Филипп Коку: Футболшы және жаттықтырушының өмірбаяны

Кіріспе

Голландиялық футболшы және жаттықтырушы (1970 жылы туған)

Филип Джон Уильям Коку (1970 жылдың 29 қазанында туған) – голландиялық кәсіби футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы, соңғы рет «Витесс» командасын жаттықтырды. Коку Эйндховенде дүниеге келді, бірақ Зевенаарда өсті. Ол жергілікті «DCS» және «De Graafschap» клубтарында жастар футболын ойнады. «AFC '34» клубында бір жыл ойнағаннан кейін, ол кәсіби мансабын «AZ» клубында бастады. 1990 жылы Коку «Витесс» клубына көшті. Оның алғашқы маусымында сынған тобық сүйегі оның ойынын тоқтатты, бірақ ол келесі төрт маусымда негізгі құрамның тұрақты ойыншысы болды. 1995 жылы «PSV» клубына қосылды, онда 1997 жылы KNVB кубогы мен Eredivisie титулын жеңіп алды. Коку 1998-2004 жылдар аралығында «Барселона» сапында ойнады. Ол клуб капитаны болды, 1999 жылы Ла Лига жеңімпазы атанды және Чемпиондар лигасының екі жартылай финалына қатысты. 2004 жылы клубты шетелдік ойыншылардың арасында лига матчтарында ең көп қатысқан ойыншы ретінде тастады. Коку «PSV» клубына екінші рет келгенде тағы үш Eredivisie титулын жеңіп алды және Чемпиондар лигасының жартылай финалына жетті. «Ал Жазира» клубында бір жыл ойнағаннан кейін Коку кәсіби футболдан зейнеткерлікке шықты. Коку Голландия құрамасына 1996 жылы дебют жасады және 1998 жылғы әлем чемпионатына қатысты, екі гол соқты, бірақ Бразилиямен өткен жартылай финалда пенальтиден мүше болды. Ол 2006 жылғы әлем чемпионатына, сондай-ақ 1996, 2000 және 2004 жылғы Еуропа чемпионаттарына қатысты. Коку соңғы екі турнирде жартылай финалға жетті, ал 2004 жылы Голландия құрамасының капитаны болды. 101 матч өткізген Коку голландиялық футболшылардың тізімінде сегізінші орында тұр. Карьерасы барысында ол негізінен қорғаныс шебер ретінде орта алаңда ойнады, бірақ қорғаушы, қанат шебері немесе шабуылшы ретінде де алаңға шыға алу қабілетімен танымал болды. Кәсіби футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Коку «PSV» клубына жасөспірімдер жаттықтырушысы және кейіннен бас жаттықтырушының көмекшісі болып қайта оралды. 2008-2012 жылдары Берт ван Марвиктің басшылығымен Голландия құрамасында ассистент болып жұмыс істеді. Коку 2012 жылы «PSV» клубының бас жаттықтырушысы міндетін уақытша атқарды, ол KNVB кубогын жеңіп алды. 2013 жылы ол «PSV» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және клубта өткізген бес жыл ішінде үш лига титулын жеңіп алды.

Phillip John William Cocu (born 29 October 1970) is a Dutch professional football manager and former player, and was most recently the manager of Vitesse. Cocu was born in Eindhoven but raised in Zevenaar, playing youth football for local clubs DCS and De Graafschap. After a year at AFC '34, he started his professional career at AZ. In 1990, Cocu moved to Vitesse. A broken fibula disrupted his first season, but he became a first team regular in the following four seasons. In 1995, he joined PSV, where he won the KNVB Cup and the Eredivisie title in 1997. Cocu played for Barcelona between 1998 and 2004. There, he would become club captain, win La Liga in 1999 and play two Champions League semi finals. He left the club in 2004 as club record holder for the most league appearances by a foreign player. During Cocu's second stint at PSV, he won another three Eredivisie titles and reached the Champions League semi finals. After a year at Al Jazira, Cocu retired from professional football. Cocu debuted for the Netherlands national team in 1996 and appeared at the 1998 World Cup, scoring two goals but missing a penalty in the semi finals against Brazil. He also played at the 2006 World Cup, as well as the 1996, 2000 and 2004 European Championships. Cocu reached the semi finals in the latter two tournaments and in 2004, he served as captain of the Dutch team. With 101 caps, Cocu is eighth on the list of most Dutch international appearances. During his career, he mainly played as a defensive "playmaker" in midfield, but became equally known for his ability to be fielded as a defender, wing back, winger or forward. After his retirement from playing professional football, Cocu joined PSV again as youth coach and later assistant manager. He also served as assistant at the Dutch team under Bert van Marwijk between 2008 and 2012. Cocu was caretaker manager at PSV in 2012, during which he won the KNVB Cup. In 2013, he was officially appointed as PSV manager, and won three league titles in his five years at the club.

