for Development Cooperation and the Environment. After the election of 1994 Melkert was appointed as Minister of Social Affairs and Employment in the Cabinet Kok I taking office on 22 August 1994. After the election of 1998 Melkert returned to the House of Representatives on 19 May 1998 and declined to serve in the new cabinet and was selected as Parliamentary leader on 13 July 1998. Shortly before an upcoming election Party Leader Wim Kok announced his retirement and Melkert announced his candidacy to succeed him as Leader and was selected as his successor on 15 December 2001. For the election of 2002 Melkert served as Lijsttrekker (top candidate) but suffered a large defeat and stepped down as Leader and Parliamentary leader on 16 May 2002 but continued to serve in the House of Representatives as a backbencher. In October 2002 Melkert was nominated as an executive director of the World Bank Group and the International Monetary Fund serving until March 2006 when he was nominated as an Associate Administrator of the United Nations Development Programme (UNDP) serving until July 2009 when he was appointed as the Special Representative for the United Nations in Iraq serving until his resignation in October 2011. Melkert continued to be active in politics and in December 2015 was nominated as a Member of the Council of State on 20 January 2016. Melkert also became active in the private and public sectors as a corporate and non profit director and served on several state commissions and councils on behalf of the government, and works as a trade association executive serving as Chairman of the Dutch Hospitals association since December 2018 and became a Member of the Social and Economic Council for the Industry and Employers confederation (VNO NCW) in April 2019.

Ерте өмір

Адриан Петрус Вильгельм Мелкерт Оңтүстік Голландия провинциясындағы шағын Гудэрак ауылында орта тапқа жататын католик отбасында дүниеге келді. Оның әкесі шаштараз болған. Мелкерт 1968 жылға дейін Моордрехттегі католик бастауыш мектебінде оқыды, содан кейін өнерге маманданған мемлекеттік мектеп – Гудадағы Коорнхерт гимназиясында білімін жалғастырды. Орта мектептің соңғы курсында ол жергілікті базарда жеміс-көкөніс сатушының көмекшісі болып жұмыс істеді. Мелкерт 1974 жылы бітіріп, Амстердам университетінде саясаттануды оқыды. Осы кезеңде ол радикалды солшыл христиандық «Радикалдар» партиясында (ППР) белсенді болып, 1978-1980 жылдары ППР жастар ұйымының басқарма мүшесі қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол Еуропалық қозғалыстың Нидерландтағы бөлімшесінің басқарма мүшесі, Еуропалық ұлттық жастар комитеттері кеңесінің төрағасы және Халықаралық жастар жұмысы жөніндегі Нидерланд платформасының төрағасы болды. 1979 жылы Мелкерт ППР партиялық кеңесіне сайланды және 1979 жылғы Еуропалық парламент сайлауында ППР тізімінде үшінші нөмірде болды. 1981 жылы бітіріп, 1981 жылғы ең жақсы магистрлік диссертациясы үшін Нидерланд халықаралық қатынастар қоғамының сыйлығын алды. Диссертациясы Ден Уил кабинетінің сыртқы саясатына арналған еді. 1981 жылы ол Брюссельдегі Еуропалық қауымдастықтың жастар форумының бас хатшысы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол сол кезде Пиночет билік еткен Чилиде өткен заңсыз жастар конференциясына қатысты. Арада ППР ішіндегі шиеленіс күшейді. Мелкерт социал-демократтық Еңбек партиясымен (PvdA) және социал-либералдық «Демократтар 66» (D66) партиясымен жақынырақ ынтымақтастықты жақтаған «көктер» немесе «Годебальд» тобының мүшесі болды. 1981 жылы бұл қақтығысқа нүкте қойылды. Солшыл социалистік «Пацифист социалистер» (PSP) партиясымен және коммунистік Нидерланд коммунистік партиясымен (CPN) жақынырақ ынтымақтастықты қолдаған «қызылдар», сондай-ақ тәуелсіз «жасылдар» партиясын құруды жақтаған «жасылдар» бірікті. Көптеген «көктер», Мелкерт сияқты, ППР-ден PvdA-ға өтті. 1984 жылы ол «Оксфам Новиб» ұйымының Нидерландтағы филиалының халықаралық істер жөніндегі директоры болып тағайындалды және Гаагаға көшті. Ол сонымен қатар жергілікті PvdA бөлімшесінің басқарма мүшесі болды. 1986 жылы ол Нидерландтағы халықаралық даму тақырыбында «Келесі министр: Кабинетпен даму ынтымақтастығы, 1965 – 19?» атты кітап жариялады.

