Вирджиния штатындағы Честерфилд округінің тарихы

Кіріспе

Вирджиния штатының графтығы, АҚШ.

Честерфилд графтығы Вирджиния штатындағы Ричмонд қаласының оңтүстігінде орналасқан. Графтықтың шекаралары негізінен солтүстікте Джеймс өзенімен және оңтүстікте Аппоматтокс өзенімен белгіленген. Оның округ орталығы – Честерфилд сот үйі. Честерфилд графтығы 1749 жылы Хенрико графтығының бір бөлігінен құрылған. Ол Филипп Стэнхоптың, 4-ші Честерфилд графының құрметіне аталған, ол белгілі ағылшын мемлекет қайраткері және Ирландияның лорд-лейтенанті болған. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 364 548 адамды құрайды, бұл оны Вирджиния штатындағы халық саны бойынша төртінші орындағы графтыққа (Фэрфакс, Принс Уильям және Лудун графтықтарынан кейін) қойды. Честерфилд графтығы Үлкен Ричмонд аймағының бір бөлігі болып табылады, ал графтықтың көп бөлігінің солтүстік жағы "Солтүстік Честерфилд" деп аталады.

Henrico Citie, Henrico Shire, Henrico County-нің бір бөлігі

XVII ғасырдың басында, 1607 жылы Джеймстаун қоныстанғаннан кейін көп ұзамай, ағылшын қоныс аударушылары мен зерттеушілері басқа аймақтарды мекендеуге кірісті. Колониядағы прогрессивті дамулардың бірі – сэр Томас Дейлдің басшылығымен құрылған Хенрикус еді. Онда Вирджиния индейлерінің, сондай-ақ қоныс аударушылардың балаларын оқытуға көмектесетін колледж ашу жоспарланған. Дейлдің серігі ретінде "Хаммерлер" деп аталатын адамдар болды. Бұл жауынгерлер Төмен елдердегі соғыстардың қатысушылары болғандықтан, Джеймстаун қоныстанғандарға қарағанда жақсы қаруланған және жаттығудан өткен. Дейл осы жер туралы былай деп жазды: "Джеймстауннан өзен бойымен 80 миль жоғары, мен жаңа қала салуға ыңғайлы, мықты, салауатты және әдемі жерді таңдадым (кетіп бара жатқандағы нұсқауларыма сәйкес), одан қаланың негізгі орны ауыстырылуы мүмкін еді". Бүгінде Фаррар аралы деп белгілі болған бұл жер Джеймс өзенінің жағалауында 7 мильге (11 км) созылған. Ағылшын қоныс аударушылары кең жағалаудан кіреберісті қорғау үшін қоршау мен бекініс орғыштың орнына ұқсас арық салды. Дейл жаңа қонысты Уэльс принці Генри Фредерик, король Джеймс I-нің үлкен ұлы және мұрагерінің құрметіне Хенрикус деп атады. 1619 жылы "Хенрикус қаласы" құрылысын аяқтады, онда үш көшеде жақсы салынған үйлер, шіркеу, қоймалар, аурухана және қарау мұнаралары болды. 1619 жыл Вирджиния колониясы үшін шешуші жыл болды. Хенрико және тағы үш ірі қала құрылды, олардың бірі қазіргі Честерфилд округінің құрамына кірді. Сол жылы, қазіргі АҚШ-та алғашқы болып, Джеймс өзеніне құятын ағысқа жақын жерде Фоллинг Крик темір зауыты салынды. 1622 жылғы индейлердің шабуылында, жергілікті тұрғындар ағылшындарды ығыстыру мақсатымен Хенрико қаласын және темір зауытын қиратты. Олар қайтадан жаңартылмады. Колония 1693 жылға дейін колледжке ие болмады, сонда Уильям мен Мэри колледжіне астанада патшалық жарғы берілді. 1634 жылы Англия королі Вирджиния колониясында сегіз округ (шир) құруға бұйрық берді. Олардың бірі – Генрико округі, ол Джеймс өзенінің екі жағындағы кең аумақты қамтыды.

During the early 17th century, shortly after the settlement of Jamestown in 1607, English settlers and explorers began settling other areas. One of the more progressive developments in the colony was Henricus, founded under the guidance of Sir Thomas Dale. It was to include a college to help educate Virginia Indians, as well as the children of settlers. Dale was accompanied by men known as the "Hammours". These veterans of the Low Country wars were heavily armed and better trained than settlers of Jamestown. Dale wrote about the site: "Eighty miles up our river from Jamestown, I have surveyed a convenient, strong, healthie and sweete site to plant a new towne (according as I had instructions upon my departure) there to build whence might be removed the principal site." Today known as Farrars Island, the site was on a neck of land with and a shoreline of 7 mile (11 km) on the James River. The English settlers soon built a palisade and moat like ditch to protect entrance to the wide neck from the shore area. Dale named the new settlement Henricus in honor of Henry Frederick, Prince of Wales, the elder son and heir apparent of King James I. When finished in 1619, "Henricus Citie" contained three streets of well framed houses, a church, storehouses, a hospital, and watchtowers. 1619 was a watershed year for the Virginia Colony. Henrico and three other large citties (sic) were formed, one of which included what is now Chesterfield County. That year Falling Creek Ironworks, the first in what is now the United States, was established slightly west on the creek near its confluence with the James River. In the Indian Massacre of 1622, Native Americans destroyed Henrico City and the ironworks to try to drive away the English. These were not rebuilt. The colony did not gain a college until 1693, when the College of William and Mary was awarded a royal charter in the capital. In 1634, the King of England directed the formation of eight shires (or counties) in the colony of Virginia. One of these was Henrico County, which incorporated a large area on both sides of the James River.

Честерфилд округі құрылды

1749 жылдың 25 мамырында Вирджинияның буржуаздар палатасы Честерфилд округін Хенрико округінен бөліп, жаңа округ құрды. Алғашқы округ орталығы Честерфилд сотында орналасты. Ол округ орталығы ретінде сақталды, бірақ 1870-1876 жылдары Қайта құру кезеңінде округ үкіметі Манчестерде болды. Бұл қауымдастық кейін Оңтүстік Ричмондқа қосылды. Заң шығарушы орган округті бұрынғы британдық Сыртқы істер министрі Филипп Стэнхопқа, 4-ші Честерфилд графына арнады. Лорд Честерфилд "әдепті мінез-құлқы мен еңбектерімен" танымал болды. Оның ең көп қолданылатын нақылдарының бірі - қарапайымдықтан сақтану туралы: "Жарақатты қорлаудан гөрі жылдам ұмытасың". Көп жылдар өткен соң, осы округтің құрметіне "Честерфилд" сигареттері аталды. 1939 жылы Ұлы депрессия кезінде Вирджиния штатының полициясы кеңселерін Ричмонд қаласының орталығынан 60 тас жолының батысына қарай 3,5 миль жердегі жеті бөлмелі шаруа үйіне көшірді. Бұл құрылыс әкімшілік штаб және казарма ретінде пайдаланылды. Штат полициясы содан бері осы жерде жаңа әкімшілік штаб пен академия салды.

