Agip – 1926 жылы құрылған италиялық жанармай сатушысы. Eni компаниясының еншісінде, мұнай өндірісі мен сатудағы тарихы, даулы келісімдер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Agip (Azienda Generale Italiana Petroli) – 1926 жылы құрылған итальяндық автомобиль бензині, дизель отыны, сұйық газ, майлау материалдары, отын майы және битум сатушы компания. 2003 жылдан бері ол көпұлтты мұнай компаниясы Eni-нің еншілес компаниясы болып табылады, осы жылы Eni Agip Petroli S.p.A. компаниясын сатып алып, Өңдеу және Сату бөлімін (R&M) құрды.
Italian automotive gasoline retailer
Agip (Azienda Generale Italiana Petroli, ) is an Italian automotive gasoline, diesel, LPG, lubricants, fuel oil, and bitumen retailer established in 1926. It has been a subsidiary of the multinational petroleum company Eni since 2003, when Eni acquired Agip Petroli S. p. A., creating the Refining and Marketing Division (R&M).
Тарих
1924 жылы «Sinclair Oil» американдық мұнай компаниясы мен Италияның Ұлттық экономика министрлігі Емилия-Романья және Сицилия аймақтарында 40 000 км² аумақта мұнайды барлау мақсатында елу жылдық бірлескен кәсіпорын туралы келісім жасады. Капиталдың 40 пайызы министрлікке тиесілі болды, барлық шығындар «Sinclair Oil» компаниясының есебінен жүргізілді, ал табыстың 25 пайызы Италия министрлігіне берілді. Саяси оппозиция, оның төңкершілері Джакомо Маттеотти мен Дон Стурцо, бұл бірлескен кәсіпорнының елге зиян келтіретінін мәлімдеп, сыбдырларға және жемқорлыққа күдік тудырды. Шындығында, Маттеотти осы мәселе бойынша сөз сөйлеуге екі күн қалғанда қаза тапты. Дон Стурцо осы дауды жалғастырып, ұлттық энергетикалық тәуелсіздікті сақтаудың жалғыз жолы – мемлекеттік компания екенін айтты. Италияда көмір аз болды және сапасы нашар еді. Ол шетелден әкелінетін, бұл Италияның сауда балансына салмақ салып, өнеркәсіптік өсуді шектеді. Электр станциялары, олар көп дамымаған және негізінен елдің солтүстігінде орналасқан, энергия қажеттіліктерін толыққанды қанағаттандыра алмады.
In 1924, Sinclair Oil, a U. S. oil company, and the Italian Ministry of National Economy created a fifty year joint venture agreement to explore oil in Emilia Romagna and Sicily, over an area of 40,000 km2. 40% of the capital was held by the ministry, all expenditure was incurred by Sinclair Oil and 25% of profits went to the Italian ministry. The political opposition, headed by Giacomo Matteotti and Don Sturzo, alleged that the joint venture was damaging to the nation and started a controversy which led to suspicions of corruption; Matteotti indeed was killed two days before he was due to give a speech on this issue. Don Sturzo continued the controversy, stating that a public company was the only way to maintain national energy independence. Coal in Italy was scarce and of poor quality. It was imported from abroad at prices that weighed on Italy’s trade balance and limited industrial growth. Power plants, which were not very developed and mainly concentrated in the north of the country, could not satisfy the needs of energy.
Компанияның құрылтай және "ad aziendam" заңдары
1926 жылғы 3 сәуірде Италия Корольдігінің үкіметі мұнай өнеркәсібіне қатысты барлық қызметті жүргізу үшін акционерлік қоғам Azienda Generale Italiana Petroli (AGIP) құрды. Акционерлік капиталдың 60 пайызын Қазынашылық министрлігі, 20 пайызын Istituto Nazionale Assicurazioni (INA), ал қалған 20 пайызын Италияның әлеуметтік сақтандыру қоры иеленді. Бірінші президенті электр энергетикасы саласындағы мердігер Этторе Конти болды. Көптеген сарапшылар компанияның құрылуын Қаржы министрлігінің Джузеппе Волпи ди Мисуратасы мен Ұлттық экономика министрлігінің Джузеппе Беллуццосына байланыстырды. Алайда, Волпи ди Мисурата тікелей мұнай саласындағы мүдделерге қатысты, Джованни Аньеллидің FIAT компаниясымен бірлесіп жұмыс істеді және Banca Commerciale Italiana банкінің қаржылық қолдауымен Эмилия-Романья аймағында мұнай іздеу жұмыстарында сәтсіздікке ұшырады. 1927 жылы Тау-кен заңы қабылданды, ол жер қойнауын мемлекеттік меншікке берді және мұнайға қатысты кез келген қызметті мемлекеттік рұқсат алуға және/немесе грант беруге бағындырды. Agip 1929 жылғы дағдарыстан кейін қиындықтарға тап болды, бірақ 1930 жылдары дамып өркендеді. 1933 жылы жаңа заң шығарылды, ол протекционистік мұнай өңдеу зауыттарын шектеді, соның арқасында Agip бұл салада оңай жұмыс істей алды.