Adrianus Petrus Wilhelmus Melkert was born into a Roman Catholic middle class family in Gouderak, a small village situated in the province of South Holland. His father was a barber. Melkert attended a Roman Catholic primary school in Moordrecht until 1968, after which he continued his studies at the Coornhert Gymnasium in Gouda, a state school specialising in the arts. In the final year of his secondary education, he worked for a greengrocer at the local market. Melkert graduated in 1974 and went on to study political science at the University of Amsterdam. During this period he became active within the radical left wing Christian Political Party of Radicals (PPR) party and served as a member of the board of the youth organisation of the PPR between 1978 and 1980. He went on to become a member of the general board of the Dutch branch of the European Movement, the chairperson of the Council of European National Youth Committees and the chairperson of the Dutch Platform for International Youth Work. In 1979 he was elected into the party board of the PPR, and was 3rd candidate on the PPR's list for the 1979 European Parliament elections. He graduated in 1981 and received the Dutch Society for International Relations prize for best Master's thesis of 1981, the subject of which dealt with the foreign policy of the Den Uyl cabinet. In 1981 he became general secretary of the youth forum of the European Community in Brussels. In this capacity he attended an illegal youth conference in Chile, then ruled by Pinochet. Meanwhile, tensions within the PPR had escalated. Melkert was a member of the so called, 'Blues' or 'Godebald' group of radicals, which favoured closer cooperation with the social democrat Labour Party (PvdA) and the social liberal Democrats 66 (D66) party. The conflict came to an end in 1981. The 'Reds', who favoured closer cooperation with the left wing socialist Pacifist Socialist Party (PSP) party and the communist Communist Party of the Netherlands (CPN) party, and the 'Greens', who favoured an independent Green Party, joined forces. Many 'Blues', including Melkert, left the PPR for the PvdA. In 1984 he became director of international affairs at Oxfam Novib, the Dutch branch of Oxfam, and moved to The Hague. He also became a member of the board of the local PvdA branch. In 1986 he published a book on international development in the Netherlands titled: The Next Minister: Development Cooperation with the Cabinet, 1965 – 19?

