Генриетта Винтон Дэвис: Актер, саяхатшы және қоғам қайраткері
Henrietta Vinton Davis
Генриетта Винтон Дэвис (1860-1941) – афроамерикандық актриса, драматург, UNIA ұйымының жетекшісі. Маркус Гарви оны "негр нәсілінің ең ұлы әйелі" деп атады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африкалық-американдық актер және белсенді (1860–1941)
African American actor and activist (1860 1941)
Генриетта Винтон Дэвис (25 тамыз 1860 – 23 қараша 1941) – шешен, драматург және мінезді сомдаушы. "Драмалық сахнадағы тоғызыншы ғасырдың барлық афроамерикандық актерлерінің ең көрнекті актрисасы" атанған Дэвисті Маркус Гарви "қазіргі заманғы негр халқының ең ұлы әйелі" деп жариялаған. Дэвис Универсалды негрлерді жақсарту қауымдастығының (UNIA) негізін қалаушы Маркус Гарвимен түрлі қызметтерде жұмыс істеді. 1919 жылы құрылғаннан бастап 1930 жылдардың ортасында тарағанға дейін ол UNIA-да маңызды басшылық қызметтер атқарды. 1920 жылы өткен алғашқы халықаралық UNIA конгресінде ол Халықаралық ұйымдастырушы болып сайланды. 1927 жылы Гарви Ямайкаға жер аударылғаннан кейін Дэвис сайланды және 1934 жылдан 1940 жылға дейін UNIA, Inc. бас президенті қызметін атқарды.
Henrietta Vinton Davis (August 25, 1860 – November 23, 1941) was an elocutionist, dramatist, and impersonator. In addition to being "the premier actress of all nineteenth century black performers on the dramatic stage", Davis was proclaimed by Marcus Garvey to be the "greatest woman of the Negro race today". Davis worked with Marcus Garvey, the founder of the Universal Negro Improvement Association (UNIA), in several capacities. From its founding in 1919 until its dissolution in the mid 1930s, she held major leadership roles in the UNIA. At the first international UNIA convention in 1920, she was elected as International Organizer. In 1927, after Garvey was deported to Jamaica, Davis was elected and served as President General of the UNIA, Inc. from 1934 1940.
Өмірбаян
Генриетта Винтон Дэвис Балтимор қаласында Мэри Энн Джонсон мен оның күйеуі, музыкант Мэнсфилд Винтон Дэвис отбасында туған.
Henrietta Vinton Davis was born in Baltimore to Mary Ann Johnson and her husband, musician Mansfield Vinton Davis.
Ата-аналар
Оның әкесі туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Алты ай ішінде анасы Балтимордың ықпалды азаматы Джордж А. Хакеттке, Бетел Африка методистік епископ шіркеуінің мүшесіне қайта үйленді. Ол 1859 жылғы Джейкобс заң жобасын жеңу үшін күш салды, бұл заң еркін африкалық американдықтардың балаларын құлдыққа салу және олардың ата-аналарын Мэриленд штатынан депортациялау мақсатында жасалған еді. Хакет 1870 жылдың сәуір айында қысқа аурудан кейін қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Мэри Энн Хакет қызы Генриеттамен бірге Вашингтон қаласына көшіп кетті.
Shortly after her birth, her father died. Within six months her mother had remarried to an influential Baltimorean, George A. Hackett, a member of Bethel African Methodist Episcopal Church. He worked to defeat the 1859 Jacobs bill that was crafted to enslave the children of free African Americans and deport their parents from the state of Maryland. Hackett died in April 1870 after a short illness. Upon his death Mary Ann Hackett moved with her daughter Henrietta to Washington, D. C.
Білім деңгейі
Генриетта мемлекеттік мектептерде оқыды.
Henrietta was educated in the public schools.
Оқыту
Он бес жасында қажетті емтиханды тапсырып, Мэриленд штатының мемлекеттік мектептерінде мұғалім болып жұмыс істеуге бекітілді. Мэрилендте біраз уақыт оқытқаннан кейін Дэвис Луизианаға оқуға барып, сабақ берді. Кейін ол ауырып қалған анасына күтім көрсету үшін Мэрилендке қайта оралды. Оның Білім беру басқармасының сертификаты болған.
