Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер (1948 жылы туған)
Italian politician (born 1948)
Эмма Бонино (1948 жылдың 9 наурызында туған) – итальяндық саясаткер. Ол 2008–2013 жылдар аралығында және 2018–2022 жылдар аралығында Рим сенаторы болды. Сонымен қатар, ол 2013–2014 жылдары Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Бұрын ол Еуропалық парламент депутаты және Депутаттар палатасының мүшесі болған. 2006 жылдан 2008 жылға дейін Италия үкіметінде Халықаралық сауда министрі болып жұмыс істеді. Бонино – итальяндық радикалдардың жетекші мүшесі, өзін «либералды, либериста және либертарио» деп сипаттайтын саяси партия, онда либериста экономикалық либерализмді білдіреді, ал либертарио – моральдық мәселелерге қатысты мәдени либерализмнің бір түрі, тарихи солшыл либертариандықпен идеологиялық байланысы бар. Ол 1972 жылы Милан қаласындағы Боккони университетінде қазіргі заманғы тілдер мен әдебиеттер мамандығы бойынша бітірген. Италия саясатындағы тәжірибелі заң шығарушы және түрлі реформалардың жақтаушысы, ол алты рет депутат және екі рет сенатор болып сайланды. Ол 2017 жылдың желтоқсанында 2018 жылғы Италиядағы жалпы сайлауға дейін құрған «More Europe» либералды, еуропалық федералистік партия тізімінің жетекшісі.
Emma Bonino (born 9 March 1948) is an Italian politician. She was a senator for Rome between 2008 and 2013, and again between 2018 and 2022. She also served as Minister of Foreign Affairs from 2013 to 2014. Previously, she was a Member of the European Parliament and a member of the Chamber of Deputies. She served in the government of Italy as Minister of International Trade from 2006 to 2008. Bonino is a leading member of the Italian Radicals, a political party which describes itself "liberale, liberista, and libertario", where liberista denotes economic liberalism and libertario a form of cultural liberalism concerning moral issues, with some ideological connection with historical left libertarianism. She graduated in modern languages and literature from Bocconi University in Milan in 1972. A veteran legislator in Italian politics and an activist for various reform policies, she was elected six times as deputy and two times as senator. She is the leader of More Europe, a liberal, European federalist party list she launched in December 2017, ahead of the 2018 Italian general election.
Жеке өмір
Бонино ешқашан үйленбеген және бала туған емес, тіпті 1975 жылы заңсыз аборт жасағаннан кейін итальян билігіне бағынды. Ол балаларды тәрбиеледі. Боккони университетін әдебиет мамандығы бойынша Малькольм Х-тің автобиографиясы туралы магистрлік диссертациясымен бітірді. Бонино – принц Фризо мен принцесса Мейбл Оранж-Нассаудың үлкен қызы, графша Луананың шаңырағы. 2015 жылдың 12 қаңтарында Radio Radicale радиосында өкпе рагымен ауырғанын және химиотерапиядан өтетінін хабарлады, бірақ саяси қызметін тоқтатпайтынын айтты. Сол жылдың 21 мамырында сол радиостанцияда рагы толыққандай жеңілгенін мәлімдеді.
Bonino never married nor bore children, even succumbing to the Italian authorities in 1975 after having an illegal abortion. She fostered children. She graduated at Bocconi University in literature with a master thesis on Malcolm X's autobiography. Bonino is a godmother of Countess Luana, elder daughter of Prince Friso and Princess Mabel of Orange Nassau. On 12 January 2015, she announced on Radio Radicale she was suffering from lung cancer and was being treated with chemotherapy, though she also stated she was not abandoning her political activity. On 21 May of the same year, on the same radio station, she announced her cancer was in complete remission.
