Кіріспе

Шропшир 10-ғасырда саксондық Мерсияның графтықтарға бөлінуі кезінде құрылған. Ол алғаш рет 1006 жылы тарихта қалдырылған. Нормандардың басып алуынан кейін, графтықтың негізгі иеліктері Роджер де Монтгомери және оның ұлы Роберт де Беллем сияқты көрнекті нормандарға берілгендіктен, маңызды дамуға ие болды. Графтықтың Коалбрукдейл аймағы онда болған маңызды технологиялық жетістіктерге байланысты "Өнеркәсіптік революцияның отаны" деп белгіленген.

Этимология

Шропшир атауының шығу тегі көне ағылшын тіліндегі "Scrobbesbyrigscīr" (сөзбе-сөз Шрусберишир) болып табылады, бұл атау, мүмкін, Ричард Скробтан (немесе ФицСкроб немесе Скроб) – қазіргі Людлоу қаласының жанында Ричард қамалын салған адамнан алынған. Дегенмен, 1066 жылдан кейін Англияны билеген нормандар "Scrobbesbyrig" және "Scrobbesbyrigscir" есімдерін айту қиын деп тапты, сондықтан оларды "Salopesberia" және "Salopescira" деп жұмсартты. Салоп – осы есімдердің қысқартылған түрі. 1888 жылы округтік кеңес құрылғанда, ол "Салоп округтік кеңесі" деп аталды. Аталған атау кеңінен танымал болған жоқ, Лудлоу округінің депутаты сэр Джаспер Мор 1972 жылғы жергілікті басқару заңына түзету ұсынып, округті "Шропшир" деп қайта атауды ұсынды. Сол кезде кеңес бұл өзгертуге қарсы болды, бірақ кейін, 1980 жылы, округтің атын заңды түрде өзгертуге қабілеттілігін пайдаланды. "Таймс" газеті 1980 жылғы 19 ақпанда жариялаған мақаласында атау өзгеруіне қатысты: "Салоп округтік кеңесі атауы неліктен қабылданғаны туралы ешқандай жазба жоқ" делінген. Аталған өзгерісті жасау туралы шешім 1980 жылғы 1 наурызда кеңестің арнайы отырысында 48 дауыспен 5 қарсы дауыспен қабылданды. Бұл өзгеріс 1 сәуірде күшіне енді. Салоп атауының ұнамауының тағы бір себебі – егер "E" әрпін қосып, Салоп деп айтсаңыз, бұл француз тілінде "әлдебіл" немесе "бос әйел" деген мағына береді. "Салоп" сөзінен туындаған "Salopian" термині бүгінгі күнге дейін "Шропширден" деген мағынаны білдіреді. Салоп округтың орталық қаласы Шрусбериді де білдіреді, ал тарихи жазбаларда Шропшир "Салоп округі", ал Шрусбери "Салоп қаласы" деп сипатталған. 1948 жылғы "Британ энциклопедиясында" Шропширдің Слопсбери деп аталғаны және бұл атаудың Салопқа дейін қысқартылғаны туралы ақпарат бар. "Floreat Salopia" (Шропшир гүлдей берсін) латынша ұраны бастапқыда Шрусбери қаласымен байланысты болды және 1896 жылы Салоп (немесе Шропшир) округтік кеңесі гербін алған кезде қабылдады. Қазіргі таңда аталған ұран округтың басқа да белгілерінде қолданылады.