At the early age of fifteen, she passed the necessary examination and was awarded the position of a teacher in the public schools of Maryland. After a period of time teaching in Maryland, Davis moved to Louisiana to teach. She later returned to Maryland to care for her ailing mother. She had the certificate of the Board of Education.
Әкімшілік жұмыс
1878 жылы, әлі он тоғыз жасқа толмаған кезінде, ол Вашингтон қаласындағы Мүлік тіркеу кеңсесінде жұмысқа тұрған алғашқы афроамерикалық әйел болды; ол Джордж А. Шериданның жетекшілігімен көшірмеші болып жұмыс істеді. 1881 жылы танымал азаттық күрескері, азаматтық құқықтар белсендісі және Дэвис отбасының досы Фредерик Дуглас Мүлік тіркеушісі болып тағайындалды.
In 1878, while still in her late teens, she became the first African American woman to be employed by the Office of the Recorder of Deeds in Washington, D. C.; she worked as a copyist under George A. Sheridan. In 1881, noted abolitionist, civil rights activist, and Davis' family friend Frederick Douglass was appointed Recorder of Deeds.
Драма және қойылымдар
1880-ші жылдардың басында Дэвис Вашингтон қаласындағы Маргарита Сакстонның жетекшілігімен сөйлеу және драмалық өнер сабақтарын бастады. 1883 жылдың 25 сәуірінде Фредерик Дуглас оны таныстырды. Ол Нью-Лондон (Коннектикут штаты), Нью-Йорк штаты, Бостон (Массачусетс штаты) және "Шығыс және Орта Штаттардың оннан астам ірі қалаларында" өнер көрсетті. 1883 жылдың жазында Дэвис (Джеймс Монро Троттер мен Уильям Х. Дюпридің басқаруымен) Бостон, Вустер және Нью-Бедфорд (Массачусетс штаты), Провиденс және Ньюпорт (Род-Айленд штаты), Хартфорд және Нью-Хейвен (Коннектикут штаты), сондай-ақ Нью-Йорк және Албани қалаларында гастрольдік сапармен болды. Осы кезеңде ол Нью-Йорк профессоры Эдвин Лоуренс пен Бостондық Рейчел Ноаның басшылығымен өнер шеберлігін жетілдіре берді. Ол сонымен қатар Бостон ораторлық мектебінде оқыды. Оның қойылымдарына түрлі туындылар кірді: Пол Лоренс Данбардың негр диалектілерінен бастап "Ромео мен Джульетта", "Қалай қаласаң да" пьесалары, "Шотландияның Мэри патшайымы", "Клеопатраның өлім алдындағы сөзі", Фридрих Шиллердің "Шаяны" және Марк Твеннің "Том Сойердің қоршауын қалай ақтарғаны" кірді. Ол Ира Олдриджден кейін Шекспирді сәтті орындаған алғашқы афроамерикандық актриса болып есептеледі. 1884 жылдың 17 қаңтарында ол Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Мелодеон залында көп көрерменнің алдында өнер көрсетті. 1884 жылдан 1886 жылға дейін ол Нью-Йоркте Джон А. Арно труппасымен бірге түрлі шекспирлік және классикалық трагедиялық рөлдерде ойнады. 1893 жылы Дэвис Чикагода өз компаниясын құрды, Кариб теңізіне сапар шекті және танымал журналист және болашақ Гарвеист Джон Эдвард Брюспен бірлесіп "Біздің ескі Кентукки үйі" атты туындыны жазды. Өмірі бойында Дэвис төрт толық көлемді қойылымда ғана өнер көрсетті: "Деймон мен Пифий" (1884), "Дессалиндер" (1893), "Біздің ескі Кентукки үйі" (1898) және "Анри Кристоф" (1912).
