Элизабет Питерс: Голливуд актрисасының өмірі мен мансабы
Jean Peters
Элизабет Питерс (1926-2000) – американ актрисасы, 20th Century Fox жұлдызы. «Pickup on South Street» фильмімен танымал, бірақ секс-символ рөлінен бас тартты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1926–2000)
American actress (1926–2000)
Элизабет Джин Питерс (15 қазан 1926 – 13 қазан 2000) – американдық кино актрисасы. Ол 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында 20th Century Fox студиясының жұлдызы ретінде және Говард Хьюздың екінші әйелі ретінде танымал болды. «Саут-стриттегі кездесу» (1953) фильміндегі әдемі әйел рөлімен ең көп есте қалатын болса да, Питерс сексуалды символға айналуға қарсы тұрғанымен белгілі болды. Ол жарқырамайтын, қарапайым әйелдердің рөлін ойнауды артық көреді. Мансабының соңында және зейнетке шыққаннан кейін Питерс кейде телефильмдерде ойнады, 1973 жылдан 1988 жылға дейін төрт жобада қатысты.
Elizabeth Jean Peters (October 15, 1926 – October 13, 2000) was an American film actress. She was known as a star of 20th Century Fox in the late 1940s and early 1950s, and as the second wife of Howard Hughes. Although possibly best remembered for her siren role in Pickup on South Street (1953), Peters was known for her resistance to being turned into a sex symbol. She preferred to play unglamorous, down to earth women. Late in her career, and after her retirement, Peters occasionally played roles in TV productions, appearing in four from 1973 to 1988.
Ерте өмір
Питерс 1926 жылғы 15 қазанда Огайо штатының Шығыс Кантонында Елизавета Томас (құрметті аты Дизель; 1898–1987) мен Джерральд Питерстің (1900–1937), кір жуу мекемесінің басқарушысының үлкен қызы болып дүниеге келді. Оның Ширли Петерс (1935 жылы туған) деген кіші қарындасы бар. Сондай-ақ, оның әкесінің екінші некесінен Арлен Стюарт (Ширли Арлен Петерс; 1935), актриса, және Буми Петерс, сценарийді қараушы, кіші ағасы болды. Шығыс Кантонның шағын шаруашылығында өскен Питерс Шығыс Кантон орта мектебінде оқыды. Ол методист дінінің өкілі болды. Ол Мичиган университетінде, содан кейін Огайо мемлекеттік университетінде оқуға түсті, онда мұғалім болу үшін оқыды және әдебиет мамандығы бойынша білім алды. Огайо штатында мұғалімдік біліміне оқып жүргенде, ол 1945 жылдың күзінде «Мисс Огайо штаты» сайысына қатысып, 11 басқа финалисті жеңіп шықты. Фотограф Пол Робинсонның қолдауымен ол «20th Century Fox» компаниясымен экрандық сынақтың бас жүлдесін жеңіп алды. (1940 жылдардың соңында Питерс фильм түсіру арасында колледжге оралып, жұмысын аяқтап, диплом алды.) «Fox» компаниясы оның алғашқы «Кім оны қазір сүйіп тұр екен?» (1947) фильмінде «жасанды шекпендер мен мүйіздік көздіктермен» қолдаған «құрлы қаздай» рөлде ойнайтынын хабарлады. Бірақ ол ақырында фильмнен бас тартты. Питерс 1946 жылы «Скудда Ху! Скудда Хей!» (1948) фильміндегі шаруа қызының рөліне кастингтен өтті, бірақ продюсер мен режиссер оны лайықты деп таба алмады.
Peters was born on October 15, 1926, in East Canton, Ohio, the eldest daughter of Elizabeth Thomas (née Diesel; 1898–1987) and Gerald Peters (1900–1937), a laundry manager. She had a younger sister, Shirley Peters (b. 1935). She also had a younger paternal half sister, Arlen Stuart (born Shirley Arlen Peters; 1935), an actress, and a younger paternal half brother, Boomie Peters, a script reader, from her father second marriage with Dora Hervitz. Raised on a small farm in East Canton, Peters attended East Canton High School. She was a Methodist. She went to college at the University of Michigan and later Ohio State University, where she studied to become a teacher and majored in literature. While studying for a teaching degree at Ohio State, she entered and won the Miss Ohio State Pageant in the fall of 1945, besting 11 other finalists. Sponsored by photographer Paul Robinson, she was awarded the grand prize of a screen test with 20th Century Fox. (In the late 1940s, Peters returned to college, in between filming, to complete her work and obtain a degree.) Fox announced that in her first film I Wonder Who's Kissing Her Now (1947), she would play an "ugly duckling", supported by "artificial freckles and horn rimmed glasses". She eventually withdrew from the film. Peters was tested in 1946 for a farm girl role in Scudda Hoo! Scudda Hay! (1948), but the producer and director decided she was not suitable.
