Сиэтлдағы Wedgwood тасы: мұздық кезінде алыс таудан келген алып тас. Геологтар зерттеген, тарихы терең, жергілікті тұрғындар сақтап жүрген көрікті жер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Сиэтлдегі үлкен тас
Large rock in North Seattle
Уедгвуд тасы – Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Уедгвуд ауданының жанындағы мұздық ернеу (геологтар оны Уедгвуд ернеуі деп атайды). Оның минералды құрамы Скагит округіндегі Фидалго аралындағы Эри тауының минералды құрамымен сәйкес келеді, арақашықтығы 89 шақырым (55 миль) солтүстікке қарай. Уедгвуд ауданы құрылғанға дейін бұл ернеу алдымен Жалғыз Тас деп, кейіннен Ұлы Тас деп аталған. 14 мың жылдан астам бұрын Вашон мұз басу кезеңінде Кордилер мұз қабатының Пуджет бөлігімен осы жерге жеткізілген ол, бір кезде тығыз орман болған аймақтағы жергілікті американдықтар үшін маңызды бағдар болған. Бүгінде тас 28-ші көше, солтүстік-шығыс бөлігінде, 72-ші көшеге жақын жерде орналасқан, әлі де ағаштар мен бұталармен қоршалған және жергілікті тұрғындар таза күйде ұстап тұрады.
Wedgwood Rock is a glacial erratic (known to geologists as the Wedgwood Erratic) near the neighborhood of Wedgwood in Seattle, Washington. Its mineral composition matches that of Mount Erie, on Fidalgo Island in Skagit County, Washington, 55 mile (89 km) north. Prior to the establishment of the Wedgwood neighborhood, the erratic was known first as Lone Rock and later simply as Big Rock. Transported to its site by the Puget Lobe of the Cordilleran Ice Sheet during the Vashon Glaciation more than 14,000 years ago, it was a landmark for Native Americans in what was once a dense forest. Today, the rock sits in a residential neighborhood on 28th Avenue NE, near NE 72nd Street, still surrounded by trees and brush, and kept clear by local residents.
19 ғасыр
1881 жылы сол кездегі «Жалғыз Тас» деп белгілі болған тас Уильям Уидиннің фермасының бір бөлігі болды. Бұл тастың салмағы шамамен көп тоннаға жетеді. 1888 жылы Уидиннің меншігі Уильям Миллердің жесірі Мэри Миллерге өтті. Уильям Миллер, Территориялық губернатор Исаак Стивенстің серігі, 1856-1857 жылдардағы Пьюгет Бұғазы соғысы мен Якима соғысында қатысты.
In 1881, the rock, known at the time as Lone Rock, was part of the farm of William Weedin. This rock has an estimated mass of
In 1888 the Weedin property passed to Mary Miller, widow of William Miller. William Miller, an ally of Territorial Governor Isaac Stevens, fought in the Puget Sound War and Yakima War of 1856–1857.
ХХ ғасыр және одан кейінгі
ХХ ғасырдың басында бұл жартас Үлкен жартас деп белгілі болды. Миллер отбасының рұқсатымен Сиэтлдің Альпинистер клубының мүшелері сол жерде тауға көтерілу техникасын жаттықтырды. Альпинистер клубының президенті және жақын жердегі Вашингтон университетінің профессоры Эдмонд Мини студенттерін мұздықтардың қозғалысы және жер бедері туралы білім алу үшін жартасқа алып келді. Кейіннен скауттар да сол жерде тауға көтерілуді үйренді, оларды неміс туған альпинист және скауттар жетекшісі Вольф Бауэр оқытты. REI негізін қалаушы Ллойд Андерсон Альпинистер клубы мен скауттарға жартаста сабақ берді. Биг-Рокта жаттығуларын бастаған белгілі альпинистердің арасында неміс туған Фред Бекки және Эверест тауының шыңына жеткен алғашқы американдық Джим Уиттакер болды. Мэри Миллердің ұлы Уинлок Миллер, Университет Регенттер кеңесінің мүшесі және Маунт-Рейнир ұлттық паркін қолдаушы, 1940 жылдарға дейін жартастың төңірегіндегі жерді дамытпай сақтап келді. Ол 1940 жылдары жерді Альберт Балхқа сатты, ол Миллерге жартастың төңірегіндегі аумақ парктің бір бөлігі ретінде сақталатынын уәде берді, бірақ уәдесін орындамады. 1946 жылы азаматтар тобы Сиэтл қалалық кеңесін Балхтың қарсылығына қарамастан, аймақты парк ретінде сақтауға көндіруге тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Жартас үйлермен қоршалған болса да, ол пикникке келушілер, университет студенттері, альпинистер және 1960 жылдары хиппилер үшін танымал орын болып қала берді. Соңғыларының және олардың есірткі қолдануының салдарынан, Сиэтл қалалық кеңесі 1970 жылы жарлық қабылдап, жартасқа көтерілуді қылмыс деп жариялады, оған 100 долларға дейін айыппұл салынды.
By the early 20th century, the rock was known as Big Rock. With the Miller family's permission, members of Seattle's Mountaineers Club practiced their rock climbing techniques there. Edmond S. Meany, president of Mountaineers and a professor at the nearby University of Washington brought his students to the rock to learn about glacial movement and land forms. Later, Boy Scouts also learned to climb there, taught by German born climber and scout leader Wolf Bauer. REI founder Lloyd Anderson taught Mountaineers and Boy Scouts at the rock. Among the prominent climbers whose training started at Big Rock were German born Fred Beckey and Jim Whittaker, who became the first American to reach the top of Mount Everest. Mary Miller's son Winlock Miller, a member of the U. W. Board of Regents and a promoter of Mount Rainier National Park, kept the land around the rock undeveloped into the 1940s. He sold in the 1940s to developer Albert Balch, who promised Miller that the area immediately around the rock would be preserved as a park, but failed to keep the promise. In 1946, a citizens group tried and failed to convince the Seattle City Council to preserve the area as a park against landowner Balch's wishes. Although surrounded by houses, the rock remained a destination for picnickers, university students, climbers, and, in the 1960s, hippies. In reaction to the last and their perceived drug use, the Seattle City Council passed an ordinance in 1970 making it a crime to climb the rock, punishable by a fine up to $100.