Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канберраның құрамынан шыққан баскетбол командасы, Австралия.
Defunct basketball team from Canberra, Australia
Канберра Канондары – Австралияның Ұлттық баскетбол лигасында (NBL) өнер көрсеткен, құрамынан шыққан баскетбол командасы. Олар 2003 жылы қаржылық қиындықтарға тап болып, Ньюкасл қаласына көшірілді, онда Hunter Pirates болып қайта құрылды. Бұл жоба да сәтсіз аяқталғаннан кейін команда Сингапурға көшіріліп, 2006/07 маусымында Сингапур Слингерс атымен ойнады. Канондары 1979 жылғы алғашқы турнирде күміс жүлдегер атанды, ал кейін 1983, 1984 және 1988 жылдары үш рет чемпион атанды. 1989 жылы да күміс жүлдегер атанды.
The Canberra Cannons are a defunct basketball team that competed in Australia's National Basketball League (NBL). They went into financial administration in 2003 and were relocated to Newcastle, where they became the Hunter Pirates. After this venture also folded the team was relocated to Singapore and played as the Singapore Slingers for the 2006/07 season. The Cannons were runners up in the inaugural 1979 competition and then won three championships in 1983, 1984 and 1988. They were also runners up in 1989.
Тарих
Каннонс – 1979 жылы лиганың алғашқы маусымында сынға түскен алғашқы он NBL клубтарының бірі. Олар 13–5 есебімен чемпионат ойындарына өтті, бірақ соңғы кедергіде жеңіліп, финалда 94–93 есебімен Сент-Килда Сентс клубына ұтылды. Канберра келесі бірнеше маусымда плей-оффқа іліге алмады, бірақ 1983 жылы алғашқы NBL чемпиондығын жеңіп алды, Ұлы финалда 75–73 есебімен қорғаушы чемпион Вест-Аделаида Биаркатс клубын ұтты. Аделаидада туған қорғаушы Фил Смит 1983 жылы командаға қосылды және NBL-де ұрлау мен нәтижелі пас беру көрсеткіштері бойынша көш бастады, сондай-ақ All NBL командасының құрамына нүктелі қорғаушы ретінде енді. 1983 жылы Уэйд Кирчмайер, Дэйв Нельсон және Гарри Боллдан құралған Каннонс үштігі «Брюз ағайындар» деп аталды. Лига импортты үштен екіге дейін азайтқаннан кейін Кирхмайер 1984 жылға қайта шақырылмады. Каннонс 1984 жылы чемпиондық атағын қайталады, бұл жолы маңызды ойында Брисбен Буллетс клубын 84–82 есебімен жеңді. Смит тағы да жарқын маусым өткізді және All NBL командасының құрамына енді. Канберра келесі үш маусымда плей-оффқа қатысты, бірақ әр жолы жартылай финалда Буллетс клубынан жеңілді. 1988 жылға дейін Каннонс чемпиондық даңқын бағындыра алмады, ол кезде жартылай финалда Аделаида 36ers клубын жеңіп, ең жақсы үш ойыннан тұратын чемпионат сериясында Солтүстік Мельбурн Гиантс клубын 2–1 есебімен ұтты. Смит лигада үш ұпайлы лақтырудың пайыздық көрсеткіші, еркін лақтырудың пайыздық көрсеткіші және ұрлау бойынша көш бастағаннан кейін тағы да All NBL командасының құрамына енді, сондай-ақ үздік қорғаныс ойыншысы атанды. Смит серияда орташа есеппен 23,3 ұпай, 3,6 допты қайтару және 5,6 нәтижелі пас бергені үшін Grand Final MVP атанды. 7'0" (213 см) импорттық орталық Вилли Симмонс ойынды тоқтату көрсеткіші бойынша да лигада көш бастады, орташа есеппен ойын басына 3,6 рет тоқтату жасады. Солтүстік Мельбурн 1989 жылы кек қайтарды, чемпионат сериясында Каннонсты 2–0 есебімен ұтты. Бұл Каннонс клубының NBL Grand Final-да соңғы рет ойнағаны болды. Каннонс 1992 жылға дейін плей-оффқа іліге алмады, ол кезде олар бірінші раундта болашақ чемпиондар, Оңтүстік-Шығыс Мельбурн Маджик клубынан шығарылды. Олар 1996 жылы плей-оффқа жетіп, жартылай финалға дейін жетті, бірақ Мельбурн Тайгерс клубына 2–1 есебімен ұтылды. Олар 1997 жылы финалға тағы да өтті, бірақ бірінші раундта Солтүстік Мельбурннан 2–1 есебімен жеңілді. 1990 жылдардың соңында клубты қаржылық қиындықтар қысымға түсірді, ал команда 2002 жылдың желтоқсан айында қаржылық мәселелерге мойынсұнды. Клуб 2002–03 NBL маусымының қалған ойындарын өткізе алды, бірақ сол кездегі бас жаттықтырушы Кал Брутонның ұлы С. Дж. Брутонды немесе кез келген импорттық ойыншыны ұстай алмады. Канберра 11–19 есебімен аяқтады, ал команданы Ньюкаслға көшірген консорциум сатып алды. 2002 жылғы маусымнан тыс уақытта Каннонс АҚШ-тың бірнеше колледж командаларымен ойын өткізген қысқа турнеге шықты. Бірде олар Лансингтегі Бреслин орталығында Мичиган штатының Спартан командасына қарсы ойнады. Бұл ойынға Каннонс құрамында Мичиган штатының бұрынғы ойыншысы, Лос-Анджелес Лейкерс клубының баскетболшысы және баскетбол тарихындағы ең көп марапатталған ойыншылардың бірі Эрвин «Мажик» Джонсон болды. 