Ерте мансап

Коку Эйндховенде дүниеге келді, бірақ оның отбасы ол үш жасқа толғанда әкесі жұмысын ауыстырғаннан кейін Зевенаарға көшіп кетті. Ол алты жасында жергілікті DCS әуесқой клубында жастар футболын ойнауды бастады. Әдетте, жасөспірімдерге жеті жасқа толғанға дейін ойнауға рұқсат берілмейтін еді, бірақ Коку үшін ерекшелік жасалды. Ол "Ди Графшаптың" жастар академиясына өткенге дейін DCS үшін ойнады.

Алғашқы жылдар

Коку AZ резервтік құрамасында бастады, бірақ көп ұзамай бірінші командаға қосылды. Ол кәсіби дебютін 1989 жылғы 22 қаңтарда жасады, көмекші жаттықтырушы Хьюго Ховенкамп (төсекте жатқан бас жаттықтырушы Ханс Эйкенбрукты алмастырып) оны Eerste Divisie матчында NEC-ке қарсы шығарды. 18 жастағы футболшы сол кезде сол қанатта ойнады. Коку екі аптадан кейін Fortuna Sittard-қа қарсы кубок матчында және наурыз айында SVV-ге қарсы лига матчында өзінің алғашқы голдарын соқты. Ол алғашқы маусымында төрт гол соқты. Чемпионат аяқталғаннан кейін Коку жаңадан көтерілген Vitesse клубына 272 000 евроға сатылды. Бірінші Vitesse маусымында тібін сындырғаннан кейін Коку сегіз матч қана ойнады. Екінші маусымында ол көп матчтарда ойнап, үш гол соқты. 1991 жылғы тамызда ADO Den Haag-қа қарсы матчта ол өзінің алғашқы Vitesse голын соқты. 1991 жылы жаттықтырушы Герберт Нойман Коку үшін орталық рөлді көріп, оны жартылай қорғаушы позициясына қойды. Vitesse Derry City-ді жеңгеннен кейін келесі турда бельгиялық Mechelen клубын жеңді. Сыртқы матчта Коку қашықтықтан соққан голмен шешілді (0–1). Vitesse ақырында Real Madrid клубынан жеңілді. Эредивизиде команда төртінші орынды иеленді. Коку лиганың барлық матчтарында ойнады және үшінші маусымында гол соғу көрсеткішін екі есеге арттырды. Соңында ол PSV клубында ойнауды жөн көрді. Бірінші маусымында ол PSV сапында KNVB кубогын жеңіп алды. Финалда Sparta Rotterdam-ға қарсы өткен матчта (5–2) Коку алғашқы голды соқты. 1996 жылғы қазан айында Feyenoord-қа қарсы 7–2 есебімен өткен матчта ол екі гол соқты. 1997–98 маусымында Коку екі гол соғып (3–1 есебімен Roda JC-ді жеңіп), Johan Cruyff Shield-ты жеңіп алды. Эредивизиде PSV Ajax-тан кейін екінші орынды иеленді. KNVB кубогының финалында да Ajax-қа (5–0) жеңілді. Маусымнан кейін Коку келісімшартты ұзартпауға шешім қабылдады, еркін трансферге кету ниетін білдірді. Наурыз айында Коку Real Sociedad-қа қарсы матчта екі гол соғып (2–0), жеңіске жеткізді. Екінші маусымында команда лигада Deportivo de La Coruña командасынан кейін екінші орынды иеленді. Коку лигада алты гол соқты, оның ішінде екеуі Real Oviedo-ға қарсы (3–2 есебімен жеңіс) және екеуі Athletic Bilbao-ға қарсы (0–4 есебімен жеңіс) соғылды. Барселона мен Коку Чемпиондар лигасының жартылай финалына жетті, бірақ Валенсия клубынан жеңілді. Қайта матчта Коку соңғы голды соқты. 2001–02 маусымында Барселона тағы да Чемпиондар лигасының жартылай финалына жетті, бірақ Real Madrid финалға өтуге бөгет болды. 2002–03 маусымы Барселона үшін соңғы жылдары ең нашар маусым болды: команда Ла Лигада алтыншы орынды иеленді, Ван Галь ерте жұмыстан босатылды, ал Коку ақпан айында Чемпиондар лигасының Internazionale клубына қарсы матчында (0–0) тізе буынын жыртып алды. Ол екі айға алаңнан шықты. Одан бұрын Барселона Inter клубын 3–0 есебімен жеңген болатын, онда Коку гол соққан. Келіссөздер сәтсіз аяқталған жағдайда PSV клубына қосылуға ниеттенген Коку маусым айында бір жылға келісімшартты ұзартуға келісті. 2003–04 маусымы жаңа жаттықтырушы Франк Рийкаардпен басталды. Коку лига маусымының алғашқы голын соқты, Athletic Bilbao-ға қарсы матчта жеңіске жеткізді (0–1). 2004 жылдың басында Барса Кокумен келісімшартты ұзартпайтынын хабарлады. Екі тарап та жаңа келісімге келе алмады, өйткені ол Барселонаның ұсынған айтарлықтай төмен ұсынысын қабылдамады. Коку клубтың шешіміне көңілі қалды, бірақ PSV клубына қайтып оралуға қуанды, оның ұсынысы әрқашан күшінде болды. Клубтан кеткеннен кейін, клуб президенті Жоан Лапорта оған адалдығы үшін тақташа табыс етті. Кокудың 205 Ла Лига матчы және 291 жалпы матчы Барселона клубында шетелдік ойыншы үшін рекордты көрсеткіш болды, бұл рекорд 2011 және 2012 жылдары Лионель Месси одан асып түскенше сақталды.

