Карим Абдул-Жаббар: Баскетбол тарихындағы алып

Карим Абдул-Жаббар: Американдық баскетболшы, 6 мәрте NBA үздік ойыншысы, 19 мәрте All-Star, 6 чемпиондық жүлдесінің иегері. Биографиясы мен жетістіктері.

29 мин оқу

100%

Дереккөз: Kareem Abdul-Jabbar — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық баскетболшы (1947 жылы туған)
бұрынғы американ футболшысы, Карим Абдул-Жаббар деп белгілі болған.

Карим Абдул-Жаббар (/kəˈriːm ˈæbduːl dʒəˈbɑːr/ kəREEM abDOOL jəBAR; нағыз аты Фердинанд Льюис Алсиндор кіші (/ˈælsɪndər ˈælsɪndər/); 16 сәуір, 1947) – Милуоки Бакс және Лос-Анджелес Лейкерс командаларында Ұлттық Баскетбол Лигасында (НБА) 20 маусым ойнаған американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ортақ позицияда ойнаған кезінде Абдул-Жаббар НБА-ның ең құнды ойыншысы (MVP) атағын рекордтық алты рет жеңіп алды. Ол 19 рет NBA All-Star, 15 рет All-NBA командасының мүшесі және 11 рет NBA All-Defensive Team құрамына іліккен. Ойыншы ретінде алты НБА чемпионатының құрамында болды және тағы екеуінде көмекші жаттықтырушы ретінде жеңіске жетті, екі рет НБА финалдарының ең үздік ойыншысы болып танылды. Ол үш НБА мерейтойлық командасына (35-ші, 50-ші және 75-ші) енді. Әлемдегі ең ұлы ойыншылардың бірі саналатын Абдул-Жаббар 1984 жылы 38 387 ұпаймен НБА-ның барлық кездегі ұпай жинау бойынша рекордын жаңартты және 2023 жылы Леброн Джеймс оны басып өткенге дейін осы көрсеткішті сақтап келді. Абдул-Жаббар Нью-Йорктегі Power Memorial орта мектебінде Леу Алсиндор ретінде танымал болды, онда ол командасын 71 рет қатарынан жеңіске жеткізді. Ол UCLA Bruins командасы үшін колледж баскетболында ойнады, бас жаттықтырушы Джон Вудэннің жетекшілігімен үш рет қатарынан ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Алсиндор NCAA турнирінің ең үздік ойыншысы атағын үш рет жеңіп алды. 1969 жылғы НБА драфтында бір маусымдық Милуоки Бакс франшизасының бірінші таңдауымен шақырылған ол командамен алты маусым өткізді. 1971 жылы 24 жасында Бакстың алғашқы НБА чемпионатында жеңіске жеткізгеннен кейін, ол мұсылмандық есімін Карим Абдул-Жаббар деп өзгертті. Өзінің танымал "skyhook" добын пайдалана отырып, ол лиганың ең нәтижелі ойыншыларының бірі ретінде танылды. 1975 жылы ол Лейкерске ауысты, онда карьерасының соңғы 14 маусымын өткізді, осы кезеңде команда тағы бес НБА чемпионатында жеңіске жетті. Абдул-Жаббардың үлесі Лейкерс баскетболының "Showtime" дәуірінде маңызды рөл атқарды. 20 жылдық НБА карьерасы барысында оның командалары 18 рет плей-оффқа қатысып, 14 рет бірінші раундтан өтті; оның командалары он рет НБА финалдарына жолдама алды. 1989 жылы 42 жасында зейнеткерлікке шыққан кезде Абдул-Жаббар НБА-ның тұрақты маусымдағы ұпай (38 387), өткізілген ойындар (1560), минут (57 446), соққан доптар (15 837), доп соғу әрекеттері (28 307), тосқауылданған доптар (3189), қорғанысқа алынған доптар (9394) және жеке бұзушылықтар (4657) бойынша көшбасшысы болды. Ол ойынға түскен минуттар мен соққан доптар бойынша барлық кездегі рекордты иеленеді. Ол барлық кездегі ұпайлар мен доп соғу әрекеттері бойынша екінші орында, ал жалпы доптар саны (17 440) және тосқауылданған доптар бойынша үшінші орында тұрады. 2008 жылы колледж баскетболы тарихындағы ең үздік ойыншы, ал 2016 жылы НБА тарихындағы екінші ең үздік ойыншы (Майкл Джорданнан кейін) деп танылды. Абдул-Жаббар актер, баскетбол жаттықтырушысы, бестселлер автор және жауынгерлік өнер шебері, Брюс Лидің жетекшілігімен Джит Кун Доны меңгерген және оның "Өлім ойыны" (1972) фильмінде ойнаған. 2016 жылы президент Барак Обама оған "Азаттық медалін" табыс етті.

Kareem Abdul Jabbar (/k//ə/'/r//iː//m// //æ//b/'/d//uː//l// //dʒ//ə/'/b//ɑːr/ kəREEM abDOOL jəBAR; born Ferdinand Lewis Alcindor Jr. (/æ//l/'/s//ɪ//n//d//ər/ alSINdər); April 16, 1947) is an American former professional basketball player who played 20 seasons in the National Basketball Association (NBA) for the Milwaukee Bucks and the Los Angeles Lakers. During his career as a center, Abdul Jabbar was a record six time NBA Most Valuable Player (MVP). He was a 19 time NBA All Star, a 15 time All NBA Team member, and an 11 time NBA All Defensive Team selection. He was a member of six NBA championship teams as a player and two more as an assistant coach, and was twice voted the NBA Finals MVP. He was named to three NBA anniversary teams (35th, 50th, and 75th). Widely regarded as one of the greatest players of all time, Abdul Jabbar broke the NBA's career scoring record in 1984 with 38,387 points, and held it until LeBron James surpassed him in 2023. Abdul Jabbar was known as Lew Alcindor when he played at parochial high school Power Memorial in New York City, where he led their team to 71 consecutive wins. He played college basketball for the UCLA Bruins, winning three consecutive national championships under head coach John Wooden. Alcindor was a record three time most outstanding player of the NCAA tournament. Drafted with the first overall pick by the one season old Milwaukee Bucks franchise in the 1969 NBA draft, he spent six seasons with the team. After leading the Bucks to their first NBA championship at age 24 in 1971, he took the Muslim name Kareem Abdul Jabbar. Using his trademark skyhook shot, he established himself as one of the league's top scorers. In 1975, he was traded to the Lakers, with whom he played the final 14 seasons of his career, during which time the team won five additional NBA championships. Abdul Jabbar's contributions were a key component in the Showtime era of Lakers basketball. Over his 20 year NBA career, his teams succeeded in making the playoffs 18 times and got past the first round 14 times; his teams reached the NBA Finals on ten occasions. At the time of his retirement at age 42 in 1989, Abdul Jabbar was the NBA's regular season career leader in points (38,387), games played (1,560), minutes (57,446), field goals made (15,837), field goal attempts (28,307), blocked shots (3,189), defensive rebounds (9,394), and personal fouls (4,657). He remains the all time leader in minutes played and field goals made. He ranks second in career points and field goal attempts, and is third all time in both total rebounds (17,440) and blocked shots. the greatest player in college basketball history in 2008, and the second best player in NBA history (behind Michael Jordan) in 2016. Abdul Jabbar has also been an actor, a basketball coach, a best selling author, and a martial artist, having trained in Jeet Kune Do under Bruce Lee and appeared in his film Game of Death (1972). In 2016, President Barack Obama awarded him the Presidential Medal of Freedom.