Саясат

1996 жылы Мелкерт Өкілдер палатасына сайланды. Алғашқы жылдары ол партияның сыртқы істер, даму ынтымақтастығы және қоршаған орта мәселелері жөніндегі өкілі болды. 1989 жылғы сайлаулардан кейін ол PvdA партиясының қаржы жөніндегі өкілі болып тағайындалды, сондай-ақ ұлттық бюджет мәселелері бойынша пікірсайыстарда партияның басты өкілі атанды. 1990-1994 жылдары ол Парламенттің қаржы комитеті төрағасының орынбасары қызметін атқарды. Парламент депутаты ретінде Мелкерт азаматтық қоғамдық ұйымдардың бірнеше кеңестеріне қатысты. Ол Даму ынтымақтастығы жөніндегі коммуникация қорының кеңесшілер кеңесінің мүшесі, Даму ынтымақтастығы қорының төрағасы (Алмере порты – Судан) және Атлантика комитеті төрағасының орынбасары болды. Сонымен қатар, ол «De Gooi en Eemlander» аймақтық газетінде Хилверсум және Альмер аймақтарын қамтитын мақалалар жариялады. 1994 жылы Мелкерт премьер-министр Вим Коктың бірінші кабинетінде Әлеуметтік істер және жұмыспен қамту министрі болды. Ол кабинетті құрағандардың сөзіне сәйкес, министрліктің басты мақсаты – «Жұмыспен қамту, жұмыспен қамту, жұмыспен қамту» болды. Министр ретінде Мелкерт еңбекқорлығымен танымал болды. Ол әр жұма сайын осы мақсат үшін арнайы сатып алынған пошта арбасын құжаттармен толтыратын. Келесі дүйсенбіде жұмысқа келген кезде барлық құжаттар оқылып бітірілген болатын. Оның еңбекқорлығы министрлік қызметінде бастама көтерген көптеген саясаттар мен заңдарда да көрінді. 1995 жылы ол ұзақ мерзімді жұмыссыз 40 000 адамды жұмысқа орналастыру жоспарын іске қосты. Оларға, көбінесе мемлекеттік секторда, трамвай жүргізушісі, мектеп күзетшісі сияқты жұмыс орындары ұсынылды. Бұл жұмыс орындарына мемлекеттік субсидиялар бөлінді. 1995 жылы Мелкерт «Нидерландының екінші жағы» атты құжат жариялады, онда ол жасырын кедейлік пен әлеуметтік оқшауланумен күресудің бірнеше жоспарын ұсынды. Бұл 1997 жылғы «Кедейлік пен әлеуметтік оқшауланудың алдын алу және оған қарсы күрес туралы» заңға әкелді. Ол әлеуметтік қамсыздандыру және қарттар зейнетақы заңдарын өзгертіп, муниципалитеттерге ең мұқтаж азаматтарға арнайы әлеуметтік жәрдемақы беруге мүмкіндік берді. Сол жылы ол «Икемділік және сенімділік» атты құжатты да жазды, онда еңбек нарығын икемді ету туралы ұсыныстар енгізілді. 1997 жылы ол VVD (Либералдық) партиясының әлеуметтік істер жөніндегі мемлекеттік хатшысы Франк де Гравпен бірлесіп, әлеуметтік қамсыздандыру жүйесінің болашағын зерттеген «Қауіпсіздікке жұмыс жасау» атты құжатты жариялады. Онда қарттар зейнетақысын қаржыландыру жолын реформалау жоспарлары да бар болды. Сол жылы ол «Ақ тазалаушылар» жоспарын да бастады, ол жеке тұлғалардың тазалаушыларды жұмысқа алуын ынталандырды, олар салықтар мен әлеуметтік төлемдерді төлеуге міндетті болды. Бұл жоспар ең төмен білімді адамдардың жұмыссыздығымен және ресми емес экономикамен күресуге бағытталған. Сонымен қатар, ол барлық жұмыспен қамту заңдарын, мысалы, жастармен жұмыс істеу туралы заңды, сондай-ақ «жұмыс орындарын» біріктіріп, «Жұмыс іздеуді белсендіру туралы» бір заңға біріктірді, бұл муниципалитеттерге ұзақ мерзімді жұмыссыздықты жеңуге қосымша мүмкіндіктер берді. Әлеуметтік істер министрі ретінде ол көбінесе VVD (Азаттық және демократия үшін халық партиясы) партиясының қаржы министрі Геррит Зальммен қақтығыстарға түсті. 1998 жылғы жалпы сайлауда Мелкерт PvdA партиясынан бесінші нөмірмен тізімге енді және Парламентте PvdA партиясының жетекшісі болды. Ол сондай-ақ Парламенттің Ақпарат және қауіпсіздік қызметтері комитетінің төрағасы болды. Оның төрағалық ету кезеңінде партиялық тәртіп күшейді. PvdA партиясының бейнесі менмендікке толы болып көрінді. Мелкерт пен Роб ван Гийзельдің арасындағы жанжал, ол PvdA депутаты, құрылыс секторындағы алаяқтыққа қарсы күрес жөніндегі өкіл лауазымына қатысты, Ван Гийзельдің Парламенттен кетуіне әкелді. Мелкерттің Социалистік партияны шеттету және оқшаулау саясатына қатысты алаңдаушылықтарға қарамастан, ол құзыретті саясаткер ретінде танылды және 2001 жылы PvdA партиясының басшысы лауазымынан ресми түрде зейнеткерлікке шыққан премьер-министр Вим Коктың орнына тағайындалды.