In the early 1880s, Davis began elocution and dramatic art lessons under the tutelage of Marguerite Saxton of Washington. On April 25, 1883, she was introduced by Frederick Douglass before a distinguished integrated audience. She appeared in performances in New London, Connecticut; New York state, Boston, Massachusetts; and "more than a dozen of the larger cities of the Eastern and Middle States". During the summer of 1883, Davis (under the management of James Monroe Trotter and William H. Dupree) made a tour of Boston, Worcester, and New Bedford, Massachusetts; Providence and Newport, Rhode Island; Hartford and New Haven, Connecticut; and New York City and Albany. During this time she continued perfecting her craft under Professor Edwin Lawrence of New York and Rachael Noah of Boston. She also attended the Boston School of Oratory. Her performances consisted of performing a diverse spectrum of works: from Paul Laurence Dunbar's Negro dialects to such plays as Romeo and Juliet, As You Like It; "Mary Queen of Scots"; "Cleopatra's Dying Speech"; "The Battle" by Friedrich Schiller; and "How Tom Sawyer Got His Fence Whitewashed" by Mark Twain. She is considered the first African American after Ira Aldridge to have successfully performed Shakespeare. On January 17, 1884, she appeared before a crowded house in Melodeon Hall, Cincinnati, Ohio. From 1884 to 1886, she appeared in various Shakespearean and classical tragedy roles with John A. Arneaux's troupe in New York City. In 1893 Davis started her own company in Chicago, traveled to the Caribbean, and collaborated on writing Our Old Kentucky Home with distinguished journalist and future Garveyite John Edward Bruce. Throughout her entire career, Davis only performed in four full length productions: Damon and Pythias (1884), Dessalines (1893), Our Old Kentucky Home (1898), and Henri Christophe (1912).
Саяси белсенділік
Дэвис популистік партияны қолдаушы болды. Кейін социалистік партияны қолдады.
Davis was a supporter of the Populist Party. Later she backed the Socialist Party.
1919-1920: Ұйымның құрылуы
Кариб бассейнінде саяхаттап жүргенде, Дэвис Америка Құрама Штаттарына көшіп келген ямайкалық Маркус Гарвидің қызметі туралы білді. 1919 жылғы 15 маусымда ол Нью-Йорк қаласындағы Гарлемдегі Палас Казинода өткен UNIA жиынында сөз сөйлеген қонақтардың бірі болды. Ол Пол Лоренс Данбардың «Жарқыраған көзді шағын қоңыр нәресте» әнін орындады. Өзінің таныстырылымының аясында ол ең алғашқы өндірілген афроамерикалық қуыршақты ұстады. Оның реквизиті осы шараға арнап Берри & Росс компаниясымен берілген болатын. Ол Гарвимен және UNIA ACL-мен жұмыс істеу үшін мансабынан бас тарды, 1920 жылы UNIA-ның алғашқы Халықаралық ұйымдастырушысы болып сайланды. Ол сондай-ақ Black Star Line компаниясының екінші вице-президенті қызметін атқарды. 1920 жылдың тамызында өткен UNIA ACL съезінде ол «Әлемдегі қара нәсілділердің құқықтары туралы декларацияға» қол қойғандардың қатарында болды. Бұл құжаттағы 54 декларацияның ішінде қызыл, қара және жасыл түстер африкалық нәсілдің символдық түстері болуы керек және «неггер» терминін пайдалану тоқтатылуы керек деген қаулылар бар. Ол «негро» сөзін үлкен «Н» әрпімен жазуды талап етті. Сол съезде UNIA-ның Жоғарғы Потентаты оған «Нілдің Ұлы орденінің леди-командирі» атағын берді.
While traveling in the Caribbean, Davis learned of the work of Marcus Garvey, a Jamaican immigrant to the United States who founded a Pan African movement. On June 15, 1919, she was among the guests who spoke at a meeting of the UNIA held at the Palace Casino in Harlem, New York City. She performed a rendition of "Little Brown Baby With Sparkling Eyes" by Paul Laurence Dunbar. As part of her presentation, she held an African American doll, one of the earliest manufactured. Her prop had been loaned for the occasion by the Berry & Ross company. She decided to give up her career to work with Garvey and the UNIA ACL, elected in 1920 as the UNIA's first International Organizer. She also served as the second Vice President of the Black Star Line. At the UNIA ACL convention in August 1920, she was one of the signatories of The Declaration of the Rights of the Negro Peoples of the World. Among the 54 declarations made in this document are resolutions that the colors red, black, and green are to be the symbolic colors of the African race and the term "nigger" cease being used. It demanded that the word "Negro" be written with a capital "N". During the same convention, the High Potentate of the UNIA conferred upon her the title "Lady Commander of the Sublime Order of the Nile".
