Кіріспе

Италиялық саясаткер және заңгер Антонио Ди Пьетро (; 1950 жылдың 2 қазанында туған) – итальяндық саясаткер, заңгер және сот судьясы. Ол Романо Проди үкіметінде министр, сенатор және Еуропалық парламент мүшесі болды. 1990 жылдардың басында «Таза қолдар» (Mani pulite) сыбайлас жемқорлыққа қарсы істерде прокурор болып жұмыс істеді.

Прокурор

Ди Пьетро Оңтүстік Италиядағы Молизе аймағының Кампобассо провинциясындағы Монтенеро ди Бисачча коммунасында кедей шаруа отбасында дүниеге келді. Жас шағында Германияға, Боменкирх қаласына (Баден-Вюртемберг) сапар шегіп, оқу ақысын төлеу үшін таңертең фабрикада, ал түстен кейін пилорамада жұмыс істеді. Ол Италиядағы кешкі мектепті бітірді.

Манипулит

1992 жылдың ақпан айында Ди Пьетро Миланның саясаткерлері мен бизнес лидерлерін сыбайлас жемқорлық және пара алу фактілері бойынша тергеуді бастады. Франческо Саверио Боррелли, Илда Боккассини, Джерардо Коломбо және Пьеркамилло Давиго сияқты танымал судьялармен бірге ол саяси сыбайлас жемқорлықты тергеген «Таза қолдар» (Mani pulite) тобында жұмыс істеді. Осы топтың құрамында ол жүздеген жергілікті және ұлттық саясаткерлерді, соның ішінде ең ірі саяси тұлға – Беттино Краксиді тергеді. Италия баспасөзі бұл тергеуді «Тангентополи» («Паралар қаласы») деп атады. Өзінің ерекше сөйлеу әдебімен, айқын молисандық акцентімен және күнделікті тілдегі сөздерді жиі қолдануымен, сондай-ақ қатаң және тікелей мінезімен Ди Пьетро тез арада «Таза қолдар» судьяларының ең танымал өкіліне айналды. Алайда, Кракси Ди Пьетроны «жалған революция» тудырды деп айыптады және тек кейбір саясаткерлерді тергеп, оппозициялық партияларды назардан тыс қалдырды. 2012 жылы ғана Ди Пьетро Краксидің Enimont ісі кезінде Италия Коммунистік партиясының Кеңес Одағынан заңсыз қаржы алғаны туралы айыптауының дұрыс екенін мойындады. Краксидің сөздері оған «қылмыстық маңызы бар» сияқты көрінді, бірақ Ди Пьетро бұл қылмысты тергеуді бастамады. «Тангентополи» тергеуі премьер-министр Сильвио Берлускониге бағытталған кезде Ди Пьетро қаралау науқанының және күшті саяси қысымның ортасында қалды, бұл оның сот жүйесінен кетуіне әкелді. Ол әлі де ақпараттық технологияларға қызығушылық танытып, блогы мен YouTube-тағы конференцияларын жүргізіп келеді. Бірде ол өзінің қызметін сипаттау үшін мынадай әйгілі сөздерді айтты: «Кемшіл ретінде мен қабырғаларымды тура салуға тырыстым, полицей ретінде қылмыскерлерді ұстауға, ал судья ретінде – мұның дұрыс себебі болған жағдайда адамдарды сотқа тартуға тырыстым» (Доменико Пачиттидің «Тазалау билетімен жүгіру» еңбегінен алынған, The Times Higher Education Supplement, Лондон, 11 мамыр 2001 жыл).

Министр

Mani pulite тергеулерінің нәтижесінде бұрынғы билік партиялары (ең алдымен, Христиан демократиясы) таратылғаннан кейін, Ди Пьетро Романо Продидің жаңа үкіметтік құрамына Қоғамдық жұмыстар министрі ретінде шақырылды. Билік бұны бірден түсінбесе де, Саламонеге ақыры басқа қызметтер берілді және жылдар бойы соттасудан кейін Ди Пьетро барлық айыптан ақталды.