Ауданның аумағы

Уэльспен шекара 16 ғасырдың бірінші жартысында белгіленді. Осуэстри жүздігі (Осуэстри қаласының ішінде) және Пимхилл жүздігі (Вем қаласының ішінде), сондай-ақ Чирберидің бір бөлігі Уэльстегі заңдар актісіне дейін Уэльс шебіндегі түрлі лордстволарды құрады. Клюн жүздігі 1536 жылы құрылғанда Монтгомериширге қысқа мерзімге өткен, бірақ 1546 жылы Шропширге қайтарылды. Қазіргі әкімшілік округ шекарасы тарихи округ шекарасына жақын. Бірнеше эксклавтар мен анклавтар алынып тасталды. Эксклавтардың ең ірісі – 1844 жылы Ворчестерширге (қазіргі Батыс Мидлендс округінің бөлігі) қосылған Хейлсовен, ал ең ірі анклав – Оңтүстік Шропширдегі Херефордширдің Фарлоу ауылы, ол да 1844 жылы Шропширге берілді. Ғасырлар бойы Шропширдің барлық көршілес ағылшын округтерімен шекарасында өзгерістер енгізілді. Лудловтың оңтүстігінде (Херефордширден Лудфорд приходы), Шифналдың солтүстігінде (Стаффордширден Шерифхейлс приходының бөлігі) және Маркет Дрейтонның солтүстігінде (Чеширден Титтенли ауылы) және оңтүстігінде (Стаффордширден) аумақтар қосылды. Округ бірнеше жерде, атап айтқанда Тенбери Уэллстің солтүстігінде Ворчестерширге, ал Линтвардинге жақын Херефордширге кішігірім жер участаларын жоғалтты.

Корнови тайпасы

Қазіргі Шропширдің барлық аумағы кельттік Корнови тайпасының жеріне кірген, олардың астанасы Врекин төбесіндегі қамал болған.

Рим билігі

47 жылы римдік әскери кеңеюден кейін тайпалық аумақ римдік цивитас ретінде қайта ұйымдастырылды және астанасы Вирокониум қаласына көшірілді.

Pengwern & Powys

Римдік-британдық басқару құлағаннан кейін, Корнови аймағы Поуис патшалығының құрамына кірген болуы мүмкін, бірақ оның мәртебесі нақты емес. XII ғасыр уэльстік тарихшысы Жиральдус Камбренсис Пенгвернді Шрусбери қаласымен байланыстырды, алайда оның орналасқан жері белгісіз.

Мерсияның саксон патшалығы

Шропширдің солтүстік бөлігі Вреоцензате тайпасының территориясының бір бөлігі болды. Оңтүстік бөлігі, болжам бойынша, Магонсаете тайпасына тиесілі болған. Екеуі де король Офа Мерция саксондық патшалығына қосылды. 765 жылы ол Уатт дикін уэльстерден өзінің территориясын қорғау үшін салдырды, ал 779 жылы Северн өзенінен өтіп, Поуис патшалығының уэльс патшасын Шрусбериден қуғаннан кейін, ол өзінің бағындыруларын екінші қорғаныс қабырғасы – Офа дикімен бекітті. (Бұл дик Найтон қаласынан Шропширге кіріп, Лланымнех және Осуэстри арқылы жазықтар мен тауларды кесіп өтеді, көптеген жерлерде округтің шекарасын құрайды, соңында Бронигарттан шығып, Денбигширге кіреді.)

Даниялық шабуылдар

9 және 10 ғасырларда аймақ даниялықтардың шабуылына жиі ұшырады. Олар 874 жылы Мерсия королі Пенданың немере қызы, Әйелі Милбурга құрған деген әңгіме бар, сол әйгілі Венлок аббаттығын қиратты және 896 жылы Кватфордта қыстады. 912 жылы Мерсияның ханымы Этельфледа даниялық шабуылшыларға қарсы Бриджнортта бекініс салса, келесі жылы Чирбериде тағы бір бекініс тұрғызды.