Ерте өмір

Фердинанд Льюис Алсиндор кіші Нью-Йорк қаласының Гарлем ауданында дүниеге келді. Ол дүкендегі бағаны тексеруші Кора Лилиан мен транзиттік полиция қызметкері және джаз музыканты Фердинанд Льюис Алсиндор ағаның жалғыз баласы еді. Кора Солтүстік Каролинада туған, бірақ Ұлы көші-қонның бір бөлігі ретінде Гарлемге келді. Фердинанд аға Тринидадтан келген иммигранттардың ұлы болды; оның інісі қара белсенді және медицинаның дамуына үлес қосқан дәрігер Джон Алсиндор еді. Алсиндор Манхэттеннің жоғарғы бөлігіндегі Инвуд ауданындағы Дайкман көшесіндегі тұрғын үйлерде өсті, ол 1950 жылы 3 жасында осы жерге көшіп келді. Алсиндор туған кезде салмағы мен бойы зор болды. Жасынан биік болғандықтан, Алсиндор жасөспірім шағында бойына қатысты айтылған пікірлер мен қарауларға байланысты көңілсіздікке ұшырады. Алсиндор мектепте оқып жүрген кезінде баскетболдағы рекордтық жетістіктерін бастады, онда ол жаттықтырушы Джек Донохьюдың Power Memorial Academy командасын үш рет Нью-Йорк қаласының католик чемпионатына жеңіске жеткізді, 71 ойын қатарынан жеңіске жетті және жалпы есеп бойынша 79-2 көрсеткішін жасады. Осының арқасында ол "Қуат мұнарасы" деген лақап атқа ие болды. Оның жинаған ұпайларының саны 2067 болды, бұл Нью-Йорк қаласының жоғары мектептері арасындағы рекорд. Команда Алсиндор 10-сыныпта және 11-сыныпта оқығанда ұлттық жоғары мектептер арасындағы баскетбол чемпионатында жеңіске жетті, ал соңғы курста екінші орын алды. Ол Гарлемдегі "Жастар әрекеті" газетінде мақалалар жазды. 1964 жылғы Гарлемдегі тәртіпсіздік, Нью-Йорк полиция қызметкерінің 15 жасар қара нәсілді жігіт Джеймс Пауэллді қаза қылғаннан кейін басталды, Алсиндордың нәсілдік саясатқа қызығушылығын оялды. "Сол сәтте мен кім екенімді, кім болуым керектігін білдім. Мен қара ашудың бейнесі, қара күштің өзі болармын", - деді ол Брюинс командасының көмекші жаттықтырушысы Джерри Норман оны командаға қабылдағаннан кейін. Қазір 2 метр (7 фут) биіктікте Алсиндор Брюинс командасымен алғашқы жылында жаңадан келгендер командасына қосылды. Жаңадан келгендер командасына Люциус Аллен, Кенни Хайц және Линн Шаккельфорд кірді, олардың барлығы орта мектептегі үздік ойыншылар еді. 1965 жылдың 27 қарашасында Алсиндор UCLA-ның жыл сайынғы университет командасы мен жаңадан келгендер командасы арасындағы көрмелік ойынында алғаш рет өнер көрсетті, бұл ойынға Брюинс командасының жаңа Паули павильонында 12 051 жанкүйер келді. 1965-66 жылғы университет командасы екі рет ұлттық чемпион атанды және маусым алдындағы сауалнамаларда көшбасшы болды. Жаңадан келгендер командасы 75:60 есебімен жеңіске жетті, ал Алсиндор 31 ұпай жинап, 21 ребонд алды. Ойыннан кейін UPI: "UCLA Bruins осы аптада ұлттық баскетбол титулын қорғауға кіріседі, бірақ қазір олар кампустағы екінші үздік команда ғана" деп жазды. Жаңадан келгендер командасы сол жылы 21-0 есебімен жеңіске жетті, кіші колледждер мен басқа жаңадан келгендер командаларына қарсы үстемдік танытты. Сыншылар оны "Алсиндор ережесі" деп атады. Алсиндор команданың үш жылдық 88 жеңіске және тек екі жеңіліске қол жеткізгеніне үлкен үлес қосты: бірі Хьюстон университетіне қарсы өткен ойында, онда Алсиндордың көзіне жарақат алды, ал екіншісі қарсылас USC-ге қарсы өткен ойында, олар "уақытты тоқтату" тактикасын қолданды; сол дәуірде соққы сағаты болмағандықтан, Троялықтар ұпай салуға тырыспас бұрын допты қалағанша ұстауға мүмкіндік алды. Олар Алсиндорды тек 4 соққыға және 10 ұпайға шектеді. Колледж карьерасы барысында Алсиндор үш рет жылдың ұлттық ойыншысы (1967-1969), үш рет бірауыздан бірінші команданың үздік ойыншысы (1967-1969) атанды, үш NCAA баскетбол чемпионатында жеңіске жетті (1967, 1968 және 1969), NCAA турнирінде үш рет ең үздік ойыншы ретінде марапатталды және 1969 жылы Найсмит колледжінің бірінші ойыншысы болды. Ол үш рет "Жылдың үздік ойыншысы" сыйлығын алған жалғыз ойыншы. Ол жауынгерлік келісімдерді орындамағандықтан Мичиганға ауысуды ойластырған. UCLA ойыншысы Уилли Науллс Алсиндор мен командаласы Люциус Алленді спорттық жақтаушы Сэм Гилбертпен таныстырды, ол екеуін UCLA-да қалуға көндірді. Үшінші курста оқып жүргенде Алсиндор 1968 жылдың 12 қаңтарында Калифорнияға қарсы өткен ойында Том Хендерсонның соққысынан кейін сол жақ көкбауыршасын сызып алды. Ол Стенфорд пен Портлендке қарсы келесі екі ойыннан қалысты. 20 қаңтарда Брюинс жаттықтырушысы Гай Льюистің Хьюстон Кугарс командасымен бірінші рет ұлттық теледидарда көрсетілген колледж баскетбол ойынында кездесті, бұл ойынға Астродомда 52 693 жанкүйер келді. "Ғасыр ойыны" деп аталған жарыста Кугардың шабуылшысы Элвин Хейс 39 ұпай жинап, 15 ребонд алды, ал көзінен жарақат алған Алсиндор 15 ұпайға жетті, Хьюстон 71:69 есебімен жеңіске жетті, бұл UCLA-ның 47 ойын қатарынан жеңіске жеткен реттілігін аяқтады. Хейс пен Алсиндор NCAA турнирінің жартылай финалында реванш өткізді, онда UCLA, Алсиндордың жағдайы жақсарғаннан кейін, Хьюстонды 101:69 есебімен жеңіп, ұлттық чемпионатқа жолдама алды. UCLA Хейсті, орта есеппен ойын басында 37,7 ұпай жинаған ойыншыны тек 10 ұпайға шектеді. Вудден оның көмекшісі Джерри Норманды Хейсті ұстап тұру үшін алмаз тәрізді және бірінші нөмірлі қорғаныс схемасын ойлап тапқаны үшін мақтады. Sports Illustrated ойын туралы мақала жариялады және "Льюдің кек алуы: Хьюстонды жеңіске жеткізу" деген тақырып берді. 1968-69 жылғы соңғы курста Алсиндор Брюинс командасын үшінші рет қатарынан ұлттық чемпионатқа жеңіске жеткізді. Ол 1968 жылғы Жазғы Олимпиадаға қатысудан бас тартты, АҚШ-тың Олимпиада баскетбол командасына қатысуға тырыспады, ол алтын медальді жеңіп алды. Алсиндор АҚШ-тағы афроамерикалықтарға қарастырылатын тең емес жағдайға наразылық білдірді, "осы ел үшін алтын медальді жеңіп алып, содан кейін қысымда өмір сүрудің бекер екенін көрсетуге тырысып жатырмын" деді. NBA колледж студенттерінің ерте қатысуына рұқсат бермегендіктен, Алсиндор оқуын аяқтады және 1969 жылы тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Бос уақытында ол жартылай жекпе-жек өнерін тәжірибеледі. Ол Нью-Йоркте оқып жүрген кезінде айкидоны үйренді, ал кейін Лос-Анджелесте Брюс Лиден Жеет Кун Доны үйренді.