Саяси мансап

Айыптан босатылғаннан кейін Ди Пьетро саяси мансапқа кірісті, бұл ол бұрын өзінің міндеті деп санаған істі істеп алған танымалдылығын пайдаланудан бас тартқандықтан, оны мүмкін етпеген болатын. Ол итальян Сенатына сенатордың отставкасына байланысты өткен қосымша сайлауда сайланды және солшылдардың бекінісі саналатын Мугелло сайлау округінде оңшыл журналист Джулиано Феррараны жеңді. Кейін ол өзінің «Италияның құндылықтары» (Italia dei Valori) атты қозғалысын құрды, оның басты мақсаты Италиядағы саяси жемқорлыққа қарсы күрес болды. Италиядағы жемқорлыққа кең тараған төзімділікке және Массимо Д’Алема сияқты солшыл саясаткерлердің Берлускониге көрсеткен бейжай қатынасына наразылық ретінде ол 2001 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда солшыл коалициямен бірге қатыспады, оны Сильвио Берлусконидің коалициясы жеңіп алды. Ди Пьетроның қозғалысы пропорционалды сайлау жүйесі бойынша Парламенттің Төменгі палатасына өтуге қажетті жалпыұлттық төрт проценттік шектен сәл кем жинады және бірден Берлускони партиясына өтіп кеткен жалғыз сенаторды алды. Италия Коммунистік партиясының бұрынғы басшысы және «Солтүстік демократиялық партиясының» негізін қалаушы Ахилл Очеттомен бірге 2004 жылғы Еуропалық сайлауда екі орын иеленді. Екінші орынды журналист Джульетто Чиеза иеленді. Ди Пьетро 2005 жылғы 16 қазанда өткен жалпы сайлауда солшыл коалиция «Одақ» партиясының басшылығына үміткер болған жеті кандидаттың бірі болды, сайлауда Романо Проди жеңіске жетті. 2006 жылдың 17 мамырында Романо Проди Ди Пьетроны жаңа үкімет құрамында Инфрақұрылым министрі етіп тағайындады. Ол Еуропалық либералдар мен демократтар альянсы бюросының мүшесі және Еуропалық парламенттің Құқықтық мәселелер комитетіне мүше. Сонымен қатар ол Азаматтық бостандықтар, әділет және ішкі істер комитетінің орынбасары және Оңтүстік Африкамен қарым-қатынастар жөніндегі делегацияның төрағасы болып табылады. 2006 жылдың 30 қаңтарында ол итальяндық «l’Unità» газетінде жариялаған хатында екі реттен артық сайлануға тыйым салатын заңды әзірлеуге уәде берді (ол 1996 жылдан бері депутат болғанмен) және сотталған адамдардың сайлауға түсуіне тыйым салатын заңды қабылдауға тырысатынын мәлімдеді. 2010 жылдың қыркүйегінде Ди Пьетро Берлускониді және парламентті салықтық кешірім туралы даулы заң жобасын мақұлдағаны үшін қатты сынады. 2012 жылдың қазан айының соңында Антонио Ди Пьетро «Report» итальяндық ұлттық телебағдарламасының тергеуіне қатысты, онда IDV қаражатының жеке мақсатта пайдаланылуы туралы сұрақтар көтерілді. Ди Пьетро барлық айыптауларды жоққа шығарды. 2013 жылы Палермо соты Тото Куффароны қорлауы үшін кінәлі деп тапты. 2014 жылдың соңында ол «Италияның құндылықтары» қозғалысынан шығып, тәуелсіз саясаткер атанды.

Видеоматериал

2006 жылдың желтоқсан айында Ди Пьетро YouTube-та бейнежурналды бастады. 2007 жылдың қаңтарынан бастап апта сайын шығарылатын бейнежурналда Ди Пьетро апталық Үкімет отырысында талқыланған мәселелер туралы сөйледі. Германияның Ангела Меркель сияқты басқа да танымал саясаткерлер жеке бейнежурналдар шығарған, бірақ бұл, мүмкін, үкіметтегі министрдің тұрақты бейнежурнал шығаруының алғашқы жағдайы болды.