Ертедегі порттар, көмір, жолдар, автокөлік жолдары және темір жолдар

Америка төңкерісі алдында Уорвик деп аталатын дамыған порты қаласы Фоллинг-Крик пен Джеймс өзендерінің солтүстік-батыс тоғысында орналасқан. Ол соғыс кезінде қиратылып, қайтадан салынбаған. (Амптиллдегі қазіргі DuPont зауытының жанында орналасқан бұл орын жұртқа ашық емес.) Тағы бір ертедегі порты қаласы – Аппоматтокс өзенінің солтүстік жағалауындағы Порт Уолтхолл, қазіргі Рокс паркіне жақын. Честерфилд округінің Мидлотиан ауданында көмір өндіру 18 ғасырда басталды. 1701 жылы француз гугеноттары осы аймақта көмірді тапқан. 1709 жылғы күнделік жазбасында осы аймақта жер сатып алған бай плантатор Уильям Бёрд II: «Көмірші көмір кенінің өте жақсы және бірнеше буынға жететіндей жеткілікті екенін анықтады» деп жазған. 1730 жылдары коммерциялық мақсатта қазыла бастаған көмір Америка төңкерісі кезінде Вестхэмде (қазіргі Гугенот ескерткіш көпірінің жанында) зеңбіректер жасауға қажетті отын болды. 1831 жылы Честерфилд темір жолы салынды, ол гравитация және есек күші арқылы көмірді Вирджиния штатының Ричмонд қаласының оңтүстік жағындағы Джеймс өзенінің Манчестер қаласына тасымалдады. 1740 жылдардан 1800 жылдарға дейін Фолл-Лайннан жоғарыдағы өзендер Джеймс өзенінің батоларымен батысқа тасымалдау үшін пайдаланылды, олар шамамен бір тонна жүкті тасымалдай алды, ал Эппингтондан бірнеше есе үлкен кемелер келді. Оңтүстік шекарадағы Аппоматтокс өзені – Жоғарғы Аппоматтокс каналдық жүйесінің төменгі нүктесі, ол Фермвилл, Вирджиниямен байланысты. Честерфилдтің солтүстік шекарасындағы Джеймс өзені мен Канава каналы Көк Таулардың ар жағынан өтіп, жалғасты. Порт Уолтхолл 200 тоннадан астам жүк тасымалдайтын кемелер арқылы шығыс пен Атлант мұхитындағы порттарды байланыстырды. Честерфилдтің Манчестер бөлімінде Джеймс өзенінің сарқырамасынан көмірді тасымалдауға мүмкіндік беретін канал салынды. Оның бір бөлігі сақталған және Ричмондтың Майо көпірінің оңтүстік жағынан көруге болады. 1807 жылы аяқталған Честерфилд округіндегі Манчестер жолы Вирджиниядағы ең алғашқы ұзын тас жол болды. Бұл жол Фоллинг-Крик өзенінің бастауындағы Мидлотианның көмір кені мен Джеймс өзенінің Манчестер порты арасында орналасқан. Қазіргі Мидлотиан жолы (АҚШ 60 жолы) көбінесе бұрынғы бағытты ұстанады. 1816 жылы құрылған Вирджинияның қоғамдық жұмыстар жөніндегі кеңесі – 19 ғасырда Вирджинияның ішкі көлік жүйесін, соның ішінде каналдарды дамытуға қаржылай көмек көрсеткен мемлекеттік мекеме. Сол кезде мемлекеттік қаражатты жеке компанияларға инвестициялау қалыпты жағдай болды. Клаудиус Крозет (1789–1864), Вирджиния әскери институтын (VMI) құруға көмектескен азаматтық инженер және педагог, кеңестің бас инженері болды. Ол Вирджиниядағы көптеген каналдарды, жолдарды, көпірлерді және темір жолдарды, соның ішінде қазіргі Батыс Вирджиния аймағын жоспарлау мен салуды қадағалады. Кеңес жеке компаниялар арқылы жол ақысын жинау үшін жаңа жолдарды құрастырып, қаржыландырды. Манчестер және Петерсбург жолы, қазіргі Джефферсон-Дэвис жолының көп бөлігін (АҚШ жолдары 1–301) алдын ала дамытты. Нарықтарға қолжетімділікті жақсарту үшін 1825 жылы Николас Миллс, Беверли Рэндольф және Абрахам С. Вулдридж сияқты кен иелері трамвай салуды шешті. (Вулдридж ағайындылары Шотландияның Шығыс Лотиан және Батыс Лотианнан шыққан және өздерінің тау-кен компаниясын Mid Lothian деп атаған, бұл қазіргі қауымдастықтың атына айналды). 1831 жылы Вирджиниядағы алғашқы темір жол ретінде Честерфилд темір жолы ашылды; ол Фоллинг-Крикке жақын кен орындарынан Джеймс өзеніндегі сарқырама желісінің доктарына көмір тасымалдады. 1850 жылдардың басында осы аймақтарды байланыстырған темір жол желілеріне Ричмонд және Дэнвилл темір жолы (Chesterfield Railroad компаниясын істен шығарған) және Ричмонд және Петерсбург темір жолы кірді. Олар екеуі де Америка Азамат соғысына дейін аяқталды, онда олар оңтүстікке қажетті жабдықтар мен әскерлерді тасымалдауға көмектесті. Кловер Хилл темір жолы Честерфилдтегі Кловер Хилл кенінен Осборнның портына көмір тасу үшін салынды. Бұл темір жолдың орнына Брайтхоуп темір жолы салынды, ол 1881 жылы тар телімді темір жолға айналдырылып, Аппоматтокс өзенінің сағасына жақын Джеймс өзеніндегі Бермуда Хундред портына бағытталды. Брайтхоуп темір жолы ипотека бойынша сатылып, Фермвилл және Поухатан темір жолы ретінде қайта құрылды, кейіннен Тидвотер және Батыс темір жолы деп аталды, ол Принс-Эдвард округіндегі Фермвиллге дейін салынды. Бұл темір жол ұзақ бұрын жойылған, бірақ оның ескі төсегінің бөліктерін Покохантас мемлекеттік паркіне кіреберістегі Бич жолында көруге болады. Парктегі су тоқтату станциясы сақталған және Бич станциясы ұлттық тарихи ескерткіш ретінде сақталған.