Ferdinand Lewis Alcindor Jr. was born in Harlem, New York City, the only child of Cora Lillian, a department store price checker, and Ferdinand Lewis Alcindor Sr., a transit police officer and jazz musician. Cora was born in North Carolina but came to Harlem as part of the Great Migration. Ferdinand Sr. was the child of immigrants from Trinidad; his uncle was the Black activist and medical pioneer Dr. John Alcindor. Alcindor grew up in the Dyckman Street projects in the Inwood neighborhood of Upper Manhattan, which he moved to at the age of 3 in 1950. At birth, Alcindor weighed and was long. Always very tall for his age, Alcindor was often depressed as a teenager because of the stares and comments about his height. Alcindor began his record breaking basketball accomplishments when he was in high school, where he led coach Jack Donohue's Power Memorial Academy team to three straight New York City Catholic championships, a 71–game winning streak, and a 79–2 overall record. This earned him "The Tower from Power" nickname. His 2,067 total points were a New York City high school record. The team won the national high school boys basketball championship when Alcindor was in 10th and 11th grade and was runner up his senior year. Alcindor wrote for the Harlem Youth Action Project newspaper. The Harlem riot of 1964, which was prompted by the fatal shooting of 15 year old black boy James Powell by a New York police officer, triggered Alcindor's interest in racial politics. "Right then and there, I knew who I was, who I had to be. I was going to be black rage personified, Black Power in the flesh", he said. after being recruited by Bruins assistant coach Jerry Norman. By now 7 feet (2 m) tall, Alcindor was relegated to the freshman team in his first year with the Bruins, The freshman squad included Lucius Allen, Kenny Heitz, and Lynn Shackelford, who were fellow high school All Americans. On November 27, 1965, Alcindor made his first public performance in UCLA's annual varsity–freshman exhibition game, attended by 12,051 fans in the inaugural game at the Bruins' new Pauley Pavilion. The 1965–66 varsity team was the two time defending national champions and the top ranked team in preseason polls. The freshman team won 75–60 behind Alcindor's 31 points and 21 rebounds. After the game, UPI wrote: "UCLA's Bruins open defense of their national basketball title this week, but right now they're only the second best team on campus." The freshman team was 21–0 that year, dominating against junior college and other freshman teams. critics dubbed it the "Alcindor Rule". Alcindor was the main contributor to the team's three year record of 88 wins and only two losses: one to the University of Houston in which Alcindor had an eye injury, and the other to crosstown rival USC who played a "stall game"; there was no shot clock in that era, allowing the Trojans to hold the ball as long as it wanted before attempting to score. They limited Alcindor to only four shots and 10 points. During his college career, Alcindor was a three time national player of the year (1967–1969), a three time unanimous first team All American (1967–1969), played on three NCAA basketball champion teams (1967, 1968, and 1969), was honored as the Most Outstanding Player in the NCAA Tournament three times, and became the first ever Naismith College Player of the Year in 1969. He was the only player to win the Helms Foundation Player of the Year award three times. He had considered transferring to Michigan because of unfulfilled recruiting promises. UCLA player Willie Naulls introduced Alcindor and teammate Lucius Allen to athletic booster Sam Gilbert, who convinced the pair to remain at UCLA. During his junior year, Alcindor suffered a scratched left cornea on January 12, 1968, in a game against Cal when he was struck by Tom Henderson in a rebound battle. He would miss the next two games against Stanford and Portland. On January 20, the Bruins faced coach Guy Lewis's Houston Cougars in the first ever nationally televised regular season college basketball game, with 52,693 in attendance at the Astrodome. In a contest billed as the "Game of the Century", Cougar forward Elvin Hayes scored 39 points and had 15 rebounds, while Alcindor, suffering from his eye injury, was held to just 15 points as Houston won 71–69, ending UCLA's 47 game winning streak. Hayes and Alcindor had a rematch in the semifinals of the NCAA tournament, where UCLA, with a healthy Alcindor, defeated Houston 101–69 en route to the national championship. UCLA limited Hayes, who was averaging 37.7 points per game, to only ten points. Wooden credited his assistant, Jerry Norman, for devising the diamond and one defense that contained Hayes. Sports Illustrated ran a cover story on the game and used the headline: "Lew's Revenge: The Rout of Houston." As a senior in 1968–69, Alcindor led the Bruins to their third consecutive national title. He boycotted the 1968 Summer Olympics, deciding not to try out for the U. S. Olympic basketball team, who went on to easily win the gold medal. Alcindor was protesting the unequal treatment of African Americans in the United States, stating that he was "trying to point out to the world the futility of winning the gold medal for this country and then coming back to live under oppression." As the NBA did not allow college underclassmen to make an early NBA draft declaration, Alcindor completed his studies and earned a Bachelor of Arts with a major in history in 1969. In his free time, he practiced martial arts. He studied aikido in New York between his sophomore and junior year before learning Jeet Kune Do under Bruce Lee in Los Angeles.

Бірінші чемпионат, ең үздік ойыншы және финалдың ең үздік ойыншысы (1970-1971)

Келесі маусымда «Бакс» командасы All Star қорғаушысы Оскар Робертсонды қосып алды. «Милуоки» 1970–71 маусымда 66 жеңіс тіркеп, лигадағы ең жақсы нәтижені көрсетті, Алсиндор алты НБА-ның ең құнды ойыншысы сыйлығының біріншісіне ие болды, сонымен қатар 31.7 ұпаймен алғашқы мергендік атағын жеңіп алды. Ол финалдық серияда ойын барысында 60.5% тиянақтылықпен орташа есеппен 27 ұпай жинап, финалдың ең құнды ойыншысы атанды.

ТМШ танылу және сауда туралы өтініш (1971-1975)

Маусымнан тыс уақытта Альсиндор мен Робертсон Бакс бас жаттықтырушысы Ларри Костелломен бірге Мемлекеттік департамент тапсырмасымен Африкаға үш апталық баскетбол турнесіне қатысты. 1971 жылғы 3 маусымда Мемлекеттік департаментте өткен баспасөз мәслихатында ол енді мұсылмандық атымен – Карим Абдул-Жаббар деп аталуын қалады, оның мағынасы шамамен «асыл, құдайдың құлы [яғни, Алланың құлы]» дегенді білдіреді. Абдул-Жаббар Бакс командасы үшін маңызды күш болып қала берді. Келесі жылы ол қайтадан үздік мерген (34,8 ұпай және 2822 жалпы ұпай) атанды. 1974 жылы Абдул-Жаббар Баксты төртінші рет қатарынан Орталық дивизион чемпионы етіп шығарды және төрт жылдың ішінде үшінші рет «Ең құнды ойыншы» (MVP) сыйлығын жеңіп алды. Ол ұпай (27,0 ұпай, үшінші орын), дойбыға (14,5, төртінші орын), блок-шоттар (283, екінші орын) және үш ұпайлық лақтырудың тиімділігі (.539, екінші орын) көрсеткіштері бойынша НБА-ның үздік бес ойыншысының қатарында болды. Маусым соңында агенттік статусын алған Робертсон 1974 жылдың қыркүйегінде Бакспен келісімге келе алмағандықтан карьерасын аяқтады. 3 қазанда Абдул-Жаббар жеке түрде «Нью-Йорк Никс» командасына ауысуға рұқсат сұрады, екінші таңдауы «Вашингтон Буллетс» (қазір «Уизардс») ал эми үшіншісі – «Лос-Анджелес Лейкерс» болды. Екі күннен кейін, 1974-1975 маусымының алдындағы «Селтикс» (Буффало, Нью-Йорк) командасына қарсы өткен ойында Абдул-Жаббар сол көзіне Дон Нельсонның тырнағы тиіп, мүйіз қабығына зақым келді; ол осыдан ашуланып, ойын алаңының тірегіне соққы беріп, оң қолының екі сүйегін сындырды. 1975 жылғы 13 наурызда спорт комментаторы Марв Альберт Абдул-Жаббардың «Нью-Йорк» немесе «Лос-Анджелес» командаларына, әсіресе «Никс» командасына ауысуды сұрағанын хабарлады. Келесі күні «Лейкерс» командасына ұтылып қалғаннан кейін Абдул-Жаббар журналистерге басқа қалада ойнағысы келетінін растады. Ол маусым ішінде орташа есеппен 30,0 ұпай жинады, бірақ «Милуоки» командасы 38-44 есебімен дивизионда соңғы орында қалды.

Төртінші және бесінші MVP сыйлықтары (1975-1977)

1975 жылы «Лейкерс» командасы «Бакс» клубынан Абдул Джаббар мен резервтік орталық Уолт Уэслиді Эльмор Смит, Брайан Винтерс, жаңадан келген перспективті ойыншылар Дейв Майерс және Джуниор Бриджман, сондай-ақ қолма-қол ақшаға алмастырды. Оның 1,111 қорғаныс добы НБА-дағы бір маусымдық рекордты құрайды (қорғаныс добы 1973–74 маусымына дейін тіркелмеген). Ол төртінші рет «Ең құнды ойыншы» сыйлығын жеңіп, «Лейкерс» командасы тарихындағы алғашқы иегер атанды, бірақ «Лейкерс» 40–42 есебімен аяқтағандықтан, пост-маусымға екінші жыл қатарынан қатыса алмады. Аты белгісіз еркін агенттерді сатып алғаннан кейін, 1976–77 маусымында «Лейкерс» Тынық мұхиты дивизионының төменгі жағында қалатыны болжалды. Абдул Джаббар команданы НБА-дағы ең жақсы көрсеткішке (53–29) жеткізді және ол бесінші «MVP» сыйлығын жеңіп, Билл Расселдің рекордын қайталады. Абдул Джаббар доптың нысанаға тию пайызы бойынша лига көшбасшысы (.579), ұпай жинауда үшінші (26.2), ал доптарды қайтарып алуда (13.3) және допты бұғаттауда (3.18) екінші орында болды. Плей-оффта «Лейкерс» Батыс конференциясының жартылай финалында «Голден Стэйт Уорриорс» командасын жеңіп, «Портленд Трейл Блейзерс» клубымен кездесуге мүмкіндік алды. Бұл кездесу есте қаларлық болды, себебі Абдул Джаббар жарақатсыз, жас Билл Уолтонға қарсы шықты. Абдул Джаббар статистикалық тұрғыдан басым болғанымен, Уолтон мен «Трейл Блейзерс» (плей-оффта алғашқы рет өнер көрсетіп жатқан) Уолтонның шебер пас беруі мен тиімді ойындарының арқасында «Лейкерс» командасын жеңіп шықты.

