Жүз мың франк үшін жарыс: Француз автокөліктерінің тарихы

Кіріспе

Миллион Франк жарысы немесе Prix du Million – 1937 жылы француз халық фронтының француз автомобиль өндірушілерін сол кездегі өте озық неміс Mercedes Benz және Auto Union жарыс машиналарын жасауға итермелеуге жасаған әрекеті. Бұл, негізінен сәтті болған, нацистік үкіметтің спортқа үстемдік ету және «арий тегінің басымдығын дәлелдеу» үшін жасаған талпынысы еді. Жарыс жүлдесі – бір миллион франк. Жарыс машинасының мүмкіндіктерін, жүргізушінің шеберлігін емес, сынап көрсете алу үшін, жарыс қауіпті Монтлери автодромында уақытқа қарсы өткізілді. Осы трассада Антонио Аскари қаза тапқан еді. Әр машина тұғырдан старт алып, кемінде 16 айналымды белгілі бір орташа жылдамдықпен аяқтауы керек болды. Рене Дрейфусты Люси О’Рейли Шеллдің Écurie Bleue командасы Delahaye 145 машинасымен сынақтарға және жарысқа қатысу үшін жалдады. Ол өлімге тәуекел етіп, Dunlop шиналарын тоздырып, бірақ Bugatti командасынан басқа барлық қарсыластарын жеңіп, рекордтық жылдамдықпен жүрді. Жарыстың соңғы күні Жан Пьер Вимиль басқарған Bugatti машинасы жарысқа келді. Күні бойы түрлі техникалық ақауларды жөндеуден кейін, Bugatti күн батқанға қарай трассаға шықты. Дрейфус Delahaye-де оны қуып, жеңісін сақтап қалуға тырысты. Екі жүргізуші бір-бірін шексіз жылдамдыққа итермеледі, бірақ Bugatti тағы да бұзылып қалды, нәтижесінде Delahaye жеңіске жетті. Жеңімпаз Delahaye 145, «Миллион Франк Delahaye» деп аталды. 1938 жылы Дрейфус осы машинамен Пау Гран-приде өнер көрсетті. Ауыл көшелерімен өтетін тар трассада ол легендарлық Рудольф Караччола мен оның жеңіске толы Silver Arrow машинасынан озып, Францияның ұлттық батыры атанды. Әңгімелерге сүйенсек, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде немістер Францияны басып алғанда, француз патриоттары «Миллион Франк Delahaye» машинасының немістердің қолына тимей, жасырылып қалғанын айтады. Алайда, шындығында Люси О’Рейли Шелл 48771 нөмірімен және тағы төрт V12 қозғалтқышты жарыс машиналарын өзінде сақтап, оларды бөлшектеп жасыруға ешкімге рұқсат бермеді. Оның орнына, ол машиналарды Wilson Garage иесі Фернанд Лакурға сатуға тапсырды. 1938 жылдың ортасында 48771 сатылымға қойылғанына қарамастан, ешбір патриот оны сатып алуға қызығушылық танытпады. Лакур оны Францияның оңтүстігінде, Люсидің бейтарап Монакодағы жаңа үйіне жақын жерде сақтап қойды. 1945 жылы машина нацистік идеологияға жақындығы бар белгісіз біреуге сатылды. Ол Франэйден ескі 145 типті шассиге төмендетілген, әдемі роудстер корпусын жасауды тапсырды. Ақшасын төлемей, ол жоғалып кетті, содан кейін Франэй машинаны тәркіледі. Франэй оны аукционда сатып алды. Содан бері «Миллион Франк Delahaye» машинасының шынайы екенін дәлелдейтін екі машина пайда болды. Екі коллекционер (Питер Муллин 1987 жылы Муллин автомобиль музейі үшін және/немесе Сэм Манн) осы тарихи машинаның иесі болу құрметіне таласты.

The Million Franc Race, or ‘Prix du Million’, was an effort in 1937 by the French Popular Front to induce French automobile manufacturers to develop race cars capable of competing with the incredibly advanced German Mercedes Benz and Auto Union racers of the time, which were backed by the Nazi government in a (largely successful) attempt to dominate the sport, to 'prove the superiority of the Aryan race'. The prize money was a million francs, and to ensure that the competition tested each car's ultimate limits, rather than just the driver's skill in passing other drivers, the race was a time trial against the clock at the treacherous Autodrome de Montlhéry track, which had taken the life of the great Antonio Ascari. Each car had to drive sixteen laps at an average speed of at least from a standing start. René Dreyfus was hired by Lucy O'Reilly Schell's Écurie Bleue team to drive a Delahaye 145 in testing and in the competition itself in which he risked death by setting a literally blistering pace, wearing the special Dunlop tires down to the fabric but handily overwhelming all competitors except the Bugatti team. On the last day of the competition, the Bugatti entry, driven by Jean Pierre Wimille, arrived. After spending most of the day repairing various mechanical problems, the Bugatti took to the track for its run towards sundown, accompanied by Dreyfus in the Delahaye in an attempt to protect his incipient victory. The two drivers pushed each other to incredible speed until the Bugatti once again broke under the strain, ensuring Delahaye the prize. The victorious Delahaye 145, known as the 'Million Franc Delahaye', was driven by Dreyfus in 1938 at the Pau Grand Prix, a tight circuit running through village streets, where he beat the legendary Rudolf Caracciola and his all conquering Silver Arrow, becoming a national hero in France. One story tells us that when the Germans seized control of France during World War II, the 'Million Franc Delahaye' was disassembled and hidden by sentimental French patriots to prevent it from falling into German hands, and its later whereabouts became unknown. However, the fact is that Lucy O'Reilly Schell retained ownership of 48771, and her other four V12 engined racecars. She did not allow any "sentimental patriots" permission to dismantle and hide the car. Instead, she consigned it, and the other V12 racers, with The Wilson Garage's proprietor/owner Fernand Lacour, to be liquidated. Despite 48771 being advertised for sale, in mid 1938, not a single "sentimental patriot" expressed interest in buying it. Lacour secured storage for it in the South of France, near Lucy's new family home in neutral Monaco. The car was sold in 1945 to an unknown Nazi sympathizer, who commissioned Franay to design and build a low slung attractive roadster body on the old Type 145 chassis. He vanished without paying Franay, who managed to have the car seized. Franay bought it at auction. Since then, two different cars have surfaced with credible claims to be the 'Million Franc Delahaye', with two different collectors (Peter Mullin in 1987 for the Mullin Automotive Museum and/or Sam Mann) both claiming the privilege of owning this unique piece of automotive history.