Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куба саясатының шолуы
Overview of the politics of Cuba
1961 жылдан бері Кубада «бір мемлекет – бір партия» принципіне негізделген социалистік саяси жүйе қалыптасқан. Куба конституциялық тұрғыдан жартылай президенттік билікке ие, бір партиялық марксистік-лениндік социалистік республика ретінде анықталады. 2019 жылғы референдумда қабылданған Кубаның қазіргі Конституциясы, Кубаның тәуелсіздік жолындағы батыры Хосе Марти және революциялық көшбасшы Фидель Кастроның идеяларын Кубаның саяси жүйесінің негізгі құндылықтары ретінде белгілейді, сонымен қатар Маркс, Энгельс және Ленин идеяларының маңыздылығын атап көрсетеді. Куба президенті – Мигель Диас-Канель, ол 2021 жылы Куба Коммунистік партиясының бірінші хатшысы лауазымына Рауль Кастродан кейін тағайындалды. Диас-Канель – Фидель немесе Рауль Кастроның отбасынан шықпаған коммунистік Кубаның алғашқы президенті. Атқарушы билікті Куба премьер-министрі басқаратын Министрлер Кеңесі жүзеге асырады. Заң шығарушы билік бірпалаталы Халық билігі Ұлттық Ассамблеясы арқылы іске асырылады, ол мемлекеттің жоғары органы болып табылады. 2019 жылдың 10 қазанынан бастап Мигель Диас-Канель – Куба президенті, ал Мануэль Марреро – премьер-министр. Мемлекеттік Кеңестің бұрынғы президенті – бұрынғы көшбасшы Фидель Кастроның інісі Рауль Кастро болды; Рауль Кастро 2021 жылдың 19 сәуіріне дейін Куба Коммунистік партиясының бірінші хатшысы және Революциялық қарулы күштердің Бас қолбасшысы қызметтерін атқарды. Фидель Кастро 1959 жылдан 2006 жылға дейін билік жүргізді, бірақ денсаулығына байланысты билікті ағасына тапсыруға мәжбүр болды. Эстебан Лазо Эрнандес – Ұлттық Ассамблеяның президенті. Саяси ғалымдар Кубаның саяси жүйесін саяси оппозицияға жол бермейтін, бір партиялық авторитарлық режим деп сипаттайды. Кубада сайлаулар өткізіледі, бірақ олар демократиялық болып танылмайды. V Dem Democracy индексінің мәліметтері бойынша, 2023 жылы Куба Латын Америкасындағы ең демократиялық сайлау жүргізбеген екінші ел болып табылады. Ақпаратқа цензура (интернетке қол жеткізуді шектеулермен қоса) кеңінен таралған, ал тәуелсіз журналистика қысымға ұшырайды; «Шекарасыз репортерлер» Кубаны әлемдегі баспасөз бостандығы бойынша ең нашар елдердің бірі деп сипаттайды.
Cuba has had a socialist political system since 1961 based on the "one state – one party" principle. Cuba is constitutionally defined as a single party Marxist–Leninist socialist republic with semi presidential powers. The present Constitution of Cuba, which was passed in a 2019 referendum, The 2019 Constitution of Cuba identifies the ideals represented by Cuban independence hero José Martí and revolutionary leader Fidel Castro as the primary foundation of Cuba's political system, while also stressing the importance of the influence of the ideas of Marx, Engels, and Lenin. The President of Cuba is Miguel Díaz Canel, who succeeded Raúl Castro as First Secretary of the Communist Party of Cuba in 2021. Díaz Canel is the first president of Communist Cuba to not hail from the family of Fidel or Raúl Castro. Executive power is exercised by the government, which is represented by the Council of Ministers, headed by the Prime Minister of Cuba. Legislative power is exercised through the unicameral National Assembly of People's Power, which is constituted as the maximum authority of the state. With effect from 10 October 2019, Miguel Díaz Canel is the president and Manuel Marrero is the Prime Minister of Cuba. The previous president of the State Council was Raúl Castro, brother of former leader Fidel Castro; Raúl Castro remained First Secretary of the Communist Party of Cuba, and Commander in Chief of the Revolutionary Armed Forces until 19 April 2021. Fidel Castro ruled from 1959 to 2006, before illness forced him to hand power to his brother. Esteban Lazo Hernández is the president of the National Assembly. Political scientists characterize the political system of Cuba as a single party authoritarian regime where political opposition is not permitted. There are elections in Cuba, but they are not considered democratic. According to the V Dem Democracy indices Cuba is 2023 the second least electoral democratic country in Latin America. Censorship of information (including limits to internet access) is extensive, and independent journalism is repressed in Cuba; Reporters Without Borders has characterized Cuba as one of the worst countries in the world for press freedom.