Плей-оффтағы өкініш (19771979)

1977-78 жылғы маусымның ашылу ойынының екінші минутында Абдул Джаббар оң қолын сындырып, Милуокидің Кент Бенсонды, жаңадан келген ойыншының ішкі жағына жасаған шынтақ соққысына жауап ретінде ұрып жіберді. Бенсонның оң көзі қарауытып, екі тігіс салынды. Бенсонның сөзіне қарағанда, Абдул Джаббар шынтақтауды бастаған, бірақ куәгерлер болған жоқ және қайталауда жазылмады. Ол сол кездегі лига рекордтық 5000 доллар айыппұл төледі, бірақ дисквалификацияланбады. Абдул Джаббар оралғанда «Лейкерс» командасы 8-13 есебімен жеңіске жетті. Ол 1978 жылғы NBA «Жұлдыздар» ойынына шақырылмады, оның 20 жылдық карьерасында «Жұлдыздар» ойынына ілікпеген жалғыз жағдай болды. Батыс конференциясының резервтік ойыншылары ретінде Чикагодан Артис Гилмор және Детройттан Боб Ланьер таңдалды, ал Уолтон орталық позицияда бастады. БАҚ-тың сынға ұшырағаннан кейін Абдул Джаббар «Филадельфия 76ers» командасымен өткен ойында 39 ұпай, 20 доптама, 6 нәтижелі пас және 4 блок жасап жеңіске жетті. «Жұлдыздар» ойынына дейінгі соңғы матчта ол «Нью-Джерси Нетс» (қазір «Бруклин») командасына қарсы 37 ұпай және 30 доптама қосты. Абдул Джаббар келесі екі маусымда да өзінің жоғары деңгейін сақтап, екі рет NBA All-NBA екінші командасына, бір рет All-Defense бірінші командасына және бір рет All-Defense екінші командасына енді. Алайда, «Лейкерс» плей-оффта сүрегін беріп, 1978 жылы (бірінші раундта) және 1979 жылы (жартылай финалда) «Сиэтл Суперсоникс» командасынан жеңіліп қалды.

Соңғы ең құнды ойыншы сыйлығы мен чемпионат жеңісі (1979-1985)

Лейкерс 1979 жылғы НБА драфтында бірінші таңдау ретінде Мэджик Джонсонды таңдады. Олар бұл таңдау құқығын 1976 жылы «Нью-Орлеан Джаз» (кейін «Юта») командасынан алған, себебі лига ережелері бойынша Лос-Анджелес командасы бос агент Гейл Гудричқа қол қойғаны үшін өтемақы төлеуі тиіс болды. Джонсонның қосылуы «Лейкерс» командасының 1980-ші жылдардағы «Шоутайм» дәуіріне жол ашты, олар сегіз рет финалға шығып, бес рет НБА чемпионы атанды. Жасы келген сайын бұрынғыдай күшті болмаса да, Абдул-Жаббар өзінің барлық уақыттағы ең ұлы баскетболшылардың бірі екенін дәлелдеді. 1980 жылғы финалда Абдул-Жаббар бес ойында 33,4 ұпай жинады, 5-ші ойында білезігін жұлынып алды, бірақ 40 ұпаймен ойынды аяқтап, команданы жеңіске жеткізді. Ол 6-шы ойынды өткізіп жіберді, онда «Лейкерс» титулды жеңіп алды, ал Джонсон финалда 42 ұпай, 15 ребоунд және жеті нәтижелі пас бергені үшін финалдың ең құнды ойыншысы атанды. Абдул-Жаббар келесі алты маусымда әр ойында 20 немесе одан көп ұпай жинады. 14 плей-офф ойынында ол орташа есеппен 20,4 ұпай жинады, бұл сол кездегі мансабындағы ең төменгі көрсеткіш еді. Малоун 27 шабуылдық ребоундқа ие болды, бұл Абдул-Жаббардың жалпы ребоундтарының санына (30) жақын болды. 1984 жылғы 5 сәуірде «Юта» командасына қарсы өткен ойында Абдул-Жаббар НБА тарихындағы ең көп ұпай жинаған ойыншы рекордын бұзды. Ол Джонсоннан пас алып, 5 метрден өзінің фирмдік «Skyhook» добын 2 метрлік Марк Итонның блогын асып түсті. Абдул-Жаббар 1985 жылы екінші рет финалдың ең құнды ойыншысы атанды. Ол «Бостонға» қарсы серияда орташа есеппен 25,7 ұпай, 9 ребоунд, 5,2 нәтижелі пас және 1,5 блок көрсетті. Бірінші ойында ол 30 жастағы «Селтикс» командасының орталық ойыншысы Роберт Пэришқа қарсы 12 ұпай ғана жинады, ал Пэриш 18 ұпай және сегіз ребоунд жинады, нәтижесінде «Лейкерс» командасы 148:114 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл жеңіліс «Естелік күні сойылысы» деп аталды. Бұл жеңіс «Селтикс» командасының «Лейкерске» қарсы қатарынан сегіз рет жеңіске жеткен сериясын аяқтады. 1986-87 маусымына дейін ол дене бітімін жақсарту үшін жаттығулар жасады, лигадағы 2,1 метрлік орталық ойыншылардың саны артып келе жатқандықтан, олармен бәсекелесуге дайындық жасады. «Лейкерс» командасы оның соңғы үш маусымында НБА финалына өтті, 1987 жылы «Бостонды», ал 1988 жылы «Детройтты» жеңді. 1988 жылғы финалдың 7-ші ойынында жеңіске жеткеннен кейін 41 жастағы Абдул-Жаббар киім ауыстыратын бөлмеде тағы бір маусым ойнайтынын, содан кейін зейнеткерлікке шығатынын жариялады. Оның ұпайлары, ребоундтары және ойынға жұмсаған уақыты 19-шы маусымында азайды, ал ойын алдында ол зейнеткерлікке шығатыны туралы хабарлар тарады. «Құрмет сапарында» ол үйде де, сыртта да жанкүйерлерден құрмет көрсетулер алды, сонымен қатар «Капитан Скайхук» деп жазылған яхтадан бастап, карьерасынан алынған суреттері бар кілемшелерге дейін көптеген сыйлықтар алды. «Сиэтлға» қарсы өткен соңғы ресми ойында ол…

The Lakers selected Magic Johnson with the first overall pick of 1979 NBA draft. They had acquired the pick from the New Orleans Jazz (later Utah) in 1976, when league rules required that they compensate Los Angeles for their signing of free agent Gail Goodrich. The addition of Johnson paved the way for the Lakers' Showtime dynasty of the 1980s, appearing in the finals eight times and winning five NBA championships. While less dominant than in his younger years, Abdul Jabbar reinforced his status as one of the greatest basketball players ever, In the 1980 finals, Abdul Jabbar averaged 33.4 points in five games, spraining his ankle in Game 5, but returning to finish the contest with 40 points and leading the team to a win. He missed Game 6, when the Lakers clinched the title, and Johnson was named the Finals MVP after recording 42 points, 15 rebounds, and seven assists in the finale. Abdul Jabbar continued to average 20 or more points per game in the following six seasons. In 14 playoff games, he finished with a 20.4 point average, the lowest of his career at the time. Malone had 27 offensive rebounds, which nearly equaled Abdul Jabbar's total rebounds (30). On the road against Utah on April 5, 1984, Abdul Jabbar broke Chamberlain's record for most career points in the NBA. He received a pass from Johnson and scored from 15 feet (5 m) on his patent skyhook over the 7 feet (2 m) shot blocking specialist Mark Eaton. Abdul Jabbar won his second Finals MVP in 1985, He averaged 25.7 points, 9 rebounds, 5.2 assists and 1.5 blocks in the series against Boston. He was initially outplayed in Game 1, scoring 12 points with three rebounds against 30 year old Celtics center Robert Parish, who had 18 points and eight rebounds in a 148–114 win over the Lakers, dubbed the "Memorial Day Massacre". The title ended the Celtics' streak of eight consecutive championships against the Lakers. Prior to the 1986–87 season, he gained , reaching close to , to compete against the growing number of 7 footers (2.1 m) in the league. The Lakers advanced to the NBA Finals in each of his final three seasons, defeating Boston in 1987, and Detroit in 1988. After winning Game 7 of the 1988 finals, the 41 year old Abdul Jabbar announced in the locker room that he would return for one more season before retiring. His points, rebounds, and minutes had dropped in his 19th season, and there were reports prior to the game that he was retiring after the contest. On his "retirement tour" he received standing ovations at games, both home and away, and gifts ranging from a yacht that said "Captain Skyhook" to framed jerseys from his career to a Persian rug. At the Forum against Seattle in his final regular season game,

