Ларри Джонсон: Американдық баскетболшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық баскетболшы (1969 жылы туған), 1970-ші жылдардың американдық баскетболшысы.

Ларри Деметрик Джонсон (14 наурыз 1969 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы, мансабын Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) «Шарлотта Хорнетс» және «Нью-Йорк Никс» командаларының күшті шабуылшысы ретінде өткізген. 2008 жылы Джонсон Оңтүстік Невада спорт даңқы залына енгізілді. Ал 2019 жылдың 24 қарашасында Колледж баскетбол даңқы залына қабылданды.

Жоғары мектеп мансабы

Далас, Техас штатындағы Skyline орта мектебінің соңғы курсында оқығанда Джонсон 1987 жылғы McDonald's All-American командасының құрамына ілікті.

Одесса (19871989)

Джонсон бастапқыда Оңтүстік методистік университетінде Дейв Блис үшін ойнауға ауызша міндеттеме берді, бірақ SMU әкімшілігімен оның SAT нәтижесінің дұрыстығына қатысты даудан кейін Техас штатындағы Одесса колледжіне түсті. Ол 1987–1988 және 1988–1989 оқу жылдары Одессада ойнады, бірінші курста әр ойынға орташа есеппен 22,3 ұпай, екінші курста 29 ұпайдан астам жинады. Ол Ұлттық жас колледждер спорт қауымдастығының 1-дивизионында екі жыл қатарына «Жылдың үздік ойыншысы» сыйлығын жеңіп алған алғашқы және, қазірге дейін, жалғыз ойыншы. Кейбір баскетбол сарапшылары Джонсонның 1989 жылғы НБА драфтында бірінші раундқа ілігуі мүмкін екенін (тіпті НБА лотереясы арқылы таңдалуы мүмкін екенін) айтты, егер ол ертерек қатысуға өтініш бергенде.

UNLV (1989-1991)

Джонсон ақырында Невада университетіне, Лас-Вегас (UNLV) бас бапкер Джерри Тарканянның жетекшілігімен ойнауға ауысты. Болашақ НБА ойыншылары Стейси Огмон және Грег Энтонимен бірге Джонсон 1990 жылғы NCAA ерлер I дивизионының баскетбол турнирінің финалына қатысты. UNLV 103–73 есебімен жеңіске жетті, ал Джонсон 22 ұпай мен 11 допты қайтарып алды. Runnin' Rebels турнирде көптеген NCAA рекордтарын орнатты, оның ішінде ең үлкен айырмамен жеңіс және NCAA турнирінің финалындағы ең жоғары ұпай саны бойынша рекордтар бар. UNLV-дің рекрутингтік бұзушылықтар мен тәртіпсіздіктерге қатысты айыптаулармен толған маусымынан кейін, университет пен NCAA арасында 1990–91 маусымдағы титулдарына қорғануға рұқсат беру туралы келісімге қол жеткізілді, содан кейін келесі маусымда постмаусымдық ойындардан шеттетілуге келісім берілді. Джонсон мен Runnin' Rebels 27–0 есебімен тұрақты маусымдағы рекордты көрсетті, ойын барысындағы орташа ұпай айырмасы 26,7 ұпайды құрады; бұл нәтижеге сол кезде елдегі екінші орында тұрған Арканзас Razorbacks командасына қарсы 112–105 есебімен жеңіс кірді. 1991 жылғы NCAA ерлер I дивизионының баскетбол турнирінде UNLV Батыс аймақтық турнирінде жеңіске жетті, бірақ соңғы төрттікке (Final Four) жеткенде болашақ чемпион Duke командасынан жеңіліс тапты. Джонсон екі рет First Team All-American құрамына енді, сондай-ақ 1990 және 1991 жылдары Big West Conference-тің жылдың үздік ойыншысы және турнирдің ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды. Ол сонымен қатар беделді John R. Wooden сыйлығының иегері атанды және 1991 жылы Naismith College Player of the Year атанды. Бүгінгі күнге дейін Джонсон UNLV-дегі мансаптық ұпайлар тізімінде 12-ші орында және доптарды қайтару бойынша 7-ші орында тұр, бұл көрсеткіштерді тек екі маусым ойнағаннан кейін көрсетті. Ол сонымен қатар бір маусымдағы және мансаптық голдардың пайызы бойынша рекордты иеленеді. 2002 жылы Джонсон және командаластары Огмон мен Энтони 1990–91 UNLV баскетбол командасымен бірге UNLV Athletic Hall of Fame-ге енгізілді. Дегенмен, ол 1993 жылдың 27 желтоқсанында Детройт Pistons командасына қарсы өткен ойында арқасын жарақаттағаннан кейін 31 ойынды өткізіп жіберді. Жазда ол АҚШ ұлттық командасының (Dream Team II деп аталған) құрамында 1994 жылғы FIBA әлем чемпионатында өнер көрсетіп, алтын медаль жеңіп алды. Джонсон лигаға жарылғыш power forward ретінде келді, орташа есеппен ойынға 20-дан астам ұпай және 10-нан астам допты қайтарып алды. Алайда, арқа жарақатынан кейін Джонсон сырттан тастауды жақсартып, жан-жақты ойынды дамытуға мәжбүр болды. 1994–95 маусымында ол 81 үш ұпайлық тастады, бұл оның алғашқы үш жылындағы көрсеткіштерден шамамен 60-қа жуық артық, және 1995 жылғы NBA All-Star Game-ге шақырылды. Джонсон мен Mourning арасындағы шиеленіс ұйымды өзгерістер жасауға мәжбүр етті, нәтижесінде Hornets командасы жасаған ауыстырулар екі ойыншыны да басқа командаларға жіберді. 1995–96 маусымы алдында Mourning Глен Rice және Matt Geiger үшін Майами Heat командасына ауыстырылды. Сол маусымнан кейін Джонсон Энтони Mason және Brad Lohaus үшін Нью-Йорк Knicks командасына ауыстырылды.