Cocu began in the AZ reserve squad but was soon added to the first team. He made his professional debut on 22 January 1989, when assistant coach Hugo Hovenkamp (replacing the bedridden manager Hans Eijkenbroek) brought him on in an Eerste Divisie match against NEC. The 18 year old played as left winger at the time. Cocu scored his first goal two weeks later in a cup match against Fortuna Sittard, followed up by his first league goal in March against SVV. He would go on and score four goals in his first season. After the competition ended, Cocu was sold to the newly promoted Vitesse for €272,000. Cocu played only eight matches in his first Vitesse season after he suffered a broken fibula. He had a more productive second season, playing most matches and scoring three times. He netted his first Vitesse goal in August 1991 in a match against ADO Den Haag. Coach Herbert Neumann envisioned a leading central role for Cocu in 1991 and placed him on the midfield position. After Vitesse defeated Derry City, they beat Belgian side Mechelen in the following round. The away match was decided by a long range effort from Cocu (0–1). Vitesse was eventually knocked out by Real Madrid. In the Eredivisie, the team finished in fourth place. Cocu also played all league matches and doubled his goal tally in his third season. He eventually chose to play for PSV. In his first season, he won the KNVB Cup with PSV. In the final against Sparta Rotterdam (5–2), Cocu scored the first goal. In October 1996, Cocu scored twice in a 7–2 win against Feyenoord. In the 1997–98 season, Cocu won the Johan Cruyff Shield again after scoring twice in a 3–1 victory against Roda JC. In the Eredivisie, PSV finished second behind Ajax. The KNVB Cup final was also lost to Ajax (5–0). After the season, Cocu decided not to extend his contract, demonstrating his intent to leave on a free transfer. In March, Cocu decided the match against Real Sociedad by scoring both goals (2–0). In his second season, the team finished second in the league behind Deportivo de La Coruña. Cocu scored six league goals, including two against Real Oviedo (a 3–2 win) and two against Athletic Bilbao (a 0–4 win). Barcelona and Cocu reached the Champions League semi finals, where they were knocked out by Valencia. Cocu scored the final goal in the return leg. In the 2001–02 season, Barcelona reached the Champions League semi finals again, but were denied the final by Real Madrid. The 2002–03 season was Barcelona's worst in years, however: the team finished sixth in La Liga, Van Gaal was fired early on and Cocu tore his knee ligament in a Champions League match against Internazionale (0–0) in February. He was sidelined for two months. Weeks earlier, Barcelona had already beat Inter 3–0, with a goal by Cocu. Cocu, who intended to join PSV if the negotiations failed, eventually agreed on a one year extension in June. The 2003–04 season began with new coach Frank Rijkaard. Cocu scored Barcelona's first goal of the league season, deciding the match against Athletic Bilbao (0–1). In early 2004, Barça announced it would not renew Cocu's contract. Both parties could not agree on a new deal after he did not accept Barcelona's significantly lowered offer. Cocu was disappointed by the club's decision, but was happy to return to PSV, whose offer always remained. After his departure, he was awarded a plaque for his loyalty by club president Joan Laporta. Cocu's 205 La Liga matches and 291 total appearances were Barcelona records for a foreign player when he left; both records remained until Lionel Messi surpassed them in 2011 and 2012 respectively.