Prior to the American Revolutionary War, a thriving port town named Warwick was located at the northwestern confluence of Falling Creek and the James River. It was destroyed during that war, and not rebuilt. (Near the present day DuPont facility at Ampthill, the site is not open to the public.) Another early port town was Port Walthall on the north shore of the Appomattox River, near the current Point of Rocks Park. Coal mining in the Midlothian area of Chesterfield County began in the 18th century. Around 1701, French Huguenot settlers to the area discovered coal. In a 1709 diary entry William Byrd II, the wealthy planter who had purchased of land in the area, noted that "the coaler found the coal mine very good and sufficient to furnish several generations." Commercially mined beginning in the 1730s, the coal fueled the production of cannon at Westham (near the present Huguenot Memorial Bridge) during the American Revolutionary War. In 1831, the Chesterfield Railroad was constructed to transport coal by gravity and mule power to Manchester, Virginia on the south side of the James River across from Richmond, Virginia. From the 1740s through the 1800s rivers above the Fall Line were used for transportation to the West with James River bateau, which could carry about a ton, and boats several times larger from Eppington. The Appomattox River on the Southern border was the lower end of the Upper Appomattox Canal Navigation System connecting to Farmville, Virginia. The James River and Kanawha Canal on the northern border of Chesterfield connected past the Blue Ridge Mountains. Port Walthall connected ships that carried more than 200 tonnes to the East with Ports on the Atlantic Ocean. A canal was built in the Manchester section of Chesterfield to enable transporting coal around the James River falls. Portions are extant and may be seen near the south end of Richmond's Mayo Bridge. The Manchester Turnpike in Chesterfield County, completed in 1807, was the first graveled roadway of any length in Virginia. The toll road ran between the coal mining area of Midlothian near the headwaters of Falling Creek and the James River port of Manchester. The current Midlothian Turnpike (U. S. Route 60) generally follows the earlier route. Created in 1816, the Virginia Board of Public Works was a governmental agency which oversaw and helped finance the development of Virginia's internal transportation improvements, including canals, during the 19th century. In that era, it was customary to invest public funds in private companies, which were the forerunners of the public service and utility companies of modern times. Claudius Crozet (1789–1864), a civil engineer and educator who helped found the Virginia Military Institute (VMI), was Principal Engineer and later Chief Engineer for the Board of Public Works. He supervised the planning and construction of many of the canals, turnpikes, bridges and railroads in Virginia, including the area which is now West Virginia. The Board partially engineered and funded new turnpikes, which were operated by private companies to collect tolls. The Manchester and Petersburg Turnpike, which preceded much of the current Jefferson Davis Highway (U. S. Routes 1–301), was one of these. To improve access to markets, in 1825, a group of mine owners, including Nicholas Mills, Beverley Randolph and Abraham S. Wooldridge, resolved to build a tramway. (The Wooldridge brothers hailed from East Lothian and West Lothian in Scotland, and named their mining company Mid Lothian, the source of the modern community name). In 1831, the Chesterfield Railroad opened as the first railroad in Virginia; it carried coal from mines near Falling Creek to the docks at the fall line on the James River. By the early 1850s, railroad lines connecting these areas included the Richmond and Danville Railroad (R&D) (which put the Chesterfield Railroad out of business) and the Richmond and Petersburg Railroad. They were both completed before the American Civil War, in which they provided important transportation for Southern supplies and men. The Clover Hill Railroad was built to haul coal, mined in Chesterfield at the Clover Hill Pits to ports at Osborne's Landing. This railroad was replaced by the Brighthope Railway, which was, in 1881, narrowed into a narrow gauge railroad and rerouted to the tiny village of Bermuda Hundred, a port on the James River near the mouth of the Appomattox River. The Brighthope Railway was sold in foreclosure and restructured as the Farmville and Powhatan Railroad, later renamed the Tidewater and Western Railroad, extended to Farmville in Prince Edward County. Although long gone, portions of the old rail bed may be seen along Beach Road near the entrance to Pocahontas State Park. A water stop station in the Park remains and Beach Station remains as a national historic landmark.

Америка Азаматтық соғысы

Американдық Азамат соғысы (1861–1865) кезінде Дрюридің Блаффы Конфедерация әскерлері үшін Джеймс өзені арқылы Ричмондты басып алудан Одақтың күшті теңіз флотын тоқтатуға арналған маңызды қорғаныс бекетіне айналды. Петербургты қоршау кезінде (1864–65) округ арқылы созылған ұзақ қорғаныс құрылыстары Конфедерацияның Ричмонд-Петербург қорғаныс желісінің бір бөлігі болды. Петербург арқылы өтетін теміржолдар 1865 жылы Ричмондтың түсуіне және соғыстың аяқталуына шешуші себеп болды.

Қайта құру

Америка Азамат соғысынан кейін мемлекет босатылған адамдарды білім беруге көмектесу мақсатында құрған қарапайым мектеп, кейіннен Петербург және Колониалдық биіктіктерге жақын Эттрик ауданында орналасқан Вирджиния мемлекеттік университетіне айналды. АҚШ үкіметі бұзылған теміржолдарды қайта жарақтап берді. Қайта құру кезеңінен кейін, Честерфилд округі 1878 жылы жол салу үшін сотталғандарды жалғаға алды. Ричмонд және Дэнвилл теміржолы 1894 жылы Оңтүстік теміржолының құрамына кірді. Қазір ол Норфолк Оңтүстік теміржолының бөлігі. Ричмонд және Петербург теміржолы Атлантикалық жағалау жолы теміржолының бөлігі болды. 1900 жылы Сейборд Эйр Лайн теміржолы негізінен параллель желі салды, сондай-ақ Hopewell қаласына дейінгі тармақ желісі де болды. 1960 жылдан бастап теміржол саласын қайта құру барысында CSX Transportation жүйесі аталған екі желінің бөліктерін өз ішіне сіңірді.

Жаңа тәуелсіз қалаларға жоғалған бұрынғы аудандар

Манчестер (Ричмонд қаласынан Джеймс өзенінің арғы жағында орналасқан) 1870 жылдан 1876 жылға дейін Честерфилд округінің орталығы болды, содан кейін ол қазіргі Честерфилд соты орналасқан жерге көшірілді. Осы уақыт аралығында Манчестер қаласы 1874 жылы Честерфилдтен бөлініп, тәуелсіз қалаға айналды және 1910 жылы Ричмонд қаласымен өзара келісім бойынша бірікті. Қазір ол Оңтүстік Ричмондтың бір бөлігі болып табылады. Колониал Хайтс бұрын Честерфилд округіндегі енгізілген қала болды және 1948 жылы тәуелсіз қала мәртебесін алды. Жарты ғасырдан астам өткен соң, екі көршілес қала кейбір мемлекеттік қызметтерді бірлесіп ұсынуды жалғастырды.