Johnson eventually transferred to the University of Nevada, Las Vegas (UNLV) to play under head coach Jerry Tarkanian. Alongside future NBA players Stacey Augmon and Greg Anthony, Johnson faced the Duke Blue Devils in the title game of the 1990 NCAA Men's Division I Basketball Tournament. UNLV went on to win the contest by a score of 103–73, with Johnson contributing 22 points and 11 rebounds. The Runnin' Rebels set numerous NCAA records in the tournament, including simultaneous NCAA records for the largest margin of victory and highest score in an NCAA Tournament championship game. In a post season mired by charges of recruiting violations and misconduct by UNLV, an agreement was reached between the university and the NCAA to allow for the defense of their title for the 1990–91 season, which would be followed by a suspension from post season play the following season. Johnson and the Runnin' Rebels responded with a perfect regular season record of 27–0, with an average scoring margin of 26.7 points per game; this total included a 112–105 victory over the Arkansas Razorbacks, ranked second in the country at the time. In the 1991 NCAA Men's Division I Basketball Tournament, UNLV won the West Regional Tournament only to be upset by eventual champion Duke in the Final Four. Johnson was named a First Team All American twice, and won the Big West Conference Player of the Year and tournament Most Valuable Player awards in 1990 and 1991. He also won the prestigious John R. Wooden Award and was named Naismith College Player of the Year in 1991. To this day, Johnson is ranked 12th in career scoring and 7th in rebounding at UNLV despite playing only two seasons. He also holds the record for single season and career field goal percentage. In 2002, Johnson and teammates Augmon and Anthony were inducted into the UNLV Athletic Hall of Fame along with the 1990–91 UNLV men's basketball team. However, he missed 31 games after spraining his back on December 27, 1993 in a game against the Detroit Pistons. During the summer he played for the U. S. national team (nicknamed Dream Team II) in the 1994 FIBA World Championship, winning the gold medal. Johnson had entered the league as an explosive power forward, averaging over 20 points and 10 rebounds per game. However, after the injury to his back, Johnson was forced to develop an all around game with an improved outside shot. In the 1994–95 season, he made 81 three pointers, nearly 60 more than in his first three years combined, and was selected to the 1995 NBA All Star Game. Friction between Johnson and Mourning forced the organization to make a change, and the resulting moves made by the Hornets left both players on other teams. Prior to the 1995–96 season, Mourning was traded to the Miami Heat for Glen Rice and Matt Geiger. Following that season, Johnson was dealt to the New York Knicks for Anthony Mason and Brad Lohaus.