Зейнеткерлікке шыққан кезде Абдул-Жаббар НБА тарихындағы ең көп ойын өткізген ойыншы рекордын ұстады. Ол сонымен қатар ең көп гол соққан (15 837), ең көп минут ойнаған (57 446) және ең көп ұпай жинаған (38 387) ойыншы рекордын ұстады, бұл рекорд 2023 жылы Леброн Джеймс бұзғанша сақталды. Ол өзінің ойыншылық кезінде жеткен жетістіктеріне қарамастан, мүмкіндіктері шектеулі болды. Ойыншылық жылдары Абдул-Жаббар ұялшақ және мұңды адам ретінде танымал болды. Ол көбінесе бұқаралық ақпарат құралдарымен жақын қарым-қатынас жасаған жоқ. Оның сезімталдығы мен ұялшақтығы оның оңаша және жабық екенін көрсетті. Ол кезде оның ойынша, оның уақыты жоқ немесе ешкімге ештеңе қарызы болмайтын. Абдул-Жаббар «Лос-Анджелес Клиперс» және «Сиэтл Суперсоникс» командаларында көмекші бапкер болып жұмыс істеді, соның ішінде олардың жас орталық ойыншылары Майкл Оловоканди мен Джером Джеймске кеңес берді. Абдул-Жаббар 2002 жылы АҚШ баскетбол лигасының «Оклахома Сторм» командасының бас бапкері болды, сол маусымда команданы лига чемпионы атанды, бірақ бір жылдан кейін Колумбия университетінде бас бапкер лауазымына ие бола алмады. Кейін «Нью-Йорк Никс» командасының скауты болып жұмыс істеді. Ол 2005-2011 жылдары алты маусым бойы Фил Джексонның арнайы көмекшісі ретінде «Лейкерс» командасына оралды. Басында ол жас орталық Эндрю Байнумды баптады. Абдул-Жаббар 1998 жылы Аризона штатының Уайтривер қаласындағы Форт-Апачи үнді резервациясындағы Алчесей орта мектебінде ерікті бапкер болып қызмет етті. Ол 2013 жылы UCLA және «Милуоки Бакс» командаларының бас бапкері лауазымына үміткерлерді іздеуден кейін бапкерлік қызметтен бас тартты.

Ойыншы профилі

Шабуылда Абдул Джаббар төменгі позициядағы басымдыққа ие қауіпті ойыншы болды. Вилт Чемберлен немесе Шакил О'Нил сияқты басқа төменгі позиция мамандарынан айырмашылығы, ол жұқа бойлы алып еді, 1986 жылы салмағы шамамен 90 кг болған кезде биік тұрды; алғашқы жылдары ол бұл дене бітімін шапшаңдық пен жылдамдық үшін пайдаланды, ал кейінгі жылдары себет астында қорғану үшін мықты дене бітімін қолданды. 2023–24 маусым бойынша 23-орында тұрды және шешуші сәттерде тиімді ойыншы ретінде танымал болды. Ол соңғы маусымынан басқа барлық маусымдарда 50%-дан жоғары нәтиже көрсетті. Абдул Джаббар қорғаныста да үлкен күш көрсетті. Ол 11 рет NBA All-Defensive Team құрамына енді. Мансабының басында алған жарақаттарынан кейін, оның соңғы жылдары ойынның орташа көрсеткіші алты немесе сегіз рет допты тартып алуға дейін төмендеді. Оның мінезі тұрақты болды, Райлидің айтуынша, оны жаттықтыру оңай болды. Қатаң фитнес режимі Абдул Джаббарды барлық уақыттағы ең төзімді ойыншылардың біріне айналдырды. Ол 26 жасында бір жылдық дайындық бағдарламасын бастады. Лос-Анджелесте жүргенде, Абдул Джаббар 1976 жылы икемділігін жақсарту үшін йогамен айналыса бастады және дене шынықтыру режимімен танымал болды. Ол: "Йогасыз мен осы уақытқа дейін ойнай алмас едім" деді. Оның метаболизміне байланысты, салмақ алуда қиындықтар туды. 1979–80 маусымына дейін ол бос салмақтардан Nautilus жабдықтарына ауысқаннан кейін салмағы 240 фунттан 200 фунтқа дейін өсті. Ол сондай-ақ сол маусым арасында тай-чиден йогаға ауысты. Кейінгі жылдары денеге түсетін жүктемені азайту үшін Райли оны допты алатын ойыншыға беруге рұқсат етпеді және бос лақтырыстар кезінде корттың қарама-қарсы жағында күте тұруға мәжбүр етті. Ол энергияны сақтау үшін "ақылды ойын" ойнайтынын айтқан Абдул Джаббар кейде қорғаныста қалып, Лейкерстің жылдам шабуылда ұтып алуын күтіп, шабуылға соңғы болып қосылатын. 1981 жылы ол жалыққандық туралы сынға жауап берді: "Мен түнекті 42-ден 45 минутқа дейін ойнауым керек екенін түсіну керек, бұл үлкен аумақтың газонын кесу сияқты. Егер сіз асығып, ашуланып жүгіріп жүрсеңіз, бұл өзіңізді жеңуге тең. Сіз ең қажет кезде шаршап қаласыз". Абдул Джаббар мансабын 20 маусым және 1560 ойынның НБА рекордтарымен аяқтады, кейіннен бұл рекордты бұрынғы Селтикс ойыншысы Роберт Пэриш жаңартты. Абдул Джаббар 1974 жылы маусым алдындағы дайындық кезінде көзіне тиген соққыдан кейін өзінің танымал көздігін кие бастады. Ол 1979 жылғы плей-оффқа дейін бірнеше жыл бойы оны киіп жүрді. 1980 жылдың қазан айында ол оң көзіне Хьюстонның Руди Томьяновичпен кездейсоқ соқтығысқаннан кейін көздігін қайта киді. Көп жылдар бойы көзіне тиген соққылардан кейін Абдул Джаббарда мүйіз қабығының эрозиясы синдромы пайда болды, ол көздері құрғағанда ауырсынуды сезінді. 1986 жылдың желтоқсан айында ол осы синдромға байланысты үш ойынға қатыса алмады.

On offense, Abdul Jabbar was a dominant low post threat. In contrast to other low post specialists like Wilt Chamberlain or Shaquille O'Neal, he was a slender giant, standing tall while weighing around to , although he bulked to in 1986; in his early years, he used that frame for agility and speed while in later years he utilized a bigger frame for trying to guard under the basket. Ranked 23rd through 2023–24 season. and reputation as a feared clutch shooter. He shot above 50% in every season but his last. Abdul Jabbar maintained a dominant presence on defense. He was selected to the NBA All Defensive Team eleven times. After the pounding he endured early in his career, his rebounding average fell to between six or eight a game in his latter years. He had an even temperament, which Riley said made him coachable. A strict fitness regime made Abdul Jabbar one of the most durable players of all time. He began a year around conditioning program at age 26. While in Los Angeles, Abdul Jabbar started doing yoga in 1976 to improve his flexibility, and was notable for his physical fitness regimen. He said: "There is no way I could have played as long as I did without yoga." Because of his metabolism, he had difficulty putting on weight. Prior to the 1979–80 season, he gained from 240 to after switching from free weights to Nautilus equipment. He also switched that offseason from tai chi to yoga. To reduce wear during his later years, Riley did not have him inbound the ball on made baskets, and had him wait at the opposite end of the court on free throws. In what he described as playing a "smarter game" to conserve energy, Abdul Jabbar sometimes would be the last player to set up on offense by several seconds after staying behind on defense to see if the Lakers scored on a fast break. In 1981, he responded to criticism that he did not hustle: "You have to understand I have to play 42 to 45 minutes a night, and it's like mowing a huge estate lawn. If you rush out and run around furiously, it's self defeating. You'll be worn out just at the point when you're most needed." Addul Jabbar finished his career with then NBA records of 20 seasons and 1,560 games played, later broken by former Celtics center Robert Parish. Abdul Jabbar began wearing his trademark goggles after getting poked in the eye during preseason in 1974. He continued wearing them for years until abandoning them in the 1979 playoffs. He resumed wearing goggles in October 1980 after being accidentally poked in the right eye by Houston's Rudy Tomjanovich. After years of being jabbed in the eyes, Abdul Jabbar developed corneal erosion syndrome, occasionally experiencing pain when his eyes dry up. He missed three games in December 1986 due to the condition.

Аспанға ілінетін ілгек

Абдул Джаббар өзінің «Skyhook» деп аталатын ерекше соққысымен әйгілі болды, онда ол допты жоғары көтеріп, қолының жоғары жағынан босататын. Ол 5 метрге дейінгі қашықтықтан «Skyhook»-ты орындай алатын. Ұзын қолдары мен зор бойының арқасында допты соншалықты биікке лақтыратын, қорғаушының қақпаны бұзбастан тоқтатуы өте қиын еді. Оның денесі қорғаушы мен доптың арасында болғандықтан, бұғаттау одан да қиынға соқты. Сондай-ақ ол Клифф Хаганның «Сент-Луис Хоукс» командасымен ілгек соққысын орындайтынын көрген.