In 1996 Melkert was elected into the House of Representatives. In the early years, he was the party's spokesperson on foreign affairs, development cooperation and environmental affairs. After the 1989 elections he took the post of financial spokesperson of the PvdA, becoming the party's primary spokesperson in the debates on the national budget. Between 1990 and 1994 he was vice chairman of the parliament's committee on finance. As an MP, Melkert also participated in several boards of civil society organisations. He was a member of the board of advisers of the Foundation for Communication on Development Cooperation, chairman of the Foundation for Development Cooperation Almere Port Sudan, and vice chairman of the Atlantic Committee. Also, he wrote a column in the region newspaper, De Gooi en Eemlander, that covered Hilversum and the Almere region. In 1994 Melkert became the Minister of Social Affairs and Employment in the first cabinet of prime minister, Wim Kok. He held responsibility for one of its main goals, which, in the words of those who shaped the cabinet was: Employment, Employment, Employment. As minister, Melkert was known for his work ethic. Each Friday he would fill a postman's cart, which he had bought specifically for that purpose, with dossiers. Upon his return to work the following Monday all the dossiers would have been read. His work ethic was also noticeable in the vast amount of policies and laws he initiated during his tenure as minister. In 1995 he initiated a plan to employ 40.000 long term unemployed. They would be offered a so called, Melkert job, mostly in the public sector e. g. tram conductor, high school janitor etc. These jobs were subsidised by the national government. In 1995 Melkert also published a note, The Other Side of the Netherlands, in which he proposed several plans to combat silent poverty and social exclusion. This led to the 1997 law: Prevention and Combat of Poverty and Social Exclusion. It changed the social security and the old age pension laws, giving municipalities more ways of offering special social benefits to the poorest citizens. In the same year he also wrote the note, Flexibility and Certainty, in which proposals for a more flexible labour market were made. In 1997, in collaboration with Frank de Grave, the VVD (Liberal) state secretary of social affairs, he published the note, Working on Security, in which the future of the social security system was researched. It included plans to reform the way old age pensions were financed. In the same year he also initiated a White Cleaners plan, which stimulated the hiring of cleaners by individuals with the added responsibility of paying taxes and social benefits. The plan was intended to combat unemployment of the least educated, and the informal economy. In addition, he united all employment laws, such as the Youth Work law, as well as the 'job pools' into one Law Activation Working Seeking, which offered municipalities more possibilities to employ the long term unemployed. As minister of Social Affairs he often came into conflict with the VVD's (People's Party for Freedom and Democracy) Minister of Finance, Gerrit Zalm. Following the 1998 general elections in which Melkert was the PvdA's fifth ranking candidate, he became leader of the PvdA in parliament. He also served as chair of the parliament's committee on Information and Security Services. During his period as chairman, the party discipline tightened. The PvdA's image appeared arrogant. A conflict situation between Melkert and Rob van Gijzel, a popular PvdA MP, regarding the post of spokesperson on fraud in the construction sector, resulted in Van Gijzel leaving parliament. Despite concerns regarding Melkert's policy of marginalising and isolating the Socialist Party, he was seen as a competent politician, and was designated to succeed prime minister, Wim Kok, who officially retired as leader of the PvdA in 2001.