PSV және Al-Jazira

2004 жылы Коку PSV клубымен екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Чемпиондар лигасының ширек финалында (1–1) PSV үшін Коку гол соқты, қарсыласы – «Лион» командасы болды. PSV жартылай финалға өтті, бірақ «Милан» клубынан жеңіліп, турнирден шығарылды. Сыртқы ойында 2–0 есебімен ұтылғаннан кейін, PSV кері ойында Коку соққан голдың арқасында 2–0 есебімен алға шықты. Алайда, «Милан» ойыншысы Массимо Амброзинидің голы Кокуның екінші голына қарамастан, финалға өту үмітін жойды. Отандық лигада Коку бұрынғы матчта алынған қызыл карточка салдарынан «Витесс» клубына қарсы жеңіс тұрғызылған ойынды өткізіп алды. Ол «Виллем II» клубымен өткен ойында Мартин Рюзердің қастық әрекетінен кейін екінші сары карточка алды. 2005 жылы Марк ван Боммель PSV клубын тастап кеткен соң, бас жаттықтырушы Гус Хиддинк Кокуға капитандық міндетін тапсырды. PSV қайтадан лига чемпионы атанды және Чемпиондар лигасының екінші турында «Лион» клубынан жеңіліп, турнирден шығарылды. Коку кері матчта алаңнан қуылды. Лигада көрсеткен жоғары нәтижелері үшін Коку сол жылы «Зилверен Шоен» жүлдесін иеленді, ол Эредивизидің екінші үздік ойыншысы ретінде танылды. 2005–06 маусымынан кейін Коку PSV клубымен келісімшартты бір жылға ұзартты. Команда 2006–07 маусымын жақсы бастады, бірақ маусымның екінші жартысында көрсеткіштері төмендеп, чемпиондық титулға қол жеткізуге шамасы келмеді. Чемпионаттың тағдыры соңғы турда шешілді, онда PSV «Витесс» клубымен кездесті. PSV ойынды 5–1 есебімен жеңіп алды, ал Коку соңғы голды соқты. Осы гол нәтижесінде титул PSV клубына бұйырды: PSV мен күміс жүлдегер «Аякс» арасындағы гол айырмашылығы бір гол болды, бұл Эредивизи титулын жеңу үшін жеткілікті болды. 2006–07 маусымынан кейін Коку карьерасын аяқтау туралы ойланып, Австралия және «Аль-Жазира» клубтарынан ұсыныстар алды. «Аль-Жазира» клубының өкілдері Абе Кнуп пен Латсло Ямбормен (бұрын «Аякс» клубында жұмыс істеген) кеңескеннен кейін, 2007 жылдың тамыз айында Біріккен Араб Эмираттарының клубымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды. Алғашқы матчында, «Аль-Васл» клубына қарсы өткен ойында, ол бірден гол соғып, команданың 2–1 есебімен жеңіске жетуіне көмектесті. «Аль-Жазира» сапында Коку 17 лига матчында ойнап, төрт гол соқты. Маусым аяқталғаннан кейін Коку тағы бір жыл қалу мүмкіндігін қарастырды, бірақ ақырында кәсіби футбол жаттықтырушы курсына қатысу үшін Нидерландыға оралуды жөн көрді.