Қосу мәселелері

Честерфилд округі үш тәуелсіз қаламен шектеседі және Вирджиния заңдарына сәйкес, олардың кез келгенінен аннексия талаптарына ұзақ уақыт бойы тап болды. Округ 20 ғасырда бірнеше аннексиялар арқылы Ричмонд қаласына аумағының бір бөлігін жоғалтты, соның ішінде 1944 жылы. 1970 жылы қала округтің көбірек бөлігін қосып алуға тырысты, бұл әрекет дау тудырды. 1965 жылы Ричмондтың аннексиялық ісі қаралған кезде, қала округтің 51 шаршы миль (132 км²) аумағын талап етті. Екі юрисдикцияның басшылары, Честерфилд округі қадағалаушылар кеңесінің төрағасы Ирвин Г. Хорнер және Ричмонд мэрі Фил Дж. Багли, кіші, жеке кездесіп, келісімге келді. 1969 жылдың мамырында қала мен Честерфилд округі 1969 жылдың 12 шілдесіндегі сот шешіміне енгізілген Хорнер-Багли келісімі деп аталатын келісімді бекітті. Бұл, іс жүзінде, аннексияға қарсы шыққан бірқатар үшінші тараптарды процестен шеттетіп, олардың процеске қатысу мүмкіндігінен айырды. Округте жұмыс істеу құқығына ие шағын автобус компаниясы болды, бірақ кеңейтілген қала франшизаны бәсекелесіне берді. Ричмонд округтің 60 км² аумағын, соның ішінде өрт сөндіру станцияларын, саябақтарды және су және кәріз желілері сияқты басқа да инфрақұрылымдарды қосты. Келісімге сәйкес, округтік мектеп жүйесі Ричмонд қаласына шамамен он мемлекеттік мектеп, қосалқы ғимараттар мен болашақ мектептерге арналған жер участақтарын Ричмонд мемлекеттік мектептерінің басқаруына берді. Аннексияланған аумақтың тұрғындары бұл өзгеріске наразы болды, себебі Ричмонд мемлекеттік мектептері интеграцияланбағандықтан федералды соттарда нәсілдік сегрегацияны жою бойынша даулы сот ісіне қатысқан болатын. Көшірілген мектептерге Гугенот орта мектебі, Фред Д. Томпсон орта мектебі, Элкхардт орта мектебі және сегіз бастауыш мектеп кірді. 1971 жылы федералды сот бұл мектептерді қалалық десегрегациялық автобус бағдарламасына қосуды бұйырды. Бұл 1990 жылдары аяқталды. Аннексияланған аумақта тұратын 47 000 тұрғынның көпшілігі бұл әрекетке қарсы болды. Олар келісімді күштен шығару үшін жеті жылдан астам сотта күресті, бірақ сәтсіз аяқтады. Кейбіреулер аннексияланған 60 км² аумақты "Басылып алынған Честерфилд" деп атады. Ричмондтың көптеген афроамерикандық тұрғындары да аннексияға қарсы шығып, бұл 1965 жылғы Ұлттық дауыс беру құқығы туралы заңға қайшы келеді деп мәлімдеді. Олар қаланың аннексияланған аумақтың ақ нәсілді сайлаушыларын қосып, қаладағы афроамерикандық сайлаушылардың дауыс беру құқығын әдейі азайтқанын айтты. 1970 жылы қаланың аннексияға дейінгі халқы 202 359 адамды құрады, оның 104 207 немесе 52% афроамерикандық азаматтар болды. Аннексия 47 262 адамды қосты, оның 45 705-і афроамерикандық емес, ал 1 557-сі афроамерикандық болды. Аннексиядан кейінгі жалпы халық саны 249 621 адамды құрады, оның 42% афроамерикандықтар. Арыз берушілер федералды сотта жеңіске жетті. Қала афроамерикандықтардың дауыс беру құқығын жоғалтпауын қамтамасыз ету үшін сайлау округтері жүйесін құрды, бұл барлық қалалық кеңес лауазымдарын жалпы сайлау арқылы сайлау жүйесін өзгертті (мұнда көпшілік халықтың жеңуі оңайырақ болар еді). Округтер жүйесінде төрт округте басым түрінде ақ нәсілділер, төрт округте басым түрінде афроамерикандықтар, ал бір округте 59% ақ нәсілділер мен 41% афроамерикандықтар тұрды. Егер жаңа кіріс бөлісу немесе басқа келісімдерге қол жеткізілмесе, округтің Colonial Heights, Hopewell және Petersburg сияқты кіші тәуелсіз қалаларының кез келгенінен аннексия талаптарына ұшырау қаупі бар.

Chesterfield County shares borders with three independent cities and was long exposed to annexation suits from any of them under Virginia law. The county lost territory to the City of Richmond through several annexations in the 20th century, including one in 1944. The city tried to annex more of the county in 1970, an action that created controversy. While the annexation lawsuit filed by Richmond in 1965 was being heard, with the city seeking 51 square miles (132 km2) of the county, the leaders of the two jurisdictions, Irvin G. Horner, Chairman of the Chesterfield County Board of Supervisors, and Phil J. Bagley, Jr., the Mayor of Richmond, met privately and agreed to a compromise. In May 1969, the city and Chesterfield County approved what was called the Horner Bagley Compromise, incorporated in a court decree of July 12, 1969. This effectively shut out a number of third parties attempting to block the annexation, and they believed they had been excluded from the process. A small commuter bus company held operating rights in the county, but the expanded city granted the franchise to a competitor. Richmond annexed 23 square miles (60 km2) of the county, including fire stations, parks, and other infrastructure, such as water and sewer lines. Under the agreement, the county school system also conveyed about a dozen public schools, support buildings, and future school sites to the City of Richmond to be operated by Richmond Public Schools. Residents of the annexed area were unhappy about this change, as Richmond Public Schools was already involved in a contentious racial desegregation lawsuit in the Federal courts because of its failure to integrate. The transferred schools included Huguenot High School, Fred D. Thompson Middle School, Elkhardt Middle School, and eight elementary schools. In 1971, the federal court ordered these schools included in a citywide desegregation busing program. This ended in the 1990s. Many of the 47,000 residents who lived in the annexed area had been opposed to the action. They fought unsuccessfully for more than 7 years in the courts to have the agreement reversed. Some called the annexed 23 square miles (60 km2) area "Occupied Chesterfield." Many black residents of Richmond also opposed the annexation, claiming that it violated the National Voting Rights Act of 1965. They said the city had deliberately diminished their voting power by adding the white voters of the annexed area, which diluted the black vote within the city. In 1970 the pre annexation population of the city was 202,359, of which 104,207 or 52% were black citizens. The annexation added 47,262 people, of whom 45,705 were non black and 1,557 were black. The total post annexation population was 249,621 and 42% black. The plaintiffs prevailed in federal court. The city created an electoral ward system to ensure blacks did not lose their voting power, changing what had been a system of electing all city council positions at large (by which the majority population would more easily prevail). Under the ward system, four wards had a predominantly white population, four wards had a predominantly black population, and one ward had a population that was 59% white and 41% black. Unless new revenue sharing or other agreements are reached, the county is at risk to annexation suits by any of the smaller independent cities of Colonial Heights, Hopewell, and Petersburg which adjoin it.