Шропширдің құрылуы

Мерсия 10-ғасырда Эдуард Ескіден даниялықтардан қайтарылып алынғаннан кейін округтарға бөлінді. "Шропшир" есімі алғаш рет Англо-саксон жылнамасында 1006 жылы, король Темзаны кесіп өтіп, сол жерде қыстағанда айтылады. 1016 жылы Эдмунд Этелинг Шрусбери және айналасын тонады. 963 жылы шығыс Шропширде екі қала сипатталған. Бұл қалалар қазір Ньюпорт болып табылады, ал Плеск Бас көшесі, тас карьері және діни қауымға ие болған деп сипатталған. Плеск атауы бекітілген орынды немесе қоршаумен қоршалған, маңызды орынды білдіреді. Нормандтар басып алуына он үш жыл бұрын, Англо-саксон жылнамасында 1053 жылы валлийліктер Вестбериде көптеген ағылшын күзетшілерін өлтіргені, ал сол жылы Гарольд Оффаның шабуынан тыс жерде табылған кез келген валлийліктің оң қолын кесуге бұйрық бергені жазылған. Earl Godwin, Sweyn, Harold, Queen Edith, Edward the Confessor және Edwin мен Morcar Нормандтар басып алуына дейін немесе оның кезінде округте жер иеленгендер ретінде Domesday Survey-де есімдері тіркелген.

Нормандықтар жаулап алуы

1066 жылғы Нормандық жаулап алудан кейін Шропширдегі негізгі иеліктер Нормандық иелеріне берілді, олардың ең көрнектілері – Шрусберидің 1-ші графы Роджер де Монтгомери. Оның ұлы Роберт де Беллезм Генри I-ге қарсы көтерілгені үшін иеліктерінен айырылды, сосын король графтықты өмір бойына королевасы Матильдаға сыйлады. Домсдей сараптамасы кезіндегі негізгі жер иелері – Честер епискобы, Херефорд епискобы, Сент-Ремигий шіркеуі, граф Роджер, Осберн Фиц Ричард, Ральф де Мортимер, Роджер де Лейси, Хью Ласне және Николас Медикус болды. Граф Роджер Кондовер жүзінің барлық кірісіне ие болды, сондай-ақ Алондестрей жүзіне де иелік етті. Стюарт патшалық отбасының ата-бабалары Фиц Алан әулеті Озвестри жүзінде жоғары билік құқығына ие болды, ол ағылшын заңдарынан босатылған еді. Осберн Фиц Ричардтың әкесі және Ричард қамалының негізін қалаушы Ричард Фиц Скроб, жаулап алу кезінде Овер жүзінің иесі болды. Гатакр – Гатакрлардың ордасы. Пулвербач барониясы Пулвербачтардан өтті, ал 1193 жылы Джон де Килпек оны 100 фунт стерлингке сатып алды. Врентналл жерлері (жаулап алудан бұрынғы Эрнуи және Четель) және Ұлы Лит Пулвербач барониясымен біріктірілді (ғасырлар бойы Кондоверге өткен, түрлі отбасылар иеленген, ал қазір Врентналл мен Ұлы Литке қатысты меншік құқықтары Врентналл мен Ұлы Литтің қазіргі иелеріне, сондай-ақ Пулвербач баронына тиесілі). {Фарроу, М. MA Cantab, 2003 жылғы 7 сәуір, Пулвербач барониясы, Ұлы Лит және Врентналл лордтығы}. Корнуолл әулеті көптеген ғасырлар бойы Берфорд пен Харли баронияларына ие болды. Ле Стрейндж әулеті жаулап алудан кейін Шропширде кең аумақтарға иелік етті, ал Фулк Лестрейндж 1292 жылы Вроквортхинде тәждің істерін қарау құқығын алды. Сол жылы Шропширдегі иеліктерінде билік құқығын талап еткендердің арасында Комбермер аббаты Эдмунд де Мортимер, Ллантони преоры, Ұлы Малверн преоры, Личфилд епискобы, Питер Корбет, Николас Одли, Лиллешалл аббаты, Джон Мортейн, Ричард Фитц Алан, Херефорд епискобы және Венлок преоры болды.