Кинодағы тұңғышы
Питерс Линда Дарнеллдің орнына Тирон Пауэрмен бірге «Кастилиядан келген капитан» (1947) фильміндегі әйел басты рөлге таңдалды, Дарнеллді «Мәңгілік Амбер» өндірісін құтқару үшін басқа жұмысқа жіберген кезде. Ол әлі кинода дебют жасаған жоқ болатын, бірақ Питерс жақсы танымал болды. Ол түсірілім барысында жұлдызша өңдеуге ие болды. «Кастилиядан келген капитан» сәтті аяқталды. Леонард Мальтин жазғандай, содан кейін Питерс жаңа онжылдықты «жанды, осал әйелдерді, көбінесе тарихи драмалар мен вестерндерде» ойнаумен өткізді. Студия оның жақпауынан кейін, оны алғаш рет жұмыстан шеттетуге мәжбүр болды. Кейін ол Клифтон Уэббпен бірге «Мистер Белведер колледжге барады» (1949) фильмінде түсуге шақырылды, бірақ оны Ширли Темпл алмастырды. 1949 жылдың басында Питерс Рэй Милландтың сүйіктісі рөлін «Көктем әрқашан қайта оралады» (1949) фильмінде ойнауға келісті. Рөл үшін ол шашын ағартуға ұсыныс жасады, бірақ студия оған рұқсат бермеді. Фильм бастапқыда «Бұрылып кеткен екі аяқ» деп аталды, ал Питерс 1949 жылдың маусым айында «Көктем әрқашан қайта оралады» фильмі шыққаннан кейін көп ұзамай осы фильмге тартылды. Ән мен би сахнасына дайындалу үшін Питерс Бетти Грейблдің би оқытушысынан бірнеше сабақ алды. 1950 жылға қарай Питерс көпшілік назарынан шығып қалған, бірақ ол 1947 жылдан бері басты рөлдерде ойнап келген. 1950 жылдың соңында ол «Маған кішкентай қызымды сақта» (1951) фильмінде колледж студенті рөлінде қосалқы рөлге түсті. Бір Лонг-Бич газеті Питерс тігісімен Жан Негулесконы таң қалдырып, рөлге ие болғанын хабарлады. Ол бір кезде қарапайым ауыл қызын сомдауымен танымал болды, бірақ өскен сайын студия оған басқа қолайлы рөлдер таппады.
Peters was selected to replace Linda Darnell as the female lead in Captain from Castile (1947) opposite Tyrone Power, when Darnell was reassigned to save the production of Forever Amber. Although she had not yet made her screen debut, Peters was highly publicized. She received star treatment during the filming. Captain from Castile was a hit. Leonard Maltin wrote that afterwards, Peters spent the new decade playing "sexy spitfires, often in period dramas and Westerns." As a result, the studio, frustrated by her stubbornness, put her on her first suspension. She was next assigned to co star next to Clifton Webb in Mr. Belvedere Goes to College (1949), but Shirley Temple later replaced her. In early 1949 Peters signed on to play Ray Milland's love interest in It Happens Every Spring (1949). For the role, she offered to bleach her hair, but the studio overruled this. The film was originally titled Turned Up Toes, and Peters was cast in the film in June 1949, shortly after the release of It Happens Every Spring. To prepare for a singing and dancing scene, Peters took a few lessons with Betty Grable's dance instructor. By 1950, Peters was almost forgotten by the public, but she had been playing lead roles since 1947. In late 1950, she was cast in a secondary role as a college girl in Take Care of My Little Girl (1951). A Long Beach newspaper reported that Peters gained her role by impressing Jean Negulesco with her sewing. She once became famous for playing a simple country girl, but as she grew up, the studio did not find her any more suitable roles.