Мұра

Абдул Джаббар рекордтық алты рет ең құнды ойыншы жүлдесін жеңіп алды. Абдул Джаббар ойынға қатысып, рекорд бұзылғаннан кейін ойын салтанатында ойын домын Джеймске тапсырды. Джеймс колледжде баскетбол ойнаған жоқ, 2003 жылы 18 жасында мектептен шыққаннан кейін лигаға кірді. Абдул Джаббар шамамен 39 жыл бойы ұпайлау бойынша рекордты сақтап, лига тарихындағы ең ұзақ мерзімді көрсеткішті орнатты. Оның "skyhook" (көк шұңқыры) әлемдегі тоқтатылмайтын шабуылдардың бірі саналады. Ол НБА-ның 35, 50 және 75 жылдық мерекелік командаларына шақырылды. Ол ойын сайын орташа есеппен 24,6 ұпай, 11,2 доптама, 3,6 нәтижелі пас және 2,6 блок жасады. Абдул Джаббар НБА тарихындағы барлық уақыттағы үшінші доптама жинаушы (17,440). Ол тіркелген блоктар бойынша да үшінші орында (3,189), бұл таңғажайып, себебі осы баскетбол статистикасы оның мансабының төртінші жылында (1974) ғана тіркеле бастады. Ол үш маусым қатарынан орташа есеппен 30 ұпайдан кем емес және 16 доптамадан кем емес жинады, ал алты рет бір маусымда 27 ұпайдан кем емес және 14,5 доптамадан кем емес көрсетті. Абдул Джаббар мансабының шарықталу кезеңіндегі үстемдігін ұзақ жылдар бойы сақталған өнегелі ойынымен үйлестірді. Абдул Джаббар мансабында командасының тұрақты маусым ойындарының 95 пайызында өнер көрсетті.

Ол барлық уақыттағы ең әдемі баскетболшылардың бірі саналады және 2018 жылы Slams журналының "Барлық уақыттың үздік 100 ойыншысы" тізімінде № (Номер) 4-ке, ал 2020 жылы ESPN-нің барлық уақыттағы ең үздік 74 НБА ойыншысы тізімінде № 3-ке кірді, Билл Рассел мен Чемберленнен озып, ең жақсы орталық ойыншы атанды. Лига сарапшылары мен баскетбол аңыздары оны барлық уақыттағы ең ұлы ойыншы деп санағанда жиі еске алады. Райли 1985 жылы былай деді: "Неге тағы да бағалау керек? Адам рекордтарды жарып, чемпионаттарды жеңіп, зор сынға ұшырап, үлкен жауапкершілікті мойнына алғанда, неге үкім шығару керек? Оны ең ұлы ойыншы деп мойындап, құрмет көрсетейік". Исаи Томас: "Егер сандар өтірік айтпайды десе, онда Карим осы ойынды ойнаған ең ұлы ойыншы". 2022 жылы ол ESPN-нің НБА 75 жылдық мерекелік командасы тізімінде № 3 (өзінің позициясында бірінші) және The Athletic-тің ұқсас тізімінде № 3 (Джордан мен Джеймстен кейін) орын алды.

Кино және теледидар

Лос-Анджелестегі өнері Әбділ Джаббардың актерлік өнерге бет бұруына мүмкіндік берді. Ол өзінің киноға дебютын Брюс Лидің 1972 жылғы «Өлім ойыны» фильмінде жасады. 1980 жылы Абдул Джаббар «Аэроплан» фильмінде екінші ұшқыш Роджер Мёрдоктың рөлін ойнады. Абдул Джаббар кейіпкерде қалып, өзінің тек Роджер Мёрдок, әуе компаниясының қос ұшқышы екенін айтады; бала Абдул Джаббардың «ең үлкені» екенін айтып отырады, бірақ әкесі бойынша ол «қорғау саласында көп жұмыс істемейді» және «плей-офф кезінде ғана тырысады». Бұл Абдул Джаббардың кейіпкерінің «Мен тырыспаймын!» деп айғайлауына себеп болады. Содан кейін ол баланы ұстап алады және «мен UCLA-да болған кезден бастап осы сөздерді естіп жүрмін» және «әр түнде денімді қиындықпен жаттықтырып жатырмын!» деп айқайлайды. Ол балаға: «Атаңа айт, [Билл] Уолтон мен [Боб] Ланьерді 48 минут бойы кортта сүйреп әкелсін», - дейді. Фильмнің соңында Мердок есінен танып қалғанда, ол Абдул Джаббардың көзілдірігі мен сары «Лейкерс» шорты киіп, басқару пульті алдында құлдырап қалады. Абдул Джаббар теледидар мен кинода көптеген басқа да рольдерде ойнады, көбінесе өзін ойнады. Ол «Флетч», «Труп Беверли-Хиллс» және «Парсыны ұмыт» фильмдерінде, сондай-ақ «Фулл Хаус», «Жалғызбасты әйел», «Амин», «Барлығы Раймондты жақсы көреді», «Мартин», «Диф'рент Строкс» (оның биіктігі кішкентай бала жұлдызы Гэри Коулменмен қарама-қарсы келді), «Бел Эйрдің жаңа принці», «Скрубс», «21 Джомп-стрит», «Жедел жәрдем!», «Атлантистен келген адам» және «Жаңа қыз» сериалдарында роль ойнады. Абдул Джаббар 1984 жылы «Тыңғыр әлемнен әңгімелер» сериясында шамдағы жынды ойнады. Ол сондай-ақ 1994 жылғы 10 ақпанда «In Living Color» скетч-комедиялық телехикаясының эпизодында өзін ойнады. Абдул Джаббар Стивен Кингтің «The Stand» телехикаясының телеверсиясында, «Slam Dunk Ernest» фильмінде баскетболдың архангелінің рөлін ойнады және «BASEketball» фильмінде қысқаша, сөйлемейтін камео рөлде ойнады. Абдул Джаббар 1994 жылы түсірілген «Вернон Джонс тарихы» телефильмінің атқарушы продюсері де болды. Ол сондай-ақ 2006 жылы «The Colbert Report» бағдарламасында «HipHopKetball II: The ReJazzebration Remix '06» атты скетчте және 2008 жылы нацистік алтын табуға жіберілген сахна менеджері ретінде пайда болды. Абдул Джаббар сонымен қатар «Симпсон» сериалының 2011 жылғы «Сүйіспеншілік – көптеген құшақталған нәрсе» деген эпизодында өзін-өзі бейнеледі. Ол 2012 жылдан 2013 жылға дейін эфирде болған NBC сериалындағы «Балалар балалармен» сериалда қайта-қайта пайда болатын рөлді ойнады. 2019 жылдың ақпан айында ол «The Big Bang Theory» сериалының 12-ші маусымының 16-шы бөлімі «The D&D Vortex» сериясында пайда болды. 2021 жылы Абдул Джаббар «Дэйв» сериалының 2-ші маусымында өзі ретінде қонақ ретінде көрінді. Ол қатысқан эпизодтың аты да оның атымен аталды. Абдул Джаббар 2022 жылы Netflix фильмінде өз рөлінде камео түсірді «Glass Onion: A Knives Out Mystery». 2023 жылы Абдул Джаббар Showtime сериалының 7-ші маусымында, 3-ші бөлімінде өзін бейнеледі.