Атқарушы
Атқару билігі Министрлер Кеңесіне жүктеледі.
Executive power is Council of Ministers.
Заң шығарушы орган
Кубада Халықтық Билік Ұлттық Ассамблеясы бар, оның құрамында 612 мүше бар, олар әр 5 жылда бір рет сайланады және атқарушы биліктің шешімдерін бекіту үшін қысқа сессиялар өткізеді. Ұлттық Ассамблея жылына екі рет кезекті сессияларда жиналады. Дегенмен, оның заңнамалық қызығушылықтарды қарастыратын тұрақты комиссиялары бар. Оның тұрақты немесе уақытша комиссиялары экономика, қант өнеркәсібі, өнеркәсіп, көлік және байланыс, құрылыс, сыртқы істер, денсаулық сақтау, қорғаныс және ішкі тәртіп сияқты мәселелермен айналысады. Ұлттық Ассамблеяда комиссиялардың, Халықтық Билік Жергілікті Ассамблеяларының, халықаралық қатынастар, сот істері және басқару жұмысын бақылайтын тұрақты бөлімдер де бар. 1976 жылы қабылданған Куба Конституциясының 88-бабының (h) тармағы азаматтардың заң жобаларын ұсыну құқығын көздейді, бірақ мұндай ұсыныстың кемінде 10 000 дауыс беруге құқығы бар азаматтар жасауы тиіс. 2002 жылы «Варела жобасы» атты қозғалысты қолдаушылар 11 000 қол жинап, саяси және экономикалық реформалар бойынша ұлттық референдум өткізуді талап ететін азаматтық заң жобасын ұсынды. Үкімет жауабы ретінде 8,1 миллион қол жинап, Кубаның Ұлттық Ассамблеясынан социализмді Куба үкіметінің өзгермейтін ерекшелігі деп жариялайтын конституциялық түзетуді қабылдауды сұрады.
Cuba has an elected national legislature, the National Assembly of People's Power (Asamblea Nacional del Poder Popular), which has 612 members, elected every 5 years and holds brief sessions to ratify decisions by the executive branch. The National Assembly convenes twice a year in ordinary periods of sessions. However, it has permanent commissions to look after issues of legislative interest. Among its permanent or temporary commissions are those in charge of issues concerning the economy, sugar industry, industries, transportation and communications, constructions, foreign affairs, public health, defense and interior order. The National Assembly also has permanent departments that oversee the work of the Commissions, Local Assemblies of the People's Power, International Relations, Judicial Affairs and the Administration. Article 88(h) of the Constitution of Cuba, adopted in 1976, provides for citizen proposals of law, prerequisite that the proposal be made by at least 10,000 citizens who are eligible to vote. In 2002 supporters of a movement known as the Varela Project submitted a citizen proposal of law with 11,000 signatures calling for a national referendum on political and economic reforms. The Government response was to collect 8.1 million signatures to request that Cuba's National Assembly enact a constitutional amendment making socialism an unalterable feature of Cuban government.
Революцияны қорғау комитеттері
Революцияны қорғау комитеттері – Куба бойынша кеңінен таралған, көптеген кубалықтар мүше болып табылатын аудандық ұйымдар желісі. Бұл ұйымдар медициналық, білім беру және басқа да шараларды жалпыұлттық деңгейде іске асыруға, сондай-ақ "контрреволюциялық" қызмет туралы хабарлауға бағытталған. CDR өкілдерінің міндеті – өз аудандарындағы әр адамның саяси көзқарастарын білу.