Ұлттық саяси мансап
Бонино 1976 жылы Италияның депутаттар палатасына сайланды және 1979, 1983, 1987, 1992, 1994 және 2006 жылдары қайта сайланды. 1975 жылы ол стерилизация және аборт туралы ақпарат орталығын құрды және Италияда абортты заңдастыруға әкелген референдумды ұйымдастырды. 1986 жылы ол ядролық энергияға қарсы референдумды қолдағандардың бірі болды, нәтижесінде Италияда азаматтық ядролық энергия бағдарламасы қабылдамады. 2006 жылдың 17 мамырында Бонино Романо Проди үкіметінде халықаралық сауда министрі болып тағайындалды. Ол 2008 жылдың 7 мамырында Сенат вице-президенті болып сайланғаннан кейін лауазымынан кетті. 2008 жылғы 13 және 14 сәуірдегі сайлауларда ол Пьемонт сайлау округі бойынша Демократиялық партия тізімінен екінші парламенттік палата – Сенатқа сайланды. 2013 жылдың 28 сәуірінде ол Энрико Летта басқаратын үкіметте сыртқы істер министрі болып ант берді. 2017 жылдың маусымындағы қоғамдық пікір сауалнамаларында ол 43 пайыз көрсеткішпен премьер-министр Паоло Джентилониден кейін екінші орында тұрды. Оң пікірге қарамастан, оның партиясы парламентке өту үшін қажетті 3 пайыздық шектің жетіспейді. Оған жауап ретінде ол "Маған аз жақсы көріңдер, бірақ көбірек дауыс беріңдер" деген ұранды қабылдады. Бонино 2018 жылғы жалпы сайлауда Рим – Джанниколенсе сайлау округі бойынша Республика Сенатына сайланды.
Bonino was elected to the Italian Chamber of Deputies in 1976 and reelected in 1979, 1983, 1987, 1992, 1994 and 2006. In 1975, she founded the Information Centre on Sterilisation and Abortion and promoted the referendum which led to the legalisation of abortion in Italy. In 1986, she was among the promoters of a referendum against nuclear energy that led to the rejection of a civil nuclear energy programme in Italy. On 17 May 2006, Bonino was appointed as minister for international trade in the cabinet of Romano Prodi. She resigned from office on 7 May 2008 when she had been elected vice president of the Senate the previous day. In 2008, at the elections of 13 and 14 April, she was elected to a seat in the Senate, the second parliamentary chamber, on the list of the Democratic Party for the Piedmont constituency. On 28 April 2013, she was sworn in as foreign minister in the government led by Enrico Letta. In June 2017, public opinion polls of her stood at 43 percent, second only to prime minister Paolo Gentiloni. Despite the positive public opinion, her party falls short of the 3 percent required for a seat in Parliament. In response, she has adopted the slogan "Love Me Less, Vote Me More." Bonino was elected to the Senate of the Republic in the constituency of Rome – Gianicolense district at the 2018 general election.
Халықаралық саяси мансап
Бонино 1979 жылы Еуропалық парламентке сайланды және 1984 және 1999 жылдары қайта сайланды. 1993–1994 жылдары Трансұлттық радикалдық партияның хатшысы, ал 1991–1993 жылдары партия президенті болды. 1994 жылдың қазан айында ол «Өлім жазасына мораторий» бастамасы бойынша БҰҰ Бас Ассамблеясына Италия үкіметі делегациясының басшысы болып тағайындалды. 1994–1999 жылдары тұтынушылар саясаты, балық шаруашылығы және Еуропалық қоғамдастық гуманитарлық кеңсесі (ECHO) саласындағы Еуропалық комиссар болды. 1997 жылы оның өкілеттігі тұтынушылар денсаулығын қорғау және азық-түлік қауіпсіздігін қамту үшін кеңейтілді. 1998 жылдың 14–17 мамырында ол Шотландияның Тернбери қаласында өткен Бильдерберг тобының жылдық мәжілісіне қатысты. 1999 жылдың 15 наурызында ол Сантер комиссиясының барлық мүшелерімен бірге комиссар Эдит Крессонға қарсы алаяқтық пен басқарудағы бұзушылықтар туралы айыптауларға байланысты отставкаға кетті. Алайда, соңғы есеп комиссарлардың көпшілігін, соның ішінде Бониноның өзін де айыптады. 