Жұлдыздық атақ
Оның тікелей талабымен Питерске «Үндінің Аннасы» (1951) фильміндегі басты рөл берілді, және бұл фильм оның жұлдыздығын әкелген туынды деп жарияланды. Фильм шығар алдында, ол Марлон Брандомен бірге «Viva Zapata!» (1952) фильміне түсуге шақырылды. Бұл рөлге Джули Харрис та қарастырылған болатын. 1951 жылы Питерс Мэрилин Монромен алғаш рет бірлесіп жұмыс істеді, олар «Сіз сезінгендей жас» фильмінде екінші рөлдерді ойнады. Фильмді Канзас штатының Хатчинсон қаласында түсіріп жатқанда, Питерс «Американың Бидай жүрегінің сұлуы» атағын алды. Питерс студияның «О. Генридің толық үйі» (1952) фильміндегі көптеген актерлердің бірі болды. Ол Джеффри Хантермен бірге «Жабайы табиғаттың тартымдылығы» (1952) фильмінде ойнады. 1953 жылы режиссер Сэмюэл Фуллер «Оңтүстік көшесіндегі кездесу» фильміндегі Кэнди рөліне Мэрилин Монродан гөрі Питерсті таңдады. Ол Питерстің сексизм мен оның іздеген қатал, көшеде өскен мінездің керемет үйлесімін тапқанын айтты. Монро бұл рөлге тым нәзік болған деді. Шелли Винтерс пен Бетти Грейбл де қарастырылған, бірақ екеуі де рөлден бас тартқан. Питерс кейіпкерінің тартымдылығына байланысты бұл рөл оған ұнамады. Ол «Үндінің Аннасы» (1951), «Viva Zapata!» (1952) және «Жабайы табиғаттың тартымдылығы» (1952) сияқты бұрынғыдай қарапайым, әсем емес рөлдерді ойнағанды артық көретін. «Оңтүстік көшесіндегі кездесу» үшін Питерске шашын бояу ұсынылды, бірақ ол Винтерс пен Грейблмен салыстырылмас үшін бұдан бас тартты. Ол рөлге «секси қимылдарды» қосуға келісті. Басқа бір сұхбатта Питерс қарапайым және кейде жуылмаған әйелдердің драмалық тұрғыдан көбірек ұсынысы бар екенін түсіндірді. Питерстің кейіпкері бастапқыда басты рөл болған, бірақ фильм ақырында Монро үшін платформаға айналды, ол сол кезде үлкен жетістікке жеткен. Питерстің 1953 жылы түсірілген үшінші фильмі – «Қылмыс жоспары» оны Джозеф Коттенмен қайта қостырды. Ол 1952 жылдың желтоқсанында фильмге шақырылды және бұл фильмде ойнауға қуанғанын, себебі ол ән айтуға мүмкіндік беретінін баспасөзге айтты, бірақ фильмде оның ешқандай әні қолданылмады, тек фортепианода ойналатын музыка ғана бар. 1953 жылдың шілдесінде фильмнің премьерасынан кейін студия Питерстің келісімшартыны тағы екі жылға ұзартты. 1953 жылы ол «Вики» фильмінде де түсті. Жазушы Лео Таунсенд «Мен айқайлап ояндым» фильмінің қайта түсірілімінің сценарийін, Питерс үшін арнайы сатып алды. Таунсендтің айтуынша, ол 1952 жылдың желтоқсанында Питерске рөлді берген, себебі ол «көрген ең керемет әйелдердің бірі» болған.