The Committees for the Defense of the Revolution is a network of neighborhood organizations across Cuba of which most Cubans are members. The organizations are designed to put medical, educational or other campaigns into national effect, and to report "counter revolutionary" activity. It is the duty of the CDR officials to know the political activities of each person in their respective blocks.
Саяси партиялар мен сайлаулар
Куба азаматтары, егер олар Кубада кем дегенде екі жыл тұрған болса және кем дегенде он алты жасқа толған болса, сайлау құқығына автоматты түрде ие болады. Заңмен "ақыл-ой кемістігі бар" деп танылған немесе түрмеде жазасын өтеуші адамдар осы құқықты пайдалана алмайды. Жеке себептермен шетелде қатарынан 24 айдан астам уақыт тұратын кубалықтар сайлау құқығынан айырылады. Халық билігінің Ұлттық Ассамблеясының 470 мүшесін сайлау жүйеге және 1976 жылғы Конституцияның қағидаларына сәйкес өткізіледі. Жалпы сайлау екі кезеңнен тұрады: муниципалдық сайлау және Халық билігінің Ұлттық Ассамблеясы (Парламент) сайлауы. Олар әдетте шілде айында жарияланады және бес жылда бір рет өтеді. Сайлау жарияланғаннан кейін Мемлекеттік Кеңес Ұлттық Сайлау Комиссиясының (CEN) мүшелерін тағайындайды. CEN сайлауды қадағалайды, бірақ оған қатыспайды. Ол сайлау рәсімін бақылау және тексеруге, сондай-ақ оның Конституция мен сайлау заңдарына сәйкес келуін қамтамасыз етуге жауапты. CEN Облыстық Сайлау Комиссиясын (CEP) тағайындайды, ол өз кезегінде Муниципалдық Сайлау Комиссиясын (CEM) тағайындайды. CEM сайлау комиссияларын құруға жетекшілік етеді. Бұл округтерде шамамен 1450 адам тұрады. Муниципалдық сайлау мақсатында әр округ екіден сегізге дейін аймаққа бөлінеді, бұл номинациялардың өте жинақы және жергілікті деңгейде өтуіне мүмкіндік береді. Номинациялық аймақтардың саны округтегі тұрғындардың санына байланысты анықталады. Ауылдық жерлерде аумақтың кеңеюі де ескеріледі. Адамдар тек өздері тұратын аймақта сайлауға қатысуға, өзін ұсынуға және дауыс беруге құқылы. Номинациялық аймақтардағы жиналыстар әдетте жұма күндері кешкі сағат сегізде немесе демалыс күндері күндіз қоғамдық орындарда өтеді. Әр жиналысты жергілікті сайлау комиссиясы жүргізеді. Жеке тұлғалар өздерінің округінде тұратын кез келген адамды ұсынуға құқылы, егер ол адам ұсынысқа келісім білдірсе. Ұсынушы өзінің ұсынысының себебін түсіндіруі керек. Басқалар кандидатураға қарсылық білдіруге құқылы. Мұндай жағдайда қол көтеру арқылы дауыс жиналып, сайлау комиссиясы есептейді. Ең көп дауыс жинаған адам сол номинациялық аймаққа кандидат болады. Заңның сақталуын қамтамасыз ету үшін CEP мүшелері номинациялық жиналыстарға күтпеген тексерулер жүргізеді. Кандидаттар ұсынылғаннан кейін жергілікті сайлау комиссиясы олардың қысқаша өмірбаяндық мәліметтерін және суретін алады. Бұл мәліметтер сайлаушылардың оңай қол жеткізуі үшін