2002 жылдың қарашасында ол Сеулде өткен Демократиялар қауымдастығының үкіметаралық конференциясына Италия үкіметі делегациясының басшысы болып тағайындалды. Радикалды партияның тағы бір мүшесі Марко Паннелламен бірге Бонино азаматтық құқықтар мен жеке бостандықтар үшін, негізінен ажырасу, абортты заңдастыру, есірткілерді заңдастыру, сондай-ақ жыныстық және діни бостандықтар үшін көптеген күрестер жүргізді. Ол өлім жазасына қарсы, әйелдердің жыныс мүшелерін кесуге және әлемдік аштықты жоюға күш салды. 1975 жылы Бонино аборт туралы ақпарат орталығын (CISA) қаржылады, ал 1997 жылы ол Ауғанстандағы әйелдерді кемсітуді айыптайтын халықаралық қозғалысты қолдады – Un Fiore per le Donne di Kabul («Кабул әйелдеріне гүл»). Бонино сонымен қатар Африкалық одақ елдерінде әйелдер құқығын мойындау бойынша Мапуто хаттамасын қолдады. Ол адам құқықтары мен демократияны халықаралық деңгейде қорғау мен насихаттауды қолдайтын үкіметтік емес ұйым – No Peace Without Justice және өлім жазасын жою үшін күресетін халықаралық лига – Nessuno Tocchi Caino («Ешкім Каинге тиіспесін») ұйымдарын құрды. 1999 жылдың маусым айында ол Еуропалық сайлауда тарихи үлесті (8,5%) жинады (бұрынғы және кейінгі сайлауларда радикалдар әдетте 2–3% дауыс алған). Оның тізімі (Lista Bonino) 78 итальяндық орынның жетісін жеңіп алды. Бонино 1999 жылдың көктемінде Косовоға НАТО-ның араласуын қолдады. 1999–2004 жылдары Lista Bonino кез келген саяси орталыққа жатпай, дәстүрлі сол және оң саясатты ұстанбау ниетімен құрылғандықтан, партиялық емес болды, оның мақсаты – кез келген ықтимал келіссөздік мүмкіндіктерді барынша пайдалану болды. Emma Bonino және басқалар Парламентке және Кеңеске қарсы іс (T 40/04 ісі) бойынша Эмма Бонино тізімі «Еуропалық деңгейде» партия ретінде танылмауына байланысты Қоғамдық қаржыландырудан шеттетілуінің кемсітушілік екенін Еуропалық Одақ сот алдында таластады. Сот бұл аргументті қабылдамады, себебі іс-әрекеттің тікелей әсер етуі үшін талапкерге заңдық жағынан әсер етудің қажеті жоқ екенін мәлімдеді. 2004 жылдан бастап ол ALDE тобының құрамына кірді. 2002 жылы Бонино Associazione Italiana Donne per lo Sviluppo (AIDOS, Италияның әйелдерді дамыту қауымдастығы) бірлесе отырып, жыныс мүшелерін кесу мәселесін талқылау үшін Италия парламентінің отырысын шақырды. Бонино Африка елдеріндегі әйелдерді жыныс мүшелерін кесу практикасы туралы нақты ақпаратты қарастыру үшін медицина мамандарын, елшілерді және саясаткерлерді жинады. Отырыс барысында Бонино Сомали, Египет, Танзания, Гамбия және Эфиопия арқылы саяхаттағанын айтып берді, онда ол осы ауылдық практикалар туралы осы практикаларды тоқтату жобаларына қатысқан әйелдермен кездесіп білді. Жыныс мүшелерін кесуден зардап шеккен көптеген африкалық әйелдер өздерінің тікелей тәжірибелерін бөлісті. Отырыс соңында премьер-министр Берлускони Бониноны осы мәселеде жеткен жетістіктерімен құттықтады және AIDOS жетекшісіне Еуропалық науқанға арналған чек тапсырды. 2001 жылдың желтоқсан айында араб тілін және мәдениетін үйрену мақсатымен Каирге көшіп барды. 2003 жылдың наурыз айында ол «Радикал» радиосында араб баспасөзін күнделікті шолудан өткізді. 2004 жылдың қаңтар айында ол араб елі үшін алғаш рет «Демократия, адам құқықтары және Халықаралық қылмыстық соттың рөлі туралы аймақтық конференция» ұйымдастырды. Қазіргі уақытта ол Араб демократиясы қорының кеңес мүшесі. Бонино 2012 жылдың желтоқсанына дейін DARA кеңесінің мүшесі болды. 2016 жылы дамуға көмек комитетінің төрағасы Эрик Солхейм оны Мэри Робинсонның басшылығымен дамуға көмек комитетінің болашағы туралы жоғары деңгейдегі панельге мүше етіп тағайындады. Бонино Inter Press Service News Agency және Project Syndicate үшін халықаралық мәселелер, соның ішінде Еуропаға әсер ететін сириялық босқындар, өлім жазасын жою, Иран мен Еуропа арасындағы қарым-қатынастар және Оңтүстік-Шығыс Азияның жергілікті халқына қатысты пікірлер мен түсіндірмелер жазады.