2002 жылғы сайлау

Көпшілік сайлаудың ең үлкен партия болып Еңбек партиясы немесе Азаттық пен демократия үшін халық партиясы (VVD) болары және Мелькерт немесе Азаттық пен демократия үшін халық партиясының басшысы Ханс Диксталь келесі премьер-министр болатыны күтілуде еді. Мелькерт пен Диксталь сайлау науқанының басында алда болды, бірақ бұрынғы социология профессоры Пим Фортуйннің «Жұмысшыл Нидерланды» (LN) партиясынан, кейін Пим Фортуйн тізімі (LPF) партиясынан сайлауға қатысуы сауалнамалардың нәтижелерін өзгертті. Фортуйн сайлау мәселелерін әдеттегідей бизнеспен байланыстырмай, иммиграция және интеграция саясатына, денсаулық сақтау реформасына және мемлекеттік сектордың жағдайына қатысты мәселелерге ауыстырды. Фортуйн елдегі проблемаларды Мелькерт пен Дикстальдың министрлер ретінде қызмет еткен «қызғылт» коалициялық үкіметтерге (оларда Мелькерт пен Диксталь болған) жабалап, Мелькерт пен Диксталды сайлаушылардың алаңдаушылығын түсінбеген бюрократтар ретінде бейнеледі. Сайлау кезінде Фортуйн Мелькертті мінез-құлқы мен жеке адалдығын жоққа шығарып, жамандады. Мелькерт пен Фортуйн арасындағы теледебаттарда Мелькерттің Фортуйннің өте харизматикалық, бірақ дәстүрден тыс дебаттау стиліне қарсы тұра алмайтыны анық болды. 2002 жылғы муниципалдық сайлау нәтижелері көрсетілген кештегі атақты дебатта, Ротердамда сайлауды жеңіп алған Фортуйн, қарсыласын қынжырлатып, ыңғайсыздық сезімін тудыратын жанды, құлшынысты әсер қалдырды. Екі адамның арасындағы қақтығыс сайлау науқанының қалған бөлігінде басым болды. «Жел» бағдарламасындағы жеке дебатта олардың өте әртүрлі стильдері тағы да айқын көрінді. Бас жүргізушінің әрбір сұрағына Мелькерт егжей-тегжейлі жоспармен жауап берді. Фортуйннің жоспарларына қатысты Мелькерт «түсіндірмелерді талап етемін!» деді, бұл қарсыласының ұсынысы нақты емес және егжей-тегжейлі емес екенін білдіреді. Кейбіреулер мұны оның мақтандығы деп қабылдады. Жағымсыз, бюрократиялық бейне жасалмауы үшін шаралар қабылданды және Мелькерттің «Фейеноорд» футбол клубының жанкүйері екені және тағам дайындауды ұнататыны белгілі болды: оның жеке веб-сайтында аспаздық кітап жарияланды. 2006 жылдың мамыр айында Мелькерт саясаткер атанған теледидар тұлғасы Пол Розенмёллерге, мүмкін, үкіметтік билікке тым терең енуінің нәтижесінде оның мінез-құлқы кейбір сайлаушыларға жоғарыдан қараушылықтай көрінгенін айтты. 2002 жылдың 6 мамырында, сайлауға тоғыз күн қалғанда, Фортуйн 32 жастағы экологиялық белсендіге шабуыл жасап, Хилверсумда қаза тапты. Осы оқиғадан кейін Гаагада, Мелькерт болған жерде, ұсақ тәртіпсіздіктер болды, ол қаладан дереу кетуге мәжбүр болды. Өлім жасқандарынан кейін, тіпті пошта арқылы қару жіберілгеннен кейін, ол отбасымен бірге уақытша жасырынды. Мелькерттің PvdA партиясы 150 орындық Парламентте 45 орыннан 23-ке дейін азайып, орындарының жартысына жуығын жоғалтты. Партия бірінші орыннан төртінші орынға түсті. Мелькерт сайлау түнінде саяси көшбасшы лауазымынан кетіп, оның орнына Парламент спикерінің бұрынғы төрағасы Йелтье ван Ньювенховен келді. Мелькерт парламентте қысқа уақыт қалды. Оның соңғы маңызды парламенттік дебаты Еуропалық Одақтың жағдайына арналды.