жергілікті қоғамдық орындарда жарияланады. Бұл сайлау заңнамасымен рұқсат етілген жалғыз жарнама түрі. Сайлаушылар өз таңдауын жасау үшін өмірбаяндық мәліметтерді оқып білуі керек. Үгіт-насихат жүргізуге рұқсат етілмейді. Гавана университетінің профессоры Духарте Диас өмірбаяндық мәліметтерді жариялау жеткіліксіз екенін және кандидаттарды таныстыру үшін көбірек жұмыс жасау қажет деп санайды. Муниципалдық сайлау әдетте қазан айында өтеді. Дауыс беру күні, әдетте жексенбіде, сайлаушылар жеке куәліктерін көрсету арқылы сайлауға қатысуға құқылы екенін растайды, содан кейін өздерінің округінде ұсынылған кандидаттардың тізімі бар бюллетень алады. Дауыс беру құпия болып табылады. Жеңіске жеткен кандидат кем дегенде 50% плюс бір дауыс алуы керек. Егер мұндай нәтиже болмаса, соңғы орын алған кандидат іріктеліп алынады және дауыс беру қалған кандидаттармен қайталанады. Муниципалдық сайлауда сайланған кандидаттар өздерінің міндеттерін жұмыс уақытынан кейін ерікті түрде орындайды. Муниципалдық жиналыстар құрылғаннан кейін, олар өздерінің арасынан президенттер мен вице-президенттерді сайлайды. Бұл адамдар толық уақыт жұмыс істейді және жұмыс орнында алған жалақысымен тең жалақы алады. Екінші кезең – Халық билігінің Ұлттық Ассамблеясы (Парламент) сайлауы – муниципалдық сайлаудан ерекшеленеді. Парламент мүшелерінің жартысына жуығы муниципалдық сайлауда сайланған адамдардан ұсынылады. Қалғаны бұқаралық ұйымдармен ұсынылады. Оларға Кубаның Орталық Жұмысшылар Одағы, Куба Әйелдері Федерациясы, Шағын Фермерлердің Ұлттық Қауымдастығы, Университет Студенттері Федерациясы, Университетке дейінгі Студенттер Федерациясы және Революцияны Қорғау Комитеттері кіреді. Сайлауға кандидаттарды ұсыну үшін алты бұқаралық ұйымның әрқайсысы барлық үш деңгейде (муниципалдық, провинциялық, ұлттық) пленарлық отырыстарда жиналып, халықтан кандидаттарды ұсынады. Мақсаты – халықтың әртүрлі тобын қамтитын әлеуетті кандидаттарды анықтау. Осыған байланысты, әрбір бұқаралық ұйымның барлық үш деңгейде (муниципалдық, провинциялық, ұлттық) парламентке сайлану үшін әр муниципалитетке қажетті кандидаттар санын кем дегенде үш есе көп ұсынуға құқығы бар. Ұсыныстар Ұлттық Үміткерлер Комиссиясына (CCN) жіберіледі, ол тізімді орын санына дейін қысқартады. Сайлаулардан бұрын (әдетте қаңтар айында) кандидаттар мен жұмыскерлердің кездесулері жұмыс орындарында және аудандарда өтеді. Муниципалдық сайлау сияқты, рұқсат етілген жалғыз жарнама – кандидаттардың қысқаша өмірбаяндық мәліметтері мен суреті. Дауыс беру жексенбі күні өтеді. Сайлаушыларға CCN таңдаған кандидаттардың тізімі бар бюллетень беріледі. Олар барлық кандидаттарға, кейбіреулеріне немесе ешқайсысына да дауыс бере алады. Сайланған үшін кандидат жарамды дауыстардың кем дегенде 50% плюс бір дауысын алуы керек. Әйтпесе, жаңа кандидат таңдалып, дауыс беру қайталанады.