Автомобиль жолдары, көлік, жол ақысы

Әсіресе 20-шы ғасырдың екінші жартысынан бастап Честерфилд экспоненциалды түрде өсті, негізінен Ричмонд қаласының серіктес ауданы ретінде. Ричмонд-Петербург қалааралық электр теміржолы, жергілікті трамвай және Оңтүстік теміржолының Бон-Эйрге дейінгі қалалық теміржол қызметі 1957 жылға дейін тоқтатылды. Екі қаладан округке дейін созылған бірнеше автобус бағдарлары болғанымен, округ 1970 жылдары Ричмонд пен Петербургтегі ірі жүйелер мемлекеттік субсидияға көшкенде, қалалық автобус қызметін қаржыландырмады. Вирджиния Overland Transportation сияқты жекеменшік қала маңындағы автобус қызметтері, тіпті мемлекеттік демонстрациялық бағдарламалар арқылы бастапқы қаржымен қолдау көрсетілгеніне қарамастан, пайда табуға мүмкіндік таппады. Округ басшылары Честерфилд тұрғындарының басым бөлігі жергілікті, қалалық және транзиттік сапарлар үшін жеке автомобильдерді пайдалануға бейім деп есептеді. Халық санының өсуімен, қозғалыстың артуымен және ауа сапасының нашарлауымен, кейбір тұрғындар округтен қалалық автобус қызметін қаржыландыруды сұрады. Мәселені одан әрі усложныстыратын фактор – көптеген жолдардың жаяу жүргіншілерге арналмауы, бұл тұрғындардың автокөлікке тәуелділігін арттырды. Вирджиния Көлік департаменті (VDOT) 20-шы ғасыр бойына мемлекетаралық, негізгі және қосымша автомобиль жолдарын салғанымен, халық санының және автомобильдердің пайдалануының өсуімен олар тез толды. Автомобиль жолдарын салуға қажетті қаражатты жинау үшін дәстүрлі қаржыландыру көздері жеткіліксіз болды. 1958 жылы ашылған және жол ақысы облигациялары арқылы қаржыландырылған Ричмонд-Петербург автожолы, Ричмондтың солтүстік шекарасы мен Петербургтің оңтүстік шекарасы арасындағы 1 және 301 тас жолдарымен қатар жүретін жол ақысы төленетін автожол болды. Честерфилд округі арқылы өтетін бөлігі ең ұзын бөлігі еді. Мемлекетаралық автожолдар жүйесі құрылғанға дейін жоспарланған бұл автожол 1992 жылы тегін болды. Бұрынғы Ричмонд-Петербург автожолы Вирджинияның орталық бөлігіндегі 95-ші мемлекетаралық автожолдың маңызды бөлігін құрайды, соның ішінде Петербургке жақын 85-ші мемлекетаралық автожолдың солтүстік бөлігін де қамтиды. Ричмондтағы Поухайт Парквейінің (Ричмонд Метрополитен Уәкілеттігі басқаратын жол ақысы төленетін автожол) кеңейтілген бөлігі 1988 жылы салынды және ашылды. Честерфилд округіндегі кеңейтілген бөлігі VDOT басқарады және жол ақысын жинайды. (Ричмонд және Честерфилдтегі барлық маршрут Вирджиния штатының 76-шы тас жолы ретінде белгіленген). Округтың кеңейтілген бөлігі 150-ші мемлекеттік тас жолының (Чиппенэм Парквей) шығысынан басталады және Ричмондтан батысқа қарай 60-шы АҚШ тас жолына және Мидлотиан ауданындағы 288-ші мемлекеттік тас жолына бағытталған негізгі шығу орындарын қамтиды. 76-шы мемлекеттік тас жолының оңтүстік соңы Брэндермилл құрылысына жақын орналасқан. Бүгінде Поухайт Парквейі жаңа жылдам жол ақысы жүйесіне ие, ол смарт-тег және e-zpass иелеріне 45-50 миль/сағат жылдамдықпен жүруге мүмкіндік береді. Покахонтас паркі – 8,8 миль (14 км) мемлекеттік 895 тас жолы, Честерфилд округіндегі 95-ші мемлекетаралық автожол мен 150-ші мемлекеттік тас жолының қиылысын Ричмонд халықаралық әуежайының жанындағы Хенрико округіндегі 295-ші мемлекетаралық автожолмен байланыстырады, Ричмондты айналып өтудің оңтүстік-шығыс бөлігін құрайды. Автожолда Джеймс өзенінің кеме жүретін арнасынан төмен, Ричмонд теңіз портының терең сулы бөлігінен өткенде, кемелерге жеткілікті биіктік беру үшін Вьетнам ардагерлерінің мемориалдық жоғары көпірі орналасқан. 895-ші тас жолы көп жылдар бойы жоспарланғанымен, құрылыс кезінде жеткілікті мемлекеттік және федералдық қаражат болмады, бірақ мемлекет инновациялық қаржыландыруды ынталандырды. 1995 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы "Жеке-мемлекеттік көлік туралы" заңды қабылдады, бұл жеке компанияларға көлік инфрақұрылымын жобалау, салу, қаржыландыру және пайдалану бойынша шешімдер ұсынуға мүмкіндік берді. Жеке-мемлекеттік серіктестік мемлекетке қанағаттандыратын ұсыныс жасады. Құрылыс басталғаннан бері серіктестік шығындарды өтеу үшін жол ақысын жинап келеді. Жол ақысын жинау орталығында Ричмонд аймағындағы жоғары жылдамдықты ашық қақпалар бар, бұл көліктерге Smart Tag немесе басқа да үйлесімді электрондық жол ақысын төлеу құрылғысымен автомобиль жолының жылдамдығымен жүруге мүмкіндік береді. Үлкен, жоспарланған Брендермилл қалашығы, ішінде конференц-орталық бар, 1977 жылы Better Homes and Gardens журналы мен Ұлттық үй салушылар қауымдастығы оны "Америкадағы ең жақсы жоспарланған қалашық" деп атады. Greater Richmond Transit Company (GRTC), Ричмонд метрополитенінің автобус тасымалдау ұйымы, 2020 жылдың наурыз айында 111-ші маршрутты іске қосты. Бұл маршрут Чиппенэм Парквейінің қиылысынан солтүстікке қарай Честердегі Brightpoint Community College-ге дейін 7,6 мильді құрайды. Вирджиния Көлік департаменті (VDOT) Честерфилд округінде жоғары қозғалыс көлемді қиылыстарда солға бұрылуды жеңілдету үшін екі супержол салуды жоспарлап отыр. Аяқталуы 2022 жылға жоспарланған.