Bonino was elected to the European Parliament in 1979 and re elected in 1984 and 1999. She served as the Secretary of the Transnational Radical Party in 1993–94 and the party's president in 1991–1993. In October 1994, she was appointed head of the Italian Government delegation to the UN General Assembly for the "Moratorium on death penalty" initiative. From 1994 to 1999, she was European Commissioner responsible for Consumer Policy, Fisheries and the European Community Humanitarian Office (ECHO). In 1997, her field of competence was widened to include consumer health protection and food safety. From 14 to 17 May, 1998, she partecipated to the annual meeting of the Bilderberg Group at Turnberry, Scotland. On 15 March 1999, together with all the Santer Commission, she resigned due to the accusations of fraud and mismanagement against commissioner Édith Cresson. The final report however leveled charges against most commissioners, including Bonino herself. In November 2002, she was appointed Head of the Italian Government delegation at the Inter governmental Conference of the Community of Democracies in Seoul. Along with Marco Pannella, another member of the Radical Party, Bonino has fought numerous battles for civil rights and individual liberty, mainly concerned with divorce, the legalisation of abortion, the legalisation of drugs, and for sexual and religious freedoms. She has fought for an end to capital punishment, against female genital mutilation, and the eradication of world hunger. In 1975, Bonino funded the information centre for abortion (CISA), and in 1997 she supported the international movement condemning the discrimination of females in Afghanistan, Un Fiore per le Donne di Kabul (A Flower for the Women of Kabul). Bonino is also a champion of the recognition of women's rights in the countries of the African Union through the Maputo protocol. She is a founder of the nongovernmental organizations No Peace Without Justice, which supports the international protection and promotion of human rights and democracy, and Nessuno Tocchi Caino (Let None Strike Cain), which is an international league that fights for the abolition of the death penalty. In June 1999, she obtained a historic percentage of votes (8.5%) in the European elections (vs. the usual 2–3% that Radicals got in the previous and subsequent elections). Her list (Lista Bonino) won seven of 78 Italian seats in this election. Bonino supported the NATO intervention in Kosovo in the spring of 1999. From 1999 to 2004, the Lista Bonino was non affiliated, as it was founded with a claim to not adhere to the traditional centre left versus centre right politics, rather remaining in the middle to maximize any potential bargaining power. In the case Emma Bonino and Others v Parliament and Council (Case T 40/04), the Emma Bonino List contested before the Court of Justice of the European Union that its exclusion from Community funding due to not qualifying as a party on the 'European level' was discriminatory. The court dismissed this argument as inadmissible, establishing that measures do not necessarily need to legally affect an applicant in order for the case to directly affect them. Since 2004, it is part of the ALDE group. In 2002, Bonino in cooperation with the Associazione Italiana Donne per lo Sviluppo (AIDOS, Italian Association for the Development of Women), called an Italian Parliament meeting to discuss genital mutilation. Bonino led the ceremonies, which gathered medical experts, ambassadors, and politicians to review graphic information about the practice of female genital mutilation in African countries. During this meeting, Bonino recounted her travels through Somalia, Egypt, Tanzania, The Gambia, and Ethiopia, where she learned about these rural practices by meeting women who participated in projects to stop them. Many African women who suffered from genital mutilation discussed there firsthand experiences. At the conclusion of the meeting, the Prime Minister Berlusconi congratulated Bonino on her accomplishments in this cause and presented the leader of AIDOS with a check for the European Campaign. In December 2001, she moved to Cairo with the objective of learning the Arabic language and culture. In March 2003, she started a daily review of the Arabic press on Radical Radio. In January 2004, she organized the "Regional Conference on Democracy, Human Rights and the role of the International Penal Court", the first for an Arabic country. She is currently a board member of the Arab Democracy Foundation. Bonino was a board member of DARA until December 2012. In 2016, she was appointed by Erik Solheim, the Chairman of the Development Assistance Committee, to serve on the High Level Panel on the Future of the Development Assistance Committee under the leadership of Mary Robinson. Bonino writes opinion editorials and commentaries for both the Inter Press Service News Agency and Project Syndicate, discussing contemporary international issues including Syrian refugees affecting Europe, abolishing the death penalty, relations between Iran and Europe, and the poor treatment of the indigenous people of South East Asia.