Suffrage is automatically afforded to Cuban citizens who have resided in Cuba for at least two years and are at least sixteen years old. Those legally declared "mentally handicapped" or who are serving time in prison cannot exercise this right. Cubans who live abroad for personal reasons for more than 24 consecutive months lose their right to vote. The national elections for the 470 members of the National Assembly of People's Power are held according to this system and the precepts of the 1976 Constitution. General elections consist of two phases: municipal elections and elections to ANPP (National Assembly of People's Power, or Parliament). They are usually called in July and are held every five years. After elections are called, Council of State designates members of CEN (National Electoral Commission). The CEN oversees elections, but does not participate in them. It is responsible for surveying and inspecting the election procedure and ensure it conforms with the Constitution and electoral law. The CEN appoints CEP (Provincial Electoral Commission), which in turn appoints CEM (Municipal Electoral Commission). The latter lead formation of electoral commissions at the grassroots. There are roughly 1450 people in each of these circunscripcións. For the purpose of Municipal elections, each circunscripción is further divided into two to eight areas with the goal of allowing nomination meetings to be very compressed and based on the grassroots. The number of nomination areas is determined by the population in the circunscripción. In rural areas, extension of territory is also taken into consideration. People have the right to participate, nominate and vote only in the area in which they live. Nomination area assembly meetings are normally held in public areas at eight o'clock in the evening on weekdays or during the day on the weekend. Each assembly is presided over by the local electoral commission. Individuals have the right to propose anyone who lives in their circunscripción as long as the person has indicated they are willing to be nominated. The person nominating must provide a reason for nomination. Others have the right to argue against a nomination. When this is done, a show of hands vote is taken and counted by the electoral commission. The person with the most votes becomes the candidate for that nomination area. In order to ensure the law is being followed, members of CEP make surprise visits to nomination meetings. Once candidates have been nominated, the local electoral commission obtains a short biographical profile and a photo from them. These are posted in local public spaces for easy access to voters. This is the only publicity permitted under the electoral law. Voters are expected to read the profiles in order to make their choice. Campaigning is not permitted. Duharte Díaz, professor at University of Havana, is of the opinion that posting profiles is insufficient and that more should be done to present the candidates. Municipal elections are usually held in October. On the day of the vote, held always on a Sunday, voters confirm their voting eligibility by presenting their identification cards and are then handed a ballot with names of candidates nominated in their circunscripción. Voting is secret. To win, a candidate must receive at least 50% plus one of the vote. If this does not happen, the candidate who placed last is eliminated and voting is repeated with remaining candidates. Candidates elected in municipal elections carry out their functions on a voluntary basis after their regular work hours. Once municipal assemblies are constituted, they elect their presidents and vice presidents from among themselves. These individuals are the only ones who are full time, earning the same salary as they received at their place of work. Second phase, elections to ANPP (Parliament), is different from municipal elections. Up to half of the members of parliament are nominated from individuals elected in municipal election. The rest are nominated by mass organisations. These are Workers' Central Union of Cuba, Federation of Cuban Women, National Association of Small Farmers, Federation of University Students, Federation of Pre University Students and Committees for the Defense of the Revolution. To propose candidates for elections each of the six mass organisations assembles at all three levels in plenary sessions to propose candidates from the population. The goal is to obtain a pool of potential candidates representing a wide cross section of the population. Because of this, each of the mass organisations at all three levels (municipal, provincial, national) has the right to propose at least three times the number of candidates needed for each municipality to be represented in the parliament. The proposals are sent to CCN (National Candidacies Commission) which then reduces the list down to the number of seats. Before elections (that usually happen in January), meetings between candidates and workers are held in places of work and in the neighbourhoods. Similarly to municipal elections, the only publicity allowed is a short biography and a photo. Elections happen on a Sunday. Voters are given a ballot with the names of candidates chosen by the CCN to represent their municipality. They can choose to vote for all, some or none of the candidates. To be elected, a candidate must receive at least 50% plus one of the valid votes. If they do not, a new candidate is chosen for the seat and voting repeated.
Сыртқы қатынастар
Кубаның сыртқы саясаты Совет блогының ыдырауынан кейін туындаған экономикалық қиындықтар нәтижесінде қысқартылып, жаңа бағытқа бұрылды. Үлкен кеңестік субсидияларсыз және басты сауда серігі болмағандықтан Куба 1990 жылдары салыстырмалы түрде оқшауланды, бірақ содан бері Оңтүстік Американың бірнеше елімен, ең әйгілісі Венесуэла және Боливиямен екіжақты ынтымақтастық орнатты. Куба Батыс жарты шарындағы барлық елдермен – Эл Сальвадор мен АҚШ-тан басқа – қалыпты дипломатиялық және экономикалық қарым-қатынастарды ұстап тұр. Эл Сальвадордың Маурисио Фунес басқаратын жаңа үкіметі 2009 жылдың маусым айында оларды енгізуі күтілуде. АҚШ “[Куба] демократияға және адам құқықтарын қорғауға көшуден бас тартқанша” эмбаргоны сақтап тұрады. Еуропалық Одақ Кубаны “адам құқықтары мен негізгі бостандықтарды үздіксіз өрескел бұзуда” деп айыптайды, бірақ сонымен қатар “АҚШ-тың Кубаға қатысты эмбаргосын айыптайды және БҰҰ Бас Ассамблеясы бірнеше рет талап еткендей, оны дереу жоюға шақырады”. Куба Қытай Халық Республикасы және Ресеймен қарым-қатынасын дамытып келеді. Барлығында Куба 160 мемлекетпен ресми қарым-қатынас орнатып, 20-дан астам елге, негізінен медициналық қызметкерлерді құрап, азаматтық көмек көрсетушілерді жіберді. Екі миллионнан астам адам елден қашып кетті. Кубаның қазіргі Сыртқы істер министрі – Бруно Родригес Паррилла.
