Германиялық мемлекет қайраткері Ханс Даниэль Людвиг Фридрих Хассенпфлюг
Ludwig Hassenpflug
Германиялық мемлекет қайраткері Ханс Хассенпфлюг (1794-1862) өмірбаяны. Кассельдегі конституциялық күрестерге қатысқан саяхатшы, заңгер. Тарихтан мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс мемлекет қайраткері (1794–1862)
German statesman (1794–1862)
Ханс Даниэль Людвиг Фридрих Хассенпфлюг (26 ақпан 1794 – 15 қазан 1862), неміс мемлекет қайраткері, Гессендегі Ханау қаласында туған.
Hans Daniel Ludwig Friedrich Hassenpflug (26 February 1794 – 15 October 1862), German statesman, was born at Hanau in Hesse.
Үдемелі қызметтер
Ол Геттингенде заң оқыды, 1816 жылы бітірді және 1821 жылы Кассельдегі үкімет кеңесінің (Regierungskollegium) сот палатасында қызметке кірді (оның ішінде оның әкесі Иоганн Хассенпфлюг та мүше болды). 1821 жылы жаңа сайлаушы Вильгельм II оны фюстисрат (әділет кеңесшісі) қызметіне ұсынды; 1832 жылы ол Министрлік кеңесшісі және референт (хабарлаушы) болып тағайындалды. Осы сәттен бастап ол Германияның конституциялық күресінде көзге түсті. Сайлаушы Вильгельм I енгізген реакциялық жүйе 1830 жылғы революциялық қозғалыстардың алдында күйреп, 1831 жылы Гессен конституция алды. Бұл даму сайлаушыға да, басқа неміс үкіметтеріне де ұнамады, ал Хассенпфлюг оны кері қайтару үшін белсенді жұмыс істеді. Осылайша ол өзінің жастық шағындағы үмітіне қайшы келіп, оны жоққа шығарды; өйткені ол Геттингендегі революциялық Бюршеншафттың белгілі мүшесі болған және 1813 жылғы неміс жорығына ерікті ретінде қатысқан.
He studied law at Göttingen, graduated in 1816, and took his seat as Assessor in the judicial chamber of the board of government (Regierungskollegium) at Kassel, of which his father Johann Hassenpflug was also a member, in 1821 he was nominated by the new elector, William II, fustisrat (councillor of justice); in 1832 he became Ministerialrat and reporter (Referent) to the ministry of Hesse Kassel, and in May of the same year was appointed successively minister of justice and of the interior. It was from this moment that he became conspicuous in the constitutional struggles of Germany. The reactionary system introduced by the elector William I had broken down before the revolutionary movements of 1830, and in 1831 Hesse had received a constitution. This development was welcome neither to the elector nor to the other German governments, and Hassenpflug deliberately set to work to reverse it. In doing so he gave the lie to his own early promise; for he had been a conspicuous member of the revolutionary Burschen schaft at Göttingen, and had taken part as a volunteer in the German Campaign of 1813.
Реакциялық позиция
Өзгерістің себептерін зерттеудің қажеті жоқ. Хассенпфюг білімі мен дәстүрі бойынша қатаң мінезді шенеунік болды; ол сонымен қатар бірінші сыныпты заңгер еді, ал оның табиғатынан туған авторитарлық мінезі бастапқыда әріптестеріне және тіпті сайлаушыға қатысты жоғары тұрып, тәуелсіздік танытты. Мұндай адам үшін конституциялық шектеулер шыдайсыз болды, және ол билікке келген сәттен бастап, баспасөз цензурасы, заңдық талас-тартыс, сайлаушының артықшылықтарын негіссіз пайдалану немесе сайлау жарлықтары арқылы штаттардың заң шығару құқықтарын тікелей жою арқылы оларды күшін жоюға кірісті. Соның салдарынан туған конституциялық дағдарыстың тарихы Гессен-Кассель және Германия тарихына жатады; Хассенпфлюгтың өзі үшін бұл оны Меттернихтен де неміс халқына жасалған реакцияның Мефистофеліне айналдырды. Гессенде ол "Гессеннің жек көруі мен қарғысы" ("Hessens Hass und Fluch") деп белгілі болды. Бірақ, соңында оның қатал мінезі регентке (Фредерик Уильямға) шыдайсыз болып көрінді. 1837 жылдың жазында ол күтпеген жерден ішкі істер министрі лауазымынан алынып, сайлаушының қызметінен кетті.