It was widely anticipated that the election would revolve mainly around the question as to whether the Labour Party or the People's Party for Freedom and Democracy (VVD) would become the largest party and that either Melkert or the Leader of the People's Party for Freedom and Democracy Hans Dijkstal were to become the next Prime Minister. Melkert and Dijkstal were the front runners to in the early stages of the campaign but the unexpected arrival of former Sociology professor Pim Fortuyn of the Livable Netherlands (LN) party and later the Pim Fortuyn List (LPF) party turned the polls. Fortuyn shifted the election issues from Business as usual to Immigration and Integration policies, Healthcare reform and the state of the Public sector. Fortuyn blamed the problems in the country on the Purple cabinets (in which both Melkert and Dijkstal served as ministers) and depicted Melkert and Dijkstal as two bureaucrats who were out of touch with the voter's concerns. During the election Fortuyn accused Melkert of the demonization of his character and personal integrity. In several television debates between Melkert and Fortuyn it became apparent that Melkert was no match for Fortuyn's rather unconventional, though highly charismatic debating style. In the now infamous debate on the night when the results of the 2002 municipal elections were telecast, Fortuyn, having just won the elections in Rotterdam, made a lively, enthusiastic impression, rarely missing an opportunity to mock his opponent who appeared to sit with a degree of discomfort. The incompatibility of the two men dominated the rest of the election campaign. In a one on one debate during the programme, Network, their vastly different styles were once again highlighted. To every question posed by the host, Melkert responded with a detailed course of action. With regard to Fortuyn's plans, Melkert demanded 'footnotes! ', implying that his opponent's contribution was unrealistic and devoid of detail. There were those who perceived this as arrogance on his part. Steps were taken to redress the possibility of a negative, bureaucratic image and it was revealed that Melkert was an avid follower of Feyenoord football club and enjoyed culinary pursuits: a cookbook was published on his personal website. In May 2006 Melkert revealed to politician turned television personality, Paul Rosenmöller, that perhaps by being too entrenched in the confines of the governmental tower, his demeanour had come across as somewhat patronising: something that did not appeal to the voter. On 6 May 2002 nine days before the election Fortuyn was assassinated by a 32 year old environmental activist. in Hilversum. A few relatively minor riots erupted in The Hague where Melkert was at the time, urging him to make a quick departure from the city. After receiving death threats, including a loaded gun in the mail, he and his family temporarily went into hiding. Melkert's PvdA lost nearly half its seats, decreasing from 45 to 23 in the 150 seat House of Representatives. The party fell from 1st to 4th place. Melkert resigned as political leader on election night and was replaced by former speaker of the House of Representatives, Jeltje van Nieuwenhoven. Melkert remained in parliament for a short time afterwards. His last major parliamentary debate was on the state of the European Union.

Дүниежүзілік банк пен Біріккен Ұлттар Ұйымы

2002 жылдың қараша айында Мелкерт Дүниежүзілік банктың атқарушы директоры болып тағайындалды. 2005 жылдың сәуірінде ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы (БҰҰДП) әкімшісі лауазымына үміткер болды. Бірақ, бұл лауазым түрік экономисі және саясаткері Кемель Дервиске берілді. 2006 жылдың қаңтарында Мелкерт БҰҰДП әкімшісінің орынбасары болып тағайындалды. 2009 жылы Мелкерт Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысының Ирактағы арнайы өкілі болып тағайындалды. Ол Халықаралық еңбек ұйымының Бас директоры лауазымына Хуан Сомавианың орнын басуға үміткер болды, бірақ Гай Райдерге жеңілді.