In 2004, Cocu signed a two year contract with PSV. In the Champions League, Cocu scored the PSV away goal in the quarter final match against Lyon (1–1). PSV reached the semi finals, but were ultimately eliminated by Milan. After losing the away leg 2–0, PSV went 2–0 ahead in the return game with a goal by Cocu. A goal by Milan's Massimo Ambrosini, however, ended the hope to reach the finals, despite an injury time second goal by Cocu. In the domestic league, Cocu missed the title winning match against Vitesse after a sending off in the previous match. He was handed his second yellow card against Willem II after being provoked by Martijn Reuser. When Mark van Bommel left PSV in 2005, Cocu was handed the role of captain by manager Guus Hiddink. PSV won the league title again and reached the second round of the Champions League, where they were eliminated by Lyon. Cocu was sent off in the return match. For his league performances, Cocu won the Zilveren Schoen as the second best Eredivisie player that year. After the 2005–06 season, Cocu signed a one year contract extension with PSV. The team started the 2006–07 season well, but the performances heavily declined in the second half of the season and the title was almost lost. The championship was to be decided on the last league round, with PSV facing Vitesse. PSV won the match 5–1, with Cocu scoring the final goal. This goal eventually decided the title race: the goal difference between PSV and runners up Ajax was one goal, just enough for the Eredivisie title win. Cocu was close to announcing his retirement after the 2006–07 season, but still received offers from Australia and Al Jazira Club. After consulting Al Jazira's Abe Knoop and Lázsló Jámbor (who worked for Ajax), he chose to sign a one year deal with the club from the United Arab Emirates in August 2007. In his first match, played against Al Wasl, he immediately scored in the team's 2–1 victory. With Al Jazira, Cocu appeared in 17 league matches and scored four goals. After the season ended, Cocu considered staying for another year, but ultimately chose to return to the Netherlands in time for the professional football coach course.