Beginning especially in the second half of the 20th century, Chesterfield grew exponentially, most of all as a commuter town of Richmond. The Richmond Petersburg Interurban Electric Railway, local streetcar service, and commuter rail service of the Southern Railway to Bon Air had all ended by 1957. Although some bus routes extended into the county from both cities, the county did not fund transit bus service when the large systems in Richmond and Petersburg converted to governmentally subsidized operations in the 1970s. Privately owned suburban bus services, such as that operated by Virginia Overland Transportation could not operate profitably, even when funded with start up money through state demonstration program grants. County leaders believed the Chesterfield residents were committed to individual auto use for most local, commuter, and through transportation of people. With the increases in population, traffic, and poor air quality, some residents have asked the county to fund commuter bus services. Further complicating the issue is the general lack of sidewalks along most roads, adding to residents' dependence on motor vehicles. Although the Virginia Department of Transportation (VDOT) built interstate, primary and secondary highways throughout the 20th century, they quickly filled with traffic as the population and use of autos increased. Customary funding sources were insufficient to raise the monies needed for highway construction. Opened in 1958 and funded through toll revenue bonds, the Richmond Petersburg Turnpike was a toll highway which paralleled U. S. 1 and U. S. Route 301 between the northern edge of Richmond and the southern limits of Petersburg. Its portion through Chesterfield County was the longest section of its mileage. Conceived prior to the creation of the Interstate Highway System, the roadway was made toll free in 1992. The former Richmond Petersburg Turnpike forms a vital portion of Interstate 95 in central Virginia, including the northernmost portion of Interstate 85 near Petersburg. The Powhite Parkway Extension of the Powhite Parkway in Richmond, Virginia (a toll road operated by the Richmond Metropolitan Authority) was built and opened in 1988. The extension in Chesterfield County is operated by and the tolls are collected by VDOT. (The entire route in Richmond and Chesterfield is signed as Virginia State Route 76). The county extension begins at the exit for State Route 150 (Chippenham Parkway) and includes major exits for U. S. Route 60 west of Richmond, and State Route 288 in the Midlothian area. The southern terminus of State Route 76 is near the Brandermill development. Today the Powhite Parkway features a new highspeed toll system that allows smart tag and e z pass holders to travel through at speeds of 45–50 mph. The Pocahontas Parkway, an 8.8 mile (14 km) toll road known as State Route 895, connects the junction of Interstate 95 and State Route 150 in Chesterfield County with Interstate 295 near Richmond International Airport in Henrico County, forming part of a southeastern bypass of Richmond. The roadway features the high level Vietnam Veterans Memorial Bridge over the shipping channel of the James River downstream from the deep water Port of Richmond, to allow ample clearance for ocean going vessels. Although Route 895 had been planned for many years, sufficient state and federal construction funds were not available at the time of construction, but the state encouraged innovative funding. In 1995, the Virginia General Assembly passed the Public Private Transportation Act, to allow private entities to propose solutions for designing, constructing, financing and operating transportation improvements. A public private partnership developed a proposal acceptable to the state. Since construction, the partnership has collected tolls to recover costs. The toll collection facility features one of the Richmond area's high speed open lanes, enabling vehicles to travel through at highway speeds with a Smart Tag or other compatible electronic toll collection transponder. The large, planned community of Brandermill, which includes a conference center, was named in 1977 the "best planned community in America" by Better Homes and Gardens magazine and the National Association of Homebuilders. The Greater Richmond Transit Company (GRTC), metro Richmond's bus transit organization, unveiled the Route 111 bus line in March 2020. The route runs 7.6 miles, from north of the Chippenham Parkway interchange to Brightpoint Community College in Chester. The Virginia Department of Transportation (VDOT) is planning two superstreets in Chesterfield County to address left turns at high traffic volume intersections. Anticipated completion is in 2022.

Жоспарлау

Честерфилд округінің жоспарлау бөлімі округке ұсынылған бірнеше экономикалық даму жобаларының параметрлерін және көлемін қадағалайды, соның ішінде өсу мен сауданы бағыттайтын округтің Бас жоспарын әзірлеу және іске асыруды. Жоспарлау департаменті 2020 жылдың сәуір айында даму жоспарларын электрондық пошта арқылы жіберу және қарауға мүмкіндік беретін онлайн жүйені енгізді. Округ 2020 жылдың маусым айында жаңа Қоғамдық нысандар мен инфрақұрылым құралын іске қосты, ол округтің капиталдық жақсарту жоспарымен байланысты ақпаратты, мектепке қабылдау туралы деректерді қоса алғанда, қадағалауға мүмкіндік береді.

География

АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 437 шаршы миль (1132 км2) құрайды, оның ішінде 423 шаршы миль (1096 км2) құрлық, ал 14 шаршы миль (36 км2) (3,1%) су. Честерфилд округі көбінесе екі өзенмен шектеседі, олар округтің шақырымдармен өлшенетін шекараларын анықтайды. Осы өзендердің кеме жүзе алатын жерінен бастау алған ірі көршілес қалалардың әрқайсысы «құлау сызығы» деп аталатын жерде пайда болды. Осы жерде төбелі және тасты Пьемонт аймағы құмды және көбінесе тегіс шығыс жағалаудың жазық аймағына ауысады, бұл өзендерде кемелердің жоғары қарай жүзуіне кедергі келтіретін өзгеріс. Честерфилд округінің құрамына екі аймақтың да бөліктері кіреді. Ричмонд және Манчестер Джеймс өзенінің құлау сызығында құрылған. Честерфилд округінің көп бөлігі Ричмондтың «Оңтүстік жағы» деп аталатын бөлігіне жатады. Джеймс өзені шығысқа қарай Ричмондқа дейін ағып, құлау сызығынан кейін шамамен 8 мильге (13 км) оңтүстікке бұрылып, содан кейін шығысқа қарай ағады. Ал Хенико округі Ричмондтың Батыс жағының, Солтүстік жағының және Шығыс жағының көп бөлігін қамтиды. Честерфилд округі оңтүстік жағынан Аппоматтокс өзенімен шектеседі. Округтің оңтүстік және шығыс бөліктерінің көп бөлігі Три-Ситис аймағының құрамына кіреді, оған құлау сызығында орналасқан Петерсбург қаласы да кіреді.