Cuba's foreign policy has been scaled back and redirected as a result of economic hardship after the collapse of the Soviet bloc. Without massive Soviet subsidies and its primary trading partner Cuba was comparatively isolated in the 1990s, but has since entered bilateral co operation with several South American countries, most notably Venezuela and Bolivia. Cuba has normal diplomatic and economic relations with every country in the Western hemisphere except El Salvador and the United States. El Salvador, under the new government of Mauricio Funes, is expected to institute both in June, 2009. The United States continues an embargo "so long as [Cuba] continues to refuse to move toward democratization and greater respect for human rights." The European Union accuses Cuba of "continuing flagrant violation of human rights and fundamental freedoms", but also "Reiterates its condemnation of the US embargo on Cuba, and calls for it to be lifted forthwith, as the UN General Assembly has repeatedly demanded." Cuba has developed a growing relationship with the People's Republic of China and Russia. In all, Cuba continues to have formal relations with 160 nations, and provided civilian assistance workers – principally medical – in more than 20 nations. More than two million exiles have escaped to foreign countries. Cuba's present Minister of Foreign Affairs is Bruno Rodríguez Parrilla.
Авторитаризм
Кейбір саясаттанушылар Кубаның саяси жүйесін демократиялық емес және авторитарлық деп сипаттайды, ал басқалары бұл сипаттамаға қарсы тұрады. Бұл – саяси оппозицияға рұқсат берілмейтін бір партиялық мемлекет. Партияның функциясы либералды демократиядағыдан мүлдем өзгеше. Ол кандидаттарды ұсынбайды және сайлауға әсер етуге құқығы жоқ. Алайда, кандидаттарды азаматтар тікелей ұсынады, circunscripciones (өте шағын аудандар) ішінде қол көтеру арқылы. Сыншылар мұның демократиялық екендігіне күмән келтіреді. Кубада ақпаратқа цензура (интернетке қол жеткізуге шектеулер де кіреді) кеңінен таралған, ал тәуелсіз журналистика қысымға ұшырайды; "Шекарасыз репортерлер" Кубаны әлемдегі баспасөз бостандығы бойынша ең нашар елдердің бірі деп атады. Ресми түрде Куба өзін "халық демократиясы" деп жариялайды, бұл батыс елдерінің "либералды демократиясынан" өзгеше. Осылайша, Куба өз саяси жүйесіне қатысты сынды капиталистік мемлекеттердегідей демократияның басқа формаларын түсінбеушілік ретінде қарастырады. Бұл, кандидаттарды аудандық деңгейде (аталған circunscripciones ішінде) ұсынудағы халықтық бастамаларға сілтеме жасайды. Ел ішіндегі және ел сыртындағы оппозициялық топтар, Human Rights Watch ұйымының мәлімдемесі және кейбір шетелдік үкіметтер Кубаның саяси жүйесін демократиялық емес деп бағалаған. Екінші жағынан, Куба өзін демократиялық деп санайтын ALBA және CELAC ұйымдарының құрамында. АҚШ үкіметі Кубаны көп партиялық сайлау жүйесіне көшу үшін саяси өзгерістер жасауға итермелеу мақсатында бірнеше саяси шаралар қолға алды. Бұл жоспарлар Куба үкіметі тарапынан айыпталып, АҚШ-ты Кубаның ішкі істеріне араласумен айыптайды.