It is unnecessary to enquire into the causes of the change. Hassenpfiug by training and tradition was a strait laced official; he was also a first rate lawyer, and his naturally arbitrary temper had from the first displayed itself in an attitude of overbearing independence towards his colleagues and even towards the elector. To such a man constitutional restrictions were intolerable, and from the moment he came into power he set to work to override them, by means of press censorship, legal quibbles, unjustifiable use of the electoral prerogatives, or frank supersession of the legislative rights of the Estates by electoral ordinances. The story of the constitutional deadlock that resulted belongs to the history of Hesse Kassel and Germany; so far as Hassenpflug himself was concerned, it made him, more even than Metternich, the Mephistopheles of the Reaction to the German people. In Hesse itself he was known as "Hessens Hass und Fluch" (Hesse's hate and curse). In the end, however, his masterful temper became unendurable to the regent (Frederick William). In the summer of 1837 he was suddenly removed from his post as minister of the interior, and he thereupon left the elector's service.
Гессеннен тыс жерлерде қызмет көрсету
1838 жылы ол Хоэнцоллерн-Сигмаринген кіші княздығының әкімшілігінің басшысы болып тағайындалды, келесі жылы Люксембург ұлы княздығының азаматтық губернаторы лауазымына ауысты. Бірақ оның тәуелсіз мінезі оған онда бір жылдай ғана қалуға мүмкіндік берді: ол Гаагадағы голланд шенеунігі арқылы Ұлы герцогпен (Нидерланд королімен) барлық мәселелерді шешуге наразы болды; Люксембургтің артық табысын голланд қазынасына жұмсауға қарсылық білдірді; және әділеттік таба алмағандықтан, 1840 жылы отставкаға кетті. 1841 жылдан 1850 жылға дейін ол пруссиялық қызметте болды, бастапқыда Пруссияның Жоғарғы Трибуналының (Preußisches Obertribunal) мүшесі, ал 1846 жылы Грайфсвальдтағы жоғары апелляциялық соттың (Oberappellationsgericht) президенті болды. 1850 жылы ол жемқорлыққа қатысты сотталып, кінәлі деп танылды; апелляциялық сотта бұл үкім күштен шығарылғанмен, ол Пруссия қызметін тастап кетті.
In 1838 he was appointed head of the administration of the little principality of Hohenzollern Sigmaringen, an office which he exchanged in the following year for that of civil governor of the grand duchy of Luxembourg. Here, too, his independent character suffered him to remain only a year: he resented having to transact all business with the grand duke (king of the Netherlands) through a Dutch official at the Hague; he protested against the absorption of the Luxembourg surplus in the Dutch treasury; and, failing to obtain redress, he resigned (1840). From 1841 to 1850 he was in Prussian service, first as a member of the Prussian Supreme Tribunal (the Preußisches Obertribunal) and then (1846) as president of the high court of appeal (Oberappellationsgericht) at Greifswald. In 1850 he was tried for peculation and convicted; and, though this judgment was reversed on appeal, he left the service of Prussia.
