Кіріспе

Альберт II (Альбрехт; 28 наурыз 1522 – 8 қаңтар 1557) – 1527 жылдан 1553 жылға дейін Бранденбург-Кулмбах (Бранденбург-Байройт) маркграфы болды. Ол Хогенцоллерн әулетінің франкон тармағының мүшесі еді. Альберт өзінің жанкешті мінезімен байланысты өмірінде "Беллатор" ("Соғысшы") деген лақап атқа ие болды. Кейіннен, ол Алкивиад деп танылды.

Өмірбаян

Альберт Ансбахта дүниеге келді. 1527 жылы әкесі Казимирден айырылып, протестантизмнің берік ұстанымы болған Бранденбург-Ансбах маркграфы Георгтың қамқорлығына өтті. 1541 жылы ол отбасылық иеліктерінен Байройтты алды, бірақ княздығының бас қаласы Кульмбах болғандықтан, кейде оны Бранденбург-Кульмбах маркграфы деп атайды. Оның мазасыз және толқымалы мінезі оны әскери мансапқа итермеледі; ол шағын әскер тобын жинап, 1543 жылы Францияға қарсы соғыста император V Карлға көмектесті. 1544 жылдың қыркүйегіндегі Крепи бейбіт шарты оны осы қызметтен айырды, бірақ ол айтарлықтай беделге ие болды. Карл Шмалькальден лигасына шабуылға дайындалып жатқанда, Альберттің қолдауын алуға тырысты. Саксония электоратына шабуылға қатысқан Альберт 1547 жылдың наурыз айында Рохлицте Саксония электоры Иоанн Фридрихтің қолына түсті, бірақ келесі сәуірде Мюльберг шайқасында императордың жеңісінен кейін босатылды. Ол содан кейін досы Саксония электоры Морицтің тағдырымен бірге жүріп, Карлдан бас тартып, Франция королі II Генрихпен одақтасып, императорды құлатуды көздеген лигаға қосылды. Ол келесі науқанға қатысты, бірақ 1552 жылдың тамызында Пассау бейбіт шарты жасалғаннан кейін одақтастарынан бөлініп, Франконияда тонау науқанын бастады, бұл Екінші маркграф соғысына әкелді. Нюрнберг тұрғындарынан көп сомада ақша алғаннан кейін, ол өзінің қолдаушысы, француз королімен келіспей, императорға қызметін ұсынды. Карл осындай белгілі жауынгерді алуға құштар болды, Альберттің талаптарына қуана келісіп, Вюрцбург және Бамберг епископтарынан тартып алынған жерлерді иеленуіне императорлық рұқсат берді; оның айқын батырлығы 1553 жылдың қаңтарында Мецтің қоршауынан шегіну кезінде императорға зор пайда келтірді. Карл бірнеше аптадан кейін Германиядан кеткеннен кейін Альберт Франконияда қайтадан тонауға кірісті. Бұл жағдай осылай жалғасқандықтан, оны тоқтату үшін одақ құрылды, ал Саксонияның Мориці бұрынғы серігіне қарсы әскер басқарды. 9 шілдеде 1553 жылы Сиверсхаузенде екі әскер кездесті, және ерекше қатыгездікпен өткен шайқастан кейін Альберт жеңіліске ұшырады. Брансвик-Вольфенбюттель герцогы Генрих содан кейін лига әскерлерінің басшылығын өз қолына алды, ал Альберт 1553 жылдың желтоқсанында императорлық құрылыққа алынғаннан кейін герцог Генрихтен жеңіліп, Францияға қашуға мәжбүр болды. Ол Франция королі II Генрихтің қызметіне кіріп, жерлерін қайтарып алу үшін науқанға шықты, бірақ 1557 жылдың 8 қаңтарында Пфорцхаймда қайтыс болды. Томас Карлайл оны "Фрицтің сәтсіздігі" деп сипаттайды, оның ішінде Ұлы Фридрихтің "ерекшеліктері" бар, "бірақ ол өзінің керемет қасиеттерін қабілетті редакторлар үшін уақытша жарқырау ретінде өртеп жіберді және ешқашан ештеңеге жетпеді, отқа толы, оның көп бөлігі жаңбыр, ол бақилық өзгеріске ұшырағаннан басқа Алькибиадқа ұқсамайды". Оның екі баласы болды: Фридрих және Анна. Ол Хайлсбронн соборында жерленген. Оның "Was mein Gott will, das g'scheh allzeit" гимні "Құдайдың еркі әрқашан ең жақсы" деп аударылды.