Қайырымдылық және қайырымдылық іс-әрекеттері
Бонино Бангладештің Читтагонг қаласындағы Азия әйелдер университетінің (AUW) беделді халықаралық меценаттар кеңесінің мүшесі. Билл мен Мелинда Гейтс қоры, Ашық қоғам қоры, ИКЕА қоры сияқты негізін қалаушы серіктестіктер мен аймақтық ынтымақтастық нәтижесінде құрылған университет Азия мен Таяу Шығыстың 15 елінен келген ерекше дарынды әйелдерге қызмет етеді. 2016 жылғы 8 ақпанда итальяндық Corriere della Sera газетінде жарияланған сұхбатында Папа Франциск Бониноны Конрад Аденауэр және Роберт Шуман сияқты ұлы тарихи тұлғалармен теңестіріп, елдің "ұмытылған ұлыларының" бірі деп атады.
Bonino is a member of the eminent international Council of Patrons of the Asian University for Women (AUW) in Chittagong, Bangladesh. The University, which is the product of foundational partnerships (Bill and Melinda Gates Foundation, Open Society Foundation, IKEA Foundation, etc) and regional cooperation, serves extraordinarily talented women from 15 countries across Asia and the Middle East. During an interview published by the Italian daily Corriere della Sera on 8 February 2016, Pope Francis defined Bonino as one of the nation’s "forgotten greats", comparing her to great historical figures such as Konrad Adenauer and Robert Schuman.
Бірінші орыннан кейінгі сайлау
1994 жылғы жалпы сайлау (С): Венето – Падуа Кандидат Коалиция немесе партия Дауыстар % Эмма Бонино Еркіндіктер полюсі (LP) 36,881 39.5 Гвидо Петтер Прогрессивтілер альянсы (PDS) 25,706 27.5 Элизабетта Гардини Италия үшін пакт 19,265 20.6 Франко Перласка Ұлттық альянс 11,511 12.3 Барлығы 93,363 100.0
1994 general election (C): Veneto — PaduaCandidateCoalition or PartyVotes%Emma BoninoPole of Freedoms (LP)36,88139.5Guido PetterAlliance of Progressives (PDS)25,70627.5Elisabetta GardiniPact for Italy19,26520.6Franco PerlascaNational Alliance11,51112.3Total93,363100.0
2018 жылғы жалпы сайлау (С): Рим – Джанниколенсе Кандидат Коалиция немесе партия Дауыстар % Эмма Бонино Орталық-сол коалициясы (+E) 112,425 38.9 Федерико Иадичико Орталық-оң коалициясы (FdI) 92,808 32.1 Клаудио Консоло Бес жұлдыз қозғалысы 54,380 18.8 Лаура Лаури Ерік және теңдік 15,661 5.4 Басқалары 13,819 4.8 Барлығы 289,093 100.0
2018 general election (S): Rome — GianicolenseCandidateCoalition or PartyVotes%Emma BoninoCentre left coalition (+E)112,42538.9Federico IadiciccoCentre right coalition (FdI)92,80832.1Claudio ConsoloFive Star Movement54,38018.8Laura LauriFree and Equal15,6615.4Others13,8194.8Total289,093100.0