1848 жылғы төңкерістер
Біршама әдепсіз асығыспен (шағым тыңдалмаған) Гессеннің сайлаушысы оны үкімет басшылығына қайта шақырды, ол бірден конституцияға қарсы күреске құлшынып кірісті. Бірақ ол көп ұзамай барлық топтардың, тіпті әскердің де оған қарсы екенін түсінді және ол барлық нәрсені Австрияның жандануымен одақтасуға тәуекел етуге шешім қабылдады, ол 1848 жылғы төңкерістермен құлатылған ескі тәртіпті қайта орнату үшін тығырықтан тығырыққа жұмыс істеп жатқан еді. Оның кеңесімен сайлаушы Пруссия құрған Солтүстік одақтан шығып, 13 қыркүйекте министрімен бірге Гессеннен құпия түрде қашудың қателігін жасады. Олар Франкфуртқа барды, онда федералдық диета қайта құрылды, және 21-і күні диетаны Гессенге қарулы араласуға бұйырды. Австрия әскерлері орындаған бұл жарлық Пруссиямен соғысқа жақын әкелді, бірақ Берлин үкіметінің дайынсыздығы Австрияның және жыл соңында Қассельде қаржы министрі ретінде қайтадан билікке келген Хассенпфлюгтың жеңісіне соқтырды.
With somewhat indecent haste (the appeal had not been heard) he was now summoned by the elector of Hesse once more to the head of the government, and he immediately threw himself again with zeal into the struggle against the constitution. He soon found, however, that the opinion of all classes, including the army, was solidly against him, and he decided to risk all on an alliance with the reviving fortunes of Austria, which was steadily working for the restoration of the status quo overthrown by the Revolutions of 1848. On his advice the elector seceded, from the Northern Union established by Prussia and, on September 13, committed the folly of flying secretly from Hesse with his minister. They went to Frankfurt, where the federal diet had been re established, and on the 21st persuaded the diet to decree an armed intervention in Hesse. This decree, carried out by Austrian troops, all but led to war with Prussia, but the unreadiness of the Berlin government led to the triumph of Austria and of Hassenpflug, who at the end of the year was once more installed in power at Kassel as minister of finance.
Зейнетақы және отбасы
Дегенмен, оның жағдайы қиын болды; ол баршасынан жек көріліп, тіпті қожайынынан да ұнамады. 1853 жылдың қараша айында оқиғаның шегіне жетті, ол сайлаушының күйеу баласы Изенбург-Вэхтерсбах графының алдында қоғамда ат үстінен қамшымен сабалды. Графтың ақыл-есі дұрыс емес деп жарияланды; бірақ Хассенпфлюг оның бұл әрекетіндегі мағынаны сезініп, отставкаға өтініш берді. Алайда, ол қабылданбады; және ол тек 1855 жылдың 16 қазанында ғана қызметінен толық босатылды. Ол Марбургқа зейнетке шығып, 1862 жылдың 15 қазанында қайтыс болды. Ол 1831 жылғы Гессен конституциясының қайта жаңғыру туралы естігенге дейін (1862 жылдың 21 маусымында) өмір сүрді, оның өмірінің мақсаты осы конституцияны жою болған. Оның жарияланымдарының ең маңыздысы – Actenstücke, die landständischen Anklagen wider den Kurfürst/ir/ien hessischen Staatsminister Hassenpflug. Ein Beitrag zur Zeitgeschichte und zum neueren deutschen Staatsrechte, анонимді (Штутгарт және Тюбинген, 1836). Ол екі рет үйленген, оның бірінші әйелі Гримм ағайындыларының қарындасы болған. Оның ұлы Карл Хассенпфлюг (1824–1890) – белгілі мүсінші.
His position was, however, not enviable; he was loathed and despised by all, and disliked even by his master. The climax came in November 1853, when he was publicly horse whipped by the count of Isenburg Wächtersbach, the elector's son in law. The count was pronounced insane; but Hassenpflug was conscious of the method in his madness, and tendered his resignation. This was, however, not accepted; and it was not until 16 October 1855 that he was finally relieved of his offices. He retired to Marburg, where he died on 15 October 1862. He lived just long enough to hear of the restoration of the Hesse constitution of 1831 (21 June 1862), which it had been his life's mission to destroy. Of his publications the most important is Actenstücke, die landständischen Anklagen wider den Kurfurst/ir/ien hessischen Staatsminister Hassenpflug. Ein Beiträg zur Zeitgeschichte und zum neueren deutschen Staatsrechte, anonym. (Stuttgart and Tübingen, 1836). He was twice married, his first wife being the sister of the brothers Grimm. His son Karl Hassenpflug (1824–1890) was a distinguished sculptor.