Халықаралық мансап

Коку 1994 жылы халықаралық дебютіне жақын болды. Бапкер Дик Адвокат оны Vitesse клубындағы өнері үшін 1994 жылғы әлем чемпионатына 25 ойыншыдан тұратын алдын ала құрамаға қосты, бірақ ол соңында командаға ілікпеді. Оның халықаралық дебюті 1996 жылдың басында 25 жасында Германияға қарсы бақылау матчында өтті, осы мүмкіндікті Гус Хиддинк берді. Хиддинк Кокуды 1996 жылғы Еуропа чемпионатына шақырды. Ол топтық кезеңдегі екі матчта қосалқы құрамда шықты және Францияға қарсы ширек финалда жеңілген негізгі құрамға енді. Екі жыл өткен соң, Голландия құрамасы 1998 жылғы әлем чемпионатына ілікті, Коку негізгі құрамдағы орнын берік ұстады. Ол әлем чемпионатының барлық матчтарында ойнады және топтық кезеңде Оңтүстік Корея мен Мексикаға қарсы өткен матчтарда гол соқты. Коку және Нидерланды 2000 жылғы Еуропа чемпионатына үй иесі ретінде автоматты түрде қатысты. Голландиялық команда, Коку барлық ойында қатысқан, топтық кезеңдегі барлық матчтарын және ширек финалда Югославияға қарсы ойынын жеңіп алды. Дегенмен, Коку және команда жартылай финалда пенальтилер сериясінде Италияға есе жіберді. Нидерланды 2004 жылғы Еуропа чемпионатына іріктеу кезеңінде жақсы өнер көрсетті, Коку екі гол соқты (екеуі де Австрияға қарсы жеке матчтарда). 2004 жылғы Еуропа чемпионатында Коку команда капитаны болып тағайындалды және барлық матчтарда ойнады. Швецияға қарсы ширек финалда ол пенальти соқты, бірақ Нидерланды жеңіске жетті. Ал жартылай финалда Португалия құрамасы оларды жеңіп шықты. Нидерланды 2006 жылғы әлем чемпионатына ілікті, Коку іріктеу матчтарында үш гол соқты. Коку көптеген ойында негізгі құрамда ойнады, бірақ 2005 жылдың қыркүйегінде Андорраға қарсы матчта алаңнан қуылғандықтан, ол соңғы екі іріктеу ойынына қатыса алмады. Әлем чемпионатында Нидерланды топтық кезеңнен өтті, бірақ екінші турда Португалиядан жеңілді, Коку екінші таймның басында жоғары лақтырылған допқа тиіп, теңестіруге жақын келді. Нидерланды құрамасы сапында 101 матч өткізген Коку қазіргі таңда Нидерландының ең көп ойын өткізген футболшылары тізімінде бесінші орында тұр. 2006 жылдың қыркүйегінде Беларусьпен өткен матч алдында оған қоштасу рәсімі өткізіліп, алтын медаль табыс етілді. 2011 жылы Коку Голландия Корольдік футбол қауымдастығының (KNVB) құрметті азаматы атанды, голландиялық футболға сіңірген еңбегі үшін берілетін құрметті атақ.

Cocu was close to his international debut in 1994. Coach Dick Advocaat listed him on the 25 man provisional squad for the 1994 World Cup due to his performances at Vitesse, but he eventually did not make the team. His international debut came at age 25 in early 1996 in an exhibition match against Germany, handed to him by Guus Hiddink. Cocu was called up for Euro 1996 by Hiddink. He appeared as a substitute in two group stage matches and was included in the first team for the quarter final defeat against France. Two years later, the Dutch team qualified for the 1998 World Cup, with Cocu having secured his place as a first team member. He appeared in all World Cup matches, while scoring in the group stage matches against South Korea and Mexico. Cocu and the Netherlands were present at Euro 2000 after automatically qualifying as a host. The Dutch side, with Cocu in all fixtures, won all group matches and the quarter final against Yugoslavia. Still, Cocu and the team were again eliminated after a penalty shoot out in the semi finals, this time against Italy. The Netherlands did well in the Euro 2004 qualifiers, with Cocu scoring twice (both in separate matches against Austria). During Euro 2004, Cocu was chosen as team captain and appeared in all matches. In the quarter finals against Sweden, he missed a penalty in the shoot out, but the Netherlands still managed to win. In the semi finals, the team was eliminated by hosts Portugal. The Netherlands qualified for the 2006 World Cup, with Cocu scoring three times in the qualifying matches. Cocu was a first team member in most games, but a sending off against Andorra in September 2005 meant that Cocu missed the last two qualifiers. At the World Cup, the Netherlands progressed from the group stage, but were knocked out by Portugal in the second round, with Cocu coming close to equalizing by hitting the crossbar shortly after the start of the second half. With 101 caps for the Netherlands, Cocu is currently ranked fifth in the list of most Dutch international appearances. He was granted a farewell and a golden plaque for his services before the match against Belarus in September 2006. In 2011, Cocu was named bondsridder of the Royal Dutch Football Association (KNVB), an honorary title for his service to Dutch football.