Playing in Los Angeles facilitated Abdul Jabbar's trying his hand at acting. He made his film debut in Bruce Lee's 1972 film Game of Death. In 1980, Abdul Jabbar played co pilot Roger Murdock in Airplane! Staying in character, Abdul Jabbar states that he is merely Roger Murdock, an airline co pilot; the boy continues to insist that Abdul Jabbar is "the greatest", but that according to his father he does not "work hard on defense" and that he does not "really try, except during the playoffs". This causes Abdul Jabbar's character to snap: "The hell I don't!" He then grabs the boy and snarls that he has "been hearing that crap ever since I was at UCLA" and been "busting my buns every night!" He instructs the boy: "Tell your old man to drag [Bill] Walton and [Bob] Lanier up and down the court for 48 minutes." When Murdock loses consciousness later in the film, he collapses at the controls wearing Abdul Jabbar's goggles and yellow Lakers' shorts. Abdul Jabbar has had numerous other television and film appearances, often playing himself. He has had roles in movies such as Fletch, Troop Beverly Hills and Forget Paris, and television series such as Full House, Living Single, Amen, Everybody Loves Raymond, Martin, Diff'rent Strokes (his height humorously contrasted with that of diminutive child star Gary Coleman), The Fresh Prince of Bel Air, Scrubs, 21 Jump Street, Emergency!, Man from Atlantis, and New Girl. Abdul Jabbar played a genie in a lamp in a 1984 episode of Tales from the Darkside. He also played himself on the February 10, 1994, episode of the sketch comedy television series In Living Color. Abdul Jabbar appeared in the television version of Stephen King's The Stand, played the Archangel of Basketball in Slam Dunk Ernest, and had a brief non speaking cameo appearance in BASEketball. Abdul Jabbar was also the co executive producer of the 1994 TV film The Vernon Johns Story. He has also made appearances on The Colbert Report in a 2006 skit called "HipHopKetball II: The ReJazzebration Remix '06", and in 2008 as a stage manager who is sent out on a mission to find Nazi gold. Abdul Jabbar also voiced himself in a 2011 episode of The Simpsons titled "Love Is a Many Strangled Thing". He had a recurring role as himself on the NBC series Guys with Kids, which aired from 2012 to 2013. In February 2019, he appeared in season 12 episode 16 of The Big Bang Theory, "The D&D Vortex". In 2021, Abdul Jabbar made a guest appearance as himself in a season 2 episode of Dave. The episode he appeared in was also named after him. Abdul Jabbar makes a cameo appearance as himself in the 2022 Netflix film Glass Onion: A Knives Out Mystery. In 2023, Abdul Jabbar appeared as himself in season 7, episode 3 of the Showtime series Billions

Жазу

2018 жылдың қыркүйегінде Абдул Жаббар 2019 жылдың шілдесінде қайта жаңғырған "Вероника Марс" сериалының сценаристтерінің бірі болып тағайындалды.

Құжаттамалық фильмдер

2011 жылдың 10 ақпанында Абдул Джаббар өзінің "Гиганттардың иығында" ("On the Shoulders of Giants") фильмін көрсетті. Бұл фильм Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы Science Park орта мектебінде атақты, бірақ көбінесе назардан тыс қалған Нью-Йорк Ренессанс кәсіби баскетбол командасының қиын жолын баяндайды. Іс-шара мектеп, қала және штат бойынша бірден тікелей эфирде таратылды. 2015 жылы ол өзінің өміріне арналған HBO телеарнасының "Карим: Бір адамның аздығы" ("Kareem: Minority of One") деректі фильмінде түсті. 2020 жылы Абдул Джаббар History арнасының "Қара паттайлар: Революцияның батырлары" ("Black Patriots: Heroes of the Revolution") атты арнайы бағдарламасының атқарушы продюсері және баяндаушысы болды. Ол баяндамасы үшін "Эмми" сыйлығына үміткер болды.

Реалити теледидар

Абдул Жаббар 2013 жылы ABC реалити-сериалы Splash, атақтылардың суға секіру жарысына қатысты. 2018 жылдың сәуір айында Абдул Жаббар "Жұлдыздармен билеу" шоуының 26-шы маусымында, тек спортшылар қатысқан маусымда өнер көрсетіп, кәсіби биші Линдсей Арнольдпен жұптасты.

Жазушылық және белсенділік

1967 жылы Абдул Джаббар Кливленд саммитіне қатысқан жалғыз жоғары оқу орнының спортшысы болды, бұл көрнекті афроамерикандық спортшылардың бас қосып, Мұхаммед Алидің Вьетнам соғысында қатысудан бас тартуын қолдаған жиыны еді. Келесі жылы Абдул Джаббар американдық расизмге қарсы наразылық білдіріп, Жазғы Олимпиада ойындарын бойкоттады, осы шешімі үшін өлім жазасымен қорқытты. Абдул Джаббар көп сатылатын автор және мәдени сыншы болды. Ол негізінен афроамерикандық тарих туралы бірнеше кітап жариялады. Оның алғашқы кітабы – автобиографиясы «Гигант қадамдар», 1983 жылы Питер Кноблермен бірлесіп жазылды. Кітаптың атауы – джаздың ұлы қолдарының бірі Джон Колтрейнге құрмет көрсету және оның «Giant Steps» альбомына сілтеме жасайды. Басқалары: «Иықтардағы алыптар: Гарлем эпохасы арқылы саяхатым», Реймонд Обстфельдпен бірлесіп жазылған, және «Қоян-бауырлар: 761-ші танк батальонының эпикалық оқиғасы, Екінші дүниежүзілік соғыстың ұмытылған батырлары», Энтони Уолтонмен бірлесіп жазылған, бұл Екінші дүниежүзілік соғыста алғаш рет шайқасқан афроамерикандық бронетанктік бөлімнің тарихы. Ұлттық журналдар мен телеарналарда нәсіл және дін мәселелері, сондай-ақ басқа да тақырыптар бойынша пікір білдіруге белсенді қатысатын Абдул Джаббар «Time» журналында тұрақты түрде баған жазады. Ол 2015 жылдың 25 қаңтарында «Meet the Press» бағдарламасында экстремистік топтардың әрекеттері үшін исламды кінәлауға болмайтынын айтқан бағаны талқылады, христиандық дінді ұстанатындардың экстремистік әрекеттері үшін кінәламағанымыздай. Оған мұсылман екендігі туралы сұрақ қойғанда ол: «Мен өзімнің дінімнен ешқандай алаңдамаймын. Адамдарды өлтіріп, әлемде осылайша хаос тудырып жүргендерін мұсылман деп жариялаған адамдарды қатты алаңдатамын. Бұл исламның мәні емес, және мұсылмандар туралы ойлағанда адамдардың ойына осы келмеуі керек. Бірақ бәріміз осы мәселені шешу үшін бірлесіп жұмыс істеуіміз керек». 2014 жылдың қараша айында Абдул Джаббар «Jacobin» журналында жоғары оқу орнының спортшыларына лайықты сыйақы төлеуді талап ете отырып, «әділеттілік атынан біз жоғары оқу орнының спортшыларының жеке бастық құқығын жойып, оларға лайықты ақы төлеуді бастауымыз керек» деп жазды. Дональд Трамптың 2017 жылғы саяхат шектеуіне қатысты пікір білдіріп, оны айыптады: «Ақыл мен мейірімнің жоқтығы – таза зұлымдықтың анықтамасы, өйткені бұл мыңдаған жылдар бойы күрестен шыққан қасиетті құндылықтарымызды жоққа шығару». 2021 жылдың маусым айында ол «Jacobin» журналында COVID-19 вакцинасын алудан бас тартудың қоғамдық денсаулыққа тигізетін теріс әсері туралы эссе жариялады, соның ішінде Кайри Ирвингті сынға алды.

In 1967, Abdul Jabbar was the only college athlete to attend the Cleveland Summit, a meeting of prominent black athletes who convened in support of Muhammad Ali's refusal to fight in the Vietnam War. The following year, Abdul Jabbar boycotted the Summer Olympics to protest American racism, drawing death threats for his decision. Abdul Jabbar became a best selling author and cultural critic. He published several books, mostly on African American history. His first book, his autobiography Giant Steps, was written in 1983 with co author Peter Knobler. The book's title is an homage to jazz great John Coltrane, referring to his album Giant Steps. Others include On the Shoulders of Giants: My Journey Through the Harlem Renaissance, co written with Raymond Obstfeld, and Brothers in Arms: The Epic Story of the 761st Tank Battalion, World War II's Forgotten Heroes, co written with Anthony Walton, which is a history of the first black armored unit to fight in World War II. A regular contributor to discussions about issues of race and religion, among other topics, in national magazines and on television, Abdul Jabbar has written a regular column for Time. He appeared on Meet the Press on January 25, 2015, to talk about a column saying that Islam should not be blamed for the actions of violent extremists, just as Christianity has not been blamed for the actions of violent extremists who profess Christianity. When asked about being Muslim, he said: "I don't have any misgiving about my faith. I'm very concerned about the people who claim to be Muslims that are murdering people and creating all this mayhem in the world. That is not what Islam is about, and that should not be what people think of when they think about Muslims. But it's up to all of us to do something about all of it." In November 2014, Abdul Jabbar published an essay in Jacobin calling for just compensation for college athletes, writing that "in the name of fairness, we must bring an end to the indentured servitude of college athletes and start paying them what they are worth." Commenting on Donald Trump's 2017 travel ban, he condemned it, saying: "The absence of reason and compassion is the very definition of pure evil because it is a rejection of our sacred values, distilled from millennia of struggle." In June 2021, he published an essay in Jacobin on the negative impact on public health of those refusing to receive the COVID 19 vaccine, criticizing Kyrie Irving, among others.

