Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кубалық саясаткер (1905–1996)
Cuban politician (1905–1996)
Андрес Риверо Агуэро (4 ақпан 1905 – 8 қараша 1996) – Кубаның 12-ші премьер-министрі қызметін атқарған және 1958 жылғы Куба президенттік сайлауында Куба президенті болып сайланған кубалық саясаткер.
Andrés Rivero Agüero (4 February 1905 – 8 November 1996) was a Cuban politician who served as the 12th Prime Minister of Cuba and was elected president of Cuba in the 1958 Cuban presidential election.
Ерте өмір
Риверо 1905 жылдың 4 ақпанында Сан-Луис қаласында, Ориенте провинциясында (қазіргі Сантьяго-де-Куба провинциясы) өте кедей отбасында дүниеге келді. Ол 16 жасында өздігінен оқуға үйренді. Риверо жеке күштерімен орта білім алып, 1934 жылы Гавана университетін заңгер мамандығы бойынша бітірді.
Rivero was born to extremely poor parents in San Luis, Oriente Province (now Santiago de Cuba Province) on 4 February 1905. He taught himself to read when he was 16. Rivero managed to secure a high school education by his own efforts, and obtained a law degree from Havana University (1934).
Саяси мансап
Сантьяго-де-Куба қалалық кеңесіне сайланған ол, Либералдық партияның жетекшісіне айналып, Фульгенсио Батистамен дос болып кетті. Батистаның алғашқы әкімшілігі кезінде (1940–1944) Риверо Ауыл шаруашылығы министрі болып қызмет етті және Батистаның Ориенте провинциясындағы жерсіз шаруаларды қайта орналастыру жоспарын іске асырды. Батиста генералдың 1944–1952 жылдары АҚШ-та эмиграцияда болған кезінде Риверо Кубада заңгерлікпен айналысып, бірнеше мерзімдік басылымдарда саяси мақалалар жазды. 1952 жылы Батиста Куба президенті лауазымына қайта үміткер болғанда, Риверо Батистаның Біріккен Әрекет партиясын ұйымдастыруға көмектесті. 1952 жылғы 10 наурызда Батистаның әскери төңкерілін қолдады, содан кейін Батистаның екінші әкімшілігінде (1952–1958) Білім министрі болды. 1954 жылы Пинар-дель-Рио провинциясынан сенатор болып сайланған Риверо Кубаның премьер-министрі (1957–1958) болды және Батистаның өкілі ретінде бірнеше келісім конференциясына қатысты. 1958 жылы Риверо премьер-министрліктен кетіп, Куба президенті лауазымына үміткер болды. Оған Батистаның Прогрессивті Әрекет партиясы және тағы үш үкіметтік партия қолдау көрсетті. Риверо сайлауда жеңіске жеткені жарияланды, көптеген адамдар бұл сайлаудың АҚШ үкіметінің қолдауымен бұрмаланғанын, Куба революциясын тоқтату мақсатында жасалғанын болжады. Сайлаудан кейін Риверо АҚШ-тың елшісі Эрл Э.Т. Смитпен және жетекші кубалық саясаткерлермен Фидель Кастро бастаған бүлік салдарынан туындаған дағдарысты шешу үшін келіссөздер жүргізді. Ол қызметке келгеннен кейін жақын арада Конституциялық жиналысты шақырып, конституциялық тәртіпті қайта орнатуды жоспарлаған болатын. Алайда, революцияның сәтті аяқталуы Ривероның жоспарларын күйретіп, ол 1959 жылғы 1 қаңтарда Батиста генералымен бірге Доминикан Республикасына эмиграцияға кетті.
Elected a city councilman in Santiago de Cuba, he quickly became a leader of the Liberal Party, and was befriended by Fulgencio Batista. During Batista's first administration (1940–1944), Rivero served as Minister of Agriculture, and implemented Batista's plan for resettling landless peasants in Oriente Province. During General Batista's exile in the United States from 1944–1952, Rivero practised law in Cuba and wrote political commentary for several periodicals. When Batista returned to run for President of Cuba in 1952, Rivero helped to organise Batista's United Action Party. He supported Batista's military coup on 10 March 1952, and thereafter served as Minister of Education in Batista's second administration (1952–1958). Elected a Senator from Pinar del Río Province in 1954, Rivero became Cuba's prime minister (1957–1958), and participated in several reconciliation conferences as Batista's representative. Rivero resigned his premiership in 1958 to run for President of Cuba. He received the support of Batista's Progressive Action Party, and three other pro government parties. Rivero was declared the winner of the elections, which were speculated by many to have been rigged with the support of the United States government in an effort to repel the ongoing Cuban Revolution. After the election, Rivero entered into conversations with U. S. Ambassador Earl E. T. Smith, and with leading Cuban politicians, to resolve the crisis caused by the ongoing rebellion led by Fidel Castro. He apparently wished to convene a Constituent Assembly shortly after taking office, to bring about a restoration of constitutional rule. However, the success of the revolution frustrated Rivero's plans, and he fled with General Batista into exile in the Dominican Republic on 1 January 1959.
Кейінгі өмірі
Риверо ақырында АҚШ-қа қоныстанды, өте қарапайым жағдайда өмір сүрді. Ол ұлы атасының ұлына дейін өмір сүрді. Риверо 1996 жылы Флорида штатының Майами қаласында қайтыс болды.
Rivero eventually settled in the United States, living in extremely modest circumstances. He lived to be a great grandfather. Rivero died in Miami, Florida in 1996.