At her insistence, Peters was given the title role in Anne of the Indies (1951), which the press declared was the film that finally brought her stardom. Before its release, she was cast in Viva Zapata! (1952) opposite Marlon Brando. Julie Harris had been considered for this role. Also in 1951, Peters had her first collaboration with Marilyn Monroe, when they had secondary roles in As Young as You Feel. While shooting the film in Hutchinson, Kansas, Peters was honored with the title 'Miss Wheatheart of America'. Peters was one of many names in the studios O. Henry's Full House (1952). She co starred with Jeffrey Hunter in Lure of the Wilderness (1952). In 1953, director Samuel Fuller chose Peters over Marilyn Monroe for the part of Candy in Pickup on South Street. He said he thought Peters had the right blend of sex appeal and the tough talking, streetwise quality he was seeking. Monroe, he said, was too innocent looking for the role. Shelley Winters and Betty Grable had been considered, but both had turned it down. Because of the sexual attractiveness of her character, Peters was not thrilled with the role. She preferred playing more down to earth, unglamorous parts as she had done with Anne of the Indies (1951), Viva Zapata! (1952) and Lure of the Wilderness (1952). For Pickup on South Street, Peters was advised to bleach her hair, but she refused to do so, wanting to avoid comparisons with Winters and Grable. She did agree to adopt a "sexy shuffle" for the role. In another interview, Peters explained that playing down to earth and sometimes unwashed women have the most to offer in the way of drama. Peters's character was initially the leading role, but the film eventually became a vehicle for Monroe, who was by that time more successful. Peters's third film in 1953, A Blueprint for Murder, reunited her with Joseph Cotten. She was assigned to the film in December 1952 and told the press she liked playing in the film because it allowed her to sing, but no song by her is used in the picture, only the playing of a piano. Shortly after the film's premiere in July 1953, the studio renewed Peters' contract for another two years. In 1953, she also starred in the film noir Vicki. Writer Leo Townsend bought the story of the film, a remake of I Wake Up Screaming, as a vehicle for Peters. Townsend said that he gave the role to Peters in December 1952, because she was "one of the greatest sirens he's ever seen."
Соңғы фильмдер
Питерспен бірге ойнаған 1954 жылғы тағы бір фильмдер – «Апачи» (Warner Bros. прокатына алынған) және «Сынған найза». «Сынған найза» көп назар аудармаса да, ол «Апачи» фильміндегі ойыны үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Бір сыншы оны «өзін өте жақсы көрсеткені» үшін мақтап, «қазіргі Голливудтағы ең талантты жас актрисалардың бірі болуға қадам басқан» деді. Ол Хьюздің актрисалық мансабын жалғастырудан айнытырғаны және 1957 жылдың соңында продюсер болуды жоспарлағаны туралы хабарлады. 1959 жылдың наурыз айында Петерс «The Best of Everything» фильміндегі екінші рөлге оралатыны жарияланды. Бірақ ол бұл фильмде түспеді; және бұрынғы хабарламасына қарамастан, ешқашан фильм өндірген жоқ.
Other 1954 films co starring Peters were the Westerns Apache (borrowed by Warner Bros.) and Broken Lance. Although Broken Lance did not attract much attention, she was critically acclaimed for her performance in Apache. One critic praised her for "giving an excellent account for herself", declaring she was "on her way to becoming one of the finest young actresses around Hollywood today." She was supposedly discouraged from continuing as an actress by Hughes, and reported in late 1957 that she was planning on becoming a producer. In March 1959, it was announced that Peters was to return to the screen for a supporting role in The Best of Everything. But, she did not appear in that film; and, despite her earlier announcement, never produced a film.
Ойынға оралу
1970 жылы Питерстің актерлік өнерге қайта оралуы туралы әңгімелер тарады, себебі баспасөз оның 1970-1971 жылдар маусымында үш фильмге ұсыныс қарастырып, апта сайынғы телесериалға да келісу мүмкіндігі бар екенін жазды. Ол «Уайнсбург, Огайо» (1973) телефильмін таңдады. Кейін ол: «Мен осы шоуға да, өз өнерімнен де қанағаттанбадым. Мен оны өте жалықтырғыш деп таптым» деді. Алдымен ол жобаға қызығушылық танытып: «Мен осы сценарийді өте жақсы көремін. Мен үшін бұл жасқа сай. Мен өзімді әдемі қыз ретінде көрсетуімнің қажеті жоқ» деген еді. Оның әріптесі Уильям Уиндом оны «түсірілім алаңында жылы, мейірімді және тартымды» деп мақтады. Питерс 1981 жылы оның күйеуі Стэн Хоуф түсірген «Питер мен Павел» телефильмінде ойнады. 1988 жылы ол «Қатіл» сериалында эпизодтық рөлде ойнады, бұл оның актерлік мансабындағы соңғы жұмысы болды.