Қалдықтар

Уэльс халқына қарсы өз территорияларын қорғау қажеттілігі Шропширдің норманды ұлыларына қамал салудағы осы белсенділіктің себебі болды, Англиядағы 186 қамалдың ішінде 32-сі осы округте орналасқан. Шропшир Уэльс шебіндегі маңызды аймаққа айналды. Осы кезеңде салынған қамалдардың ең танымалдары – Уолтер де Лейси негізін салған Лудлоу қамалы; Херефорд епископтарына тиесілі Епископ қамалы; ФицАлан әулеті салған Клун қамалы; Хью де Мортимер салған Клеобери қамалы; бір кезде сэр Питер Корбеттің барониясы болған, кейін Страффорд барондарына өткен Кейс қамалы; Корбеттердің де мекені болған Роутон қамалы; Одлилердің ордасы болған Ред Касл. Тағы да Бриджнорт, Корфхэм, Холдгейт, Ньюпорт, Пулвербэтч, Кватфорд, Шрусбери және Вем қамалдары болды.

Орман

Бұл кезеңде Шропширдің үлкен бөлігі ормандармен жабылған еді, олардың ең ірісі – Морф орманы. Оның бастапқы аумағы кем дегенде 8 мильге созылып, 6 миль еніне ие болды және ағылшын корольдерінің сүйікті аң аулау орнына айналды. «Гилберт тауы» деп аталған Врэкин орманы бүкіл төбені қамтып, шығысқа қарай Шерифхейлсқа дейін жеткен. Басқа ормандарға Стиперстоунс, оның құзыреты ежелден бері Каус, Уайр, Ширлот, Кли, Лонг Форест және Бревуд барониясына тиесілі болды.

Уэльс маршы

Шропширдің ерте саяси тарихы көбінесе шекара ар жағынан уэльстің үздірілмейтін шабуылдары мен қарақшылықтарымен байланысты. Уэльстің ықпалын бақылауда ұстау үшін 14 және 15 ғасырларда түрлі заңдық шаралар қолданылды. 1379 жылы уэльстіктерге, белгілі бір шарттарды орындамайынша, графтықта жер сатып алуға тыйым салынды, және бұл қаулы 1400 жылы нығайтылды. 1379 жылы Шропшир халқы парламентке Чешир және Уэльс шебіндегі адамдар жасаған қылмыстар туралы шағым жолдады, сондай-ақ Шрусбери қамалының түрмесі қираған халде болғандықтан, ұсталған қылмыскерлерді қамауға орын жоқ екенін мәлімдеді. 1442 жылы және кейін 1535 жылы Шропширді уэльстіктерден қорғау үшін заңдар қабылданды.

Ортағасырлық ұлттық істер

Шропширдің ұлы иелері шекаралық соғыстардан басқа, ұлттық күрестерге де белсенді қатысты. 1138 жылы Шрусбери қамалын Уильям Фиц Алан император Мауд үшін гарнизонмен қамтамасыз еткен, бірақ сол жылы патша Стивен оны басып алды. Холгейт қамалын король Джон бүлікші барондардың бірі Томас Модуиттен тартып алды. Ладлоу мен Шрусбери екеуі де бір кезде Саймон де Монфорттың иелігінде болды. 1283 жылы Актон Бернеллде танымал Актон Бернелл жарғысын қабылдаған парламент өткізілді, ал 1398 жылы парламент Шрусбериде жиналу үшін шақырылды. Перси көтерілісі кезінде 1403 жылы Шрусбери Ланкастер Генри IV пен Нортумберленд Генри Перси ("Гарри Хотспур") арасындағы шайқас орны болды. Шрусбери шайқасы 1403 жылдың 21 шілдесінде қазіргі Шрусбери қаласының солтүстігіндегі, қазіргі Баттлфилдте өтті. Шайқас Генри Персидің қазасына және король Генри IV-нің жеңісіне әкелді, ол құлағандарды еске алу үшін сол жерде шіркеу салғызды.