Құқық қорғау органдары

Округ деңгейіндегі құқық қорғау қызметтері – Честерфилд округінің шериф кеңсесі (CCSO) және Честерфилд округінің полиция департаменті (CCPD). 2022 жылғы мәлімет бойынша, шериф – Карл С. Леонард, ал полиция бастығы – Джеффри С. Кац. CCSO 1749 жылы құрылғаннан бері 60 шерифті қабылдаған, ал CCPD 1914 жылы құрылып, сегіз басшы болған. CCSO және CCPD Вирджиния штатының Құқық қорғау органдарының кәсіби стандарттар комиссиясынан аккредиттелген. 1749 жылы салынған алғашқы түрме 1841 жылы өрт салдарынан қирады. Бұл оқиға нәтижесінде жаңа түрме салынды, ол 1940 жылдарға дейін пайдаланылды, содан кейін төтенше жағдайлармен байланыс (диспетчерлік) кеңсесіне айналдырылды. 1940-1960 жылдар аралығында CCSO тұтқындары жаңа, қазіргі заманғы нысан салынғанға дейін басқа түрмелерде ұсталды. 1970 жылдары түрмеге қосымша ғимарат салынды. 1994 жылы тәртіпсіздік жасағандарды ұстауға арналған жаңа ғимарат салынды. Фелониялық қылмыс жасағандар мен сотталғандар әлі де 1960 жылғы ескі ғимаратта ұсталды, ол 2002 жылы бұзылды. 1994 жылғы жаңа ғимарат пен бөлім қазіргі уақытта ерлер түрмесін құрайды. Әйелдерге арналған Честерфилд түрмесі енді жоқ. Олардың барлығы Риверсайд аймақтық түрмесінде ұсталады. 1917 жылы жаңа сот ғимаратына орын босату үшін бұрынғы сот ғимараты бұзылды. 1917 жылғы сот ғимараты қазір Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Ол 1989 жылы жабылып, қазіргі сот ғимараты Сот үйі және Темір көпір көшелерінің қиылысында ашылды. 2018 жылы CCSO округтік түрмеде ерікті тәуелділіктен арылу бағдарламасын іске қосты, ол өзара қолдау және кәсіби кеңесшілердің көмегімен түбірдегі мәселелерді емдеуге бағытталған. Бағдарлама HARP деп аталады, ол «Есірткіге тәуелділерге тұрақты түрде жазылуға көмектесу» деген сөздердің аббревиатурасы. Бағдарламаға қатысушылар босатылғаннан кейін түрмеге оралып, топтық жиналыстарға қатыса алады. Бағдарлама қоғамда сенімді қолдау желісін құрды. 2014 жылы CCSO АҚШ-тың Иммиграция және Кедендік басқару қызметтерінің ұстау туралы өтініштерін, егер оларға сот ордері қоса берілмесе, қабылдамайтынын жариялаған Вирджиния штатындағы алғашқы округ болды. 2022 жылы жарияланған тізімге сәйкес, CCSO-ның бір орынбасары Вирджиниядағы құқық қорғау органдарының алты қызметкерінің бірі болып, «Oath Keepers» ұйымының мүшесі екені анықталды.

The county level law enforcement services are Chesterfield County Sheriff's Office (CCSO) and Chesterfield County Police Department (CCPD). as of 2022 the sheriff is Karl S. Leonard and the Chief of Police is Jeffrey S. Katz. The CCSO has had 60 sheriffs since its formation in 1749, while the CCPD was founded in 1914 and has had eight chiefs. The CCSO and the CCPD are accredited by the Virginia Law Enforcement Professional Standards Commission. In 1841 the original jail, which was commissioned in 1749, was destroyed in a fire. This resulted in a new jail, which was used until the 1940s when it was converted into an emergency communications (dispatch) office. From the 1940s to 1960 CCSO inmates were housed in other jails until a new, modern facility was built. In the 1970s an addition was built onto the jail. In 1994, a new building was constructed to hold those charged with misdemeanors. Those facing and/or convicted of felonies were still housed in the old 1960 building, which was torn down in 2002. A new building, along with the 1994 section, now constitute the men's jail. There is no longer a Chesterfield jail for female inmates. They all are held at Riverside Regional Jail. In 1917 the original courthouse was demolished to make room for the new one. The 1917 courthouse is now on the National Register of Historic Places. It closed in 1989, when the current courthouse opened at the intersection of Courthouse and Iron Bridge roads. In 2018, CCSO implemented a voluntary addiction recovery program in the county jail which utilizes peer to peer recovery support and professional counselors working to treat underlying conditions. The program is called the HARP program, an acronym for Helping Addicts Recover Permanently. Participants of the program are allowed to return to the jail and participate in group meetings after they have been discharged. The program has grown a robust recovery support network in the community. In 2014, CCSO became the first county in Virginia to publicly state that it would not honor U. S. Immigration and Customs Enforcement detainer requests unless accompanied by a warrant. A CCSO deputy was one of 6 law enforcement officers in Virginia found to be a member of the Oath Keepers organization when a list was leaked in 2022.