In 1970, rumors arose of Peters making a comeback to acting when the press reported that she was considering three film offers and a weekly TV series for the 1970–1971 season. She chose the television movie Winesburg, Ohio (1973). Afterwards, she said, "I am not pleased with the show or my performance in it. I found it rather dull." At the beginning, she had expressed enthusiasm for the project, saying: "I'm very fond of this script. It's the right age for me. I won't have to pretend I'm a glamour girl." Her co star William Windom praised her, saying she was "warm, friendly, and charming on the set." Peters appeared in the 1981 television film Peter and Paul, produced by her then husband, Stan Hough. She guest starred in Murder, She Wrote in 1988, which was her final acting performance.
Жеке өмір
Голливудта келісімшарт жасасқаннан кейін Петерс сол жаққа көшіп барды, бастапқыда ол әпкесі Мелба Дизельмен бірге тұрды. Студиямен туындаған келіспеушіліктерге қарамастан, Петерс басқа келісімшартты актерлердің арасында жақсы қабылданды. Олар үйленген кезде бір-бірін бірнеше апта ғана білген еді, ал бірнеше айдан кейін ажырасып кетті. Әскери медальдармен марапатталған актер, Ауди Мерфи, Петерспен актерлік шеберханада оқып жүргенде танысты. 1946 жылы олардың өте жылы қарым-қатынасы болды; осы кезеңде ол Говард Хьюзбен танысты. 1957 жылы Креймерден ажырасқаннан кейін Петерс Говард Хьюзға тұрмысқа шықты. Одан кейін көп ұзамай ол қоғамдық өмірден шегініп, эксцентриктік, жалғыз өмір сүретін адамға айналды. Бұл жұп 1940 жылдары, Петерс киноактриса болмас бұрын танысқан. 1947 жылы олардың көпшілікке жария болған махаббатында некеге тұру туралы әңгімелер болды, бірақ Петерс оны өзінің мансабымен үйлестіре алмайтынын айтты. Ол өз күзетшілеріне оны барлық жерде, тіпті қарым-қатынаста болмаған кезде де қадағалап жүруге бұйрық бергені хабарланды. Актер Макс Шоуолтер бұл туралы «Ниагара» (1953) фильмінің түсірілімі кезінде Петерстің жақын досы болғаннан кейін растады. Петерс 1957 жылдан 1971 жылға дейін созылған некесінде актерлік қызметтен және Голливудтағы қоғамдық шаралардан бас тартты. 1969 жылғы мақалада айтылғандай, ол Хьюздің күзетшілерінің күні бойы қорғауына қарамастан, өмір бойы танылмай өтті. Питерстің сөзіне göre, жасырын өмір сүру оңай болды, себебі ол «актриса сияқты мінез-құлық танытпады». Кейіннен, неке кезінде Петерс жиі қайырымдылық шараларына, қолөнерге және университеттегі психология мен антропологияны оқығанға қатысқандығы хабарланды. Петерс 2000 жылдың 13 қазанында Карлсбадта (Калифорния штаты) 73 жасында лейкемиядан қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Калвер-Сити қаласындағы Холи Кросс зиратында жерленді.
After landing a contract in Hollywood, Peters moved there, where she initially lived with her aunt, Melba Diesel. Despite her clashes with the studio, Peters was well liked by other contract players. At the time they married, they had known each other for only a few weeks, and they separated a few months later. The decorated soldier and actor, Audie Murphy, met Peters when both were students at the Actors Lab. They had a very warm affair in 1946; during this time she met Howard Hughes. In 1957, after her divorce from Cramer, Peters married Howard Hughes. Soon after that, he retreated from public view and, reportedly, started becoming an eccentric recluse. The couple had met in the 1940s, before Peters became a film actress. During their highly publicized romance in 1947 there was talk of marriage, but Peters said that she could not combine it with her career. He reportedly had his security officers follow her everywhere even when they were not in a relationship. The actor Max Showalter confirmed this, after becoming a close friend of Peters during shooting of Niagara (1953). During her marriage, which lasted from 1957 to 1971, Peters retired from acting and social events in Hollywood. According to a 1969 article, she went through life unrecognized, despite being protected by Hughes's security officers all day. Living in anonymity was easy, according to Peters, because she "didn't act like an actress." It was later reported that during the marriage, Peters was frequently involved in activities such as charitable work, arts and crafts, and university studies including psychology and anthropology at UCLA. Peters died of leukemia on October 13, 2000, in Carlsbad, California at age 73. She was buried at the Holy Cross Cemetery in Culver City, California.