Жүздеген

Англияда жүздеген адам түрлі сот, салық және басқа да жергілікті басқару функцияларын атқарды, олардың маңызы манориализмнің соңынан бастап 19 ғасырдың соңғы бөлігіне дейін біртіндеп төмендеді. Домсдей сауалында аталған он бес Шропшир жүздері 12 ғасырда, әсіресе 1100-1135 жылдары Генрих I патшалық құрған кезде, толығымен қайта ұйымдастырылды. Тек Оверс, Шрусбери және Кондовер ғана бастапқы атауларын сақтады. Реусет жүзін Форд алмастырды, ал жүз соты Альбербериден Фордқа көшірілді. Ходнет Домсдей жүзінің басқосу орны болды, ол Домсдей жүзінің ең үлкені Вроквардин жүзімен біріктіріліп, Брэдфордтың өте үлкен жүзін құрады. Соңғысы Стаффордширдегі Пинхолл жүзінің бір бөлігін де қамтиды. Башчерк жүзінің басқосу орны Эдуард Исповедник кезінде Башчеркте болды; Генрих I билік құрған кезде ол негізінен Пимхилл жүзімен ұсылған, оның басқосу орны Пимхиллде болды. Озвестри Мерсет жүзін білдірді, оның жүз соты Мейсбериден Озвестриге көшірілді. Король Генрих I тұсында жойылған Алондестреу жүзінің басқосу орны Мембрефелдте (Морвилл) болды. Оның орнын Brimstree басты. Домсдей дәуіріндегі Кулвестан және Паттон жүздері, Норман жаулап алудан кейін Корфэм қамалындағы өздерінің орталықтарын бөліскен, Генрих I билік құрған кезде Манслоу жүзіне біріктірілді. Кейіннен, 1189-1199 жылдары Ричард I патшалық құрған кезде, Манслоудан үлкен бөлігі алынып, Венлок монастыры үшін жаңа жүзге ұқсас бостандық құрылды, ол Венлок франшизасы (немесе бостандығы) ретінде белгілі болды, ал алдағы ғасырларда осы «франшизаға» қосымша иеліктер қосылды. Виттери жүзі іс жүзінде Чирбериге айналды. Лейнтвардин түрлі жүздерге бөлінді, көбінесе Уигмордың жаңа Херефордшир жүзі және Пурслоудың жаңа Шропшир жүзі (Ринлаудан да құрылған), ал кейбір иеліктер жаңа Манслоуға бағытталды. Домсдей дәуіріндегі Кондитр жүзі үлкен Стоттсдон жүзінің негізін құрады, ол Оверс пен Алондестреуден иеліктер алды, нәтижесінде Оверс екі жеке бөлікке бөлінді. Стоттсдон сонымен қатар Сейсдонның Стаффордшир жүзінен иеліктерді әкелді. Клун жүзі Маршер билігінің аяқталуымен құрылды; ол 1536 жылы Монтгомериширдің (демек, Уэльстің) бір бөлігі болды, бірақ 1546 жылы Шропширге қосылды. Англия жүздері ресми түрде жойылмағанмен, олар қолданыстан шықты. Олар 19 ғасырдың ортасынан соңына дейін қалған әкімшілік және сот функцияларын жоғалтты, соңғы аспектілері 1895 жылы 1894 жылғы жергілікті басқару туралы заңмен алынып тасталды.