1921-1934: атқарушы басшылықтың кеңейуі
1921 жылы Дэвис UNIA ACL-дің төртінші президент ассистенті лауазымына көтерілді. Ол Кубада, Гваделупада, Сент-Томас, Виргин аралдарында; Порт-о-Принс, Гаитиде; Тринидад және Тобагода және Ямайкада UNIA ACL бөлімдерін құрды. 1923 жылғы маусымда Гарви UNIA-ның Нью-Йорк штаб-пәтеріндегі наразылықты басу мақсатымен оны қызметтен шеттетуге тырысты, бірақ ол 1924 жылғы тамыздағы конвенцияда қайта сайланды. 1924 жылғы 25 тамызда Дэвис UNIA-ның төртінші президент ассистенті ретінде жылдық конвенцияға төрағалық етті. Желтоқсан айында ол Либерияға, Батыс Африкаға, UNIA делегациясының құрамындағы жалғыз әйел мүше ретінде барды, делегация Либерияда UNIA ACL колониясын құруға рұхсат алуды көздеді. Сол жылы ол АҚШ президенті Кальвин Кулиджге Гарвидің пошта алаяқтығы бойынша айыпталуынан ақталғаны туралы петицияларды тапсырған комиссияның мүшесі болды. 1925 жылы ол Кариб аймағы бойынша сапар ұйымдастырды, ал Maymie de Mena аудармашы болып онымен бірге жүрді. 1929 жылы UNIA халықаралық конвенциясында Гарви Ямайкаға депортацияланғаннан кейін Дэвис UNIA Бас хатшысы болып сайланды. 1932 жылы ол Гарвимен келіспей, қарсылас UNIA, Inc. ұйымының бірінші вице-президенті болды. 1934 жылғы конвенцияда ол қарсылас ұйымның президенті болып сайланды. Ол бұл лауазымда 1940 жылға дейін қызмет етті.
In 1921, Davis rose in rank to become the fourth assistant President General of the UNIA ACL. She established UNIA ACL divisions in Cuba, Guadeloupe, St. Thomas, Virgin Islands; Port au Prince, Haiti; Trinidad and Tobago, and Jamaica. Unseated by Garvey in June 1923 in an effort to quell dissent in the UNIA's New York headquarters, she was reelected during the August 1924 convention. On August 25, 1924, Davis chaired the annual convention as the Fourth Assistant President General of the UNIA. In December, she traveled to Liberia, West Africa, as the only woman in the UNIA delegation, which was seeking consent to establish a UNIA ACL colony in Liberia. In that same year she was a member of a committee that delivered petitions to U. S. President Calvin Coolidge seeking Garvey's exoneration on mail fraud charges. In 1925, she organized a trip through the Caribbean, taking with her Maymie de Mena as translator. At the 1929 International Convention of the UNIA, after Garvey had been deported to Jamaica, Davis was elected UNIA Secretary General. By 1932 she broke with Garvey and became first Assistant President General of the rival UNIA, Inc. In the 1934 convention she was elected as President of the rival organization. She served in this role until 1940.
Өлім және жерлеу
1941 жылғы 23 қарашада Дэвис Вашингтондағы Сент-Елизавета ауруханасында 81 жасында қайтыс болды. Ол бастапқыда Вашингтондағы Колумбиялық Ылғал зиратында жерленген.
On November 23, 1941, Davis died in Saint Elizabeth's Hospital, Washington, D. C., at the age of 81. She was originally buried in Columbian Harmony Cemetery in Washington, D. C.</blockquote>