PSV Eindhoven компаниясы

2008 жылы Коку ӘББ-ден оралғаннан кейін футбол жаттықтырушысы болуға қызығушылық танытты. Ол қажетті жаттықтырушылық лицензияларын алу үшін кәсіби футбол жаттықтырушылар курсына қатысты және бірнеше жастар құрамаларына көмектесу үшін PSV-ге қайта оралды. Коку сондай-ақ Нидерланды құрамасының бас жаттықтырысы болған Берт ван Марвейкке екінші көмекші ретінде тағайындалды. Кейін PSV-дегі қызметі 19 жасқа дейінгі командаға Эрнест Фаберге көмектесуге және 2008 жылдың соңында Хуб Стивенс басшылығымен PSV негізгі құрамының жаттықтырушысы болуға өзгерді. Стивенс 2009 жылдың қаңтарында отставкаға кеткеннен кейін Коку уақытша бас жаттықтырушы Дуайт Лодевегестің көмекшісі болды. Маусым аяқталғаннан кейін ол негізгі құраммен жартылай уақыт жұмыс істеді. 2010 жылдың ақпанында ол жаттықтырушылық емтиханын сәтті тапсырып, Нидерландыда бас жаттықтырушы болуға мүмкіндік алды. Бір айдан кейін Коку Нидерланды құрамасының бас жаттықтырушысының көмекшісі лауазымында тағы екі жыл қалды. 2010 жылғы әлем чемпионатына Нидерланды құрамасымен бірге қатысты, онда Испанияға қарсы финалда жеңіліске ұшырады. 2010 жылдың желтоқсанында Коку Франк де Бур Аякс бас жаттықтырысы болғаннан кейін Нидерланды құрамасының бірінші көмекшісі болып тағайындалды. 2011 жылдың жазында Коку PSV-мен жаңа екі жылдық келісімшартқа қол қойды. 2012 жылдың наурыз айында Фред Рюттен PSV бас жаттықтырысы лауазымынан босатылғаннан кейін Коку маусымның соңына дейін уақытша бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Фабер Кокудың көмекшісі ретінде PSV-ге FC Эйндховеннен қосылды. Бас жаттықтырушы ретінде өткен бірнеше айда ол жас Мемфис Депайды негізгі құрамға қосты және Андреас Исаксонды Пшемислав Тытоньмен алмастырды. Дегенмен, нәтижелер жақсармады және RKC Waalwijk-ке қарсы өткен үй матчында 2:1 есебімен жеңілгеннен кейін Коку титул үшін күрестен бас тартты. Соңғы бес ойынды қатарынан жеңіп алғандарына қарамастан, Коку және PSV лигада үшінші орынды иеленді, нәтижесінде Чемпиондар лигасына қатысу мүмкіндігінен айырылды. Дегенмен, Коку және команда финалда Геракл Алмелоны 3:0 есебімен жеңіп, KNVB кубогын жеңіп алды. 2012/13 маусымында PSV басқармасы Дик Адвокатты жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Команданы жаттықтыруда тәжірибе алуға құштар Коку PSV-нің 19 жасқа дейінгі құрамының бас жаттықтырысы лауазымын қабылдады. Ол сондай-ақ 2012 жылғы Еуропа чемпионатыннан кейін Нидерланды құрамасының бас жаттықтырушысының көмекшісі лауазымынан бас тартты, онда Нидерланды алғашқы кезеңнен шығарылды. Маусым барысында Адвокат кеткен жағдайда Коку оның орнын басатыны туралы шешім қабылданды. Адвокат маусым соңында кеткеннен кейін Коку PSV-нің бас жаттықтырысы лауазымына төрт жылдық келісімшартқа қол қойды. Фабер және Крис ван дер Верден оның көмекшілері ретінде тағайындалды, Коку PSV жастар академиясынан тәрбиеленген ойыншыларды дамытуға баса назар аударатынын атап өтті. 2015 жылдың 18 сәуірінде Коку "Хееренвенді" 4:1 есебімен жеңіп, "Эредивизи" титулын жеңіп алды. Бұл PSV-нің 2008 жылдан бергі алғашқы лига титулы болды және Аякс командасының лигадағы төрт жылдық үстемдігіне нүкте қойды. Кокудың командасы бір маусымнан кейін лига титулын сәтті қорғады.