Нью-Йорк Никс (1996-2001)

Джонсон өзінің алғашқы маусымында «Никс» сапында 12,8 ұпай жинады, бұл оның мансабындағы ең төменгі көрсеткіш. Ол ешқашан бұрынғы «All-Star» деңгейіне оралмаса да, 1999 жылы «Никс» командасының Шығыс конференциясының чемпионы болуына үлкен үлес қосты. Шығыс конференциясы финалының үшінші ойынында, ол «Индиана Пейсерс» командасының ойыншысы Антонио Дэвистен алаңға түсірілді. Үш ұпайлық сызықтың сыртында 11,9 секунд қалғанда Джонсон допты ұстап, содан кейін дриблингке кірісті. Ол секіріп тұру алдында қорғаушы Дэвиске қарай еңкейді. Төреші Джонсон допты босатуға шамамен жарты секунд қалғанда бұл бұзушылық деп жариялады, бірақ ол «соққыдан кейінгі жалғасқан бұзушылық» ретінде есептелді. Джонсон соққыны дәл түсіріп, содан кейін доптан соң берілген бір ұпайлық лақтыруды орындады, нәтижесінде төрт ұпайлық комбинация жасады, бұл «Никс» командасының 92-91 есебімен жеңіске жеткеніне себеп болды. 1999 жылғы НБА финалында Джонсон «Никс» командасын «нағыз құлдардың бандасы» деп сипаттады. Кейін Билл Уолтон Джонсонды және оның ойынын «ұятты» деп атады. Джонсоннан Сан-Антонио «Спёрс» командасының ойыншысы Эйвери Джонсонның төртінші ойындағы ойыны туралы сұрағанда, Джонсон тақырыпты құлдыққа бұрып, былай деді: «Эй, біз бір плантациядан шыққанбыз. Билл Уолтонға айт. Біз Джонсон мырзаның плантациясынанбыз». Ол сөзін жалғастырып, былай деді: «Міне, НБА, қара нәсілділерге толы, үлкен мүмкіндіктер бар, олар үлкен жетістіктерге жетті. Бірақ мен өз ауданыма қайтып, сол жағдайды көргенде бәрінің қандай мәні бар? Мен ғана өз ауданынан шықтым. Қалғандарының бәрі қайтыс болды, түрмеге түсті, есірткіге тәуелді болды немесе есірткі сатты. Сондықтан мен өз жетістігім үшін мақтан тұтуым керек пе, қуантуым керек пе? Иә, қуанам. Бірақ мен жылдар бойы бізге не болғанын және әлі де тотем бағанасының ең төменгі сатысында екенімізді жоққа шығара алмаймын».

Ойын-сауық мансабынан кейін

2007 жылдың шілдесінде Джонсон "Никс" командасында қандай да бір "жетекші қызметте" қайта оралуға ниеттенгенін білдірді. 2007 жылдың 21 желтоқсанында Джонсон ЮНЛВ университетінен әлеуметтік ғылымдарды зерттеу саласы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 2008 жылы Джонсон Оңтүстік Невада спорттық даңқ залының мүшесі болды. 2012 жылдың 8 сәуірінде Джонсон "Никс" командасына баскетбол және бизнес операциялары жөніндегі өкіл ретінде жұмысқа қабылданды. 2014 жылы ол Техас спорттық даңқ залына енгізілді.

Жеке өмір

Джонсон ислам дініне кірді. НБА маусымында ол ораза ұстайтын қасиетті Рамазан айын сақтады. Джонсонның төрт әйелден бес баласы бар. 2015 жылы ол Калифорния сотына банкроттыққа өтініш беріп, төленбеген бала ақысы бойынша 120 000 доллардан астам қарызы бар екенін айтты.

Кино және теледидар

1993 жылы Джонсон "Отбасылық мәселелер" сериалының "Grandmama" эпизодында "Grandmama" (Grand Ma Ma) кейіпкері ретінде пайда болды, ол Стив Уркельдің баскетбол турниріндегі командаласы болды. Сол жылы ол Дэвид Леттерменнің кешкі шоуына қонақ шақырды. Үш жыл өткен соң ол "Эдди" және "Space Jam" фильмдерінде өзін-өзі сомдады; соңғысында ол өзінің фантастикалық нұсқасы ретінде эпизодтық рөлде ойнады. Ол Маггси Богуз, Шон Брэдли, Чарльз Баркли және Патрик Юинг сияқты баскетбол шеберліктері ұрланған НБА жұлдыздарының бірі болды.