Мәдениет елшісі

2012 жылдың қаңтар айында АҚШ Мемлекеттік хатшысы Хиллари Клинтон Абдул Жаббардың АҚШ-тың мәдени елшісі қызметін қабылдағанын жариялады. Жариялауға арналған баспасөз конференциясында Абдул Жаббар афроамерикалықтардың АҚШ мәдениетінің өкілдері ретіндегі тарихи мұрасы туралы былай деді: "Мен Луи Армстронг президент Кеннеди үшін алғаш рет осыны жасағандағыны есімде сақтаймын, ол менің қаһармандарымымның бірі еді. Сондықтан оның қадамдарымен жүрудің өзі қуаныш тудырады". Осы қызметінің аясында Абдул Жаббар Бразилияға барып, жергілікті жастардың білім алуына көмектесуді насихаттады.

Президенттің дене шынықтыру, спорт және тамақтану жөніндегі кеңесі

Бұрынғы президент Барак Обама қызметінің соңғы күндерінде Абдул Жаббарды, Габриэль Дугласты және Карли Ллойдты Президенттің дене шынықтыру, спорт және дұрыс тамақтану жөніндегі кеңесіне тағайындағанын хабарлады.

Азаматтардың монета жасау жөніндегі консультативтік комитеті

2017 жылдың қаңтар айында Абдул Жаббар АҚШ-тың қазынашылық хатшысы Стивен Мнучин тарапынан Азаматтар монетасы жөніндегі консультативтік комитетіне тағайындалды. АҚШ Ақша шабу үйінің мәліметінше, Абдул Жаббар әуесқой монета коллекционері, ал Александр Гамильтонның өміріне деген қызығушылығы оны осы хоббиге жетеледі. Ол 2018 жылы Ақша шабу үйі "жеке міндеттемелердің күшеюі" деп сипаттаған себептерге байланысты қызметтен бас тартты.

Жеке өмір

Абдул Джаббар UCLA-да оқитын соңғы курсында Лейкерс командасының ойынында Хабиба Абдул Джаббармен (туған Дженис Браун) танысты. Олар 1971 жылы үйленді және үш балалары болды: қыздары Хабиба мен Султана, сондай-ақ ұлы Карим кіші, ол Вальпараисодан кейін Батыс Кентукки университетінде баскетбол ойнады. Абдул Джаббар мен Дженис 1978 жылы ажырасып кетті. Оның тағы бір ұлы, Әмір, Шерил Пистонодан дүниеге келді. Тағы бір ұлы, Адам, онымен бірге "Фулл Хаус" телесериалында түсті. 1983 жылы Абдул Джаббардың үйі өртеніп кетті. Оның көптеген мүліктері, оның ішінде 3000-ға жуық альбомнан тұратын сүйікті джаз пластинкаларынан жасаған жинағы жойылды. Көптеген Лейкерс жанкүйерлері оған альбомдар жіберіп, әкеліп, оны көтеріңкі көңіл күйге келтірді. 2016 жылы Абдул Джаббар досы Мұхаммед Алиге құрмет көрсету үшін Chance the Rapper-мен бірге өнер көрсетті.

Дін және аты

1971 жылы 24 жасында ол ислам дінін қабылдап, заңды түрде Карим Абдул Джаббар деп аталды, бұл есімнің мағынасы – "асыл, құдіретті Алланың құлы". Абдул Джаббар Вашингтондағы 7700 16-шы көше, NW мекенжайындағы үйді сатып алып, оны Халиске Ханафи Мазхаб орталығы ретінде пайдалануға берді; бірнеше жыл өткен соң, бұл орын 1973 жылғы Ханафи мұсылмандарының трагедиясына куә болды. Кейін Карим "Хамас ұстанымдарының Құранға қатысты кейбір тұжырымдарымен келіспейтінін түсінді, соның салдарынан олар жолдарынан айырылысты". Одан кейін ол Құранды өздігінен зерттеді, және "осы ізгі сапардан сенімдері анықтанып, иманы жаңарып қайтты". Абдул Джаббар ислам дінін қабылдағанда есімін өзгерткен себебін айтты. Ол "өз тамырыма оралып, оның бір бөлігін ұстап тұрғанымды" мәлімдеді, себебі осы жерге әкелінген құлдардың көп бөлігі мұсылман болған. Менің әулетімді 18 ғасырда Тринидадтан келген Альсиндор есімді француз плантаторы Америкаға әкелді. Менің халқым йоруба тайпасынан шыққан, олардың мәдениеті құлдықтан аман қалды. Әкем мен кішкентай кезімде осы туралы айтқан, және ол маған өзімнің кім екенімді білуге қажеттінің бәрін берді, тіпті басқалар білмесе де. Бала кезімде қара нәсілділер туралы жақсы айтуға ешкім сенбеді. Бұл қара нәсілділер үшін ауыр жүк, себебі олар өз тарихы туралы дұрыс түсінікке ие емес, ол жасырылған немесе бұрмаланған". Оның есімін өзгерткені АҚШ-та, әсіресе ақ халық арасында, оның беделін түсірді. 1998 жылы Абдул Джаббар Майами Дельфинс командасының ойыншысы Карим Абдул Джаббарды (қазіргі Абдул Карим әл Джаббар, туған аты Шармон Шах) сотқа беріп, оның Абдул Джаббар есімі мен 33-нөмірін Дельфинс жейдесінде пайдалану арқылы оның танымал есімінен пайда табуына наразылық білдірді. Нәтижесінде, кіші Абдул Джаббар Дельфинс сапында ойнағанда жейдесіндегі есімін "Абдул" деп өзгертуге мәжбүр болды. Бұл футболшы сонымен қатар UCLA-да спортшы болған.

Денсаулыққа қатысты проблемалар

Абдул Джаббар мигрень ауруынан зардап шегеді, және оның белгілерін жеңілдету үшін марихуана қолданғаны заңдық салдарға әкелді. 2009 жылдың қарашасында Абдул Джаббар өзінің лейкемияның бір түріне, Филадельфия хромосомасы оң, созылмалы миелоидты лейкемияға шалдыққандығын хабарлады, бұл қан және сүйек кемігінің қатерлі ісігі. Ауру 2008 жылдың желтоқсан айында анықталды, бірақ Абдул Джаббар күнделікті ауыз арқылы қабылданатын дәрілер ішіп, әр екі айда бір рет маманға қаралып, қанды үнемі тексеру арқылы жағдайын басқаруға болатынын айтты. Ол 2009 жылғы баспасөз конференциясында бұл аурудың қалыпты өмірге кедергі келтіретініне сенбегенін білдірді. Абдул Джаббар – Novartis компаниясының өкілі, ол Gleevec қатерлі ісікке қарсы дәрісін шығарады. 2011 жылдың ақпан айында Абдул Джаббар Twitter желісінде лейкемиясының жойылғанын және ол "100% қатерлі ісіктен құтылғанын" жариялады. Бірнеше күннен кейін ол қателігін түсіндіріп: "Адам толығымен қатерлі ісіктен құтыла алмайды, мен мұны білуім керек еді. Қазіргі уақытта менің қатерлі ісігім ең төменгі деңгейде" деді. 2023 жылдың ақпан айында ол жүрек айрығы (атриалдық фибрилляция) диагнозы қойылғанын айтты. Ол Bristol Myers Squibb және Pfizer компанияларының "Күтуге уақыт жоқ" жобасымен бірлесіп, жүрек соғудың жылдам және ретсіз ырғағының белгілері туралы хабарлап, инсульт қаупін арттыратын бұл жағдайға назар аударуға көмектесті. 2023 жылдың желтоқсанында ол концертке қатысқанда құлап, жамбасын сындырып, ауруханаға түсті.

Спорттық емес марапаттар

2011 жылы Абдул Джаббар қатерлі ісік зерттеулеріне хабардарлықты арттырудағы еңбегі үшін «Қосарлы спираль» медалімен марапатталды. Сондай-ақ 2011 жылы Абдул Жаббар Нью-Йорк технология институтының құрметті ғылыми дәрежесін алды. 2016 жылы Абдул Жаббарға АҚШ президенті Барак Обама «Президенттік бостандық» медалімен марапаттады. 2020 жылы Абдул Жаббар «Қара патриоттар: Революцияның батырлары» деректі фильміндегі жұмысы үшін «Праймтайм Эмми» сыйлығының «Үздік баяндаушы» номинациясына ұсынылды.

Аудиокітап

Үлкендердің иығында: Гарлем Ренессансы арқылы аудиосаяхат, 8 CD жинағы, 1-4 томдық. Авери Брукс, Джесси Л. Мартин, Майя Анжелу, Херби Хэнкок, Билли Кристалл, Чарльз Баркли, Джеймс Уорти, Джулиус Эрвинг, Джерри Уэст, Клайд Дрекслер, Билл Расселл, Коуч Джон Вудэн, Стэнли Крауч, Куинси Джонс және басқа да хит-парадтардағы музыканттар, сондай-ақ Сэмюэл Л. Джексон сияқты әйгілі актерлер мен орындаушылар қатысқан. (2008)