With a royal decree on April 3, 1926, the government of the Kingdom of Italy established the Azienda Generale Italiana Petroli (AGIP), a joint stock company, to conduct all activities relating to the petroleum industry. 60 percent of the share capital was held by the Ministry of the Treasury, 20% by Istituto Nazionale Assicurazioni (INA), and the remaining 20% by the Italian Social Insurance fund. The first president was Ettore Conti, a contractor in the electricity sector. The establishment of the company was attributed by many analysts to Giuseppe Volpi di Misurata, Ministry of Finance, and Giuseppe Belluzzo, Ministry for the National Economy. Volpi di Misurata, however, was directly involved in oil related interests, working together with FIAT of Giovanni Agnelli, and with the financial backing of Banca Commerciale Italiana, which had searched unsuccessfully for oil in Emilia Romagna. In 1927 a Mining Act was enacted, which gave the ownership of the subsoil to the State and imposed the rule that any oil related activity was subject to government authorization and/or grant. Agip experienced difficulties after the crisis of 1929 but began to flourish in the 1930s. In 1933 a new law was issued that restrained protectionist refineries and Agip could operate with greater ease in this area.
Алғашқы кезеңдер мен дамуы
Agip компаниясының Фиумеде мұнай өңдеу зауыты болған, ал 1936 жылы Volpi di Misurata компаниясына тиесілі Porto Marghera-дағы мұнай өңдеу зауытын иеленді. Ұзақ өтпей Монтекатинимен бірлескен кәсіпорын құру туралы келісім жасалды, ол Anic (Ұлттық майды гидрогенациялау компаниясы) деп аталды, және оның міндеті – қоңыр көмірді гидрогенациялау арқылы отын алуды қамтамасыз ету еді. Anic, Agip компаниясының еншілес компаниясы Azienda Italiana Petroli Albanesi (AIPA) компаниясынан Албанияда өндірілген мұнайды өңдеу үшін екі мұнай өңдеу зауытын салды. Бірақ, албан мұнайының сапасы нашар болды және оны өңдеу экономикалық тұрғыдан тиімді емес деп танылды. Сонымен қатар, колониялық науқандарды қаржыландыруға кеткен шығындардың салдарынан Agip кейбір шетелдік инвестициялардан, әсіресе Ирактағы геологиялық барлау жұмыстарынан бас тартуға мәжбүр болды. Ливияда мұнайды тапқан зерттеуші Ардито Дезио болды, ал 1939 жылы «Петролибия операциясы» атты іс-қимыл басталды, онда Agip FIAT компаниясымен байланысты болды. Бұл компаниялар өткен жылы синтетикалық отын өндіру үшін итальяндық компания құрған, синтетикалық химия арқылы бензин алу мүмкіндігін зерттеу мақсатында.
Agip had a facility for refining at Fiume and in 1936 it took over a refinery at Porto Marghera, owned by Volpi di Misurata. Soon after it made an agreement with Montecatini to create a joint enterprise, Anic (Fuel Hydrogenation National Company), which was to pursue the derivation of fuel by hydrogenation of brown coal. Anic built two refineries to process the oil extracted in Albania from Azienda Italiana Petroli Albanesi (AIPA), a subsidiary of Agip. However, the Albanian oil was of poor quality and its processing proved uneconomical. Simultaneously, however, because of the costs to support colonial campaigns, Agip had to exit some foreign investments, in particular their exploration campaigns in Iraq. It was the explorer Ardito Desio who found oil in Libya and in 1939 came the so called "Petrolibia operation", in which Agip was linked to FIAT, with which the year before it had created an Italian company for synthetic fuels, to explore the possibility of obtaining gasoline from synthetic chemistry.