2002 жылы Джонсонның Даңқ залына енгізілуіне арналған бұл ойында Каннонс Спартанды (болашақ NBL ойыншысы Адам Баллинджер де қатысқан) 104–85 есебімен жеңді, ал Мажик 12 ұпай, 10 нәтижелі пас және 10 допты қайтару жасады. 2022 жылдың сәуір айында NBL иесі Ларри Кестелман Канберраны 11-ші команда ретінде қарастырды. Кестелман «Канберра Тасмания ДжекДжамперс клубының үлгісін ұстанған лига лицензиясын алу үшін кезекте тұруы мүмкін» деді.
The Cannons were one of the original ten NBL clubs, competing in the league's very first season in 1979. They reached the championship game with a 13–5 record, but fell at the final hurdle, losing to the St Kilda Saints 94–93 in the final. Canberra failed to make the playoffs over the next few seasons, but in 1983 they won their first NBL championship, downing the defending champions the West Adelaide Bearcats 75–73 in the Grand Final. Adelaide born Guard Phil Smyth joined the team in 1983 and led the NBL in steals and assists as well as being selected at Point guard in the All NBL Team. In 1983, the Cannons' trio of Wade Kirchmeyer, Dave Nelson and Garry Ball were dubbed the "Bruise Brothers". Following the league's import reduction from three to two, Kirchmeyer was not re signed for 1984. The Cannons repeated as champions in 1984, this time beating the Brisbane Bullets 84–82 in the big game. Smyth again had a big season, being named to the All NBL Team. Canberra made the playoffs for the next three seasons but would fall to the Bullets in the semi finals each time. Championship glory eluded the Cannons until 1988, when swept the minor premiers the Adelaide 36ers in the semi finals then beat the North Melbourne Giants 2–1 in a best of three championship series. Smyth again was named to the All NBL Team after leading the league in three point percentage, free throw percentage and steals, and was also named Best Defensive Player. Smyth also won the Grand Final MVP after averaging 23.3 points, 3.6 rebounds and 5.6 assists over the series. 7'0" (213 cm) import centre Willie Simmons also led the league in blocks, averaging 3.6 per game. North Melbourne exacted their revenge in 1989, beating the Cannons 2–0 in the championship series. It would prove to be the last time the Cannons played in the NBL Grand Final. The Cannons failed to make the playoffs again until 1992, when they were eliminated in the first round by the eventual champions, the South East Melbourne Magic. They reached the playoffs in 1996 making the semi finals before being eliminated by the Melbourne Tigers 2–1. They again made the finals in 1997 but were eliminated in the first round 2 1 by North Melbourne. Financial problems dogged the club in the late 1990s, and the team finally succumbed to its money woes in December 2002. The club managed to play all its remaining games from the 2002–03 NBL season, but were unable to hold on to their star players, including C. J. Bruton, the son of then coach Cal Bruton, or any imports. Canberra finished with an 11–19 record, and the team was bought by a consortium that moved the team to Newcastle. During the 2002 off season, the Cannons embarked on a short tour of the United States playing various college teams. On one occasion they played against the Michigan State Spartans at the Breslin Center in Lansing. For that game, the Cannons featured former Michigan State player, NBA legend with the Los Angeles Lakers and one of the most decorated players in basketball history, Earvin "Magic" Johnson. The game, a celebration of Johnson's induction into the Hall of Fame in 2002, saw the Cannons defeat the Spartans (who featured future NBL player Adam Ballinger) 104–85 with Magic contributing 12 points, 10 assists and 10 rebounds. In April 2022, NBL owner Larry Kestelman flagged Canberra as a potential 11th team. Kestelman says "Canberra could be next in line for a league license, following the same model as the Tasmania JackJumpers".