Әкімшілік

Шропширді жоғары шериф басқарған, кем дегенде Нормандық жаулап алу кезеңінен бастап, алғашқы Норман шерифі – Уэрин Балд болды, оның ізбасары Рейнальд, ал 1156 жылы бұл лауазымды Уильям Фицлаан атқарды, оның округтің ақы фермасы туралы есебі сол жылғы құбырлар тізіміне енгізілген (Шропширдің жоғары шерифі тізімін қараңыз). Округ соты Шрусбериде өткізілді. Шропширдің маңызды бөлігі Уэльс шебіне кірді, оның басқаруы үшін соттар Лудлоуда өткізілді. 1397 жылы Озвестри қамалы және оған қарасты жүз он бір қала, Изабел қамалы және оған қарасты иелік, сондай-ақ Далалей қамалы Честер княздығына қосылды. 1535 жылғы Уэльс шебін жою туралы заңға сәйкес, Озвестри, Уиттингтон, Мейсбрук және Нокин иеліктері Озвестри жүзіне; Эльсмир иелігі Пимхилл жүзіне; Даун иелігі Чирбери жүзіне біріктірілді. Шропширдің шекаралары Domesday Book-тағы сипаттамадан бері көп өзгерген жоқ. Алайда, Ричард қамалы мен Людфорд сол кезде Херефордширдегі Кутесторн жүзіне кірген, ал қазір Херефордширдегі бірнеше усадьбалар Шропширге қарасты болды. Шропширдің Король Нордли, Алвели, Клэрли және Ворфилд иеліктері Стаффордширдегі Сайсдон жүзінде бағаланды; ал Куатт, Ромсли, Рудж және Шипли Уорвикширдегі Стэнли жүзінде тіркелді.

Діндік ұйым

Шропшир 13 ғасырда негізінен Херефорд епархиясы және Ковентри мен Личфилд епархиясының құрамында орналасқан; Шропшир және Салоп архидиакондықтарын құрады. Графтықтың Херефорд епархиясының бөлігі, Шропшир архидиакониясы, Бурфорд, Стоттсдон, Лудлоу, Понтесбери, Клун және Венлок деканалықтарын қамтыды; ал Ковентри мен Личфилд епархиясының бөлігі, Салоп архидиакониясы, Салоп және Ньюпорт деканалықтарын қамтыды. 1535 жылы Херефорд бөлігіне Бриджнорт деканаты қосылды; қазір 1876 жылдан бері ол Понтесбери, Епископтар қамалы, Кондовер және Черч Стреттон деканаттарымен бірге Лудлоу архидиакониясын құрайды. Салоп архидиакониясы, қазір толығымен Личфилд епархиясының құрамында, Эдгмонд, Элсмир, Ходнет, Шифнал, Шрусбери, Вем, Уитчерч және Вроквардин деканаттарын қамтиды. Шропширдің бір бөлігі Уэльстегі Сент-Асаф епархиясына Уэльстегі шіркеутің таратылуына дейін (1920) кірді, оған Монтгомери архидиакониясындағы Озвестри деканаты және Лланголен деканатындағы және Врексам архидиакониясындағы екі приход кірді. Монтгомериширдегі кейбір приходтар, атап айтқанда Черчсток, Хиссингтон, Лейтон және Трелистан, Англия шіркеуінде қалуды жөн көрді.

Ағылшын азаматтық соғысы

XVII ғасырдағы азамат соғысы басталғанда Шропшир ақсүйектерінің көпшілігі патша жағына шықты, ол 1642 жылы Шрусбериге келіп, тұрғындардан қымбат мүліктер мен ақшалай көмек алды. Шрусбериде монета соғу және баспахана ашылды, ол көршілес роялистік ақсүйектерге пана болды. Парламенттің жағына бірінші болып өткен Уэм 1643 жылы гарнизонмен бекітілді. Шрусбери 1645 жылы қарсыласудан бас тартып, ал 1646 жылы Лудлоу және Бриджнорттың роялистік бекіністері жаулап алынды, соңғысы төрт апталық қоршаудан кейін, губернатор парламенттік әскерлерге қарсы қорғану үшін қаланың бір бөлігін өртеп жіберді.