2010 жылғы халық санағы

2010 жылғы санақ бойынша округте 316 236 адам, 115 680 үй шаруашылығы және 86 237 отбасы тұратын. Халық тығыздығы анықталмаған. 97 707 тұрғын үй бірлігі болды. Ауданның нәсілдік құрамы: 68,3% ақ нәсілді, 21,9% қара немесе афроамерикалық, 0,4% американдықтар (үндістер), 3,3% азиялық, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан, 3,4% басқа нәсілдерден және 2,6% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 7,2% испаниялық немесе латын американдықтар. Честерфилд округіндегі ең ірі ата-тегілдік топтар: афроамерикалықтар (18%), ағылшындар (14,5%), немістер (12,5%), ирландтар (11%), итальяндықтар (4%) және шотланд-ирландтар (3%). 115 680 үй шаруашылығының 35,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 56,9%-ы – бірге тұратын күйеу-әйел отбасы, 4,4%-ында әйел күйеуізсіз үй иесі, 13,2%-ында еркек күйеуізсіз үй иесі, ал 25,5%-ы – отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 20,7%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 6,7%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,69 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,11 адам. Жас бойынша үлестіру: 18 жасқа дейінгілер – 26,1%, 20-24 жас аралығы – 5,5%, 25-44 жас аралығы – 26,5%, 45-64 жас аралығы – 28,6%, 65 жастан асқандар – 10,4%. Медианалық жас – 37,6 жас. Әр 100 адамға 52 әйел шақ келеді. 2000 жылы үй шаруашылығының медианалық табысы 58 537 доллар, ал отбасының медианалық табысы 65 058 доллар болды. Ер адамдардың медианалық табысы 43 030 доллар, ал әйелдердің медианалық табысы 30 518 доллар. Округтың жан басына шаққандағы табысы 25 286 доллар. Отбасылардың 3,30%-ы және халықтың 4,50%-ы кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 5,60%-ы және 65 жастан асқандардың 3,40%-ы.

Қауымдастықтағы қалалар

2005 жылы Честерфилд округі Англияның Кент графтығындағы Грейвшем ауданымен қарым-қатынас орнатуға келісім жасады. Темза өзенінің жағасында орналасқан Грейвсенд қаласы осы ауданның бір бөлігі. Дәл осы жерде Англияға сапар барысында қайтыс болған Покахонтас жерленген. Честерфилд округіндегі Матоака оның Солтүстік Америкадағы туған жері деп дәстүрлі түрде саналады. Бұл "бауырлас қауымдар" 2007 жылы Вирджиния штатының Джеймстаунның негізі қаланғанын тойлауға арналған шараларының аясында құрылды.

Денсаулық

2020 жылдың наурыз айында Честерфилд округінің басшылығы Ричмонд қаласы және Хенрико, Хановер және Гучленд округтерінің өкілдерімен бірге өткен аймақтық баспасөз конференциясында COVID-19 пандемиясына жауап ретінде жергілікті төтенше жағдай жариялады. Осы баспасөз конференциясында Ричмонд қаласының мэрі Левар Стоуни Честерфилд округі мүшесі болып табылатын Орталық Вирджинияның барлық қауіп-қатерлерді басқару тобының (CVAHIMT) жұмысын бастау туралы хабарлады. CVAHIMT «Орталық Вирджиния аймағының қоғамдық қауіпсіздікті қамтамасыз етуді қажет ететін ірі оқиғалар мен жоспарланған шараларды басқару қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін құрылды». Округ «COVID-19-ға округтің жұмысына тигізетін әсері, Ауруларды бақылау және алдын алу орталықтарының (CDC) және Вирджиния денсаулық сақтау департаментінің (VDH) денсаулық сақтау жөніндегі ұсынымдары, сондай-ақ азаматтар мен бизнес үшін пайдалы ресурстар» туралы ақпарат жинақтайтын «COVID-19-ға округтің жауабы» деген арнайы веб-бетін іске қосты. Келесі апталарда Честерфилд округі COVID-19 пандемиясының тудырған денсаулық сақтау қауіптерінен тұрғындарды, бизнесті және округ қызметкерлерін қорғау үшін бірқатар шаралар қабылдады, оның ішінде көптеген мемлекеттік кеңселер мен мекемелерді келушілер үшін жауып, мыңдаған округ қызметкерлерін қашықтан жұмыс істеуге көшірді. 2020 жылдың 19 наурызында, бейсенбі күні, Честерфилд округі Төтенше жағдайлар операциялық орталығын (EOC) іске қосты, ол округтік басқармалар арасындағы байланыс пен үйлестіруді орталықтандырды. Сонымен қатар, EOC COVID-19 пандемиясына жауап шаралары кезінде округтік операциялар мен қызметтер туралы жалпы сұрақтары бар тұрғындар мен қызметкерлер үшін колл-орталық қызметін ұсынды. 2020 жылдың 29 сәуірінде Честерфилд округі мен ChamberRVA серіктестігі атынан Честерфилд сауда палатасы «Честерфилдті қайта іске қосу» бірлескен жобасын жариялады, ол «округ бойынша бизнес пен сайланған лауазымды тұлғалар қарастыруы тиіс мәселелерге» бағытталды. 2020 жылдың 13 мамырында Честерфилд денсаулық сақтау бөлімі COVID-19 тестілеу шараларын өткізе бастады, мұнда сақтандыруы жоқ немесе жеткіліксіз сақтандырылған адамдарға тестілеу тегін болды. Осы тестілеу шаралары маусым айында да жалғасты. Честерфилд округі 2020 жылдың 1 маусымындағы дүйсенбіде мемлекеттік ғимараттарды кезең-кезеңімен қайта ашуды бастады.

In March 2020, Chesterfield County leadership declared a local state of emergency in response to the COVID 19 pandemic at a regional press conference alongside representatives from the City of Richmond and Henrico, Hanover and Goochland counties. At that press conference, Richmond Mayor Levar Stoney announced the activation of the Central Virginia All Hazards Incident Management Team (CVAHIMT), of which Chesterfield County is a member. The CVAHIMT "was established to support the needs of the Central Virginia Region for management of major incidents and planned events that require a public safety response." The county launched a dedicated webpage, County Response to COVID 19, as a repository of information pertaining to the virus's impact on county operations, public health guidance from the Centers for Disease Control and Prevention (CDC) and the Virginia Department of Health (VDH) as well as resources for citizens and businesses. In the following weeks, Chesterfield County took several actions to help safeguard residents, businesses and county employees against the public health risks posed by COVID 19, including closing many public offices and facilities to visitors and transitioning thousands county employees to work from home. On Thursday, March 19, 2020, Chesterfield County activated its Emergency Operations Center (EOC), which centralized county communications and coordination between departments. Additionally, the EOC provided a call center for residents and employees with general questions about county operations and services throughout the COVID 19 response. On April 29, 2020, the Chesterfield Chamber of Commerce, on behalf of partners Chesterfield County and ChamberRVA, announced the joint initiative Relaunch Chesterfield which would focus "on issues for businesses and elected officials around the county to consider" as larger plans to reopen the commonwealth were made. On May 13, 2020, the Chesterfield Health Department began hosting COVID 19 testing events, with tests being free for uninsured and underinsured individuals. These testing events continued into the month of June. Chesterfield County began its phased reopening of government buildings on Monday, June 1, 2020.

Қауымдастықтар

Честерфилд округінде еншілес қалалар жоқ.