Some political scientists characterize the political system of Cuba as non democratic and authoritarian., while others challenge this characterization. It is a single party state where political opposition is not permitted. The function of the party is different to that in liberal democracies. It does not propose candidates and is not allowed to influence elections. Candidates are instead nominated directly by citizens with a show of hands in circunscripciones (very small districts). Critics challenge whether this is democratic. Censorship of information (including limits to internet access) is extensive, and independent journalism is repressed in Cuba; Reporters Without Borders has characterized Cuba as one of the worst countries in the world for press freedom. Officially, Cuba frames itself as a "people's democracy", as opposed to the "liberal democracy" of Western states. Cuba thus rejects criticism of its political system as a lack of appreciation for different forms of democracy other than those in capitalist states. It alludes to the grass roots elements in the nomination of candidates at neighborhood level (in the so called circunscripciónes). Opposition groups inside and outside the country as well as a summary published by Human Rights Watch and certain foreign governments have described the Cuban political system as undemocratic. On the other hand, Cuba is a member of organisations ALBA and CELAC, that consider themselves democratic. The United States Government has initiated various policy measures ostensibly designed to urge Cuba to undertake political change towards a multi party electoral system. These plans have been condemned by the Cuban Government, who accuses the United States of meddling in Cuba's affairs.
Адам құқықтары
Хьюман Райтс Вотч ұйымының мәліметінше, Кастро "құғын-сүргін машинасы" құрды, ол кубалықтарды негізгі құқықтарынан әлі де айырып отыр. Куба үкіметі көптеген адам құқықтарын бұзуда, оның ішінде азаптау, негізсіз қамауда ұстау, теңсіз сот процестері және соттан тыс атқылаулар (әлде "El Paredón" деп те аталады) жасады. Хьюман Райтс Вотч үкіметтің саяси наразылықтың барлық түрлерін басуға тырысатынын хабарлайды. 2013 жылдың басында Вилла-Клара провинциясында елдегі тұңғыш трансгендер әйел муниципалды делегаты сайланды. Адела Эрнандес – Кайбариен қаласының тұрғыны, кардиоэлектрограмма бойынша медбике-маман ретінде жұмыс істейді. Кубада делегаттар кәсіби саясаткерлер емес, сондықтан мемлекеттік жалақы алмайды. 2022 жылы Отбасы кодексіне конституциялық түзетулер енгізілді. Бұл түзетулер аралдың әртүрлі қауымдастықтары мен мекемелерінде жүздеген мұқият талқылаулардан кейін қабылданды. Бұл Кодекс бала асырау, тоқтылық, трансгендерлердің өзін-өзі растауы, бір жынысты некелер және әр түрлі буын өкілдерінен құралған отбасылардың құқықтық мәртебесін қорғауды қамтамасыз етеді.
According to Human Rights Watch, Castro constructed a "repressive machinery" that continues to deprive Cubans of their basic rights. The Cuban government has been accused of numerous human rights abuses, including torture, arbitrary imprisonment, unfair trials, and extrajudicial executions (a. k. a. "El Paredón"). Human Rights Watch reports that the government represses nearly all forms of political dissent. The country's first ever transgender municipal delegate was elected in the province of Villa Clara in early 2013. Adela Hernández is a resident of the town of Caibarién and works as a nurse electrocardiogram specialist. In Cuba, delegates are not professional politicians and, therefore, do not receive a government salary. In 2022, the Family Code constitutional amendment passed. This followed hundreds of painstaking assembly discussions within communities and institutions across the island. This Code ensures the protection of rights of adoption, surrogacy, transgender affirmation, same sex marriages and the legitimacy of intergenerational households.
Сыбайлас жемқорлық
2012 жылы Transparency International ұйымының Сыбайлас жемқорлықты қабылдау индексі Кубаны 176 елдің ішінде 58-орынға қойды, бұл көрсеткіш бойынша Иордания мен Намибиямен бірдей деңгейде болды. Бұл көрсеткіш Кариб бассейні мен Орталық Американың көптеген елдерінен төмен. 2006 жылы Куба 112-орында болды, бұл көрсеткіш Үндістанмен теңестірілді.
The 2012 Transparency International Corruption Perceptions Index ranked Cuba 58th out of 176 countries, tied with Jordan and Namibia. and has lower levels than most of the other countries in the Caribbean and Central America. In 2006, it was ranked in 112th place, tied with India.