Сауда және өнеркәсіп

Шропширдің алғашқы өнеркәсіптері оның мол табиғи ресурстарынан бастау алды; өзендер құнды балық шаруашылығымен қамтамасыз етті; кең орман аймақтарында ағаш көп болды; ал округтің минералдық өнімдері ежелгі заманнан бері пайдаланылып келді. "Domesday Survey" еңбегінде Дитон Приорс, Кейнем және Доннингтондағы тұз өндіріс орындары туралы мәлімет бар. Шелв және Стиперстоунс қорғасын кен орындары римдіктер тарапынан игерілген, ал 1220 жылы Роберт Корбет Шрусбери аббаттығына Шелв кенішіндегі қорғашынның оннан бір бөлігін сыйға берді. 1260 жылы Кли төбелерінде көмір қазуға рұқсат берілді, ал 1291 жылы Вигмор аббаты Кейнемдегі көмір кенішінен түскен табысты алды. 16 ғасырда Кли төбелерінде және Уомбриджде темір қазылды. Венлок Ричард II тұсында әйгілі мыс кеніне ие болды, ал 16 ғасырда әктастарымен танымал болды. Ормандық аймақтар біртіндеп тазартылып, егіс алқаптарына айналдырылған сайын, округ негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын аймаққа айналды. 1343 жылы Шропшир жүнінің құны басқа ағылшын округтерінен жоғары бағаланды, ал 13 және 14 ғасырларда Бульдвас монастыры жүнді итальяндық нарықтарға экспорттады. Шропшир ерекше өндірістерімен ерекшеленбесе де, Шрусбери және Бриджнорт маңында дамыған киім-кешек саудасы пайда болды, ал Оуэстри 16 ғасырда "Уэльс мақтасымен" – қалыңдауы жоқ, кардталған жүнді матасымен әйгілі болды.

Индустриялық революция

Шропшир Ұлыбританияның "геологиялық астанасы" болып табылады, себебі Солтүстік Еуропадағы дерлік барлық тау жыныстары, сондай-ақ көмір, қорғасын, мыс және темір кен орындары оның шекарасында кездеседі. Бұған қоса, Северн өзені округ арқылы ағып өтеді және ғасырлар бойы тауарлар мен қызметтерді тасымалдау үшін пайдаланылып келді. Осының нәтижесінде 18 ғасырда Темір көпір шатқалы жаңа өнеркәсіптік күштердің орталығына айналды. Коулбрукдейл, шатқалдың шағын ауданы, Абрахам Дарби I-нің 18 ғасырдың басында кокспен балқыту және темір құюды дамытуының арқасында Өнеркәсіптік революцияның туған жері деп есептеледі. Бросли және Мадли қалалары 18 ғасырдың соңында инновациялық орталықтар болды. Брослиде Джон Уилкинсон Боултон мен Уотттың жетілдірілген бу машиналарына цилиндрлер жасау арқылы және үлкен дәлдік пен қашықтыққа ие зеңбіректерді жасау арқылы дәлдік инженерлігінің жолын ашты. Ол сондай-ақ 1787 жылы суға түсірілген алғашқы темір қайықты да жасады. Өнеркәсіптік революцияның маңызды оқиғалары осы маңдағы жерлерде болды. Коулбрукдейлде заманауи темір балқыту технологиялары дамыды, Темір көпірде 1779 жылы Брослині Мадли және Қара елді мекенмен байланыстыратын әлемдегі алғашқы темір көпір салынды, ал Шрусберидегі Дитерингтонда әлемдегі алғашқы темір қаңқалы ғимарат – Дитерингтон Flaxmill салынды. Ерте өнеркәсіпке байланысты танымал орындар – плиткалар үшін Джекфилд және қытай ыдыстары үшін Коулпорт. Кейін Бросли мен Мадли кірпіш және плитка саудасын жалғастыруымен танымал болды, бұл дамып келе жатқан құрылыс саласының маңызды бөлігіне айналды, ал миллиондаған Бросли балшық құбырлары Британ империясы бойынша экспортталды.