After Cocu's return from the UAE in 2008, he showed interest in becoming a football coach. He joined the professional football coach course in order to achieve the necessary coaching badges and returned to PSV to assist in several youth squads. Cocu was also immediately appointed second assistant of Bert van Marwijk, who became manager of the Netherlands national team. Later, his role at PSV changed to assisting Ernest Faber at the PSV under 19 squad and becoming a trainee for the PSV first team under Huub Stevens in late 2008. After Stevens resigned in January 2009, Cocu became the assistant manager under caretaker manager Dwight Lodeweges. After the season finished, he continued to be part time available for the first team. In February 2010, he passed his coaching exam, enabling him to be a manager in the Netherlands. A month later, Cocu agreed to remain assistant manager for the Dutch national team for another two years. With the Netherlands, he was present at the 2010 World Cup, where the team lost the final against Spain. In December 2010, Cocu was promoted to first assistant manager at the Dutch national team after Frank de Boer became manager of Ajax. In the summer of 2011, Cocu signed a new two year contract with PSV. When Fred Rutten was dismissed as PSV manager in March 2012, Cocu was appointed as caretaker manager for the remainder of the season. Faber joined PSV from FC Eindhoven to serve as Cocu's assistant. During his few months as manager, he promoted youngster Memphis Depay to the first team and replaced Andreas Isaksson with Przemysław Tytoń as the side's starting goalkeeper. The results did not improve, however, and after a 2–1 home defeat against RKC Waalwijk, Cocu vocally forfeited the title race. Despite winning the last five games in a row, Cocu and PSV finished third in the league, therefore missing out on Champions League football. Nonetheless, Cocu and the team won the KNVB Cup by beating Heracles Almelo 3–0 in the final. For the 2012–13 season, the PSV board appointed Dick Advocaat as the new manager. Eager to gain more experience in coaching a team, Cocu took up the position of the PSV under 19 coach. He also gave up his job as assistant manager at the Dutch national team after Euro 2012, in which the Netherlands were eliminated in the first round. During the season, it was decided that Cocu would succeed Advocaat in case he would announce his departure. When Advocaat quit post season, Cocu signed a four year contract as manager of PSV. Joined by Faber and Chris van der Weerden as his assistants, Cocu stressed his emphasis on developing players from the PSV youth ranks. On 18 April 2015, Cocu won the Eredivisie title after a 4–1 win over Heerenveen. This was PSV's first league title since 2008, also ending a four year domination of the league by Ajax. Cocu's team successfully defended the league title one season later.

Фенербахче

2018 жылдың 22 маусымында Коку Түркияның жаңа басшылығы бар "Фенербахче" клубымен үш жылдық келісімге келді. 28 қазанда клуб құлату аймағынан бір ұпай ғана жоғары тұрғаннан кейін, "МКЕ Анкарагюджүге" үй стадионында 3:1 есебімен жеңілген соң, ол қызметтен босатылды.

Дерби округі

2019 жылдың 5 шілдесінде Коку Чемпионшип лигасының «Дерби Каунти» клубының жаңа бас жаттықтырысы болып тағайындалды. Ол «Дербиді» лигада 10-шы орынға жеткізді, сонымен қатар, жергілікті жанкүйерлер арасында «Кокубол» деп белгілі болған, толыққанды футбол стилін енгізді. 2020 жылдың 14 қарашасында Коку мен «Дерби» клубы тараптарға келісіп, жолдары айырылысты, сол кезде клуб турнир кестесінің соңғы сатысында болды.

Жылдамдық

Коку 2022 жылдың 26 қыркүйегінде шамамен екі жылдық үзілістен кейін жұмысына қайта оралды. Ол 1995 жылы ойыншы ретінде кеткен «Витесс» клубының бас жаттықтырылушысы болып тағайындалды, клуб сол кезде турнир кестесінде 14-ші орында тұрды. Ол «VfL Bochum» командасына кеткен Томас Летштің орнын басты. 2023 жылдың 11 қарашасында «SC Heerenveen» клубымен өз алаңында 1:3 есебімен жеңілгеннен кейін отставкаға кетті, осы жеңілістен кейін команда 12 матчтан соң 8 ұпаймен турнир кестесінің соңғы сатысында қалды.